ตอนที่15พลังของชนเผ่าที่แข็งแกร่งที่สุดกาโอ
“เด็กน้อยจงฟังสิ่งที่ผมจะพูดทั้งหมดนี้ดีๆ”จูเหลียนพูดมันเริ่มกระซิบกับหญิงสาวอย่างช้าๆแต่ละคำแต่ละประโยชน์ทำให้สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปและไม่น่าสีหน้าที่ไล่ชีวิตของซาธาเรียก็เปลี่ยนไปเป็พยักหน้าตอบจูเหลียนอย่างเชื่อฟัง
สิ่งที่จูเหลียนได้มอบให้กับซาธาเรียคือเหตุผลที่จะทำให้เธอมีชีวิตอยู่เพื่อแก้แค้นชนเผ่าที่ส่งเธอออกมาขายเป็ทาสแบบนี้จูเหลียนได้มุ่งหน้าออกจากพื้นที่ของทาสมันยังไม่สามารถที่จะถอนปลอกคอของซาธาเรียออกได้มันจึงหงุดหงิดเล็กน้อย
“แม่ค้าหาเสื้อผ้าขนาดเท่าเธอให้หน่อยแล้วพาเธอไปอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยคิดค่าใช้จ่ายทั้งหมดมาให้ข้าเลย”จูเหลียนมาถึงร้านค่าเสื้อผ้ามันออกคำสั่งกับหญิงสาวเ้าของร้านนางสับสนและจ้องมองมาที่ซาธาเรียอย่างดูถูกแต่ก็ไมได้พูดอะไรมากและพาซาธาเรียไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า
“แล้วทำไมเป็ชุดเมดวะ”จูเหลียนสับสนกับชุดที่มาธาเรียใส่มากเธอมีเส้นผมสีน้ำเงินสั้นปลิวไปตามแรงลมและชุดมเดมันทำให้เธอดูเหมือนกับจูเหลียนเป็โลลิคอนโรคจิตโรเมอร์ไม่แม้แต่จะสนใจใยดีเลยแม้แต่น้อย
“นี้ๆโรเมอร์ผมได้ยินมาว่าครอบครัวของนายถูกชนเผ่ากาโอที่เป็โจรฆ่าตายหมดใช่ไหมนั้นทำให้นายเกลียดเธอเหรอ”จูเหลียนหันมาถามโรเมอร์เมื่อเห็นท่าทีแบบนี้โรเมอร์พยักหน้าตอบสีหน้าของมันเต็มไปด้วยความเศร้า ความโกรธแค้น และความเกลียดชังมันจ้องมองไปที่ซาธาเรียและเตรียมที่จะลงมือ
“เห้ยโรเมอร์แกคิดจะลงมือกับหนึ่งในจักรพรรดิด้วยกันเหรอลืมกฎไปแล้วสินะ”จูเหลียนส่งเสียงแววตาของมันเปลี่ยนไปจิตสังหารที่รุนแรงหลั่งไหลออกมาจากร่างกายของมันโรเมอร์สั่นอย่างหวาดกลัวและคุกเข่าลงต่อหน้าของจูเหลียนมันก้มจนหัวเกือบที่จะติดลงไปกับพื้น
“ความแค้นก็เอาไปลงกับคนที่ทำไม่ใช่เอาไปลงกับทุกคนมั่วๆต่อจากนี้ซาธาเรียคือหนึ่งในจักรพรรดิทั้งสิบเธอคือจักรพรรดิคนที่เจ็ด”จูเหลียนออกคำสั่งโรเมอร์พยักหน้าตอบอย่างสั่นกลัวซาธาเรียเดินเข้ามาหาจูเหลียนมันจึงได้ลูบหัวเธอเบาๆ
“ไม่ต้องมาจ้องแบบนั้นเลยผมไม่ได้เห็นเธอแล้วใจออกหรอกนะแต่เธอแข็งแกร่งพอที่จะเป็จักรพรรดิเห็นผมเป็พวกโง่ไร้สมองเหรอ”จูเหลียนหันไปหาโรเมอร์ที่เงยหน้าขึ้นมามองมามันจูเหลียนเต็มไปด้วยความเ็าและถามทันที
“ข้าไม่เคยคิดเช่นนั้นนายท่านนั้นฉลาดที่สุดเท่าที่ข้าเคยพบเจอ”โรเมอร์รีบอธิบายจูเหลียนหัวเราะมันพยุงโรเมอร์ขึ้นจากพื้นหลังจากนั้นก็เดินทางต่อมัน้าที่จะผ่านอาณาจักรนี้ไปแต่กับปรากฏทหารจำนวนมากกำลังต่อสู้กับกลุ่มชายสวมใส่ผ้าคุลมสีขาวทะเลทรายอยู่
“กลุ่มโจรทะเลทรายมามูสริน”ซาธาเรียพูดด้วยสีหน้าเปลี่ยนไปจูเหลียนเริ่มคิดจากข้อมูลในหัวของมันกลุ่มโจรทะเลทรายมามูสรินนั้นเป็กลุ่มโจรที่ใหญ่ที่สุดของทะเลทรายการ้านี้พวกมันมีจำนวนมากพอๆกับคนของอาณาจักรนี้เลยมันเลยไม่กลัวคนภายในอาณาจักรนี้หรือทหารเลยแม้แต่น้อยจูเหลียนเตรียมที่จะเข้าไปจัดการแต่ก็ปรากฏกองทัพม้าขนากใหญ่กำลังเดินหน้ามาที่การต่อสู้
“กลุ่มราชวงศ์ทหารม้าการ้าโดย”ซาธาเรียพึมพำด้วยรอยยิ้มจูเหลียนตกตะลึงเมื่อได้ยินอาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดของอาณาจักรการ้ากองทัพม้าการ้าโดยพวกมันเริ่มสู้กับกลุ่มโจรและสังหารสิ้นในเวลาอันสั้น
“องศ์ชายกามาดูเล”จูเหลียนะโกองทัพม้าที่นำโดยชายหนุ่มผู้หนึ่งก็หยุดลงและชายหนุ่มผู้นั้นก็ตรวจสอเครื่องสวมใส่ของจูเหลียนมันรับรู้ทันทีว่าจูเหลียนคือราชวงศ์เช่นเดียวกับมันกามาดูเลเดินเข้ามายืนที่ด้านหน้าของจูเหลียน
“ข้าจูเหลียนองศ์ชายลำดับที่สามแห่งลิโอเนียร์”จูเหลียนอนะนำตัวกามาดูเลสีหน้าเปลี่ยนไปแต่มันไม่ได้พูดอะไรมากและคำนับจูเหลียนเบาๆจูเหลียนเองก็โค้งให้เหมือนกันหลังจากนั้นมันก็เปลี่ยนสีหน้าไปเป็เ็า
“องศ์ชายกามาดูเลมีกลุ่มโจรมามูสรินอยู่ภายในกองทัพม้าของคุณ”จูเหลียนกระซิบข้างหูเมื่อกามาดูเลได้ยินมันสับสนทั้งการพูดจาอันประหลาดของจูเหลียนและการที่มันได้พูดถึงเื่กลุ่มมามูสรินแบบนี้
“โรเมอร์ใช้โว่เสทจับคนที่ผมชี้ในทันทีองศ์ชายกามาดูเลผมจะให้คุณตรวจสอบเองที่หลังนะ”จูเหลียนเริ่มอธิบายเสียงเบามากให้ทั้งสองได้ฟังโรเมอร์พยักหน้าตอบแต่กามาดูเลลังเล็กน้อยมันพยักหน้าตอบหลังจากนั้น
“เอาเลย”จูเหลียนพูดมันชี้ไปที่คนราวสามสิบคนพริบตาพวกมันทั้งหมดก็ถูกโซ่เวทจับเอาไว้ทหารทั้งหมดพยายามที่จะโจมตีจูเหลียนแต่ก็ถูกกามาดูเลขวงทางเอาไว้จูเหลียนเดินเข้ามาที่ด้านหน้าของพวกที่ถูกจับมันเรียกมีดออกมาจากไอเทมม็อคและควบคุมด้วยปราณตัดเสื้อผ้าทั้งหมดของพวกมันออก
“สัญลักษณ์กลุ่มโจรมามูสริน”ทหารทั้งหมดใมากเมื่อเห็นสัญลักษณ์กลางหลังที่ถูกเหล็กร้อนจี้จนเกิดร่องรอยกามาดูเลยังใกับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างมากตัวมันเองก็ไม่เคยคิดว่าทหารทั้งหมดของมันจะเป็โจรแบบนี้
“ไม่ต้องห่วงหรอกนะไม่มีคนอื่นหรอกแต่จะให้ผมตรวจสอบคนอื่นๆให้ด้วยก็ไม่ว่ากันหรอกนะ”จูเหลียนอธิบายด้วยรอยยิ้มกามาดูเลคำนับจูเหลียนด้วยความขอบคุณหลังจากนั้นมันก็สั่งให้กองทัพของมันนำกลุ่มของโจรจากไปทันที
“ข้าขอเรียนเชิญท่านที่พระราชวังองศ์ชายจูเหลียน”กามาดูเลเริ่มอธิบายและเดินนำทางจูเหลียนไปยังพื้นที่ของพระราชวังจูเหลียนเดินจ้องมองรอบๆอย่างเงียบพระราชวังนี้เล็กมากยังกับคฤหาสน์ธรรมดามากกว่า
“ท่านพ่อข้าพาแขกมาขอรับ”กามาดูเลเดินเข้ามาภายในพื้นที่ของห้องห้องโถงที่มีบัลลังก์ของาาร่างอ้วนและหญิงสาวจำนวนมากอยู่รอบกายของมันเอาตามความจริงในสมองของจูเหลียนคิดว่ามันยังกับหนังที่คนเก่งๆแบบกามาดูเลจะมีพ่อเฮงซวยที่เอาแต่มีอะไรกับผู้หญิงและออกคำสั่งให้กามาดูเลไปทำดูนี้นั้นตามใจสั่งในฐานะของพ่อ
“ข้าไม่สนพาพวกมันออกไปซะ”าาไม่ได้สนใจมันรีบออกคำสั่งทหารทั้งหมดเตรียมที่จะเข้าโจมตีจูเหลียนแต่พริบตานั้นพลังจำนวนมหาศาลของโรเมอร์ก็ะเิออกมากดทับทั้งพระราชวังจนสั่นะเืกามาดูเลตกตะลึงมากไม่คิดว่าโรเมอร์จะมีพลังมากแบบนี้
“เ้าาาชั้นต่ำนี้กล้ามาแสดงอำนาจต่อนายของข้าหรือ”โรเมอร์ตวาดพริบตานั้นลำแสงเวทสองลูกก็พุ่งเข้าหาจูเหลียนแต่โรเมอร์ก็กระแทกพลังนั้นกลับไปพร้อมกับยิงพลังที่เหนือกว่าเข้าใส่จอมเวทสองคนที่ยืนอยู่ด้านข้างของาาตายทันที
“บนหัว”จูเหลียนพูดโรเมอร์ยิงลำแสงขึ้นไปนักฆ่าสามคัวกลายเป็เถ้าถ่านทันทีในตอนนี้าาหน้าซีดขาวมันไม่คิดว่าแขกที่กามาดูเลพาเข้ามาจะแข็งแกร่งแบบนี้มันลุกขึ้นจากบัลลังก์และคุกเข่าลงด้านหน้าของจูเหลียน
“นายท่านโปรดอภัย”จูเหลียนเมื่อเห็นสภาพแบบนี้มันอยากจะอ้วกในสภาพที่น่าสังเวชแบบนี้อย่างมากโรเมอร์เล็งคทาไปที่าาแต่กามาดูเลก็วิ่งเข้ามาขวางเอาไว้มันคุกเข่าลงจ้องมองมาที่จูเหลียนด้วยสีหน้าอ้อนวอน
“ผมจะไว้ชีวิตพ่อของคุณนะแต่คุณจะต้องขึ้นเป็าาของอาณาจักรนี้และพัฒนามันผมในฐานะตัวแทนของอาณาจักรลิโอเนียร์สัญญาว่าพวกเราจะช่วยเหลือคุณในฐานะสหายและเพื่อนบ้านข้างเคียงกันอย่างเต็มที่”จูเหลียนพูดกามาดูเลจ้องมองไปที่พ่อของมันที่กำลังก้มหัวอ้อนวอนอยู่บนพื้นมันก็ถอนหายใจและพยักหน้าตอบ
“ฟังให้ดีต่อจากนี้แกจะต้องไปอยู่ในพื้นที่ด้านหลังของพระราชวังห้ามมาเสนอหน้าที่พระราชวังอีกและห้ามคิดแย่งชิงอำนาจหรือก่อกวนเด็ดขาดถ้าแม้เพียงคิดให้ใช่มีดนี้กรีดคอตัวเองซะ”จูเหลียนโยนมีดเข้าไปที่มือของาาและออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด้วยสกิลบัญชา์าารีบพยักหน้าตอบอย่างหวาดกลัว
“อีกสองวันจะมีพิธีมอบอำนาจาาผมจะมอบให้กามาดูเลเองโรเมอร์ฝากจัดการเื่พื้นที่รอบๆด้วยซาธาเรียเธออยู่ปกป้องกามาดูเลเธอมีศัตรูฆ่าให้หมด”จูเหลียนออกคำสั่งทั้งสองพยักหน้าตอบทันทีหลังจากนั้นจูเหลียนก็ขอให้กามาดูเลส่งคนออกไปหาจักรพรรดิทั้งสามของมัน
“ข้าในฐานะขององศ์ชายลำดับที่สามแห่งอาณาจักรลิโอเนียร์ขอแต่งตั้งกามาดูเลการ้า เป็าาแห่งอาณาจักรการ้านี้อย่างถูกต้อง”เวลาผ่านไปกว่าสองวันคนของกามาดูเลหาคนของจูเหลียนไม่เจอเลยโรเมอร์จัดพิธีขนาดใหญ่ขึ้นมาจูเหลียนได้พูดเสียงดังเพื่ออวยยศให้กับกามาดูเลที่คุกเข่าต่อมหามันอยู่ทั้งสองสวมใส่เสื้ออย่างเป็ทางการเอาไว้จูเหลียนวาดดาบไปที่ไหล่ทั้งสองข้างของกามาดูเลและมอบให้กับมัน
ประชาชนต่างโฮร้องอย่างยินดีจูเหลียนได้มอบและสั่งสอนวิธีการต่างๆการเกี่ยวกับดูแลอาณาจักรที่อยู่ในพื้นที่ทะเลทรายอันแห่งแรงให้กับกามาดูเลด้วยความรู้ของมันจากในอนาคตอันแสนไกลเวลาผ่านไปกว่าสิบวันจูเหลียนได้ข่าวของชายสามคนที่มุ่งหน้าไปยังฐานทัพหลักของกลุ่มโจรเพื่อชิงตัวคนในหมู่บ้านไกลเคียงจูเหลียนคิดว่านั้นคือจักรพรรดิของมันแน่ๆ
“ขอให้ท่านเดินทางปลอดภัยนะขอรับ”กามาดูเลมาส่งทั้งสามด้วยรอยยิ้มมันได้มอบวิหคลมเหินให้กับทั้งสามสองตัวจูเหลียนพยักหน้าตอบซาธาเรียนั่งด้านหลังของจูเหลียนและโรเมอร์นั่งอีกตัวทั้งสองมุ่งหน้าออกไปที่ฐานของโจรมามูสรินทันที
“การเดินทางไปยังอาณาจักรไอเซนไฮล่าช้าไปมากเพราะเ้างูบ้านั้นแท้ๆ”จูเหลียนเริ่มคิดมันจะมีแหวนมิติที่เต็มไปด้วยสิ่งค้าขายจำนวนมากที่เก็บอยู่ในลูกแก้วเก็บสิ่งมีชีวิตของมันจูเหลียนมุ่งหน้ามาถึงยังฐานของกลุ่มโจรที่กำลังเกิดการต่อสู้ระหว่างชายสามคนกลุ่มโจรและกองทัพงู
“นี้มันอะไรวะ”จูเหลียนจ้องมองอย่างเงียบๆชายสวมใส่คลุมทั้งสามคือจักรพรรดิทั้งสามของมันจริงๆจากมินิแมพพวกมันมีสีแดงสดใส่และสิ่งหนึ่งที่จูเหลียนประหลาดใจที่สุดคือพวกมันไม่ได้สังเกตเห็นจูเหลียนและกลุ่มเลย
“โรเมอร์โจมตีเข้าใส่ชายทุกคนยกเว้นเ้าสามคนนั้น”จูเหลียนออกคำสั่งโรเมอร์ยิ้มมันชูคทาขึ้นไปบนท้องฟ้าพริบตาพลังจำนวนมหาศาลก็พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าสร้างมหาอสนีบาตที่รุนแรงฟาดเข้าใส่ทุกคนทันที
“จักรพรรดิทั้งสามมานี้”จูเหลียนะโชายทั้งสามหันมาหาจูเหลียนและรีบพุ่งเข้ามาคุกเข่าด้านหน้าของมันด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล
“ข้าไม่คิดว่าจะได้เจอท่านเช่นนี้ข้า้าที่จะหาตัวของท่านให้เจอแต่เ้าบ้าทั้งสองนั้นบังคับให้ข้าต้องเดินทางต่อ”กาจินเริ่มพูดก่อนมันเต็มไปด้วยความกังวลมากในตอนนี้จูเหลียนหาตัวไปไม่คิดว่าจะได้เจอจูเหลียนที่นี้จริงๆ
“ดีแล้วนายคิดว่าผมจะตายง่ายๆแบบนั้นเหรอกาจินการเอาชีวิตรอดคือสิ่งสำคัญที่สุดเพราะผมจะต้องมาพบเจอพวกนายที่นี้แน่นอนอยู่แล้ว”จูเหลียนยิ้มทั้งกลุ่มต่างเต็มไปด้วยความสุขเมื่อได้ยินคำพูดของจูเหลียน
“แต่ตอนนี้คงต้องจัดการพวกมันก่อน”จูเหลียนพูดมันจ้องมองไปที่การต่อสู้ของกลุ่มโจรและงูั์ที่เหลือแต่ในตอนนี้ก็ปรากฏงูั์ที่เคยโจมตีจนพวกมันหลงกันพุ่งขึ้นมาจากพื้นร่างกายของมันสูงขึ้นไปบนเมฆจนมองไม่เห็นเลยแม้แต่น้อย
“วิ้งฟุมฟุม”ลำแสงสีเขียวที่เหมือนกับพิษมันมีกลิ่นเหม็นมากและพุ่งเข้าใส่ทุกคนด้วยความเร็วสูงจูเหลียนดึงทุกคนเข้ามาหามัน และโรเมอร์ก็รีบสร้างโล่เวทขึ้นมาจากลูกแก้วศักดิ์สิทธิ์เพื่อปกป้องทุกคนเอาไว้ทันที
จูเหลียนััได้ถึงบางอย่างที่กำลังพุ่งเข้าหามันและแทงทะลุโล่จากใต้เท้าของจูเหลียนและมัดเท้ามันเอาไว้ทุกคนต่างตกตะลึงพร้อมกับพยายามที่จะช่วย ซาธาเรียพุ่งเข้าหาจูเหลียนด้วยความเร็วสูงเธอวางมือข้างหนึ่งที่พื้นและหมุนตัวเหวี่ยงผ่านเท้าลงไปที่หางของงูที่มัดขาของจูเหลียนเอาไว้ทันที
“ซวก ฟู่”หางของงูั์ขาดออกจากแรงแตะที่รุนแรงของเธอจูเหลียนเต็มไปด้วยความประหลาดใจก่อนที่จะยิ้มออกมาหลังจากนั้นมันก็ะโหลบออกจากรูหัวของงูั์ปรากฏมันจ้องมองมาที่จูเหลียนและพุ่งเข้ามาขย้ำโล่เวททันที
“ถอยไปซะเ้าอสรพิษบ้า”ซาธาเรียพุ่งออกไปเหนือหัวของจูเหลียนและเธอก็คำรามเตรียมเตะเข้าใส่งูั์จูเหลียนใช้สกิลเสริมพลังอันบ้าคลั่งให้กับเธอพริบตาพลังของเธอก็พุ่งสูงขึ้น2เท่าไม่ใช่แค่นั้นยังเพิ่มพลังให้กับเธอมากขึ้นไปอีก
“ปัง วิ้ง ตูม”หน้าของงูั์ถึงกับสะบัดปลิวออกไปจากแรงเตะของซาธาเรียปลิวลงไปที่พื้นสร้างแรงะเิที่รุนแรงจนทำให้ฐานของกลุ่มโจรมามูสรินจนหมดสิ้นและงูหลายตัวก็ตายไปเหมือนกับจูเหลียนตกตะลึงกับพลังของสกิลการเสริมพลังของมันมาก
“ไม่น่าเชื่อทรงพลังจริงๆ”จูเหลียนพูดซาธาเรียล้มลงไปหลังจากที่เธอได้รับเหนื่อยล้าอย่างมากหลังจากที่เวลาหมดลงจูเหลียนวิ่งเข้าไปรับร่างกายของเธอและส่งเธอเข้าไปภายในลูกแก้วเพื่อให้เธอพักผ่อนหลังจากนั้นงูั์ก็เริ่มขยับตัว
“ฆ่ามันให้ได้”จูเหลียนออกคำสั่งและเสริมพลังด้วยสกิลเสริมพลังหมู่ให้กับจักรพรรดิทั้งสี่ พวกมันทั้งสี่พุ่งเข้าต่อสู้กับงูั์อีกครั้งเพื่อที่จะจัดการให้กับด้วยพลังในการเสริมพลังของจูเหลียนทำให้ได้เปรียบอย่างมากแต่ก็ยังยากที่จะฆ่าให้ตาย
“บ้าเอ้ยแบบนี้แย่แน่ๆ”จูเหลียนเริ่มคิดหลังจากนั้นมันก็เห็นงูั์จำนวนมหาศาลพุ่งออกมาจากพื้นอย่างต่อเนื่องพวกมันมีจำนวนเหมือนกับไล่ขีดจำกัดเลยจริงๆและพริบตานั้นก็ปรากฏลำแสงที่รุนแรงก็พุ่งออกไปยังจากพื้นและกระแทกเข้าใส่โล่เวทที่โรเมอร์ตั้งค้างเอาไว้มันะเิออกจูเหลียนจึงได้ตกลงไปจากท้องฟ้าสูงมาก
“ไปจัดการพวกมันก่อน”จูเหลียนรีบะโให้กับจักรพรรดิทั้งสี่ของมันจักรพรรดิทั้งสี่รีบทำตามโดยไม่ลังเลแม้มันกำลังจะกังวลเกี่ยวกับการตกลงไปจากท้องฟ้าของมันจูเหลียนจ้องมองไปที่วิหคสายลมเหินตัวกำลังบินเข้ามาหามันด้วยความเร็วสูง
“โฮกกกก”เสียงคำรามดังขึ้นร่างเงาของบางอย่างพุ่งลงมาจากท้องฟ้าและขย้ำร่างกายของวิหคสายลมเหินและกินพวกมันอย่างง่ายดายสิ่งที่ปรากฏนั้นคือนกั์สีแดงขนาดใหญ่มันมีรูปร่างเหมือนกับัและเหมือนกับวิหคพร้อมๆกัน
“เวรจริงๆนี้มันบ้าบออะไรวะ”จูเหลียนพูดด้วยสีน้าเ็าพริบตานั้นเ้านกประหลาดนั้นมันก็อ้าปากกลืนจูเหลียนเข้าไปด้านในท้องทุกคนต่างใกับสิ่งที่เกินขึ้นอย่างมากจูเหลียนเข้ามาหมุนวนอยู่ในน้ำกรดทั่วร่างกายของมันกำลังกลายเป็สีม่วงและมันกำลังเห็นสีม่วงทั่วทุกทิศแต่พริบตามันก็เห็นบางอย่าง
“มีดอะไรมันมาอยู่ในนี้”จูเหลียนเห็นมีดบางอย่างที่ไม่มีสีม่วงอยู่ที่ส่วนท้ายของภายในท้องของนกั์จูเหลียนไม่มีทางเลือกมันกำลังจะหมดลมและรีบว่ายด้วยท่ากบเข้าไปที่มีดมันรีบจับไปที่มีดทันทีหน้าของมันแดงมากเพราะมันกำลังจะสิ้นลมหายใจมันกำลังจะตาย
465
