วิวาห์ในคืนหวาม

  สีนีเห็นท่าทางไม่แยแสของเด็กหนุ่มก็กระดกเหล้าเข้าปากตัวเองบ้าง หล่อนรู้สึกขัดใจเล็กน้อยที่คนตรงหน้าไม่เต้นไปตามเธอ

  “ถ้าเป็๞ฉันฉันจะไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆ หรอกนะ เด็กมหาลัยสมัยนี้ใครจะยอมคบกับคนแก่คราวพ่อถ้าไม่ใช่เพราะเ๹ื่๪๫เงิน” คำพูดของหล่อนทำให้พชรขมวดคิ้วอีกครั้ง

  “ข้าวไม่ใช่คนอย่างนั้น” เขาแก้ต่างให้รุ่นน้องสาวทันที แต่อีกใจหนึ่งกลับเริ่มไขว้เขว

  “เธอจะไปรู้ได้ยังไง แค่นี้เธอก็ถอดใจเสียแล้ว ไม่แน่ว่าถ้าเธอยังไม่ยอมแพ้ เด็กนั่นอาจจะหันมามองนาย หรือไม่ก็อาจจะคบนายซ้อนกับผู้ชายคนนั้นก็ได้” สีนีพยายามชี้นำ

  แม้ใจใจอยากจะปฏิเสธแต่พชรก็อดยอมรับไม่ได้ว่าคำพูดของหญิงสาวทำให้เขาเริ่มมีความหวัง เขาไม่รู้ว่าทำไมขวัญข้าวถึงตัดสินใจคบกับบิดาของเพื่อน อาจจะมีปัญหาเ๱ื่๵๹เงินอย่างที่หล่อนว่า เขาเริ่มคิดไปว่าแล้วถ้าเขาไม่ถอดใจจากหล่อนล่ะ วันหนึ่งเขาจะมีความหวังไหม หล่อนกับชายแก่คราวพ่อจะไปกันยืดไหม คิ้วเข้าขมวดมุ่นอีกครั้ง วันนี้เขาดื่มไปมากจริงๆ จนเริ่มมึนหัวขึ้นมาแล้ว เขาสะบัดศีรษะไปมาสองสามทีก่อนที่จะยกแก้วขึ้นดื่มต่อไป วันนี้เขาเพียงแค่๻้๵๹๠า๱เมา ๻้๵๹๠า๱ทำใจ แต่หญิงสาวด้านข้างกลับพูดจาเหมือนจุดประกายความหวังอันริบหรี่ให้เขาอีกครั้ง แต่ตอนนี้หัวเขากลับหนักอึ้งด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์จนคิดอะไรไม่ออก เขาไม่สนแล้วว่าหล่อนจะรู้เ๱ื่๵๹ของเขาได้อย่างไร

  ในเมื่อเด็กหนุ่มข้างกายเงียบสีนีก็ทำเพียงไหวไหล่ หล่อนเองก็ไม่ได้คิดหวังผลหรือฝากความหวังอะไรไว้กับเขามากมาย หล่อนจึงหันไปสนใจกับเครื่องดื่มในมือของหล่อนอีกครั้ง เด็กหนุ่มคนนี้ไม่ได้หูเบาแบบที่หล่อนคิด แต่หล่อนเองก็ไม่รู้ว่าทำไม สายตาของหล่อนยังคงจับจ้องที่คนด้านข้างเป็๞ระยะๆ

  “ขอโทษครับผับปิดแล้วครับ” บริกรเอ่ยเตือนลูกค้าชายหญิงที่เหลือเพียงสองคนอยู่หน้าเคาน์เตอร์

  ในเมื่อผับปิดแล้วก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องรั้งอยู่ต่อไป สินีจ่ายเงินแล้วลุกขึ้น เด็กหนุ่มด้านข้างก็เช่นกัน แต่ทันใดนั้นร่างสูงของเขาก็ฟุบลงไป

  “นี่นาย” หล่อนสะกิดเรียกแต่ก็ไร้การตอบสนอง เขาคงจะเมามาก ก่อนหน้านี้เขากระดกเหล้าเข้าปากไม่มีหยุดแต่ไม่มีท่าทางที่ดูแล้วเหมือนคนเมาเลย

  “นี่นาย” หล่อนลองเรียกเขาอีกครั้ง ดูเหมือนว่าเขาจะเงยหน้าขึ้นมามองเขานิดหน่อย เขาพยามลุกขึ้นแต่ก็ฟุบกลับลงไปเหมือนเดิม

  หล่อนและพนักงานของร้านจ้องหน้ากัน พนักงานส่งสายตาขอความเห็นใจให้หล่อน

  “พี่ครับช่วยผมหน่อยนะครับ” เขาเห็นว่าท่าทางของทั้งคู่แม้จะดูห่างเหินไปบ้างแต่คงจะเป็๞คนรู้จักกันเลยขอร้องหล่อน

  “นี่นายไหวมั้ย” ก็เห็นอยู่ว่าท่าทางของเขาไม่ไหวแน่ๆ แต่ก็ลองเรียกดู

  เฮ้อ!!!

  สินีถอนหายใจ จ้องพนักงานที่ยืนส่งสายตาละห้อยกับร่างสูงของชายหนุ่มสลับกันไปมา

  “ช่วยพี่พาเขาไปที่รถก็แล้วกัน” ในที่สุดหล่อนก็ตัดสินใจ

  วันนี้หล่อนเองก็ดื่มหนักเหมือนกันแต่โชคดีที่หล่อนเป็๲คนคอแข็งมาแต่ไหนแต่ไร ถ้าไม่อย่างนั้นสภาพของหล่อนคงไม่ต่างจากชายหนุ่มตรงหน้า

  เมื่อขึ้นรถมาแล้วหล่อนมองดูคนเมาอย่างพินิจอีกครั้ง ตัดสินใจไม่ถูกว่าจะเอาอย่างไรต่อไปดี สุดท้ายหล่อนจึงพาเขาไปที่คอนโดของหล่อน