ตอนที่ 7 เข็มเขี้ยวั
"ใช่แล้ว คุณหนูอยากวาดรูปขึ้นมาตามร่างกาย จึงสั่งให้ข้านำสิ่งนี้ไปมอบให้"
สาวใช้เหยาเหยา ที่เออออกับอีกฝ่ายทันที เมื่ออีกฝ่ายเข้าใจผิดอย่างงั้นก็ไม่เป็ไร แค่ความไม่แตกมากกว่าไปกว่านี้ก็พอ แม้จะไม่รู้เหตุผลที่แท้จริงของคุณหนูตัวเองด้วยเช่นกัน
"ไม่นึกว่าน้องชายงี่เง่าข้า จะทำตัวเป็เด็กไม่รู้จักโตเช่นนี้อยู่อีก"
เด็กหนุ่ม ที่ได้ยินสาวใช้ตนเอ่ยเยาะเย้ยออกมา แล้วการที่สาวใช้อีกฝ่ายยอมรับขึ้นมาด้วย แม้จะรู้สึกสงสัยหรือแปลกใจก็ตามกับเื่แบบนี้ ใช้อุปกรณ์สักยันต์เพื่อ้านำมาวาดรูปบนร่างกายตัวเองแบบนี้ แต่หลังจากที่รู้จักน้องชายตัวเองอย่างดี ก็ไม่เคยเห็นน้องชายอ่านตำราการสักยันต์ หรือเรียนรู้การสักยันต์จากที่ไหน หรือกับใครมาก่อนเลย มีแต่ทำตัวไร้สาระเป็เด็กเล็กๆที่ไม่รู้จักตัวเสียทีอยู่ตลอดเวลาโดยไม่มีใครกล้ายุ่งหรือสนใจเลย ทุกคนต่างรับรู้พฤติกรรมน้องชายตนเองดี ได้แต่ผิดหวังแล้วเอือมระอาออกมาทั้งที่มีปู่แสนวิเศษเช่นนี้แท้ๆอยู่ข้างตัวเอง
"ข้าไม่น่าเสียเวลากับมันเลย"
เด็กหนุ่ม รู้สึกเซงกับตัวเอง ที่หวาดระแวงกับน้องชายไร้สาระ ไร้แก่นสารเช่นนี้ ทำตัวเป็เด็กน้อยไม่รู้จักโตตลอดเวลา แต่ตนเองกับกลัวว่าน้องชายงี่เง่าคนนี้จะมาสร้างปัญหา แย่งชิงสิทธิในการคัดเลือก ทดสอบของตำหนักเก้ายอดเสียได้
"เอามันไปให้น้องชายข้า ข้าขอให้มันวาดรูปให้สนุกละกัน"
เด็กหนุ่ม โยนสิ่งของกลับคืนแก่สาวใช้ เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรน่าสงสัยเกี่ยวกับอุปกรณ์สักยันต์พวกนี้ แล้วไม่มีทางที่น้องชายตนจะใช้สิ่งของพวกนี้เป็แน่ ได้แต่นำไปใช้เล่นวาดรูปไร้สาระตามประสาเด็กบนร่างกายเท่านั้น
"คุณหนู ข้าหามาให้ตามที่ท่าน้าแล้วค่ะ"
สาวใช้ รีบวิ่งมาอย่างดีใจ เมื่อตนเองสามารถทำภารกิจที่คุณหนูมอบหมายให้สำเร็จ แม้จะได้พบเจอกับคุณหนูใหญ่ตรงทางเดินก่อนจะมาถึงรี้ก็ตาม แต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"ดีมาก"
"ฮื้อ เ้าเป็ไรรึป่าว ทำไมสั่นกลัวแบบนั้นกัน"
ลู่หาน ที่สังเกตุอาการสั่นกลัวของสาวใช้ตนเอง จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย
"สงสัยข้าคงเหนื่อยที่รีบวิ่งนำมามอบให้คุณหนู จึงมีอาการเช่นนี้"
สาวใช้ ที่ยังทีอาการสั่นกลัวพี่ชายลู่หานอยู่บ้าง แต่ก็ไม่อยากให้เื่เล็กน้อยนี้มารบกวนจิตใจคุณหนูตน จึงเอ่ยแก้ตัวออกมา
"งั้นรึ เต้าพักผ่อนก่อนก็ได้"
ลู่หาน ที่คิดจะทำไรบางอย่างขึ้นมา ซึ่งต้องใช้สาวใช้ด้วยเช่นกัน แต่เมื่อได้ยินสาวใช้เอ่ยว่าเหนื่อยออกมา จึงหยุดไว้ก่อน
"ข้าไม่เป็ไรมากคุณหนู มีอะไรที่้าอีก สั่งมาได้เลยค่ะ"
สาวใช้ ที่ไม่อยากพักผ่อนตอนนี้ เมื่อเห็นคุณหนูตนเอง้าอยากทำบางสิ่งขึ้นมา
"งั้นเ้าออกไปเฝ้าอยู่ด้านนอก อย่าให้ใครมา รบกวนข้าเด็ดขาด"
ลู่หาน สั่งสาวใช้ออกไปเฝ้านอกห้องทันที เมื่อตนเอง้าจะปลุกพลังลมปราณให้ตื่นขึ้นมาด้วยเช่นกัน หลังจากที่พี่ชายที่ลอบเล่นงานตนเองปลุกพลังปราณ จนมีพลังปราณก่อเกิดขั้น 5 แล้ว
การปลุกพลังลมปราณ สามารถใช้ได้หลายวิธี ไม่ว่าจะเป็การปลุกลมปราณด้วยตนเอง หรือต้องเพิ่งยา สมุนไพรก็ตาม
แต่ลู่หานมีวิธีการต่างออกไปจากคนอื่น ซึ่งเรียกได้ว่าเป็วิธีการที่มีแค่ไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถทำได้ ซึ่งหนึ่งในนั้นคือ อาจารย์ของตนเอง
วิธีการปลุกพลังปราณเช่นนี้ เป็วิธีการที่อาจารย์บังเอิญคิดค้นขึ้นมาได้ หลังจากที่ได้ผ่านการค้นหา ค้นคว้า ปรับปรุง แก้ไข ลวดลายรูปแบบของยันต์มาตลอดชั่วชีวิต จนรับรู้ได้ว่าการสักยันต์ก็สามารถปลุกพลังปราณให้ตื่นขึ้นได้เช่นกัน
แม้ตนเองจะยังไม่เคยทดลอง หรือใช้วิธีนี้กับใครมาก่อนก็ตาม แต่อาจารย์ที่ได้ใช้วิธีปลุกพลังปราณกับลู่หานมาก่อน เพราะลู่หานเมื่อก่อนที่อาจารย์ตนไปเจอเข้าพบว่าร่างกายถูกสัตว์อสูรเล่นงานจนมีผลต่อเส้นลมปราณ ทำให้ไม่สามารถฝึกลมปราณเข้าสู่เส้นทางจอมยุทธได้
อาจารย์ตน จึงได้ศึกษาวิธีที่จะนำพาลู่หานฝึกลมปราณได้อีกครั้ง เพื่ออย่างน้อยจะได้มีพลังปราณเอาตัวรอดจากสถานการณ์เลวร้าย หรือเื่อันตรายที่ไม่คาดคิดได้ จนคิดวิธีนี้ออกได้สำเร็จจากความรู้ที่สั่งสมมานานหลายปี แล้วมีการฝึกฝน ความก้าวหน้าในการเติบโต ยกระดับลมปราณที่เร็วกว่าใคร
จนทำให้ลู่หานมีพลัง ความสามารถที่ไม่ธรรมดาด้วยอายุที่น้อยกว่าเหล่าคนแก่ คนชราที่ฝึกฝนลมปราณ มีอายุล่วงเลยไป 50 ปีเสียอีก แต่ด้วยเวลาที่ผ่านไปเนิ่นนาน ทำให้ลู่หานตอนนั้นโตเป็ชายหนุ่มอายุ 25 กว่าปีขึ้นไปแล้ว จึงทำให้ใช้วิธีนี้กับตนเองได้ช้าเกินไป หากตนเองอายุน้อยกว่านี้ ก็จะเข้าสู่เส้นทางลมปราณได้เร็วขึ้นกว่าเดิมเสียอีก จนบางทีอาจจะมีพลังเหนือกว่าคนที่มีลมปราณฝึกฝน ล่วงเลยอายุเกิน 100 ปีเสียด้วยซ้ำ
ลู่หาน ที่หยิบอุปกรณ์ที่ให้สาวใช้ เหยาเหยา ไปเตรียมมาให้มองดูอย่างละเอียดถี่ถ้วน แล้วตรวจสอบอย่างพิถีพิถัน เพื่อป้องกันความผิดพลาดหรืออันตรายใดที่อาจจะเกิดขึ้นได้ทั้งสิ้น
"เอาเถอะ หาได้แค่นี้ก็ยังดี"
ลู่หาน ที่กล่าวอย่างผิดหวังพอสมควร ที่ไม่คิดว่าอุปกรณ์สักยันต์ที่ตนเองให้สาวใช้นำมาให้ จะเป็อุปกรณ์สักยันต์ที่ตัวเองเขียนสำรองเอาไว้หลายแบบ เพื่อป้องกันการหาไม่ได้ของอุปกรณ์สักยันต์ชนิดที่ตนเอง้าอยากได้มากที่สุดออกมา
ซึ่งลู่หาน ก็พอทำใจไว้ระดับนึงแล้วว่า หากไม่ใช่สำนักใหญ่ ตระกูลเก่าแก่ที่มีมานานเกินหลายพันปี หรืออย่างน้อยสัก 500 ปีก็ยังมีโอกาสบ้าง คงยากที่จะหาอุปกรณ์ที่อยากได้มากที่สุดมาได้ง่ายๆแน่
"นี้มัน อย่าบอกนะว่า เข็มเขี้ยวั"
ลู่หาน ที่มองดูเข็มสักยันต์อันนึงที่แตกต่างจากอันอื่น รับรู้กลิ่นอาย ออร่าที่ปลดปล่อยออกมาได้อย่างบางเบาแต่ทรงพลัง แข็งแกร่งอย่างมาก ก็พอรับรู้ได้ว่าเป็ เข็มที่เกิดจากการเขี้ยวั แม้จะผ่านมานานหลายร้อย หลายพันปีก็ตาม
"ไม่น่าเชื่อว่า ที่ตระกูลนี้จะมีเข็มแบบนี้อยู่ด้วย"
"แต่น่าเสียดาย ที่เข็มสักยันต์อันนี้ มันเล็กกว่าเข็มสักยันต์ปกติมากนัก แล้วเหมือนกับว่าเป็เพียงแค่เศษเสี้ยวของเขี้ยวัที่สายพันธุ์อ่อนแอเท่านั้น"
ลู่หาน ที่ติดตามอาจารย์ตนเองตลอดหลายปีเป็เวลานาน เดินทางไปตามสถานที่ต่างๆหลายแห่ง แล้วได้รับการศึกษาเรียนรู้ ถ่ายทอดความรู้จากอาจารย์ตนเองมาทั้งหมด จึงวิเคราะห์ จดจำอุปกรณ์สักยันต์ทุกชนิดได้เกือบทั้งหมด หากจะเทียบความรู้เกี่ยวกับอุปกรณ์ ลวดลายรูปแบบการสักยันต์ คงเป็สองรองจากอาจารย์ตนเองเท่านั้น
13K
