บทที่ 22 การเลี้ยงเด็กไม่ต่างจากการเล่นสนุก
เนื้อกวางที่ส่งกลิ่นหอมนั้นเหนียวนุ่มอย่างมาก ฮั่วอวี๋กินมันไปหลายไม้ก่อนที่จะเอ่ยกับเหล่าผู้ชมภายในห้องถ่ายทอดสด
“ผมเชื่อว่าทุกคนคงจะชอบบาร์บีคิวมาก ในสายตาของคนส่วนใหญ่ อาหารเสียบไม้ย่างอาจจะดูธรรมดาไปสักหน่อย แต่ผมอยากบอกว่าบาร์บีคิวคือความสุขสูงสุดของชีวิต มีคำกล่าวทางตะวันออกเฉียงเหนือว่า ไม่มีสิ่งใดไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยบาร์บีคิว หากมี เช่นนั้นก็กินสักสองมื้อ ชีวิตที่ปราศจากบาร์บีคิวไม่ใช่ชีวิตที่สมบูรณ์แบบ”
เหล่าผู้ชมภายในห้องถ่ายทอดสดต่างก็โกรธฮั่วอวี๋ที่วางยาพวกเขา แต่หลังจากได้ยินสิ่งนี้ ทุกคนก็กลับมากระตือรือร้นอีกครั้ง
- พอคุณพูดแบบนี้ ฉันก็นอนหลับไม่ลงแล้ว
- อาหารเสียบไม้ย่างของประเทศเราโด่งดังไปทั่วโลก
- ฮ่า ๆ ๆ ใช่แล้ว บาร์บีคิวสามารถแก้ไขทุกอย่างได้
- อาจารย์อวี๋เป็คนตะกละด้วยเหรอ?
ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มหยิบมันฝรั่งขึ้นมา จากนั้นจึงโยนมันเข้าไปในกองไฟและเอ่ยต่อ
“การย่างคือวิธีทำอาหารที่เก่าแก่ที่สุด มีประวัติศาสตร์อันยาวนานและเกือบทุกประเทศก็มีวัฒนธรรมการย่างที่แตกต่างกันออกไป"
“ยกตัวอย่างเช่น บาร์บีคิวตุรกีที่หลายคนรู้จัก เนื้อสะเต๊ะเสียบไม้ในมาเลเซีย ข้าวโพดปิ้งและกล้วยปิ้งในกัมพูชา รวมถึงแม้แต่ประเทศจีนของเราเองก็ด้วย…”
“เมื่อพิจารณาจุดแข็งของวัฒนธรรมการย่างจากประเทศเหล่านี้ ไม่มีอาหารใดที่จะรอดพ้นชะตากรรมการโดนย่างไปได้”
“เอกลักษณ์อย่างหนึ่งของจีนคือ ‘ความกลมกลืน’ หลายอย่างที่มาจากประเทศอื่น ๆ สามารถผสานเข้ากับจีนได้อย่างสมบูรณ์แบบบนพื้นฐานของการคงไว้ซึ่งแก่นเดิม นั่นทำให้อาหารจีนค่อนข้างโดดเด่น”
“แน่นอน จีนเองก็มีวัฒนธรรมการย่างที่ยอดเยี่ยม รูปแบบการย่างของจีนขึ้นอยู่กับความกล้าของคน"
“ยกตัวอย่างเช่น ดักแด้ไหมย่าง ดักแด้ไหมอาจมีหน้าตาน่ารังเกียจ แต่อันที่จริงมันเต็มไปด้วยสารอาหาร ดักแด้ไหมหนึ่งตัวเทียบเท่ากับโปรตีนจากไข่ถึงสองฟอง และมันก็มีรสชาติอร่อย บอกเลยว่า โปรตีนล้วน ๆ แถมยังไม่มีกลิ่นด้วย"
“ยังมีของแปลก ๆ อีกหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็ตั๊กแตน กระเทียม หัวหอมใหญ่ และอื่น ๆ..."
“ตอนผมเป็ทหาร ผมเคยเดินทางไปเมืองเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ เมืองนั้นมีชื่อว่าผิงเฉิง สิ่งที่พิเศษเกี่ยวกับบาร์บีคิวของที่นั่นคือ ‘กล่องนม’ ซึ่งทำมาจากอวัยวะของวัวตัวเมีย"
ฮั่วอวี๋ถือได้ว่าเป็นักชิมที่ช่ำชอง คุณสมบัตินี้ถือเป็สิ่งที่สืบทอดมาจากตระกูล
พ่อแม่ของเขาค่อนข้างให้ความสำคัญกับการกิน ทั้งสองชอบกินอาหารอร่อย ภายใต้อิทธิพลของครอบครัว เขาจึงชอบวัฒนธรรมที่เกี่ยวกับอาหารเช่นกัน
ขณะที่พูดเื่บาร์บีคิวกับเหล่าผู้ชม ชายหนุ่มก็จัดการบาร์บีคิวในมือโดยไม่หยุดพัก
ส่วนผสมทุกชนิดถูกวางลงบนที่ย่าง ฮั่วอวี๋ซื้อกล่องเครื่องปรุงจากร้านค้าของระบบออกมาด้วย กล่องดังกล่าวมีเครื่องปรุงอยู่ทุกชนิดและราคาของมันก็ไม่ได้แพง เพียง 200 คะแนนการรับรู้เท่านั้น
หลังจากที่อัปเกรดร้านค้า ความหลากหลายของสินค้าก็เพิ่มมากขึ้น น่าเสียดาย ร้านค้าไม่ได้ขายวัตถุดิบ และแหล่งอาหารของฮั่วอวี๋ก็ยังมาจากการสุ่มกงล้อเป็หลัก
เนื้อกวางถูกย่างจนหนังด้านนอกกรอบ แม้ว่าเนื้อด้านนอกจะติดไหม้เล็กน้อย แต่ด้านในก็ยังคงนุ่มอยู่
มันฝรั่งที่อยู่ในกองไฟดูดำและยากที่จะทาน แต่เมื่อเปลือกของมันถูกดึงออก ก็เผยให้เห็นเนื้อมันสีเหลืองอร่ามด้านใน จากนั้นกลิ่นหอมก็แพร่กระจายออกมาทันที
นอกจากนี้ยังมีกล่องเนื้อจามรีที่ได้มาจากการสุ่มด้วย ตอนนี้มันถูกฮั่วอวี๋ปรุงเป็เนื้อเสียบไม้หรือที่เรียกว่าเนื้อแห้งเรียบร้อย ชายหนุ่มเรียงมันเป็ชั้น ขณะที่ย่างกลิ่นหอมก็โชยออกมา
ขณะที่กินอย่างมีความสุข ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มยังไม่ลืมที่จะก้มมองเสี่ยวอวี๋ที่อยู่ในอ้อมแขน
เขาหยิบชิ้นเนื้อนุ่มของกวางเรนเดียร์มาย่างเล็กน้อย หลังจากน้ำแข็งที่เกาะอยู่บนเนื้อละลายหมด ชายหนุ่มก็นำเนื้อดิบออกมา
สำหรับสุนัข การกินเนื้อดิบถือเป็ตัวเลือกที่ดี
เหตุผลที่ผู้เพาะพันธุ์สุนัขส่วนใหญ่ใช้อาหารสุนัข หนึ่งคือเพื่อความสะดวก และสองคือเพื่อประหยัดเงิน
แน่นอน ยังมีเหตุผลอย่างการกลัวพยาธิในเนื้อดิบด้วย แต่เนื้อดิบที่มาจากแหล่งเนื้อคุณภาพสูง ส่วนใหญ่แล้วจะไม่มีปัญหาเื่พยาธิ
สุนัขที่ถูกเลี้ยงด้วยเนื้อดิบจะมีขนที่นุ่มและฟันที่แข็งแรง
เสี่ยวอวี๋เป็หมาป่าอาร์กติกและอีกฝ่ายก็ต้องอาศัยอยู่กับเขาในสถานที่ที่โหดร้ายอย่างขั้วโลกเหนือ ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มจึงได้แต่หวังว่ามันจะมีร่างกายที่แข็งแกร่ง
หลังจากใช้มีดตัดแบ่งชิ้นเนื้อดิบเป็ชิ้นเล็กเท่าเมล็ดถั่ว ฮั่วอวี๋ก็ลองป้อนให้ลูกหมาป่าชิ้นหนึ่ง
เ้าตัวเล็กเลียเนื้อในมือของเขา ก่อนที่ดวงตาสีฟ้าของมันจะเปล่งประกายขึ้น มันกลืนชิ้นเนื้อดังกล่าวลงท้องโดยไม่ลังเล
ฮั่วอวี๋ยิ้มและเอ่ย “กินช้า ๆ ทั้งหมดเป็ของนาย"
เสี่ยวอวี๋ส่งเสียงออกมาตอบสนอง จากนั้นจึงเริ่มเคี้ยวเนื้ออีกชิ้น
ตอนนี้เ้าลูกหมาป่ามีอาการหวงอาหารเล็กน้อย แต่ไม่ได้มีเจตนาโจมตี ซึ่งถือว่าอยู่ในภาวะอุดมคติที่สุด ด้วยเป็ธรรมดาที่สัตว์จะหวงอาหาร มนุษย์เองก็มีนิสัยนี้ นั่นเป็เหตุผลว่า ทำไมบางคนถึงคิดว่าอาหารจะอร่อยขึ้นเมื่อทานกับคนหมู่มาก
อาหารที่ได้มาง่ายเกินไปมักจะดูจืดชืด
เมื่อเสี่ยวอวี๋กินอาหาร ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มมักจะรักษาระยะห่างจากมันและอไม่รบกวนเวลาดังกล่าว เพื่อป้องกันการกระตุ้นพฤติกรรมการหวงอาหารตามสัญชาตญาณของสัตว์
มักจะมีคนที่ชอบแตะต้องสัตว์เลี้ยงของพวกเขาตอนที่พวกมันกำลังกิน ซึ่งในความเป็จริงนั่นไม่ใช่พฤติกรรมที่ดีนัก เ้าก้อนขนพวกนี้อาจไม่กัดคุณเพราะมันมีความอดทน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าสิ่งที่คุณทำนั้นถูกต้อง
ในอาณาจักรสัตว์ สัตว์ทุกตัวในฝูงมักจะเว้นระยะห่างจากเพื่อนของมันเวลากิน
เ้าของหลายคนมักจะต่อว่าสัตว์เลี้ยงตนเองว่าโง่ และชมสัตว์เลี้ยงของคนอื่นว่าฉลาดและน่ารัก
นั่นเป็เพราะพวกเขาไม่เคยลองคิดจากมุมมองของสัตว์ แต่เรียกร้องจากพวกมันโดยใช้มาตรฐานทางศีลธรรมของมนุษย์
สิ่งที่น่าเศร้าที่สุดคือ เวลาเราซื้อของมันมักจะมาพร้อมกับคู่มือใช้งาน และแม้แต่การจะเรียนขับรถก็จำเป็จะต้องมีใบขับขี่
ทว่าการเลี้ยงสัตว์ไม่จำเป็ต้องมีการฝึกอบรมหรือการทดสอบเ่าั้ และพ่อค้าส่วนใหญ่ก็ไม่เคยสอนวิธีเลี้ยงให้กับคุณ
ไม่นาน เสี่ยวอวี๋ก็กินเนื้อกวางชิ้นเล็กไปจนหมด จากนั้นมันก็นอนลงที่เท้าของชายหนุ่มอย่างสบายใจ เผยให้เห็นท้องกลม ๆ สีขาวน่าเอ็นดู
สำหรับหมาป่า การเคี้ยวช้า ๆ คือสิ่งที่พวกมันไม่มีวันทำ
ในป่า การกินอาหารทุกครั้งคือความเสี่ยง ดังนั้นพวกมันจึงต้องกินให้ได้มากที่สุดในเวลาที่สั้นที่สุดเท่าที่จะเป็ไปได้
ฮั่วอวี๋มองเ้าตัวเล็กและยิ้มเ้าเล่ห์ “หืม อิ่มแล้วเหรอ? เรายังเหลือซุปอีกนะ..."
ด้วยความฉลาดของเสี่ยวอวี๋ มันไม่สามารถเข้าใจคำพูดของเขาได้ จึงมองชายหนุ่มด้วยท่าทางมึน ๆ
เหล่าผู้ชมภายในห้องถ่ายทอดสดต่างประณามพฤติกรรมของฮั่วอวี๋ แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ
เ้าตัวเล็กยังเป็เด็ก และการเลี้ยงเด็กก็ไม่ต่างจากการเล่นสนุก
หลังจากที่แกล้งเสี่ยวอวี๋แล้ว ฮั่วอวี๋ก็เดินไปหาหม้อเหล็กจากในโกงดัง จากนั้นจึงเอาไปทำความสะอาดก่อนจะนำกลับมาแขวนที่ราวย่าง
การได้ซุปสักถ้วยหลังจากกินบาร์บีคิวก็ถือเป็อีกหนึ่งความสุขของชีวิต