นี่คุณนกตัวอ้วนกลม ทำไมฉันถึงได้มาอยู่ในโลกใบนี้ได้ล่ะ"
"ก็บอกว่าฉันไม่ใช่นกอ้วนไง ต้องให้พูดอีกกี่ครั้งถึงจะเข้าใจ"
นกน้อยตัวกลมพองขนสีชมพูด้วยความโกรธเกรี้ยว บินโฉบมาเกาะที่ไหลของเฟยเฉิน นกน้อยได้ใช้ปีกที่เล็กและแข็งแรง ฟาดเข้าไปที่หน้าของเฟยเฉิน อย่างจัง
"ทีนี้จะพูดดีๆ ได้หรือยัง ฉันเป็ระบบอันทรงพลังเลยนะ"
"ครับๆ ช่างเป็นกที่เกรี้ยวกราดเสียจริง
เอาล่ะ ฉันไม่พูดเล่นแล้ว นายบอกให้ฉันฟังได้ไหมว่าทำไมฉันถึงได้มาอยู่ที่นี่"
"เพราะว่าเ้าของร่างคนเก่า ก่อนตายเขาได้อธิษฐาน ว่าอยากใช้ชีวิตดีๆ และมีความรักดีๆ สักครั้ง แต่น่าเสียดายที่จิติญญาของเขา ได้แตกสลายไปแล้ว ไม่อาจหวนคืนได้ใหม่
คุณที่เมื่อตายพร้อมกับเ้าของร่างกาย ิญญาจึงได้เข้ามาอยู่ในร่างนี้ เพื่อซ่อมแซมและเติมเต็มจิติญญาในโลกใบนี้ และเพื่อทำตามคำขอให้สำเร็จ "
"งั้นที่ฉันต้องมาอยู่ร่างนี้ก็เพื่อทำตามคำขอของเ้าของร่างเก่าสินะ แล้วฉันจะได้อะไรล่ะ ถ้าไม่มีอะไรมาแลกเปลี่ยน ฉันไม่ทำให้เสียเวลาหรอกนะ"
"ถ้าภารกิจสำเร็จ คุณสามารถเลือกได้ ว่าจะกลับไปใช้ชีวิตอยู่ในโลกเก่า หรือจะเลือกอยู่ที่นี่ต่อ เริ่มสนใจขึ้นมาบ้างยังหละ? "
"งั้นก็คงไม่มีทางเลือกสินะ"
จู่ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น......
"เฟยิข้าเข้าไปได้หรือไม่"
เสียงชายคนหนึ่ง ที่มีน้ำเสียงนุ่มลึก น่าฟัง กำลังยืนอยู่หน้าห้องของเฟยิ แสงที่ลอดผ่านระหว่างประตู เห็นเงาชายร่างสูงได้อย่างชัดเจน
ต้องทำการแสดงแล้วสินะเฟยิสวมิญญานักแสดง เพื่อให้ไม่มีใครจับได้ ว่าตนไม่ใช่เ้าของร่าง
"ข้าอนุญาต ท่านเข้ามาเถิด"
ประตูที่ที่เมื่อครู่ปิดสนิท ได้ถูกเปิดขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับร่างชายหนุ่ม รูปร่างสูงยาว ใบหน้าหล่อเหลา ดวงตาคมกริบ น่าดึงดูดพร้อมคางที่เกลี้ยงเตียนไร้หนวดเครา ที่ใครเห็นเป็ต้องเหลียวมอง
เฟยิเมื่อปลายตามองไปยังชายหนุ่ม พร้อมกลืนน้ำลายอึกหนึ่ง ดวงตาของ เขาจ้องค้างอยู่พักนึง ชายรูปหล่อเช่นนี้เขาไม่เคยเห็นที่ใด แม้แต่ในโลกเก่าของเขา
"ิๆ ข้าได้ยินว่าเ้าฟื้นแล้ว ข้าเลยรีบมาหาเ้า ตอนนี้ร่างกายของเ้าเป็อย่างไรบ้าง "
ชายหนุ่มร่างสูงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แสนอ่อโยนพร้อมใบหน้าที่บ่งบอกถึงความห่วงใย
1K
