"คุณยาย คุณยายคะ ..." เสียงของไอรดาที่ยังคงนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยดังขึ้น
พยาบาลที่ดูแลเธอเดินเข้ามาได้ยินเสียงของเธอที่ดังละเมอออกมาพอดีเธอจึงรีบเข้าไปเพื่อเช็กอาการของหญิงสาวที่กำลังหลับสนิท
สีหน้าของผู้ป่วยตอนนี้ดีขึ้นมากกว่าเมื่อวานพยาบาลตรวจเช็กอาการของผู้ป่วยเสร็จ เธอก็เดินออกไปจากห้องเพื่อแจ้งข้อมูลกับแพทย์เ้าของไข้ให้ทราบถึงอาการล่าสุดของเธอ
ไอรดาลืมตาขึ้น เธอเห็นแต่หมอกสีขาวโพลนมันล้อมรอบตัวเธอ เธอมองไม่เห็นอะไร เธอเรียกหาบุคคลอันเป็ที่รักของเธอ
"คุณยาย คุณยายคะ คุณยายอยู่ไหน? หนูหนู อยู่ที่ไหน? คุณยายอยู่ไหนคะ?"
สิ้นเสียงของเธอ กลับมีเสียงหญิงสาวอีกคนดังแว่วมาแต่ไกล"ชะ ชะ ช่วยฉันด้วย ............. ลี ... ฉันขอโทษ"
"นั่นใครนะ? ฉันถามว่าใคร?"ไอรดาถามหาเ้าของเสียงทันที
"ไอซ์ ไอซ์.....ลูกแม่!!!" แทนที่เธอจะได้ยินเสียงของเ้าของเสียงเมื่อสักครู่นี้เธอกลับได้ยินอีกเสียงของหญิงสาวที่ฟังดูมีอายุมากกว่าเสียงเมื่อกี้นี้ที่เรียกชื่อเธอ
เธอคลับคล้ายคลับคร่าเสียงนี้เป็อย่างมากแต่เธอยังคงคิดไม่ออก "ใครคะ? คุณเป็ใคร?" เธอถามกลับไปยังเ้าของเสียงที่สองทันทีแต่น้ำเสียงครั้งนี้เธอเปลี่ยนไปถามอย่างสุภาพกว่าครั้งแรกมากนัก
"ไอซ์ ไอซ์.....ลูกแม่!!!" เสียงที่สองดังออกมาอีกครั้ง ครั้งนี้มันดังชัดเจนขึ้นและเธอก็จำมันได้ในทันที เธอไม่ได้ยินเสียนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ
จากนั้นไอหมอกก็เริ่มจางลงทำให้เธอสามารถมองเห็นเ้าของเสียง แต่ก็ไม่ชัดเจน เพราะหมอกยังคงมีอยู่ มันรายล้อมรอบตัวคนที่เธอกำลังมองไปยังเบื้องหน้า
ไอรดามองเห็นผู้หญิง 2 คนที่ยืนอยู่ตรงข้ามกับเธอ โดยมีไอหมอกขวางกั้นพวกเขาอยู่แต่บริเวณใบหน้าของผู้หญิงคนหนึ่งไอหมอกได้เลือนรางจางไปบางส่วนทำให้ไอรดาจำได้ทันที!!!
ตาเธอเบิกโพลงขึ้นทันทีแต่คนที่สองที่ยืนอยู่ข้างผู้หญิงคนที่เธอจำได้ขึ้นใจว่าเธอคนนั้นเป็ใคร คนคนนั้นเธอมองมันไม่ชัดมันยังคงมีไอหมอกหนาปิดบังใบหน้าของเธออยู่ (เธอเป็ใครกัน? ทำไมอยู่กับแม่?)
"มะ มะ แม่ แม่คะ แม่"เธอเรียกผู้หญิงที่ดูมีอายุคนนั้นทันที นั้นคือแม่ของเธอนั่นเองเธอพยายามเดินเข้าไปหา แต่ยิ่งเธอเดินระยะห่างระหว่างพวกเขาก็ยังคงเท่าเดิมไม่เปลี่ยนแปลงเธอยื่นมือขวาออกไปเพื่อไขว่คว้า แต่ก็สามารถจับได้แค่เพียงอากาศที่ว่างเปล่าเท่านั้น
"แม่ แม่คะ รอหนูด้วย!!!" เสียงเรียกแม่ของเธอดังขึ้นอีกครั้งครั้งนี้เธอวิ่งออกไปเพื่อไปหาแม่ของเธอแต่ระยะห่างระหว่างเธอและแม่ยังคงเป็เหมือนเดิม
ใบหน้าของไอรดามีหยาดน้ำตาไหลลงมาอย่างไม่รู้ตัวเธอยังคงพยายามใช้มือของเธอทั้งสองข้าง ยื่นออกไปเพื่อไล่ตามแม่ของเธอให้ทัน
"ไอซ์....ลูกแม่แม่มาลาลูกเป็ครั้งสุดท้าย" เสียงแม่ของเธอดังขึ้น
"มะ แม่ แม่จะไปไหน!!! แม่อย่าไปไหนอีกนะคะ หนูคิดถึงแม่ แม่อยู่กับหนูนะคะ!!!" เสียงสะอื้นร้องไห้ปนอ้อนวอนของไอรดาดังออกมา
"ถึงเวลาของแม่แล้วแม่แค่มารับพี่สาวของลูก" ไอรดาได้ยินสิ่งที่แม่ของเธอบอกกล่าวก็ใ
"พี่ พี่ของหนู!!! หนูมีพี่สาวหรือคะ? แต่ ..."ไอรดาพูดยังไม่ทันจบ เสียงแม่ของเธอก็ดังขึ้น และมันเหมือนจะลอยห่างออกไปไกลมากขึ้นด้วย
"แม่ต้องไปแล้ว รักษาสร้อยเส้นนั้นให้ดีนะ และนำมันกลับมารวมกันรักษาตัวเองให้ดี ทำสิ่งดี ๆ แทนพี่เขาด้วย พี่เขาทำผิดพลาดมาเยอะแม่ต้องไปแล้ว" แม่เธอกล่าวลาเธอเป็ครั้งสุดท้าย พร้อมกับเสียงที่เลือนหายไป
"ไม่นะคะ!!! หนูจะไปกับแม่ แม่จะทิ้งหนูไปอีกครั้งไม่ได้นะคะ หนูคิดถึงแม่ แม่คะ แม่!!!" ไอรดาะโออกมาเพื่อเรียกแม่ของเธอ
... ในชั่วขณะ จู่ ๆไอหมอกที่ปกคลุมพื้นที่รอบตัวเธอ แม่ของเธอและหญิงสาวอีกคนก็จากหายมันทำให้เธอได้เห็นใบหน้าของผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างแม่ของเธอได้อย่างชัดเจน เธอใแต่ไม่สามารถเปล่งเสียงออกมาได้
"ฉันฝากเธอดูแลเขาแทนฉันด้วยนะ....ฉันต้องไปแล้วทำส่วนที่ฉันไม่สามารถทำได้ และแก้ไขสิ่งเลวร้ายแทนฉันด้วย" เสียงหญิงสาวที่แม่ของเธอบอกว่า(พี่สาวของลูก!!!) บอกกล่าวเธอเป็ครั้งสุดท้าย ทั้งสองเดินจับมือกัน และหันหลังให้เธอและทั้งคู่ก็ลอยออกไป
ไอรดาอยากจะะโออกไป แต่เธอไม่สามารถเปล่งเสียงใดๆ ออกมาได้เลย เธอได้แต่พยายามวิ่งตามคนทั้งสอง แต่ก็ไม่สามารถวิ่งตามได้ทันจนกระทั่งทั้งสองคนได้เลือนหายไป
ไอรดาร้องไห้อย่างหนักน้ำตาไหลอาบทั้งสองแก้มของเธอ เสียงสะอื้นไห้ของเธอดังไปทั่วจนก้องกังวานเธอได้แต่อ้าปากที่ไม่มีเสียงใด ๆ ออกมา แต่มันสามารถรู้ได้ว่าเธอพูดอะไร มันคือ.....แม่ แม่ แม่ แม่!!!เธอล้มลง หมดสติ
![ชิเอโกะ [Yaoi] มี E-Book จ้า♡](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1643806592_36809902.webp)
12K
