หลังจากลูกศิษย์คนที่สองจากไปก็ได้ทำตามแผนการและไปติดต่อกับหญิงสาวคนหนึ่งนางเป็หนึ่งในหญิงสาวที่งดงามที่สุดของแดนเซียนในตอนนี้และเบื้อหลังของนางคือตระกูลที่ล่มสลายเพราะถูกกู่หลางทำลาย แน่นอนว่าเพียงแค่กู่หลางเพียงคนเดียวไม่สามารถทำได้แต่เพราะแผนการที่น่าทึ่งของอู๋เซิ่งทำให้ตระกูลของนางแพ้และถูกทำลายไปหลงเหลือนางเพียงคนเดียว
ต่อมานางได้ปลอมตัวและใช้นามแฝงเพื่อเข้าใกล้กู่หลางหวังจะแก้แค้นแต่การจะสังหารกู่หลางได้มีเพียงต้องจัดการกับอู๋เซิ่งก่อน อู๋เซิ่งที่รู้เื่นี้จึงอยากจะให้ความร่วมมือตรงๆกับนางแต่เพราะเขาสาบานต่อเต๋า์แล้วจึงไม่อาจทำตรงๆได้จึงได้แค่ให้ศิษย์คนที่สองเป็คนวางแผนจัดการทั้งหมด
“ทุกอย่างพร้อมแล้วตอนนี้กู่หลางได้หลงรักเ้าอย่างมากและ้าจะสู่ขอเ้าในอีกไม่นานเพราะงั้นตอนนี้หากเกิดเื่ขึ้นกับเ้าเขาจะต้องโกรธและลงมือสังหารจอมปราชญ์แน่”ศิษย์คนที่สองกล่าว
“ทำไมเ้าถึงให้ความร่วมมือกับข้านั่นคืออาจารย์ของเ้าเลยนะ” หญิงสาวชุดม่วงสวมผ้าปิดหน้ามองมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ
“เพื่อปลดปล่อยเขาออกจากโซ๋ตรวนเพื่อให้เขาไม่ต้องทรมานอีก”
“ตกลงแล้วมันคือเื่จริงงั้นเหรอที่ว่าจอมปราชญ์จริงๆแล้วถูกตระกูลกู่หลอกให้กลายเป็ทาสั้แ่เด็กๆ”หญิงสาวกล่าว
“ไม่อย่างงั้นข้าจะต้องทำแบบนี้ทำไมเอาเถอะหวังว่าเซียนมายาอย่างเ้าจะไม่ทำให้ท่านอาจารย์ผิดหวัง” ศิษย์คนที่สองกล่าวก่อนจะจากไป
เซียนมายาคือฉายานามของนางนางมองออกไปนอกหน้าต่างยังท้องฟ้ายามค่ำคืน นางไม่คิดว่าคนที่นางโกรธเกลียดคนที่สองรองจากกู่หลางจะน่าเห็นใจไม่ต่างจากนางเลย
จากนั้นไม่นานขณะที่กู่หลางประกาศออกไปเื่จะสู่ขอเซียนมายาแต่งงานเวลาเดียวกันก็เกิดเื่ขึ้นเสียงกรีดร้องดังออกมาจากห้องของจอมปราชญ์เมื่อผู้คนไปถึงก็เห็นเซียนมายาในสภาพเสื้อผ้าไม่เรียบร้อยและพุ่งออกไปหลายคนจึงต่างคิดว่าจอมปราชญ์กำลังข่มเหงเซียนมายาอยู่
กู่หลางที่รู้เื่นี้ก็โกรธอย่างมากและสั่งตัดสินปะาอู๋เซิ่นที่แท่นปะาเซียนในตอนนี้ร่างของอู๋เซิ่นถูกโซ่เซียนแทงเข้าไปในร่างพร้อมกับยืนอยู่ตรงแท่นปะาเซียนใบหน้าของเขาสงบนิ่งไม่มีความโกรธหรือแค้นหลงเหลืออยู่เลย
“อู๋เซิ่นเ้าทำให้ข้าผิดหวังมากกล้ากระทั่งแตะต้องผู้หญิงของข้าผู้เป็จักรพรรดิคนนี้”กู่กลางมองหน้าอู๋เซิ่นด้วยแววตาเ็าและโกรธแค้น
“ปะาเถอะ”อู๋เซิ่นไม่กล่าวอะไรมากและหลับตาอย่างสงบ
“นี่เป็เื่จริงงั้นเหรอที่จอมปราชญ์ข่มเหงรังแกท่านเซียนมายา”
“ข้าว่าเื่นี้ไม่ง่ายขนาดนั้นเห็นได้ชัดว่าพอหมดประโยชน์แล้วก็จะกำจัดทิ้ง”
“ไม่ผิดตอนนี้แม้กู่หลางจะเป็จักรพรรดิเซียนแล้วแต่อำนาจที่แท้จริงอยู่กับจอมปราชญ์”
“ท่านอาจารย์หวังว่าท่านจะทำสำเร็จ”ศิษย์คนที่สองมองดูอู๋เซินด้วยแววตากังวล โชคดีที่อู๋เซิ่นได้สั่งให้ศิษย์อีกสองคนออกไปทำภารกิจทำให้ทั้งสองไม่สามารถรับรู้เื่นี้ได้และกลับมาไม่ทันแน่
“หลายปีมานี้ข้าดูแลเ้าอย่างดีแต่ดูเหมือนเ้ามันจะเลี้ยงไม่เชื่องแล้ว เพราะงั้นก็ตายไปซะ” กู่หลางนั้นเกลียดอู๋เซิ่นั้แ่ยังเด็กแล้วเพราะหลายอย่างเขาไม่สามารถทำได้แต่อู๋เซิ่นทำได้เพราะงั้นความสำเร็จที่อู๋เซิ่นทำมากู่หลางถึงได้แย่งชิงมาทั้งหมดแม้แต่คนรักเองก็ตาม
สำหรับกู่หลางเขาอิจฉาพร์ของอู๋เซิ่นมากและหลายครั้งผู้คนมักจะพูดคุยเื่เขาและอู๋เซิ่นโดยไม่หวาดกลัวเขาเลยแม้เขาจะได้ตำแหน่งจักรพรรดิเซียนมาแล้วก็ตาม
“ปะา!!!!!!!!!!!!!!”เมื่อเห็นแววตาที่สงบของอู๋เซิ่นกู่หลางก็คำราม
พริบตาแท่นปะาเซียนก็ถูกใช้งานอสนีจาก์ถูกกระตุ้นและฟาดลงมา ตามจริงแท่นปะาเซียนมีเอาไว้สังหารเซียนแต่อู๋เซิ่นที่ไม่ได้ฝึกฝนกลับถูกอสนี์โจมตีเห็นได้ชัดว่าไม่สามารถป้องกันได้เลยแม้แต่น้อย
“เปรี้ยง!!!!!!!!!!!!!!!”
ร่างของอู๋เซิ่นะโลงไปในแท่นปะาเซียนและถูกอสนีฟาดลงมายังร่างทำให้ร่างกายแตกสลายในพริบตาร่างค่อยๆสลายหายไปพร้อมกับดวงจิตของอู๋เซิ่นแตกกระจาย
“ขอร้องละได้ผลที่เถอะ”ไข่มุกเม็ดหนึ่งพึ่งออกมาจากจากหน้าผากของอู๋เซิ่นตอนที่ร่างกำลังแตกสลายจนหมดและทำการรวบรวมิญญาอู๋เซิ่นเอาไว้
“เปรี้ยง!!!!!!!!!!!!”
แต่อู๋เซิ่นก็ไม่คิดว่าอสนี์จะน่ากลัวขนาดนี้เสี้ยวิญญาที่ซ่อนอยู่ในไข่มุกไม่นานก็ทนไม่ได้ไข่มุกถูกทำลายและิญญากำลังจะถูกอสนี์ทำลาย
“มาได้แค่นี้งั้นเหรอ”อู๋เซิ่นถอนหายใจเขาคิดแผนการที่จะกลับไปเกิดใหม่พร้อมกับความทรงจำเดิมแต่ดูเหมือนจะเป็ไปไม่ได้แล้ว
“วิ้ง!!!!!!!!!!!!!!”อยู่ๆภาพโบราณผืนหนึ่งก็ทะลวงมิติและเวลาออกมาและดูดเอาเสี้ยวิญญาของอู๋เซิ่งเข้าไปจากนั้นก็หายเข้าไปในมิติและเวลาอีกครั้ง
ด้านนอกแท่นปะาเซียนกลิ่นอายทั้งหมดของอู๋เซิ่งหายไปอย่างสิ้นเชิงไม่หลงเหลือเลยแม้แต่น้อยศิษย์คนที่สองหลับตาเขาไม่รู้ว่าอาจารย์ทำสำเร็จหรือไม่แต่อย่างน้อยอาจารย์ของเขาก็เป็อิสระจากตระกูลกู่และกู่หลางแล้ว
นางเซียนมายามองไปยังแท่นปะาเซียนด้วยแววตาซับซ้อนแม้นางจะรู้จักอู๋เซิ่งได้ไม่นานและได้รับรู้เื่ราวของอีกฝ่ายผ่านศิษย์ของเขาแต่นางก็รู้ว่าอีกฝ่ายเป็คนดีเพียงแต่ต้องถูกตระกูลกู่และกู่หลางบงการทำให้ไม่มีอิสระหากไม่ใช่เพราะกู่หลางกลายเป็จักรพรรดิเซียนและตระกูลกู่ในตอนนี้มีอำนาจสูงสุดตระกูลกู่ไม่มีทางยอมเสียอู๋เซิ่งไปแน่
“เฮ้อสุดท้ายจอมปราชญ์ก็สิ้นแล้ว” ผู้คนที่มายืนดูก็พากันถอนหายใจก่อนจะพากันจากไป
ทางด้านอู๋เซิ่งิญญาของเขาได้รับการบำรุงอยู่ในภาพโบราณทำให้ิญญาแข็งแกร่งมากขึ้นขณะเดียวกันยังได้รับรู้ความลับบางอย่าง
“นี่มันทักษะบ่มเพาะที่จักรพรรดิอู๋ซูฝึกฝนทำไมถึงอยู่ในภาพนี้ เดี๋ยวก่อนหรือว่าตำนานจะเป็เื่จริงจักรพรรดิกระบี่เป็ผู้สร้างมันขึ้นมาและสอนจักรพรรดิอู๋ซูอีกทีงั้นเหรอ” อู๋ซูแน่นอนว่าย่อมทำการค้นคว้าเกี่ยวกับต้นกำเนิดของตัวเองและรู้ว่าตระกูลอู๋ได้ล่มสลายไปแล้วแต่ก็มีตำนานหลายอย่างที่หลงเหลือ
“หากข้าฝึกฝนตามทักษะนี้ในอนาคตข้าก็จะมีโอกาสทะลวงระดับเต๋าเพียงแต่เห็นได้ชัดว่าทักษะนี้เหมือนจะจงใจแสดงเนื้อหาไม่สมบูรณ์ราวกับกำลังให้ข้าสร้างเส้นทางของตัวเองโดยใช้ทักษะนี้เป็ต้นแบบ”อู๋เซิ่งจมอยู่กับความคิดอยู่นาน
ภายในดินแดนอันห่างไกลแห่งหนึ่งภายในตระกูลต้วนวันนี้ปรากฎเมฑมงคลขึ้นพร้อมกับเสียงนกและสัตว์จำนวนมากผสานเสียงร่วมยินดีวันนี้ได้มีทารกคนหนึ่งลืมตาขึ้นมาดูโลกในตอนที่ทารกลืมตาขึ้นมาความศักดิ์สิทธิ์ก็แผ่กระจายออกมา
“ดวงจิตศักดิ์สิทธิ์ในตำนานหลานชายของข้าถึงกับมีดวงจิตศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน” ชายชราคนหนึ่งอุ้มทารกด้วยสีหน้าตื่นเต้น
แต่สีหน้าของผู้เป็บิดาและมารดากลับกังวลพวกเขาหวาดกลัวบางอย่างที่จะเข้ามาทำอันตรายลูกชายของพวกเขาที่พึ่งเกิดตระกูลนี้คือตระกูลต้วน หนึ่งในตระกูลเล็กๆทางทิศใต้ของแดนเซียนอันยิ่งใหญ่ภายในดินแดนแห่งนี้ไม่มีเซียน ระดับสูงสุดคือตัดิญญา และตระกูลต้วนเป็หนึ่งในตระกูลที่ทรงอำนาจและเป็รองแค่สามขุมอำนาจอย่างหุบเขาเฟยเซียง สำนักเฟยหยาง และสำนักอสูร
เรียกน้ำย่อยไปก่อน
2K
![RINGER [ริงเกอร์: สงครามแหวนมนตรา]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1588630049_23434104.webp)
