“พี่ใหญ่ท่านรู้ใจข้านัก”
หลิวอี้พูดพร้อมยิ้มอย่างมีความสุขหลังมาถึงพื้นที่บ้านตระกูลหลิวที่กำลังก่อสร้าง เพราะทุกอย่างที่เห็นเวลานี้เป็ไปตามหลักศาสตร์ฮวงจุยการวางผังบ้านแบบที่เขา้า อีกทั้งยังมีการจัดสรรพื้นที่ปลูกสมุนไพรให้กว้างใหญ่กว่าเดิม พื้นที่ของบ้านตระกูลหลิวใหม่นี้ถูกตั้งขึ้นบนพื้นที่หมู่บ้านจินถางเดิม ด้วยชื่อหมู่บ้านที่ดีอยู่แล้ว หลิวอี้จึงไม่อยากให้เปลี่ยนชื่อใหม่ เมื่อหลี่เทียนชื่อรับฟังความคิดเห็นของหลิวอี้ เขาจึงนำเื่ไปกราบทูลลุงของเขาถึงการตั้งชื่อเมืองใหม่นี้ว่า “จินถาง” พร้อมกับประกาศให้จับจองพื้นที่ได้ เมื่อข่าวเมืองใหม่จินถางแพร่ออกไปนั้น ่แรกยังไม่มีผู้คนสนใจเท่าใด แต่เมื่อเริ่มมีข่าวลือหนาขึ้นว่า เมืองใหม่นี้ถูกสร้างขึ้นมาเพราะการมาถึงของตระกูลหลิวจากแคว้นฮั่ว ทำให้หลายคนเริ่มไปจับจองพื้นที่เพื่อหวังคบค้าและหาทำเลดี ๆ จากการมาถึงของตระกูลหลิว ในเวลานี้แทบไม่มีคนไหนไม่รู้จักตระกูลหลิวที่เป็ผู้ผลิตสุราฟื้นฟู โอสถบ่มเพาะและสมุนไพรชั้นดี เพียงข่าวนี้ออกไป พื้นที่รอบ ๆ บ้านตระกูลหลิวก็ถูกจับจองไปหมดสิ้น หลายคนไหวตัวทันได้ซื้อพื้นที่เหล่านี้ไว้ แล้วขายต่อผู้อื่นในราคาที่สูงกว่าเดิมหลายเท่า ทำให้หลายคนร่ำรวยโดยง่าย ทั้งนี้เมื่อหลิวอี้เห็นว่าพื้นที่บ้านใหม่ตระกูลหลิวนั้นมีมากนัก เขาจึงบอกพี่ชายผู้เป็อ๋องของแคว้นถึงธุรกิจของตระกูลหลิวที่จะทำ ทั้งนี้นอกจากตระกูลหลิวเองแล้ว หลี่เทียนชื่อและชื่อหวังเฉินก็จะเข้าร่วมกับตระกูลหลิวในการทำธุรกิจนี้ด้วย โดยหมายตั้งเป็กลุ่มการค้าภายใต้ชื่อตระกูลหลิว ฮ่องเต้จินเองก็ไม่น้อยหน้าได้เก็บพื้นที่ส่วนตัวไว้ติดกับตระกูลหลิวหวังสร้างโรงประมูลของตนเองไว้เช่นกัน เมื่อหลิวอี้วางแผนเรียบร้อยแล้ว เขาจึงเขียนจดหมายติดต่อ บิดาและหญิงสาวผู้เป็ที่รักบอกกล่าวถึงเป้าหมายในอนาคต
ใน่รอการก่อสร้างนี้ หลิวอี้ได้ใช้สมาธิญาณเข้าไปในมิติจิตใจหวังสร้างผลงานใหม่ขึ้นมา เขาคิดว่าหากทำสำเร็จจะเป็การพลิกประวัติศาสตร์ของทวีปแห่งนี้ หลิวอี้ใช้เวลาในโลกแห่งจิตใจยาวนานหลายสิบปี จนในที่สุดสิ่งที่เขาทดลองครั้งแล้วครั้งเล่าก็สำเร็จผล เขารีบกลับออกมายังโลกแห่งความเป็จริงพร้อมกับเรียกพี่น้องและญาติสนิทชิดเชื้อมาประชุมร่วมกัน
“น้องรองเ้ามีเื่ด่วนอะไรหรือ” หลี่เทียนชื่อถามหลิวอี้ทันที ที่มาถึงห้องโถงของตำหนัก
“รอทุกคนมากันครบก่อน ข้าจะได้พูดทีเดียว พี่ใหญ่ท่านจะต้องพอใจกับสินค้าใหม่ของพวกเรา” หลิวอี้ไม่บอกรายละเอียดเพียงแต่เกริ่นให้อีกฝ่ายสงสัยใคร่รู้ ไม่นาน 3 พี่น้องร่วมสาบานและญาติสนิทของหลิวอี้ที่อาศัยในตำหนักนี้ก็มากันครบ พอตรวจสอบรอบห้องโถงแล้วไม่พบคนหน้าสงสัย หลิวอี้ก็เปิดกล่องไม้ที่ภายในบรรจุแหวนหยกหลายวงให้ทุกคนดู
“แหวนหยก?” เป็น้องชายบุญธรรมของหลิวอี้ หรือก็คือหลิวหนานที่พูดขึ้นมาด้วยความสงสัย เพราะดูอย่างไรมันก็แค่แหวนหยกสลักธรรมดา
“แหวนเหล่านี้หาใช่แหวนหยกธรรมดา มันคือแหวนหยกยันต์เก็บของ” หลิวอี้พูดขึ้นเพื่อให้ทุกคนหายสงสัย
“หรือว่าพี่รองสร้างแหวนเหล่านี้เรียนแบบแหวนของพวกเรา” ชื่อหวังเฉิงตั้งคำถามกับพี่ชาย
“ข้าคงไม่มีความสามารถพอที่จะทำเรียนแบบแหวนของพวกเรา หากแต่เป็การสร้างพื้นที่มิติขึ้นมาไว้เก็บของโดยใช้แหวนเหล่านี้เป็ตัวเปิดปิดมิติมากกว่า แหวนพวกนี้ข้าทำให้มันมี 10 ช่อง กว้าง ยาว สูง 1 จั้ง ถ้าพูดให้เข้าใจง่าย ๆ คือแหวนแต่ละวงเหมือนมีกล่องใส่ของผูกติดไว้ 10 กล่อง ที่เป็กล่องขนาด 1 จั้ง พวกเ้าทุกคนพอนึกภาพออกหรือไม่” ด้วยคำพูดของหลิวอี้ทุกคนในห้องโถงต่างเข้าใจได้ทันที หลิวอี้ไม่รอช้าเขาอธิบายต่อถึงวิธีการใช้พวกมัน
“ขอแค่คนที่สวมใส่แหวนมีการบ่มเพาะปราณ ก็สามารถใช้ได้ ถึงจะแค่ระดับพิภพขั้น 1 ก็ตาม เพียงแค่ถ่ายพลังลงไปในแหวนเล็กน้อย ก็จะรับรู้ถึงสิ่งต่าง ๆ ที่อยู่ภายใน แล้วสั่งจิตชักนำของเ่าั้ออกมา การเก็บของเข้าไปในแหวนก็คล้ายกัน แต่จำเป็ว่าของเ่าั้ต้องถูกััโดยตรง หากยังไม่ทำการผูกมัดด้วยโลหิต ใคร ๆ ก็จะสามารถใช้แหวนได้ หากแต่แหวนได้รับโลหิตผูดมัดแล้ว นอกจากเ้าของก็จะไม่มีใครใช้ได้อีก เว้นแต่ว่าคนนั้นจะเสียชีวิตไปแล้ว ข้าคิดว่า แหวนพวกนี้จะต้องทำกำไรให้กลุ่มการค้าพวกเราอย่างมาก พวกท่านว่าเช่นใด” ทุกคนในห้องต่างมองแหวนหยกในกล่องไม้ราวกับมันเป็ของวิเศษ
“นี่มันเปลี่ยนโลกเลยไม่ใช่หรือน้องรอง หากมีแหวนพวกนี้ การขนส่งจะง่ายอย่างมาก ไม่จำเป็ต้องตั้งขบวนรถม้าหลายคัน แค่มีแหวนไม่กี่วงกับคนไม่กี่คน ก็สามารถขนสินค้าเดินทางได้อย่างปลอดภัยกว่าเดิม” หลี่เทียนชื่อบอกถึงความเป็ไปได้
“แน่นอนว่าข้าก็คิดเช่นนั้น หากแต่แหวนที่พวกเราจะขายใน่แรก คงไม่ใช่แหวนเหล่านี้ แหวนที่พวกเราจะขายข้าจะทำให้มันมีเพียง 1 ถึง 3 ช่องเก็บของ ส่วนแหวนเหล่านี้คือของพวกท่าน หวังว่าจะเก็บรักษาพวกมันให้ดี และเก็บเื่นี้เป็ความลับ ก่อนที่พวกเราจะเปิดตัวสินค้า”
หลิวอี้พูดพร้อมส่งแหวนแต่ละวงแจกให้ทุกคนที่มาประชุม วงที่เหลือนั้นเป็ของพ่อของเขาและฮ่องเต้จิน จากนั้นเขาก็พูดคุยถึงการจะรับสมัครคนงานต่าง ๆ ที่จะมาผลิตสินค้าให้กับกลุ่มการค้าของพวกเขา โดยกลุ่มการค้าหลิวนั้นจะเน้นไปทางด้านสมุนไพร โอสถ อาวุธ งานหัตถกรรมและสินค้าพิเศษแบบแหวนหยกเก็บของ นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนสอนศาสตร์ต่าง ๆ บางส่วนของสำนักอักษรปราชญ์บูรพา ตลอดจนโรงหมอไว้รักษาผู้คน และโรงเตี๊ยมไว้เตรียมจำหน่ายสุราผลไม้ฟื้นฟู
หลังจากนั้นกลุ่มการค้าตระกูลหลิว ก็กระจายข่าวการรับสมัครงานของสายอาชีพต่าง ๆ ที่พวกเขา้าออกไป ด้วยจากชื่อเสียงของตระกูลหลิวและอัตราเงินเดือนตลอดจนสวัสดิการที่ทางกลุ่มการค้ามีให้นั้น ได้สร้างความสนใจกับผู้คนอย่างมาก ทั้งนี้การจะสมัครงานนั้นไม่ใช่เื่ง่าย โดยผู้ที่จะสมัครนั้นต้องผ่านเงื่อนไขชั้นต้นก่อน ที่จะเข้าไปทดสอบข้อเขียน แล้วจึงสอบปฏิบัติ ก่อนจะสัมภาษณ์ แล้วจึงประกาศผล โดยกำหนดการนี้จะเริ่มในอีก 3 เดือนต่อจากนี้ หลังจากบ้านตระกูลหลิวก่อสร้างเสร็จแล้ว
อีกด้านหนึ่ง สำนักกระบี่ดวงดารา…
“ชิงเอ๋อ ว่าที่สามีเ้าส่งจดหมายมา มีเื่อะไรอีกหรือ” เตียวเซียงถามศิษย์น้องคนสนิททันทีที่เห็นใบหน้าเหม่อลอยของอีกฝ่าย
“ศิษย์พี่ท่านก็ ท่านล้อข้าอีกแล้ว พี่อี้เขาส่งมาขอโทษ ที่ยังไม่สามารถให้พ่อของเขามาสู่ขอข้าได้ ตอนนี้เขาอยู่ที่วังพฤกษาหยกกับพี่เทียนชื่อ"
“ทำไมล่ะ เกิดอะไรขึ้นอีก”
"เพราะตอนนี้ทางบ้านเขาติดปัญหาอยู่ พ่อพี่อี้เขาจำต้องเข้าวังไปเป็ราชครูของแคว้นฮั่วกับเป็นักปรุงโอสถประจำพระราชวัง”
“มันก็ดีแล้วไม่ใช่หรือชิงเอ๋อ ไม่เท่ากับว่าสถานะของตระกูลหลิวกลายเป็ตระกูลขุนนางชั้นสูงของแคว้นฮั่ว”
“ถ้าแค่เื่นั้นก็นับว่าดี หากแต่พี่อี้บอกว่า เื่นี้นับว่าเป็ภัยเพราะมันมีเื้ั ทำให้ทั้งพี่อี้และคนอื่น ๆ ในตระกูลจำต้องอพยพย้ายมาอยู่ แคว้นจินของพวกเรา ตอนนี้พี่เทียนชื่อได้สร้างบ้านตระกูลหลิวใหม่ที่หมู่บ้านจินถางเก่า ทำให้ตอนนี้พี่อี้ยังไม่สะดวกมากนักในเื่ของพวกเรา” จากนั้นหญิงสาวก็ถอนหายใจออกมาเสียงดัง
“นี่ละนะ รักมากก็ทุกข์มากเช่นนี้”
“ข้าแค่อยากพบเจอพี่อี้และอยู่ใกล้เขาเท่านั้น ทำไมมันยากถึงเพียงนี้” หลินชิงจ้าวถอนหายใจอีกครั้ง ก่อนจะจับกระบี่ไปฝึกซ้อมฝีมือ เพราะั้แ่ครั้งเกือบตายจากกลุ่มชายชุดดำครั้งก่อน มันก็ทำให้นางเปลี่ยนตัวเองใหม่หลังจากนั้น
“ชิงเอ๋อ หนอ ชิงเอ๋อ เห็นทีศิษย์พี่คนนี้คงต้องช่วยเ้า…” เตียวเซียงเพียงรำพันเบา ๆ ก่อนจะเดินไปยังห้องของผู้เป็อาจารย์
ในเวลาเดียวกัน บ้านตระกูลหลิวแคว้นฮั่ว…
“พี่เฟ่ย ลูกอี้ติดต่อกลับมาแล้วหรือยัง” หลิวฟงกล่าวถามลูกพี่ลูกน้องที่เป็พ่อบ้านประจำตระกูลทันทีที่เขากลับมาถึง
“ติดต่อมาแล้ว นี่ ๆ จดหมายของลูกอี้ถึงเ้า” หลิวฟงรีบรับมาอ่านเนื้อความจดหมายทันที ในนั้นบอกกล่าวถึงสิ่งที่บิดาเช่นเขาต้องกระทำ เพราะมันเป็หนทางที่จะทำให้เภทภัยครั้งนี้ของตระกูลหายไป
“เป็เช่นใดบ้าง” หลิวเฟ่ยถามหลิวฟง
“มันก็ต้องลองเท่านั้น ตอนนี้ลูกอี้ลงมือไปแล้ว พวกเราเพียงแค่ทำตาม พวกเราแค่รอเวลาเท่านั้น ของต่าง ๆ กำลังถูกส่งมาในไม่ช้า”
ณ สำนักโคมชื่อดังแห่งหนึ่งในแคว้นฮั่ว…
"สมแล้วที่เป็ศิษย์ท่านนักปราชญ์ มันคงรู้ตัวเลยให้คนในตระกูลอพยพหนีออกจากแคว้น แต่คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าบุตรชายของมันจะเป็ถึงพี่น้องร่วมสาบานกับอ๋องหลี่ของแคว้นจิน…”
“แบบนี้แผนการของพวกเราจะไม่เกิดปัญหาหรือขอรับท่านอ๋อง”
“ไม่เป็ไร เด็กพวกนั้นก็แค่เครื่องมือไว้ใช้ข่มขู่หลิวฟง ข้ายังมีวิธีอื่นที่จะทำให้หลิวฟงยอมพวกเรา”
“แต่ว่า ข่าวที่พวกเราสืบได้มานั้น เหมือนว่า หลิวอี้จะได้รับการเรียนรู้ศาสตร์ต่าง ๆ จากทั้งหลิวฟงและมู่หยินเลยนะขอรับ ไม่ใช่ว่าหลิวอี้ผู้นี้จะเป็หมากที่ดีกว่า หลิวฟง”
“มันก็จริง ถึงข้าจะเสียดาย แต่ดูเหมือนว่าหลิวอี้ผู้นี้จะตกเป็ของแคว้นจินไปเสียแล้ว เราคงทำอะไรกับมันไม่ได้ แต่อย่างไรเราก็ยังมีหลิวฟง เอาเถอะเื่นี้พวกเราค่อยว่ากันที่ท้องพระโรง สูตรโอสถชั้นสูงและสูตรสุราผลไม้ฟื้นฟู จะต้องตกเป็ของพวกเรา”
หลังจากนั้น 1 เดือน….
บ้านตระกูลหลิวแห่งแคว้นจินก็ปลูกสร้างสำเร็จ ไม่ใช่เพียงส่วนตัวบ้านเท่านั้น ส่วนที่จะใช้ตั้งเป็พื้นที่ค้าขายเองก็ลงตัวสวยงาม เมืองจินถางใหม่นี้ราวกับถูกเนรมิตสร้างสรรค์ ทั้งถนนหนทางเชื่อมต่อจากเมืองหลวงที่สะดวกสบาย ตลอดจนการตกแต่งจากพรรณไม้ที่สวยงามอุดมสมบูรณ์รอบตัวเมือง ทำให้เมืองแห่งนี้อาจจะเป็เมืองใหญ่แห่งใหม่ของแคว้นในอีกไม่นาน ถ้าย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ไม่กี่ปี เมืองหลวงจินหลงที่ว่าอุดมสมบูณ์อยู่แล้วนั้น ก็อุดมสมบูรณ์ขึ้นกว่าเก่า ทำให้ผู้คนอยู่กันอย่างมีความสุข ซึ่งมันก็เกิดมาจากผลของออร่าพลังเทพแห่งความอุดมสมบูรณ์ที่หลี่เทียนชื่อปลดปล่อยออกมา แต่ถ้าในเวลานี้ปัจจุบันนี้ มีทั้งหลี่เทียนชื่อ หลิวอี้ ชื่อหวันเฉิง แวะเวียนไปมาหาสู่ในพื้นที่แถบเมืองหลวงและเมืองจินถาง ทำให้พื้นที่แทบนี้อุดมสมบูรณ์มากกว่าเดิมหลายเท่า เรียกได้ว่ายากที่ผู้คนจะเข้าใจว่าเกิดสิ่งใดขึ้นกับบ้านเมืองของตน แต่ที่น่าแปลกยังมีกลุ่มคนบ้างกลุ่มเชื่อว่า เมืองจินถางนั้นได้รับพรจากมหาเทพฯ เพราะการมาของตระกูลหลิว ซึ่งก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคนกลุ่มนี้เอาอะไรมาคิด แต่มันดันถูกเสียนี่ ถึงบ้านของตระกูลหลิวจะก่อสร้างสำเร็จสวยงาม หากแต่บ้านเรือนใกล้เคียงนั้นยังไม่ลงตัวดีนัก มีเพียงโรงประมูลัทองของฮ่องเต้จินเท่านั้นที่ก่อสร้างเสร็จก่อนผู้ใด รวมถึงบ้านตระกูลหลิวตามมาในเวลาไม่นาน แต่ด้วยการวางผังเมืองที่ดี ทำให้เห็นถึงความสวยงามของบ้านเมืองในอานาคตไม่ยาก
“น้องรองวันนี้เ้าและคนในตระกูลจะไปอาศัยในบ้านตระกูลหลิวใหม่แล้วใช่หรือไม่”
“ข้าต้องขอบคุณแทนทุกคนในตระกูลข้าด้วย ที่ท่านให้การช่วยเหลือพวกเราอย่างมาก”
“ตระกูลเ้าก็เหมือนตระกูลข้า เ้าเป็น้องรักข้า ไหนเลยข้าจะปล่อยผ่านปัญหาของเ้าไปได้ ยิ่งเ้าอยู่ใกล้ข้า ฐานอำนาจของข้ายิ่งมั่นคง เพียงแค่พวกเ้าย้ายมาอยู่แคว้นจิน ข้าก็เหมือนเสือติดปีกแล้ว อีกไม่นานเนื้อร้ายที่รบกวนข้าคงถูกตัดทิ้ง ต้องขอบคุณที่เ้าเป็ลูกศิษย์สำนักอักษรปราชญ์บูรพาจริง ๆ”
“พี่ใหญ่อย่าพูดเช่นนั้นเลย ข้าก็มีแค่ท่านเป็พี่ชายที่ข้าไว้ใจ หากท่านจะให้ข้าทำอะไร ข้าจะช่วยท่านสุดกำลัง”
“เอาเถอะ นี่ก็ได้เวลาแล้วพวกเ้ารีบออกเดินทางดีกว่า ข้าจะให้บ่าวไพร่บางส่วนไปช่วยเหลือพวกเ้าก่อน ลงตัวเมื่อใดค่อยคืนพวกเขากลับมา”
“แล้วพบกันพี่ใหญ่” หลังจากหลิวอี้และคนในตระกูลเดินทางออกจากวังพฤกษาหยก หากแต่ถ้าหลิวอี้ย้ายออกจากตำหนักช้าเพียงอีกวัน เขาคงได้พบเจอหญิงอันเป็ที่รัก
โปรดติดตามตอนต่อไป…