หมอปวีร์กลับบ้านไปอย่างหัวเสียเมื่อรู้ชัดว่า สายฟ้าผู้ชายร่างสูง ผิวขาวจัด หน้าตาดีเหนือธรรมดาคนนั้น พักอยู่ห้องติดกันกับพันดาวแถมยังเช่าอยู่นานเป็เดือน สัญชาตญาณเขาััได้ถึงอันตรายว่าคราวนี้เขาต้องสูญเสียพันดาวให้กับฝ่ายนั้นแน่แม้ว่าน้องนอกไส้ตัวดีของเขาจะไม่ยอมรับตรงๆ แต่อาการอึกอักก็ฟ้องอะไรหลายๆ อย่างในฐานะพี่ เขาต้องป้องกันให้เต็มที่เสียก่อน เื่อื่นค่อยว่ากัน
-----------------------------------------------------------------
พี่วี: ธาราว่างไหม
ธารา: (สติกเกอร์หัวใจดวงใหญ่มาก)
พี่วี: พี่มีเื่จะคุยด้วย
ธารา:(สติกเกอร์สาวน้อยตอบ Yes!)
พี่วี : พรุ่งนี้ออกมาหาพี่ 18.00 น. ร้านริมน้ำนะ
ธารา: ได้เลยคร่าน้องยินดีรับใช้
พีวี: ตามนี้
-----------------------------------------------------------------
ตอบข้อความจบธาราแทบจะกรี๊ด ‘โอ๊ย! ร้อยวันพันปี ไม่เคยคิดว่าพี่วีจะส่งข้อความส่วนตัวมาหา เย้ๆ พรุ่งนี้ล่ะฉันจะถ่ายรูปคู่กับพี่วีไปอวดใน WLW หุๆ’
“ธาราประสาทกลับแล้วหรือไง?ยิ้มหัวกับโทรศัพท์อยู่ได้” พี่ชายเดินเข้ามาเฉียดแล้วหันไปนั่งโซฟาตัวที่อยู่เยื้องไป
“อิอิคนเราก็ต้องมีความลับดีๆ กันบ้าง”
“แอบมีแฟน?”
“อย่ามาแซวน่าถ้ามีต้องอวดอยู่แล้ว ฮ่าๆ”
“ในฐานะน้องก็ต้องแต่งทีหลังพี่อยู่แล้ว รีบหาแฟนซะทีเถอะพี่พฤกษ์ จวนจะสามสิบแล้วน๊า!”
พฤกษ์เริ่มหน้าตึง“เอาน่า! เดี๋ยวจะเอามาอวด”
“แน่ใจนะเริ่มจีบหรือยังถามจริง” ธาราแอบขำ พี่ชายของเธอเคยมีแฟนที่ไหนกันเคยมีคดีฉาวโฉ่ครั้งเดียวสมัยมัธยมปลาย ก็กลายเป็เื่เข้าใจผิดสุดท้ายก็ไม่เห็นพี่ชายเธอคบกับใครสักคน “ถามจริงๆ เถอะพี่พฤกษ์ พี่ไม่ได้ชอบเอ่อ....ประเภทเดียวกันแน่นะ”
“เฮ้ย! พี่ชอบผู้หญิงสิ”
“ถ้าเป็ก็ไม่ต้องกลัวนะน้องเข้าข้างเต็มที่ พี่ชอบใคร เพศไหน น้องก็โอเคทั้งนั้น ก็แค่เป็คนดี เข้ากับครอบครัวเราได้”เธอแอบปรายตาสังเกตพี่ชาย จะว่าไม่ระแวงก็ไม่เชิง พี่เธออายุขนาดนี้แล้วจะไม่นึกรักนึกชอบใครสักคนบางเชียวรึนี่
“เอาน่าๆอีกไม่นานล่ะ เดี๋ยวจะประกาศแต่งสายฟ้าแลบไปเลย”
ธารามองหน้าพี่ชายที่คุยโวด้วยความไม่เชื่อถือ“เอาเหอะๆ ว่าแต่ พี่ฟ้าไปอยู่รีสอร์ตยายดาวนี่ เอาจริงใช่ไหม?”
พฤกษ์พยักหน้า“เอาแน่ล่ะ ฟ้ามันไม่เคยล้อเล่นนะ งานนี้คงตะครุบเอาจนได้ล่ะ ยายดาวไม่รอดแน่”
ธาราอ้าปากหวอ“ว้าว!ถ้าพี่ยืนยันขนาดนี้ ยายดาวก็กลายเป็ผู้โชคดีล่ะสิ พี่ฟ้าหล่อขนาดนั้น โอ๊ย! น้องอิจฉาจัง”
พฤกษ์สำรวจน้องสาวใบหน้าคมเข้ม คิ้วเรียว เธอได้ปากนิด จมูกหน่อยมาจากแม่ แต่ได้ผิวคมขำมาจากพ่อก็ถือว่า น่ารัก แม้จะไม่สะดุดตานัก “เราก็หามั่งสิ ไม่ใช่มัวแต่กรี๊ดคนนั้นคนนี้”
“ผู้ชายนะพี่ไม่ใช่อาหารกระป๋อง จะได้หาซื้อได้” พูดพลางถอนหายใจยาว “น้องก็มองๆ อยู่ยังไม่มีใครใจตรงกันเลยอ่ะ”
“ไม่มีคนที่ชอบบ้างเลยเรอะ”
“มีแต่ชอบแบบกรี๊ดๆแต่จะให้ชอบแบบจีบมาเป็แฟน ก็ยังไม่โดนใจสักคนเลย” คุณหมอสาวทำหน้ากลัดกลุ้ม ไหนพ่อกับแม่บอกว่าวัยเรียนอย่ามีแฟนเลย เรียนให้จบก่อนค่อยมี มาถึงตอนนี้คนโสดแทบไม่มีให้เหลือเลือก เพราะใครๆ ก็มีแฟนั้แ่เรียนมหาวิทยาลัยกันแล้ว
“เราเลือกมากไปหรือเปล่า?”
“จะบ้าสิไม่มีให้เลือกต่างหากล่ะ เขามีแฟนกันั้แ่เรียนมัธยม กับมหาลัยแล้ว ต้องรอเขาเลิกกันก่อนถึงจะมีคิว”
ธารานึกถึงเื่หนึ่งขึ้นได้ั้แ่เธอเห็นสายฟ้าในทีแรก เธอก็ได้แต่คิดว่า พี่คนนี้หล่อเกินไปหล่อจนไม่คิดว่าจะยังโสดด้วยซ้ำ “พี่พฤกษ์ พี่ฟ้ายังไม่มีแฟนจริงๆ เหรอ?”
“ไม่มีน่ะสิไม่เคยมีเลยด้วย ไม่เคยพูดว่าชอบผู้หญิงคนไหน น่าจะเป็เพราะหล่อจนมีแต่ผู้หญิงเข้ามาจีบเองล่ะมั้งก็เลยรอเลือก”
“แล้วพี่ว่าพี่ฟ้าชอบยายดาวตรงไหน?”
“ธาราเวลาผู้ชายจะชอบนะ บางที หน้าตาก็ไม่เกี่ยวหรอก ฟ้ามันอาจจะชอบนิสัยยายดาวถ้าเป็พี่ พี่ก็อยากได้ผู้หญิงที่อยู่ด้วยแล้วรู้สึกสบายใจ”
“พี่พฤกษ์มีสเปกไหม?”
“ไม่มีต่อให้สวยแค่ไหน ถ้าอยู่ด้วยแล้วอึดอัด รำคาญ มันก็ไม่ใช่ล่ะนะ”พฤกษ์นึกถึงผู้หญิงหลายคนที่พยายามวนเวียนมาหย่อนโอกาสให้ ผู้หญิงที่ดูมีจริตเยอะๆสำหรับเขาแล้ว ดูน่ารำคาญ
“พี่ไม่ไปดูพี่ฟ้าหน่อยเหรอ?”
“คุยกันอยู่่นี้ไม่อยากไปกวนใจ ปล่อยเขาจีบกันตามสบายดีกว่า น้องดูไม่ออกเหรอว่ายายดาวก็ดูจะมีใจ”
ธารายิ้มหวาน“แหม! ดูตาเดียวก็ออกยอมขนาดนี้ น้องนี่อยากจะกรี๊ดดังๆ ที่เพื่อนจะมีแฟนหล่อเบอร์นี้ อิอิ”
“ว่าแต่เธอล่ะ ไม่ไปดูเพื่อนรักบ้างเหรอ? ไปดูอาการเขาหน่อย แล้วมาเล่าให้พี่ฟังบ้าง” พฤกษ์ลุกขึ้นเอามือยีหัวน้องสาวเบาๆ “พี่ไปนอนแล้ว อย่าลืมสืบมาด้วยล่ะพรุ่งนี้จะรอฟัง”
“จัดไป”
รูปร่างสูงค่อนไปทางผอมของชายหนุ่มสวมแว่นตากรอบเงินก้าวอย่างร้อนใจเข้าไปนั่งรอในร้านเขามองสำรวจซ้ายขวาทีท่าหงุดหงิด ใบหน้าหล่อจนหวานเจี๊ยบนั้นทำเอาลูกค้าแต่ละโต๊ะต้องมองซ้ำ หากไม่ใช่ผู้สูงวัย แน่นอนว่า ต้องซุบซิบชี้ชวนกันแอบมองหรือถึงขนาดแอบใช้โทรศัพท์มือถือถ่ายรูปเขาไว้
‘ใช้ดาราไหม?’
‘หรือว่าจะเป็นายแบบทำไมไม่คุ้นหน้าเลย’
สำหรับคนต่างถิ่น ย่อมไม่รู้จัก แต่คนในจังหวัดเองไม่ว่าจะเป็สาวน้อยสาวใหญ่ต่างอยู่ในกลุ่มลับ ‘WLW Welove Wee คนรักหมอวี’บรรดาสาวเสิร์ฟทั้งหลายคอยแอบมอง กรี๊ดกร๊าดแล้วไปเรียกเพื่อนออกมาซุ่มดู
ปวีร์ไม่ค่อยสนใจปฏิกิริยาคนรอบข้างเท่าใดนักเขาชินกับการโดนกรี๊ดมาั้แ่เรียนมัธยมปลายหลายคนอาจจะแสดงความสนใจจนออกมาขอถ่ายรูปคู่ตรงๆ หรือหลายๆคนก็เอาแต่ซุ่มดูหรือถ่ายรูปอยู่ห่างๆ ไม่ว่าจะไปที่ไหน เขาก็เหมือนโดนปาปารัสซี่ตามสอดส่องอยู่ตลอดเวลา
“พี่วีสั่งอะไรหรือยังคะ?” ธารายิ้มหวานเจือความน่าสงสัย หมอวีหงุดหงิดกับอาการยิ้มแบบนี้อยู่เสมอของเ้าหล่อน
“ยังรอเรานั่นล่ะ”
“ดีค่ะน้องสั่งเต็มที่” ธาราเรียกบริกรมา เธอกางเมนูแล้วสั่งอาหารอย่างว่องไว “พี่วีอยากกินอะไรคะ?”
คุณหมอสุดหล่อบอกรายชื่ออาหารสองรายการ“เอาแค่นี้ล่ะ สั่งเยอะก็กินไม่หมด”
“เราสั่งอาหารคนละสองอย่างน่าจะกินหมดพอดี”
หมอวีจิบน้ำเปล่าก่อนเปิดฉาก“ธารา เธอต้องไปดูแลพันดาวแทนพี่นะ ปล่อยให้ผู้ชายไปอยู่เฝ้าถึงที่ได้ยังไงหัวนอนปลายเท้าเขาเราก็ยังไม่รู้จักดี”
ธาราแทบสำลักน้ำดื่ม‘เปิดฉากฉะกันซะไม่ถามสุขภาพสักคำ’ วางแก้วน้ำ เช็ดปากเสร็จ เธอก็ทำตาโต “โธ่! ใครจะไปห้ามได้ล่ะคะพี่ฟ้ากับยายดาว เขาก็ทำงานด้วยกันมาหลายวันแล้วไหนจะไปเกิดเหตุด้วยกันมาก่อนหน้านี้อีก” เธอยิ้มน้อยๆ “ส่วนเื่ครอบครัวพี่พฤกษ์กับธารารับประกันว่า ไว้ใจได้ค่ะ ครอบครัวนี้เรารู้จักมานานพี่วีก็รู้ไม่ใช่เหรอคะว่า พี่ฟ้าเคยอยู่ที่นี่ตอนประถมก่อนจะย้ายไปอยู่กรุงเทพฯเราก็นับเป็ถิ่นเดียวกัน”
“ไม่รู้ล่ะเรายังไม่เห็นพี่น้อง เห็นพ่อแม่เขาเลย เกิดเขาแอบมีแฟนอยู่จะทำยังไง? พี่ไม่ยอมให้ดาวโดนหลอกหรอกนะ”
“พี่วีคิดจะทำยังไงคะ?”
“ให้เธอไปอยู่เฝ้าดาวก่อนเก็บเสื้อผ้าไปนอนรีสอร์ตเลยนะ อย่าให้มีเื่เกิดขึ้นก่อนเด็ดขาด”
ธาราตาโต“พี่วีหมายถึง”
“ใช่ชายหญิงอยู่ใกล้ชิดกัน แถมมันยังหน้าตาแบบนั้น พี่กลัวดาวเสียเปรียบ”หน้าตาเครียดขรึมทำเอาธาราอยากจะยื่นมือไปหยิกแกมผู้ชายตรงหน้า ‘ขนาดโกรธยังน่าร้ากกกกกก....’ เธอนึกอยากใส่ ก. ไก่ ให้เขาสักล้านตัว
“จะไปไม่ไป”
ธารา รีบยกมือถือขึ้นเซลฟี่ตอนเขาโกรธอยากให้แฟนคลับได้เห็นหน้าตาตอนโกรธของหมอปวีร์ซึ่งไม่เคยมีใครเอารูปนี้ไปลงในกลุ่มมาก่อน
“โอ๊ะ! ไปสิคะ” ถ่ายได้แค่สองแชะน้ำเสียงเขาก็ดุดันขึ้น
“มัวแต่ถ่ายอยู่ได้พี่ซีเรียสนะ”
“จะให้ไปอยู่เฝ้าถึงเมื่อไหร่ล่ะพี่วี”
“เฝ้าจนกว่าผู้ชายคนนั้นจะไป”
“โหไม่ไหวมั้ง? เกิดพี่ฟ้าไม่ยอมไปน้องจะไม่ติดแหง็กอยู่รีสอร์ตเหรอ?”
“ไปให้พี่สักเจ็ดวันล่ะกัน”
“ค่อยยังชั่ว”ธาราระบายลมหายใจเบาๆ อาการหวงกำเริบคราวนี้ เธอหวังว่า พันดาวน่าจะหาทางออกได้
“หลังจากนั้นพี่จะเฝ้าที่รีสอร์ตเอง”
“หา!”
*******************************
137
