Born to be Barbarian เกิดใหม่เป็นบาบาเรี่ยน

ตอนที่สามสิบหก นายพลหมาบ้า

นายพลหมาบ้าแมททิสแห่งเม่ยกั๋วเอ๊ยอเมริกาบอกว่าตอนเขาทำสงครามอิรักนั้น เขาดูแผนที่ของพื้นที่แถบนั้นและย้อนหลังอ่านสงครามในพื้นที่แถบนั้นที่ผ่านมาไล่มาตั้งแต่ยุคอเล็กซานเดอร์จนถึงปัจจุบันเป็นประวัติศาสตร์หลายพันปี

หากเรียกเป็นภาษาของเกมส์คือ

Lore-History ofwar

ประวัติศาสตร์ของสงคราม

ที่ผมต้องชมว่าคนออกแบบระบบของเกมส์เก่งหรือบังเอิญก็ไม่อาจจะทราบได้

นั่นคือสกิลที่จะทำให้เราได้โบนัสในฉากทำสงครามหากเรามีสกิลนี้มากกว่าศัตรู

ผมคงไม่สามารถหาข้อมูลได้ระดับพันปีอย่างนายพลหมาบ้าแห่งเม่ยกั๋วเอียอเมริกา

แต่ไม่มีใครบอกว่าเราจะเริ่มหาจากเท่าที่มีไม่ได้

“ไปหยิบข้อมูลอัตราประชากรของหมู่บ้านในพื้นที่รอบยี่สิบกิโลเมตรจากเมืองนี้มาให้ผมที”

ผมสั่งคนที่มามุงรอบข้างเมื่อผมได้เริ่มสร้างแบบจำลองกองทัพและแผนที่จากข้อมูลที่ค่อยๆได้รับมาว่าแต่ละกองทัพนั้นเคลื่อนทัพตรงไหน

มีแผนการอย่างไร คนอพยพมาอย่างไรบ้าง

โดยแทบไม่รู้ตัวได้มีคนมารุมรอบโต๊ะที่ผมตั้งสถานการณ์จำลองสงครามโดยไม่รู้ตัว

ถึงจะไม่อยากคุยแต่ผมเป็นคนที่ปั้นดินเหนียวได้เก่งมากเพราะผมมีทักษะCraft การสร้างสิ่งของประเภทพวกตุ๊กตาเทวรูปอยู่เยอะ

จากที่เริ่มทำกันแค่ผมคนเดียว

ไม่ถึงสองชั่วโมงกลับกลายเป็นมีหลายคนช่วยผมทำแผนที่และบอกข้อมูลให้จนผู้คนส่งเสียงจอแจกันไปมา

“..และมาก็อกได้กดดันมาทางทิศตะวันออกมากขึ้นโดยการไล่ประชากรจากหมู่บ้านจากตรงนี้”

ผมชี้กองทัพของสัตว์อสูร

“มาที่ตรงนี้ตอนปรกติจะไม่มีผลแต่หากหน้าหนาวเข้ามาหากเราคิดจะป้องกันไม่ให้มีคนอดตายหรือเมืองไม่ขาดเสบียงเราต้องรักษาอู่ข้าวอู่น้ำตรงนี้ไว้ให้ได้ “

ผมเอามือกอดอกครุ่นคิด

“อัตราราคาม้าแพงขึ้นเป็นสองเท่าอาหารสามเท่า หากข้อมูลที่ข้าได้มานั้นถูกต้อง”

“มันถูกต้องอยู่แล้วเจ้าพูดอะไรน่ะ”

ผู้คนที่อยู่รอบข้างผมตะโกนอย่างหัวเสีย

พวกเขาเริ่มหวาดกลัวแล้ว

ทุกคนรู้ว่าอาหารราคาแพงมากขึ้นม้าราคาแพง ชุดเกราะราคาแพง ผู้อพยพและอาชญากรรมมากขึ้น

แต่คัลกลับเอาทั้งหมดมากองรวมกันจนพวกคนในกิลด์นักผจญภัยมองเห็นภาพใหญ่และวิจารณ์กันอย่างเซ็งแซ่

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ผมเคาะตรงพื้นที่ที่มีเป้าหมายจะไปทางพื้นที่หมู่บ้านทางตะวันออกที่เป็นพื้นที่อู่ข้าวอู่น้ำ

“พวกเจ้าทุกคนใครสามารถไล่กองทัพของมาก็อกออกจากพื้นที่ตรงนี้ได้บ้าง?”

พอผมกล่าวเช่นนั้นแต่ละคนก็หน้าซีดมองหน้ากันไปมา

ผมกล่าวปลอบใจพวกเขาว่า

“ไม่จำเป็นต้องไล่กองทัพของมาก็อกออกไปเมืองนอร์ดการ์ดเข้มแข็งดีอยู่แล้ว ขอเพียงไม่เกิดความวุ่นวายภายในก็สามารถต้านทานศัตรูภายนอกได้ดีมาก แค่รักษาเส้นทางส่งเสบียงอาหารและเชื่อมต่อกับพื้นที่แคว้นรอบนอกในพื้นที่ตรงนี้เอาไว้ได้ต่อให้มาก็อกมีกองทัพมากกว่านี้สิบเท่าก็ตีเมืองนี้ไม่ได้หรอก”

ผมกล่าวอย่างมั่นใจ

มีคนอย่างคุณเวเนียร์อยู่ทั้งคน

มังกรแดงบุกมายังเอาชนะได้ชิลชิลเล๊ย

แต่ผมกลับพบสายตาที่เสียขวัญของแต่ละคนจ้องมองมาที่แผนที่ที่ผมทำขึ้นมาแบบไม่คิดมาก