(จบ)ระบบวิวัฒนาการสัตว์อสูร

Content Warning: Ableism (การดูถูกเหยียดหยามความพิการ)

บทที่ 1 แมลงวันกังฟู

เมืองเมืองเทียนอู่ จวนตระกูลจ้าว

ในยามนี้ ชายหนุ่มในชุดขาวกำลังร่ายรำอยู่ภายในลานบ้านด้านหลังห้องเครื่องของจวน

แมลงวันบ้านบินรอบตัวเขาด้วยความตื่นตระหนก เนื่องจากการเคลื่อนไหวของเขา

หากเฝ้ามองอย่างใกล้ชิด จะพบว่าดวงตาของชายหนุ่มคนนี้เป็๞สีเทา ดูไร้ชีวิตชีวา

แท้จริงแล้วเขาเป็๞คนตาบอดนั่นเอง

"ดูสิ วันนี้ลูกเขยใหญ่ตระกูลจ้าววิ่งไล่จับแมลงวันอีกแล้ว"

"จิ๊ ๆ คนตาบอดจับแมลงวันรึ ช่างประหลาดยิ่งนัก"

“เหตุใดพวกเราไม่พนันกันหน่อยเล่าว่าเขาจะทนจับแมลงวันได้สักกี่วันกัน?”

พ่อครัวที่อยู่รอบ ๆ หัวเราะอย่างไม่สะทกสะท้าน

ในโลกใบนี้ซึ่งวรยุทธ์เป็๞ที่เคารพนับถือ ส่วนปุถุชนยังคงด้อยกว่า แล้วนับประสาอะไรกับคนตาบอด

ขณะที่ทุกคนหัวเราะ ชายหนุ่มก็ยื่นมือออกมาทันที

ไม่รู้ว่าเป็๞ความบังเอิญหรือทักษะการฟังของเขานั้นดีเลิศ

ชายหนุ่มพลันจับแมลงวันตรงหน้าด้วยฝ่ามือ!

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับท่านที่จับแมลงวันได้และเปิดใช้งานระบบวิวัฒนาการสัตว์ระดับเทวะได้สำเร็จ!]

เมื่อได้ยินเสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้นภายในใจ เขาก็ตกตะลึง พลันรู้สึกถึงน้ำตาที่รื้นขึ้นมา

ในฐานะผู้ท่องเวลามา หลินฮ่าวย่อมเข้าไปโดยปริยายว่าระบบคือสิ่งใด

ถึงแม้การมาถึงของระบบนี้จะช้าไปสิบแปดปี แต่มันได้ช่วยเขาอย่างมากในสถานการณ์นี้โดยไม่ต้องสงสัย

ทว่าประการแรก เขาต้องจับสัตว์ที่มีชีวิตเพื่อเปิดใช้งานระบบ เขาจึงเลือกบริเวณห้องเครื่องเป็๞จุดจับแมลง ซึ่งมีแมลงวันชุกชุมที่สุด

ตลอดสามวันสามคืนที่ผ่านมา เขาจึงจำทนยอมถูกหัวเราะเยาะ …และตอนนี้ ภารกิจของเขาสำเร็จแล้ว!

[ติ๊ง! ท่านจับแมลงวันได้แล้ว ๻้๵๹๠า๱เก็บมันเป็๲สัตว์เลี้ยงหรือไม่?]

หลินเฮ่าโพล่งว่า "๻้๵๹๠า๱"

[ขอแสดงความยินดีกับการรับสัตว์เลี้ยงตัวแรก ท่านสามารถตั้งชื่อมันได้]

"แมลงวันกังฟู"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หัวใจของหลินเฮ่ากระตุกเล็กน้อย ขณะนึกถึงภาพยนตร์ไซไฟในโลกก่อนของตัวเอง พลันเอ่ยเสียงเบา

[ติ๊ง! ตั้งชื่อสัตว์เลี้ยงสำเร็จ]

ในเวลาเดียวกัน เสียงระบบก็ดังขึ้น แผงข้อมูลปรากฏขึ้นในใจของหลินเฮ่า

[แมลงวันกังฟู]

[รหัส: 001]

[เ๽้าของ: หลินเฮ่า]

[กำลังรบ: 1]

[อายุขัย: 50 วัน]

[ทักษะ: ไม่มี]

[ส่วนที่วิวัฒนาการได้: อวัยวะทั้งหมดในร่างกาย]

……

จากข้อมูลบนแผงระบบ หลินเฮ่าก็เข้าใจการทำงานของระบบวิวัฒนาการสัตว์นี้

สิ่งนี้ส่วนใหญ่ใช้เพื่อเสริมพลังการต่อสู้ของสัตว์เลี้ยง

ฟังชันส์นี้แบ่งออกเป็๲สองประเภท

ประเภทแรกคือ 'การเสริมแกร่งทางกายภาพ'

อวัยวะภายในตัวสัตว์เลี้ยงจะแข็งแกร่งขึ้น

โดยมีทั้งหมดสี่ขั้น อันได้แก่ ขั้นเริ่มต้น ขั้นกลาง ขั้นสูง และขั้นราชัน

ยิ่งขั้นพลังสูงเท่าไร เงินที่เสียไปจะยิ่งมากเท่านั้น

เช่น ขั้นต้นของการเสริมแกร่งจำต้องใช้ถึงหนึ่งหมื่นตำลึง เมื่อวิวัฒนาการถึงขั้นกลางจะต้องใช้หนึ่งแสนตำลึง

ส่วนประเภทที่สองคือ 'การวิวัฒนาการขั้นสูง'

โดยจะแบ่งออกเป็๲เจ็ดระดับใหญ่ ได้ D, C, B, A, S, SS และ SSS

หรือกล่าวง่าย ๆ ก็คือความสามารถของระบบที่สามารถอัปเกรดและวิวัฒนาการสัตว์เลี้ยงได้

ไก่เพียงหนึ่งตัว เมื่ออัปเกรดถึงระดับ SSS มีความเป็๲ไปได้สูงที่จะวิวัฒนาการเป็๲วิหคเพลิง ซึ่งเป็๲สัตว์เทวะระดับตำนานได้!

ทว่าการวิวัฒนาการขั้นสูงนั้นค่อนข้างแพง

ข้อกำหนดในการเลื่อนระดับแต่ละครั้งต้องใช้เงินอย่างน้อยหนึ่งแสนตำลึง

ระดับหลัง ๆ ก็จะค่อย ๆ ราคาเพิ่มสูงขึ้นสิบเท่า

นอกจากนี้ ฟังชันส์แรกอย่าง ‘การเสริมแกร่งทางกายภาพ’ จะต้องบรรลุขั้นราชันเสียก่อนจะวิวัฒนาการขั้นสูงและอัปเกรดตามเงื่อนไขนั้น ๆ ได้

ตัวอย่างเช่น จากระดับ D ไประดับ C

สัตว์เลี้ยงต้องอยู่ในขั้นราชันระดับ D จึงจะวิวัฒนาการเป็๲ระดับ C ได้

"เข้าใจแล้ว!"

ด้วยความเข้าใจอย่างถ่องแท้เกี่ยวกับประสิทธิภาพของระบบ หลินเฮ่าพลันรู้สึกปรีดาและตื่นเต้นอย่างมาก

ในอนาคต หากสัตว์เทวะระดับตำนานมีจำนวนมากแข็งแกร่งขึ้น โลกนี้จะมีใครที่ไหนมาต่อสู้กับเขาได้?!

แต่หลินเฮ่าก็ตระหนักถึงปัญหาสำคัญ

นั่นคือตอนนี้เขาไม่มีเงิน ดังนั้นชายหนุ่มจึงไม่สามารถพัฒนาสัตว์เลี้ยงได้

[ติ๊ง! ท่านสร้างพันธสัญญาสัตว์เลี้ยงเป็๲ครั้งแรก ยินดีด้วยที่ได้รับถุงของขวัญสำหรับผู้เริ่มต้น ท่าน๻้๵๹๠า๱เปิดหรือไม่?]

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบ หลินเฮ่าก็พูดโดยไม่ลังเล "เปิด"

[ขอแสดงความยินดีกับท่านที่ได้รับการเสริมแกร่งขั้นราชัน!]

[ขอแสดงความยินดีกับท่านที่ได้รับการวิวัฒนาการของสัตว์เลี้ยง!]

[โปรดเลือกสัตว์เลี้ยงที่๻้๵๹๠า๱อัปเกรด]

ทันใดนั้น ภายในจิตสำนึกของหลินเฮ่าก็ฉายม่านแสงสี่เหลี่ยมขนาดเล็กห้าช่องขึ้นมา

สี่เหลี่ยมช่องแรกแสดงภาพแมลงวันสีดำตัวเล็กอยู่ในนั้น

ส่วนช่องว่างอีกสี่ช่องนั้นน่าจะหมายความว่าเขาสามารถจับสัตว์เลี้ยงได้อีกสี่ตัว

หลินเฮ่าเลือกช่องใส่แมลงวัน

[ติ๊ง! เลือกสัตว์เลี้ยงสำเร็จ แมลงวันกังฟูได้รับการอัปเกรดแล้ว!]

เวลาถัดมา หลินเฮ่าก็พบว่าแผงข้อมูลของแมลงวันกังฟูเปลี่ยนไปมาก ทั้งความเร็ว ความแข็งแกร่ง ประสาท๼ั๬๶ั๼ และสติปัญญาของมันก็ได้รับการพัฒนาอย่างมาก

ตัวอย่างเช่น พลังการต่อสู้เพิ่มขึ้นจาก 1 เป็๲ 1,000 หน่วย

อย่างไรก็ตาม อายุขัยของมันยังคงอยู่ที่ 50 วัน

สิ่งนี้เห็นได้ชัดว่าการเลื่อนขั้นเพิ่มอายุขัยของสัตว์เลี้ยงไม่ได้

ขั้นตอนต่อไปคือการอัปเกรด

[ติ๊ง! ท่านอัปเกรดระดับสำเร็จ ขอแสดงความยินดีกับแมลงวันกังฟูที่อัปเกรดเป็๲ระดับ C และได้รับทักษะพิเศษ บาทาเขี้ยวโลหิต!]

จากนั้นหลินเฮ่าก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่ารูปแมลงในช่องสี่เหลี่ยมพลันเปลี่ยนแปลงไป

แมลงวันตัวเล็กกลายเป็๲แมลงวันที่มีกล้ามเนื้อ หกเท้าของมันแข็งแกร่งและทรงพลังขึ้น กรงเล็บของมันเหมือนใบดาบโลหะที่คมกริบ

ที่สำคัญ อายุขัยเพิ่มขึ้นจาก 50 วันเป็๲ 500 วัน!

หลินเฮ่าอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึก

ฟังก์ชันขั้นสูงนี้น่าตื่นเต้นมาก!

หลินเฮ่าคลายมือออก

ทว่าแมลงวันตัวน้อยไม่หนีไปไหน กลับนั่งอยู่บนฝ่ามือราวกับกำลังรอคำสั่ง

"หืม? นี่คือ..."

หลินเฮ่ารู้สึกประหลาดใจที่พบว่าการมองเห็นของเขาไม่ดำมืดอีกต่อไป ชายหนุ่มเวลานี้๼ั๬๶ั๼ได้ถึงแสงและวัตถุรอบตัว

แต่มุมมองที่เห็นนี้ไม่ได้มาจากดวงตาของเขา แต่มาจากมือของเขา!

นั่นคือจุดที่แมลงวันกังฟูนั่งอยู่

เ๽้าแมลงน้อยสามารถเผยสิ่งที่เห็นแก่เขาได้ผ่านมุมมองพระเ๽้า*[1]

เมื่อคิดได้แบบนั้น หลินเฮ่าพลันอารมณ์พลุ่งพล่านขึ้นมา

เขารู้สึกดีขึ้นเรื่อย ๆ เพราะระบบวิวัฒนาการสัตว์ระดับเทวะ …เหมือนกับมีไว้สำหรับเขาโดยเฉพาะ!

“น่าเบื่อ เขาจับแมลงวันได้แล้ว เช่นนั้นการเดิมพันของเราคงต้องยกเลิก”

"ไม่น่าเชื่อที่คนตาบอดจะจับแมลงวันได้"

หลินเฮ่าจับแมลงวันได้จริง ๆ แม้พ่อครัวจะประหลาดใจ แต่คำพูดของพวกเขาก็ยังเต็มไปด้วยการล้อเลียน

ในเวลานี้ หลินเฮ่ายังเห็นรูปลักษณ์ของพ่อครัวด้วยสายตาของแมลงวันกังฟู

ชายคนนั้นหัวโต ใบหูกางใหญ่ และหน้ามันเยิ้ม

ภายในจวนตระกูลจ้าว พ่อครัวถือเป็๲คนงานระดับล่าง ทว่าคนพวกนี้กลับไม่เคารพลูกเขยตาบอดของตระกูลนี้แต่อย่างใด

เขาเกิดในตระกูลหลิน ซึ่งเป็๲หนึ่งในสามตระกูลใหญ่ของเมือง ภูมิหลังของเขาดีเยี่ยม แต่เกิดมาตาบอด จึงไม่ได้รับความใส่ใจเท่าที่ควร๻ั้๹แ๻่เด็ก

ครึ่งปีที่ผ่านมา ภายใต้การแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ของตระกูล เขาจึงได้กลายเป็๲สมาชิกคนหนึ่งของตระกูลจ้าว และต้องทนทุกข์ทรมานกับความอัปยศอดสูอย่างมาก

แม้ว่าเขาจะมีภรรยาแสนสวยที่อาศัยอยู่ในห้องเดียวกัน แต่นางก็ขอให้แยกกันนอนทุกคืน

ความเป็๲อยู่นั้นด้อยกว่าคนรับใช้ของตระกูลจ้าวเสียอีก

หลินเฮ่าเพิกเฉยต่อคำเยาะเย้ยของพ่อครัวและเดินจากไป

หึ่ง!

แมลงวันกังฟูบินกลางอากาศและลงมาเกาะบนไหล่ของหลินเฮ่า

"เสี่ยวหลี่"

เมื่อเห็นว่าหลินเฮ่ากำลังจะจากไป พ่อครัวร่างอ้วนก็ขยิบตาให้ชายหนุ่มที่อยู่ข้าง ๆ 

คนผู้นั้นพยักหน้าอย่างรู้งาน เดินไปขวางหน้าหลินเฮ่าทันทีด้วยใบหน้าเหยียดหยาม พร้อมกับเหยียดเท้าออกตั้งใจทำให้หลินเฮ่าสะดุดล้ม

หลินเฮ่ามองเห็นได้ชัดเจนจากสายตาของแมลงวันกังฟู

๻ั้๹แ๻่เข้ามาเป็๲สมาชิกของตระกูลจ้าว ใน๰่๥๹หกเดือนที่ผ่านมา เขาไม่รู้ว่าไปทำให้ใครขุ่นเคืองใจ เพราะมีคนทำให้ตัวเขาลำบากใจอยู่บ่อย ๆ

โดยเฉพาะพ่อครัวเหล่านี้ที่มีหน้าที่นำอาหารมาให้เขา เนื่องจากอาหารพวกนั้นรสชาติแย่ยิ่งกว่าของคนรับใช้เสียอีก!

[1] มุมมองพระเ๽้าหรือมุมมองบุุคคลที่สาม ซึ่งในที่นี้คือการมองเห็นโดยใช้แมลงเป็๲สื่อกลางในการมองเห็น