ทาสรับใช้กามเทพวัยทีน
ตอน เทพแห่งความรัก
ณ.ห้วงจักรวาล
บัลลังก์ทองลอยเคว้งอยู่ท่ามกลางเนบิวล่าสีสีชมพูแกมม่วง มองไปโดยรอบเห็นดาวระยับระยับนับพันล้านดวง แต่ละดวงดาวอยู่ห่างกันไกลโพ้นจนเล็กยิ่งกว่าหยดน้ำ
ปรากฏร่างสตรีสวยสง่าสูงประมาณหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเิเนั่งไขว่ห้างอยู่บนบัลลังก์กลางอวกาศ ที่แผ่นหลังเนียนขาวมีปีกขนนกสีทองแผ่สยายออกกว้าง ออร่าสีทองจากปีกทำให้เรือนร่างขาวโพลนสว่างเรืองรองราวกับแสงพระจันทร์เมื่อมองจากโลก
เนื้อตัวที่เพรียวบางช่างสวยล้ำเกินกว่าสตรีใดในโลกมนุษย์ ผิวกายเนียนขาวหาตำหนิใดไม่ได้เลย
"ขอชานมไข่มุก" หญิงสาวเอ่ยลอยๆกับสูญญากาศในจักรวาล จู่ๆแก้วชานมไข่มุกก็แว๊บปรากฏขึ้นเหนือฝ่ามือที่แบหงายราวกับเนรมิตรได้
ซู๊ดดด! อ่าส์! สาวสวยปีกทองคาบหลอดดูดชาจนแก้มป่อง ดวงตากลมแป๋วสีดำขลับเพ่งมองทะลุกลุ่มแก๊สและดวงดาวนับล้านๆ ผ่านหลายปีแสงจ้องลงมายังโลก
"นายคิมมุนอีกละ นายนี่มันอยู่ไม่สุขจริงๆ" เสียงของเทพหญิงดังก้องกังวาล ฟังดูคล้ายๆกับเสียงเด็กหญิงผสมกับเด็กชายที่กำลังขับร้องโอเปร่า
จู่ๆร่างสูงสง่าก็ลุกยืนขณะที่ปีกทองกระพือไหว
ฟ้าวววว! ร่างกายที่เคลื่อนไหวไปข้างหน้าด้วยความเร็วเกินแสงทำให้มองเป็เส้นสีทองอร่ามจากทุกมุมในจักรวาล เพียงชั่วอึดใจเดียวกามเทพสาวก็ลอยลงมายืนบนผิวโลก
เย้ย! เทพผู้รับใช้ใร้องขณะที่กามเทพสาวปรากฏตัวขึ้นมาอยู่ข้างๆกาย
"จีอึน" คิมมุนเอ่ยขณะหันมองสาวสวย ปีกทองค่อยๆหายไปและจำแลงกายเป็สาวสวยในชุดพนักงานออฟฟิศกระโปรงแหวกข้าง
"นายทำอะไรของนาย" สาวสวยบ่นขณะหันมาทำหน้าไม่สบอารมณ์
"ฉันก็รอส่งจดหมายให้คู่รักยังไงล่ะ นายเจต้องรักกับนางสาวฮันภายในสามวันนี้"
"ขึนพลาดงานนี้อีกล่ะก็ ฉันโดนลดระดับลงไปเป็เทพเฝ้าศาลเ้าแน่ๆ" หนุ่มสูทดำบ่นอย่างเคร่งเครียด ก่อนจะหันมาก้มโค้งคำนับให้สาวสวยข้างกายอย่างไม่ไว้ศักดิ์ศรีตัวเอง
"ขอร้องหละจีอึน เธอช่วยทำงานของเธอทีเถอะ เหลืออีกสามวันเอง ยังไงๆคู่นี้ต้องรักกันให้ได้"
"อืม! ก่อนอื่นนายไปเติมชาไข่มุกให้หน่อยสิ อ้อ! แล้วก็ซื้อซาลาเปาใส้หมูมาให้ด้วยนะ"
กามเทพสาวสั่ง
"เห้ย! ฉันไม่ใช่เบ๊เธอนะ ฉันน่ะเทพผู้ช่วย มีหน้าที่ช่วยเหลือเธอ" หนุ่มหล่อเถียงคอเป็เอ็น
"ผู้ช่วยก็คือผู้รับใช้ ผู้รับใช้ที่โลกนี้เค้าเรียกว่าเบ๊ จะไปซื้อไหม ไม่ซื้อฉันกลับไปนอนแล้วนะ" จีอึนกล่าว
"เออ ๆ ก็ได้วะ แม้ง แล้วก็รีบๆทำงานของตัวเองเสียล่ะ อุส่าห์มาช่วยแท้ๆ งานของตัวเองยังไม่สนใจจะทำเลย ถ้าเกิดเลยสามวันไปเธอจะเป็ยังไง ไม่หัดคิดบ้าง" เทพหนุ่มบ่นขณะหันหลังเดินดิ่งไปทางร้านสะดวกซื้อ
ห้านาทีต่อมา
"อืม! บีบแรงๆอีก นั่งนานไปหน่อย เมื่อยชะมัดเลย"
หญิงสาวนั่งไขว่ห้างอยู่ที่ป้ายรถเมล์ หนุ่มสูทดำยืนข้างหลังและบีบนวดลำคอลงมาที่หัวไหล่สองข้าง
"เจกับฮันจะมาขึ้นรถด้วยกันที่นี่แหละ ทุกเช้าเลย" คิมมุนกระซิบหูกามเทพสาวขณะบีบนวดให้เธอ
"เจอกันทุกวัน แล้วนายยังทำให้พวกเค้ารักกันไม่ได้อีกรึ สมแล้วที่เป็ได้แค่เทพเบ๊" จีอึนพึมพำขณะกัดกินซาลาเปาร้อนๆแล้วตามด้วยดูดชาไข่มุก
กร่อดดด! หนุ่มสูทดำขบฟันเก็บอาการโมโหขณะนึกในใจ "อย่าให้ฉันได้เลื่อนขั้นแซงเธอละกัน ยัยอุนจิ"
เป็ไปไม่ได้หรอก! จู่ๆเสียงนึกคิดของกามเทพสาวก็ดังก้องอยู่ในหัวเทพหนุ่ม
เย้ย! เค้าถึงกับใสะดุ้งเพราะไม่นึกว่าจะโดนอ่านความคิดได้
"แล้วเธอน่ะดีมากรึไง ให้ฉันนวดให้อยู่ได้ ฉันไม่ได้มีหน้าที่ทำอะไรแบบนี้นะ" เทพคิมบ่นแต่มือก็ยังบีบนวดบ่านุ่มๆของเทพสาว
"ก็นายน่ะทำอะไรไม่เป็ซักอย่าง ช่วยอยู่เฉยๆน่ะดีแล้ว นวดไป"
"อยากเลื่อนขั้นก็แค่คอยรับใช้ฉันก็พอ ไม่ว่าฉันจะสั่งอะไรก็ต้องทำตาม"
"อือ! ตรงนั้นแหละ บีบแรงๆอีก" กามเทพสาวเอ่ยอย่างสบายตัว
"ไม่ว่าฉันจะสั่งอะไรก็ต้องทำตาม" เทพหนุ่มล้อเลียนคำพูดเทพสาว
ซ่าาา! จู่ๆฝนก็ตกลงมาในยามเช้า รถราก็แล่นสวนกันไปมาขณะที่ชายหนุ่มและหญิงสาววัยทำงานกำลังวิ่งหลบฝน
"ถอดเสื้อมา"
"อะไรนะจีอึน"
"ถอดมา เสื้อสูทนายน่ะ เร็วๆ นายเจมาแล้ว" เทพสาวเร่งและแบมือรอ
ฟุ่บ! ฟั่บ! เทพหนุ่มรีบถอดเสื้อสูทสีดำออก
แปะ! ๆ ๆ สาววัยทำงานวิ่งผ่านหน้าคิมมุนกับจีอึน ขณะที่ใช้สองมือยกบังฝนเธอก็กำลังจะก้าวขึ้นรถเมล์
จู่ๆเทพสาวก็วิ่งมาด้านหลังแล้วโยนเสื้อสูทไปคลุมหัวสาววัยทำงานคนดังกล่าว จากนั้นก็ถีบตูดหนุ่มที่ยืนข้างๆให้ถลาพุ่งไปอกกระแทกกับหล่อน
ปึ่ก! อร๊าย! นางสาวฮันใขณะเหลียวหลังมองหนุ่มหน้าจืดที่กำลังใเช่นเดียวกัน
เป๊าะ! เทพสาวดีดนิ้วหนึ่งที จู่ๆก็ปรากฏสายรุ้งเจ็ดสีอยู่เื้ัหนุ่มหน้าจืด
ดวงตานางสาวฮันเบิกโพลงขณะที่เงยจ้องมองตากับนายเจ แก้มสองข้างแดงระเรื่อ หัวใจเต้นตังตูม! ๆ
"จะไปไหมสองคนนั้นน่ะ" คนขับรถเมล์ะโดัง ทว่าวินาทีนี้สายฝนกลับหยุดลอยอยู่บนอากาศ ราวกับห้วงแห่งเวลาได้หยุดลง
"เอ่อ ขอโทษนะครับ" หนุ่มหน้าจืดเอ่ยขณะสบตากลมแป๋ว
"ไม่เป็ไรค่ะ ขอบคุณสำหรับเสื้อนะคะ ฮิ! ๆ" สาวสวยเอ่ยขณะอมยิ้มจนแก้มบาน
"ไม่ใช่ เอ้ยไม่เป็ไรครับ ผมเจ"
"ฉันฮันค่ะ เรียกว่าฮันนาก็ได้"
"อุ๊ย! เราพลาดรถแล้วหละครับ" หนุ่มจืดเอ่ยขณะมองตามรถเมล์ที่เพิ่งแล่นออกไป
"ไม่เป็ไรค่ะ เราไปแท็กซี่ด้วยกันก็ได้ ฉันเลี้ยงเองค่ะ" สาวสวยเอ่ยแล้วจับมือใหญ่ ดึงรั้งหนุ่มหล่อออกมายืนตากฝนริมฟุตบาท
ทั้งคู่โบกรถแท็กซี่ขึ้นไปทำงานและพูดคุยกันก่อนจะแลกเบอร์โทร
"มันง่ายขนาดนี้เลยเหรอวะ" เทพคิมยืนเกาหัวขณะมองตามหลังคู่หนุ่มสาวในรถแท็กซี่ที่ค่อยๆเล็กลงๆจนเลือนลับตาไป
"สมองน่ะ มีป่ะ อยากเป็เทพชั้นสูงก็ต้องคิดหน่อย ฮิ! ๆ" กามเทพสาวยืนกอดอกและเอ่ยด้วยความลำพองใจ
"แล้วเธอมั่นใจได้ยังไงว่าทั้งคู่จะรักกันภายในสามวัน บอกมาที" คิมมุนท้าวสะเอวเดินมายืนขวางหน้าจีอึน ก้มมองใบหน้าสวยและพ่นลมหายใจฟึดฟัดจนลมปลิวผมหน้าม้าไหวๆ
"ทำไมจะไม่รักกัน เดี๋ยวคืนนี้ก็ได้เสียกันแล้ว"
ฮิ! ๆ ๆ กามเทพสาวหัวเราะแล้วหมุนตัวกลับหลังหันเดินหนีไปดื้อๆ
"รอด้วย จีอึน หยะ! ยังมีอีกสองคู่"
"ถ้าเราทำได้ไวก็จะได้รางวัลความดีสามล้านแต้มเลยนะ เหย!รอด้วยสิ เธอจะรีบไปไหน จีอึน จีอึน"
เทพหนุ่มวิ่งตามหลังเทพสาวต้อยๆ
1K
