ที่แรกที่พวกนางจะไปคือน้ำทิพย์หยกที่ผาอิ๋นฉิงสถานที่ที่ชายหนุ่มโดนพิษที่ต้องไปที่นั่นก่อนเพราะดอกแสงจันทร์ทีู่เาไท่เหวินนั้นจะต้องเด็ดออกมาและปรุงทันทีไม่สามารถเก็บไว้ก่อนได้เพราะจะทำให้สรรพคุณของดอกแสงจันทร์เสียไปอีกทั้งต้องเด็ดในวันที่พระจันทร์เต็มดวงอีกด้วย
เหรินลู่หลินมองดูชายหนุ่มที่อยู่ข้างๆอย่างประหลาดใจคนที่โดนพิษเถ้ากระดูกเหมันต์จะมีอาการเหนื่อยอ่อนต่อให้นางลงมือยื้อไม่ให้พิษกระจายอย่างไรก็ต้องแสดงอาการเหนื่อยหอบออกมาบ้างแต่ชายที่กำลังเดินอยู่ข้างนางกลับไม่มีการแสดงอาการอะไรออกมาเลยช่างเป็ต้นกล้าที่เหมาะแก่การบำเพ็ญเซียนจริงๆ ร่างกายเทวะไม่ใช่ผู้ใดก็มีได้ หาได้ไม่ง่ายเลยจริงๆสำนักลู่หยุนร์เก็บสมบัติมาได้จริงๆหากเป็สมัยก่อนตอนที่แดนทั้งสี่ยังเชื่อมต่อกันละก็ชายคนนี้คงจะบรรลุเซียนไปั้แ่ฝึกบำเพ็ญเพียงสองพันปีไปแล้วกระมังน่าเสียดายแต่หากเขาจะได้เป็คู่กับนางจริงก็ย่อมมีทางที่จะให้เขาบรรลุเซียนก่อนที่สี่แดนจะกันอย่างแน่นอน
แต่นางเป็หญิงจะให้ออกตัวแรงมันก็จะกระไรอยู่หากเขาส่งสัญญาณมันก็อีกเื่หนึ่งแต่ชายคนนี้กลับไม่ได้มีอาการอะไรบางทีสหายของนางอาจเพียงล้อนางเล่นกระมังไม่มีความจำเป็ที่จะต้องใส่ใจมากจนเกินไปให้ต้องหงุดหงิดใจนางสามารถอยู่คนเดียวได้อย่างสบายดีหากหาคู่บำเพ็ญที่เหมาะสมไม่ได้การต้องอยู่คนเดียวก็ไม่ใช่เื่ที่ไม่สามารถเป็ไปได้นางคือผู้ใดนางคือเซียนขั้นาเชียวนะหากไม่ใช่เพราะการแยกฟ้าดินทำให้พลังแห่งการบ่มเพาะพลังในเขตแดนเหลือน้อยและการทะลุไปอีกขั้นนั้นต้องใช้พลังเยอะจนสามารถทำให้พลังทั้งแดนหายไปครึ่งหนึ่งนางก็คงไม่แพ้พนันในการผ่านด่านอย่างที่เป็อยู่ตอนนี้หลอกพวกนางที่บรรลุขั้นเซียนเลิกบำเพ็ญเพียรมาั้แ่วันนั้นเพราะกลัวจะทำให้พลังในเขตแดนไม่สมดุลดูแค่นี้ก็รู้แล้วทุกหนึ่งพันปีต้องมีมนุษย์หนึ่งคนบรรลุขั้นกึ่งเทพไม่ใช่จนถึงตอนนี้ที่มีพลังสูงสุดจริงๆกับมีเพียงผู้าุโสูงสุดของสำนักลูหยุนร์อย่างลู่อิ๋นเพียงคนเดียวโชคดีที่สำนักลู่หยุนร์ตั้งอยู่ทำเลที่ดีสำนักอื่นๆ ต่างก็พูดกันแบบนั้นแต่ที่จริงไม่ใช่ลู่อิ๋นกินสมุนไพรที่นางปลูกมาั้แ่น้อยเพราะเ้าสำนักในตอนนั้นหมายมั่นปั้นมือให้เขาเป็เ้าสำนักแต่เ้าตัวดันไม่อยากเป็ทำให้ตำแหน่งนั้นลอยไปหาคนอื่นไม่อย่างนั้นเขาจะสามารถเลื่อนขั้นมาจนถึงขั้นกึ่งเทพอย่างตอนนี้ได้อย่างไร
ความลำเอียงของนางทำให้โดนเพื่อนเซียนคนอื่นๆไม่พอใจเพราะจะเป็การให้ท้ายสำนักใดสำนักหนึ่งมากเกินไป แต่แล้วอย่างไรก็นางพอใจอีกทั้งสมุนไพรก็เป็นางที่ปลูกจะเอาไปให้ใครย่อมเป็สิทธิ์ของนางต่อให้พวกเขาไม่พอใจก็ทำอะไรนางไม่ได้พวกเขาเองก็รู้ดังนั้นนอกจากการบ่นแล้วก็ไม่มีเสียงว่ากล่าวอะไรออกมาอีกทำให้นางเปิดร้านได้อย่างสบายใจ
“ข้าเหนื่อยแล้วเราพักกันที่นี่ก่อนก็แล้วกัน”หญิงสาวกล่าวพลางชี้ไปยังเพิงพักแรมข้างทางที่ตอนนี้มีคนนั่งอยู่ปะปลายนายพักที่เพงแห่งนี้ประจำอีกทั้งอาหารหรือสุราที่นี่ต่างก็เป็ของชั้นเลิศอีกทั้งเ้าของร้านยังเป็ผู้บำเพ็ญขั้นบรรพบุรุษที่หาได้ยากคนหนึ่ง
เมื่อทั้งสองเดินเข้าไปนั่งยังโต๊ะที่ว่างทางเถ้าแก่ที่อยู่ที่โต๊ะคิดเงินเงยหน้าขึ้นมามองทั้งสองก่อนที่จะก้มหน้าลงไปคิดบัญชีของร้านต่อไป
“เอาชามาหนึ่งกาหมูผัดขิง พระะโกำแพง กับกระเพาะปลา” หญิงสาวสั่งอาหารช่ำชองและเสี่ยวเอ๋อเองก็รับรายการอาหารอย่างคุ้นเคยเสิร์ฟพร้อมขนมหวานประจำร้านที่เถ้าแก่ของลงครัวที่จะให้เฉพาะลูกค้าที่มาบ่อยเท่านั้น
“ลองสิที่นี่อาหารอร่อยมากนะอีกอย่างพวกเราก็โชคดีมากที่มา่ที่เถ้าแก่เปิดร้านพอดีไม่งั้นนะอดของอร่อยไปอีหลายเดือนเลย” นางกล่าวพลางคีบอาหารลงในชามของชายหนุ่ม
ใบหูของหลีตงหยางพลันแดงก่ำแต่เพราะหน้าตาที่นิ้งเฉยของเขาทำให้แขกที่นั่งอยู่ที่โต๊ะข้างๆอยากหยอกล้อก็ไม่กล้า ชายหนุ่มพยักหน้ารับก่อนที่จะกินอาหารที่อยู่ตรงหน้าอาหารอร่อยอย่าที่หญิงสาวกล่าวไว้ไม่มีผิด ทั้งสองกินอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อยจนกระทั่งมีเสียงหนึ่งดังขึ้นทำลายบรรยากาศอันเงียบสงบของเพิงพักแห่งนี้
“เ้าบอกข้ามาตามตรงข่าวลือพวกนี้มันมาจากที่ไหน”เสียงร้องอย่างเกรี้ยวกราดของหญิงสาวนางหนึ่งดังเข้าทำให้คนในเพิงพักต่างพากันชะเง้อคอยาว เหรินลู่หลินเองก็ไม่เว้น นานๆทีจะเจอเื่ตื่นเต้นมันก็ต้องสอดรู้สอดเห็นกันหน่อยชายหนุ่มที่นั่งอยู่หตงข้ามกับนางส่ายหัวยิ้มๆ ไม่ว่านางจะทำอะไรก็ดูน่ารักไปหมดในสายตาของเขาเสียงของผู้หญิงข้างนอกนั้นเขารู้ว่าเป็เสียงของใครเขาเคยพบนางเพียงสองครั้งและทุกครั้งล้วนเป็ในงานประลองสำนักเซียนที่มีผู้คนพลุกพล่านแต่กลับมีข่าวว่าเขาถูกใจนางจนถึงกับไปขอนางแล้วเสียอย่างนั้น ทำเอาเ้าสำนักโกรธเป็ฟืนเป็ไฟขอคำอธิบายและให้พวกเขาสยบข่าวลือทำเอาหญิงสาวเสียหน้าหลบลี้หนีหน้าไม่เจอผู้คนไปเกือบร้อยปีตอนนี้กล้าออกมาเจอผู้คนก็ได้แต่หวังว่านางจะไม่ทำอะไรโง่ๆ อีก
“หลี่ตงหยางเป็ถึงอาจารย์อาเล็กผู้สูงศักดิ์ของสำนักลู่หยุนร์เขาจะลดตัวไปตามจีบหญิงมนุษย์นางนั้นได้อย่างไร ข่าวที่เ้าได้มามาจากไหนกล้าดีอย่างไรแอบอ้างชื่อของเขา” เหรินลู่หลินมองชายหนุ่มที่อยู่ตรงข้ามงงอ้าวข่าวลือของพ่อรูปงามนี่เอง ชายหนุ่มเห็นนางมองมาจึงยิ้มอย่างอ่อนโยนให้นางเล่นเอานางเคลิ้มไปพักหนึ่งเลยทีเดียว
“ศิษย์พี่หญิงข่าวที่ข้าได้มาขั้นส่งมาจากสำนักลู่หยุนร์เอกอีกทั้งทางสำนักก็ไม่ได้มีการออกปฏิเสธข่าวลือ เหมือนตอนที่มีข่าวกับท่าน”เสียงที่ตอบกลับนั้นเป็ไปอย่างหวาดกลัวและอ้อมแอ้มนางทำตามที่ศิษย์พี่หญิงกล่าวทุกอย่าง แบบเดียวกันกับเมื่อร้อยปีก่อนข่าวนั้นก็เป็ศิษย์พี่ของนางเองที่ให้นางไปปล่อยแล้วทำไมตอนนี้กลับกลายเป็นางต้องมาโดนด่าเสียล่ะผู้ชายเขาไม่ชอบไม่รู้ว่าจะยื้อไปเพื่ออะไรในตอนนั้นพวกนางคิดว่าหลี่ตงหยางเป็สุภาพบุรุษไม่ว่าอย่างไรก็ต้องรักษาชื่อเสียงของสตรีอย่าศิษย์พี่ของนางผลกลับออกมาว่าเ้าสำนักคนปัจจุบันของสำนักลู่หยุนร์ยกคนมาอาละวาดที่สำนักของพวกตนสร้างความอับอายให้กับศิษย์พี่หญิงเป็อย่างมาก
ทั้งคู่ถกเถียงกันไปมาจนกระทั่งใกล้ถึงเพิงพักที่เหรินลู่หลินนางอยู่เดิมนางก็รู้สึกสึกสนุกไปด้วย แต่ฟังไปฟังมาหญิงสาวชาวบ้านที่กำลังโดนด่าอย่างอาฆาตนั้นคงไม่ใช่ตัวนางหลอกกระมัง
เมื่องหญิงสาวทั้งสองเดินมาถึงหน้าเพิงพักก็ต้องชงักไปเพราะผู้ที่พวกนางกล่าวถึงนั้นกำลังนั่งกินอาหารกับหญิงสาวชาวบ้านที่อยู่ในข่าวลือจริงๆ
สตรีในชุขาวกัดฟันอย่างอาฆาตก่อนที่จะเปลี่ยนสีหน้าเดินเข้าไปทักหลี่ตงหยางเสียงหวานชนเก้าอี้ของเหรินลู่หลินจนเกือบกระเด็น จนทำให้ชายหนุ่มที่นางตั้งใจเดินเข้ามาทักรีบลุกไปผยุงหญิงที่ชนเสียอย่างนั้น
“ข้าหยางเฟยเซียนคารวะคุณชายหลี่ตงหยาง”
“ข้าเจิงเจินเจินคารวะคูณชายหลี่ตงหยาง”
“ทั้งสองท่านไม่ต้องมากพิธีโต๊ะมีมากมายเชิญแม่นางทั้งสองหาที่นั่งเอาเถอะ”ชายหนุ่มกล่าวเสียงเย็นกล้าดีอย่างไรชนจนเหรินลู่หลินเกือบตกเก้าอี้ชายหนุ่มกล่าวพลางพยุงหญิงสาวในอ้อมแขนนั่งดีก่อนที่จะมองแม่น้อยทั้งสองอย่างเ็าแต่เหมือนพวกนางไม่สะทกสะท้านกลับกล่าวเหน็บแนมหญิงในดวงใจของเขาเสียงเขียว
“เป็แค่ชาวบ้านธรรมดายังไม่ลุกให้ข้ากับศิษย์พี่อีกพวกข้ามีเื่ต้องสนทนากับคุณชายท่านนี้ ไม่เจียมตัวลุกออกไป”เจิงเจินเจินกล่าวพลางสะบัดมือเพื่อซัดพลังใส่หญิงสาวที่นั่งขมวดคิ้วใส่พวกนางเพื่อเป็การสั่งสอนแต่หญิงนางนั้นกลับไปเป็อะไรเลยเป็นางเสียเองที่โดนพลังซัดจนกระเด็นออกนอกร้านไปผู้ที่ลงมือคือชายหนุ่มที่พวกนางกล่าวว่าอยากจะสนทนาด้วยนั่นเอง
“ข้าไม่ทราบว่าสำนักไถเฟิงสั่งสอนเ้าทั้งสองมาอย่างไรแต่ตั้งการที่เ้าจะทำร้ายคนข้างกายของข้านั่นเป็สิ่งที่ข้าหลี่ตงหยางรับไม่ได้เป็แม่นางน้อยก็ควรอยู่อย่างสงบไม่ใช่ไปหาเื่ผู้อื่นที่เขาไม่เกี่ยวข้องอีกทั้งตัวข้างเองก็ไม่ได้มีพันธะผูกพนธุ์ใดๆ กับท่านการกระทำของท่านในวันนี้ข้าจะแจ้งกับไปยังสำนักไถเฟิงเพื่อขอคำอธิบาย”ชายหนุ่มกล่าวเสียงเย็นอย่างเด็ดขาด
หล่อจังหญิงสาวร้องออกมาในใจหลายหมื่นปีั้แ่เริ่มฝึกตนหาคนที่จะออกมาปกป้องนางนั่นยากเย็นจนนับนิ้วได้แต่การที่ชายตรงหน้านางพูดออกมาแบบนี้บอกเลยถ้าเขาอยากจะเกี้ยวนางละก็ตอนนี้นางบวกคะแนนให้แบบนับกันไม่หวาดไม่ไหวเลยเชียวส่วนแม่นางน้อยนั้น ช่างนงเถอะผู้หญิงนางนี้โหงวเฮงบอกเลยว่ามีดวงกินผัวใครได้ไปซวยจนสุดบรรยาย พ่อรูปงามของนางไม่สนใจนางหนูนี่ก็ใช้ได้แล้วแบบนี้อย่างไรเขาก็จะไม่อายุสั้น ยิ่งถ้าเขาสนใจนางเขามีแต่จะยิ่งอายุยืน
ว่าแต่ข่าวลือเื่ข้ากับพ่อรูปงามนี่มันมาจากไหนกันนะ
1K
