เล่มที่ 01 บทที่ 00 – ปฐมบท
ท่ามกลางป่าอันเงียบสงบมีกระท่อมหลังเล็กตั้งโดดเดี่ยวอยู่ภายในป่าอันเงียบสงบมีเพียงเสียงนกเสียงกาที่บินกันบนท้องฟ้า และเสียงสัตว์น้อยใหญ่วิ่งเล่นกันภายในป่าไม่มีมนุษย์ผู้ใดผ่านเข้ามา.. ภายในกระท่อมหลังเล็กนี้มีร่างร่างหนึ่งที่กำลังนั่งอยู่หน้าแผ่นกระดาษราคาถูก
ั์ตาเผยความเลื่อนลอยออกมาชัดเจนหากแต่ในมือกลับตวัดพู่กันลงหมึกสีดำใส่แผนกระดาษอย่างช่ำชอง เด็กหนุ่มผู้นี้ดูแล้วอายุไม่กี่สิบขวบ หากมองดีๆ จะเห็นว่าเขาอายุเพียงแค่สิบเอ็ดขวบต้นๆ เท่านั้น
ข้างกายมีหุ่นเชิดที่พุพังตนหนึ่งหากมองชัดเจนจะเห็นว่ามันถูกบดทำลายด้วยกรงเล็บอันแหลมคม เด็กหนุ่มผู้นี้นามว่า หลิงเยว่ … เขามองไปในภาพที่ตนกำลังจิตรกรขึ้นมาอย่างเรียบง่ายคือรูปของบุรุษและสตรีคู่หนึ่งเดินจูงมือกับเด็กหนุ่มที่หน้าคล้ายกับหลิงเยว่
“ท่านพ่อ.. ท่านแม่.. พวกท่านหายไปไหน.. พวกท่านหน้าตาเช่นไร.. ทำไมถึงปล่อยให้ข้าอยู่กับหุ่นเชิด…” เขากล่าวอย่างเศร้าโศก ในชีวิตนี้เขาเกิดมาไม่เคยเห็นบิดามารดาแม้เพียงเส้นผม ั้แ่เขาจำความได้เขาอยู่กับพี่สาวที่แสนใจดีคนหนึ่ง
เธอทั้งอ่อนโยนและบริสุทธิ์ ทั้งยังงดงามหาใดเปรียบเด็กหนุ่มผู้ไร้เดียงสาหลิงเยว่ ได้สัตย์สาบานว่าจะแต่งงานกับพี่หญิงที่ชุบเลี้ยงตน นางเพียงหัวเราะตอบรับพร้อมเผยสีหน้าเศร้าใจตอนนั้นเขาเองก็ไม่ทราบทำไมพี่หญิงถึงแสดงสีหน้าเช่นนั้น แต่เขาเองก็ไม่ได้ซักไซ้ถามต่อ
พี่หญิงคนนี้มีแซ่ว่า หลิง ชื่อเรียกว่า เซี่ยว นางเป็มนุษย์เพียงคนเดียวที่เลี้ยงหลิงเยว่ในป่าแห่งนี้ปกป้องเขาตลอดมาความรู้สึกของหลิงเยว่นั้น นางสำคัญที่สุดในชีวิต เขาไม่ทราบว่าตัวเองเกิดมาอย่างไร ไม่รู้จักคำว่าบิดามารดา ที่เขาร่ำเรียนมามีเพียงศิลปะทั้งสี่ที่หลิงเซี่ยวฝึกสอนให้
หมากล้อม, อักษะ, วาดภาพ, ดนตรี นั่นคือสิ่งที่เขาถนัดที่สุดในชีวิตนี้และในที่แห่งนี้มีสิ่งที่เรียกว่าการฝึกตนแต่หลิงเยว่ไม่สามารถฝึกได้ แต่เด็กหนุ่มไม่ใส่ใจเพราะมีหลิงเซี่ยวคอยปกป้องอยู่… ทว่าวันหนึ่งมีเสือร้ายที่เป็สัตว์อสูรวิเศษเข้ามาในป่าแห่งนี้
พรากชีวิตของหลิงเซี่ยวไปอย่างย่อยยับ และนั่นทำให้หลิงเยว่เข้าใจว่าหลิงเซี่ยวไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็หุ่นเชิดที่มีจิตสำนึก! และนางได้อธิบายหลังจากตายไปแล้วทุกๆ อย่างในโลกใบนี้ได้ประทับลงบนหัวของเด็กหนุ่ม ทั้งผู้ที่แข็งแกร่งย่อมมีชีวิตรอด ผู้อ่อนแอย่อมดับสลาย
ตัวนางเองไม่ใช่มนุษย์ เพียงแค่ตัวแทนเลี้ยงดูเท่านั้น แต่ในโลกนี้ยังมีสิ่งที่เรียกว่า บิดามารดา หรือผู้ให้กำเนิดตัวเขาอยู่ นั่นทำให้หลิงเยว่สั่นสะท้านปรับตัวไม่ทัน เวลาผ่านไปหนึ่งวันเขาจึงได้เพียงแต่ร้องโหยหวนอย่างเศร้าโศกวันที่สองมาถึงเขาจึงได้แต่สลักปักความรู้สึกลงบนภาพวาด
แม้จะไม่ทราบหน้าตาบิดามารดา แต่มือกลับตวัดไปเองโดยอัตโนมัติ เขาถอนหายใจออกมาหนึ่งครั้งหันไปมองเศษซากชิ้นส่วนที่แตกหักของหลิงเซี่ยว หลังจากเสือร้ายตนนั้นสังหารหลิงเซี่ยวแล้วมันก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย หลิงเยว่ทำได้แต่เพียงเก็บชิ้นส่วนของหลิงเซี่ยวขึ้นมา
ในใจเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกไม่ยินดี ราวกับว่า้าตามหาเสือตนนั้นให้เจอแล้วฉีกกระชากมันอย่างอำมหิต นั่นคือ ‘ความแค้น’ ครั้งแรกของเด็กหนุ่มผู้ไร้เดียงสา ดังนั้นเขาจึงเรียนรู้เวลาสองวันที่ผ่านมาหลังจากสูญเสียคนสำคัญไป เขาได้เปลี่ยนไปเล็กน้อย
แม้ั์ตาจะเลื่อนลอยหากมีวี่แววของความเคียดแค้น ทั้งยังมีความรู้สึกขมขืนแปรเป็นิ่งสงบดุจคนมากประสบการณ์ หากเป็เด็กทั่วไปคงมิอาจปรับตัวและเปลี่ยนแปลงได้อย่างน่าตะลึงเช่นนี้หากแต่หลิงเยว่นั้น เขาคืออัจฉริยะ ผู้เหมาะสมในการต่อสู้
หัวยังดี แต่์ไม่เป็ตากลับทำให้เขาไม่สามารถฝึกตนใดๆ ได้ นี่จึงทำให้หลิงเยว่รู้สึกรันทดหาใดเปรียบ … เขาถึงขั้นอยากจะฆ่าตัวเองให้ตายๆ ไปซะที่ไม่สามารถทำอะไรได้ ไม่สามารถปกป้องคนสำคัญได้เพราะไร้ความสามารถและนี่ก็คือ ‘ความทะเยอทะยาน’ ครั้งแรกของเด็กหนุ่ม
้าความมั่งคั่งและฝีมือ แข็งแกร่งมากกว่านี้ เกลียดตัวเองที่อ่อนแอ! จากเด็กหนุ่มผู้ไร้เดียงสา สู่การแปรเปลี่ยนอันยิ่งใหญ่ยากที่จะพบเห็น แต่อย่างไรก็ตามความรู้สึกของเด็กน้อยผู้ที่เสียคนสำคัญคนเดียวในชีวิตไป ต่อให้แข็งแกร่งดุจเทพเซียน ก็มิอาจข่มกลั้นความเศร้าโศกได้
หากมันผู้นั้นสามารถทำได้ คงต้องเป็คนที่ไร้ซึ่งจิตใจไปเป็แน่!
“พี่หญิงหลิงเซี่ยว..” เด็กหนุ่มพึมพำออกมาความรู้สึกอันหลากหลายพลุกพล่านในจิตใจ เ็ปราวกับถูกมีดทิ่มแทงหัวใจมากกว่าสิบแสนเล่มในชั่วพริบตา น้ำตาอันโศกเศร้าหยดลงบนเศษซากชิ้นส่วนร่างกายของหลิงเซี่ยวหนึ่งหยด เด็กหนุ่มมิอาจข่มกลั้นความเ็ปได้อีกต่อไป
น้ำตาโรยรินอาบทั่วใบหน้าหมอบกอดลงไปที่เศษสิ้นชวนหุ่นเชิดนั้น เสียงร้องไห้คร่ำครวญดังติดต่อกันเป็เวลานานก่อนจะสิ้นสุดลง นี่คือการร้องไห้ครั้งแรกของหลิงเยว่.. และเป็ครั้งสุดท้ายเช่นกัน.. ทั้งยังเป็การเปิดประตูบานใหม่ให้เด็กหนุ่มผู้นี้แม้อายุยังไม่ถึงสิบห้าปี
หากแต่สายตาก็เด็ดเดี่ยวสงบนิ่ง! เขาผล็อยหลับไปมั้งอย่างนั้น
และนี่คือจุดเริ่มต้นของตำนานบทใหม่!
5K
