เข่าเกือบทรุดแข้งขาอ่อนลงฉับพลัน เดินกลับเข้าห้องนอนอย่างซวนเซปล่อยให้มารดามองตามด้วยความครุ่นคิด เมื่อถึงเตียงก็ทิ้งตัวลงนอนอย่างหมดแรงหน้าซบลงบนหมอนสีครีมลายดอกไม้
...ภาพในวันวานผุดพราย...
ตอนที่เธอมาถึงเกาะไข่มุกแห่งนี้เมื่อสิบเอ็ดปีก่อน เธอจำความรู้สึกได้ว่าหวั่นกลัว ทั้งผู้คนและสถานที่เสี่ยสวัสดิ์หรือที่ใครๆบนเกาะแห่งนี้เรียกว่า ‘นายหัว’ แม้จะเอ็นดูเธอเสมือนบุตรีแท้ๆแต่ความไม่คุ้นเคย ทำให้เธอรู้สึกแปลกแยก โดดเดี่ยว ไม่รักใคร่สนิทใจนัก
แม่เคยบอกเธอว่า ‘นายหัวเขาใจดีปีอย่าไปกลัวเขาเลย...เขารับปากว่าจะรักหนูเหมือนลูกของเขาแท้ๆ’
ทว่าคำพูดของแม่กลับขัดแย้งกับสีหน้าและน้ำเสียงโดยสิ้นเชิงทำให้เธอเก็บความรู้สึกนั้นไว้ยังส่วนลึกเธอเริ่มเรียนรู้พฤติกรรมที่นายหัวแสดงออกต่อเธอกับแม่ ถึงจะยังไม่สนิทสนมแต่ก็เริ่มเปิดรับชายสูงวัยผู้นั้นมากขึ้นตามลำดับโดยที่ไม่เคยติดใจถามผู้เป็แม่เลยสักครั้ง ว่าแม่เธอล่ะ เข้ามาอยู่บ้านหลังใหญ่ที่นี่ในฐานะอะไร
จนความจริงที่บิดเบือนไปมาปรากฏธาตุแท้ที่คุณนายสาวิตรี ‘ข่ม’ แม่เธอลับหลังมายาวนานได้เปิดเผยต่อหน้าเธอ
‘แกสองคนแม่ลูกมันก็แค่กาฝากบุญคุ้มกะลาหัวแค่ไหนแล้ว ที่ตลอดเวลาสิบกว่าปีฉันไม่เคยพูดถึงเื่อัปยศของครอบครัวแก ต้องทนใช้ผัวร่วมกับแกทั้งๆที่ไม่มีเมียหลวงหน้าไหนหรอกที่จะยอมอดทนแล้วก็ใจดีเท่ากับฉันแต่นี่แกคิดจะมาลำเลิกบุญคุณเอากับฉัน...สมองน่ะมีไว้สำนึกบ้างไหมรู้อย่างนี้น่าจะปล่อยให้แกกับลูกตายตกตามผัวเก่าของแกไปให้สิ้นเื่สิ้นราว’
ประโยคยาวๆที่คุณนายใหญ่ของบ้านะเิโทสะใส่เธอกับแม่ไม่สนแม้นหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหน
‘ฉันสาบานตรงนี้ก็ได้ค่ะคุณนายใหญ่ฉันไม่เคยคิดจะมาอยู่ที่นี่แบบนี้ แต่ฉันไม่มีทางเลือก’
‘ชิชะ!อย่ามาบีบน้ำตาหน่อยเลยย่ะ ที่เธอพูด มันก็แค่ข้ออ้างทั้งเพ มีอย่างที่ไหนผัวตายยังไม่ทันไร ก็คิดจะหาผัวใหม่...ฉันถามจริงๆเถอะ ตอนที่เธอเอาผัวฉันไปกกกอดเธอรู้มาก่อนหรือเปล่ายะ ว่าเขามีเมียอยู่แล้ว’
‘ฉันไม่รู้จริงๆค่ะว่านายหัวมีเมียอยู่ก่อนแล้ว’ นางปราณีสะอึกสะอื้นเป็ระยะแต่อนิจจัง ยิ่งท่านพูดเท่าไหร่ ยิ่งเหมือนแก้ตัวคุณนายสาวิตรีจึงด่ากระแทกไม่หยุด
‘นึกหรือว่าฉันจะเชื่อตอนนั้นแกคงกลัวจะลำบากสินะ เพราะหนี้สินที่ผัวเก่าแกมันทำไว้จนหมดตัวน่ะเท่ากับว่าส่งแกไปเป็ขอทานดีๆนี่เอง แกก็เลยคิดจะจับผัวของฉัน...’
ปีวราอดทนฟังสตรีสูงวัยทั้งสองอย่างเหลืออดจึงค้านเสียงแข็ง ‘ไม่จริง!แม่ฉันไม่มีทางทำแบบนั้น’
‘จริงหรือไม่จริงก็ไปถามแม่เธอดูเอาเองเถอะ แต่ถึงยังไง เื่ที่แม่เธอยอมเป็เมียของผัวฉันอีกคนมันก็เป็เื่จริง’
ปีวราหันไปสบตาคาดคั้นมารดา ที่บัดนี้น้ำตาพรั่งพรูเป็สาย ‘ไม่จริงใช่ไหมคะแม่ไหนแม่บอกว่าคุณลุงเขาเป็ญาติคนหนึ่งของเราไงคะ...เขารักและเอ็นดูหนูเหมือนลูกสาวแท้ๆถึงได้รับอุปการะหนูแบบลูกบุญธรรม’
‘สำออย!”
คุณนายใหญ่แห่งบ้านได้กล่าววาจากระแนะกระแหนคำสุดท้ายก่อนจะสะบัดหน้าพรืดไปอย่างไม่แยแส ทิ้งร่องรอยความเจ็บช้ำระกำใจไว้มากมายขนาดไหนกับเธอและแม่
เมื่อคิดเื่นี้ทีไรในใจของปีวราก็เจ็บจี๊ด แต่มิได้มีน้ำตาสักหยด มีแต่ความเจ็บใจแรงแค้นสุมอยู่ในทรวง...เธอลุกขึ้นจากเตียง ค่อยๆปลดกระดุมเสื้อทีละเม็ดจากที่เปียกชุ่มเหลือเพียงความชื้นหมดออกจากร่างกาย คว้าผ้าขนหนูตรงเข้าห้องน้ำ
ห้องน้ำภายในห้องนอนของหญิงสาวตกแต่งเรียบง่ายโทนสว่างตัดกับความเรียบขรึมด้วยการผสมงานไม้สีน้ำตาลเข้มเข้ากับการกรุกระเบื้องสีครีมซึ่งปูที่พื้นห้องน้ำรวมถึงผนังด้านที่ติดอ่างล้างมือถัดจากส่วนนั้นเป็อ่างอาบน้ำแบบกึ่งเอ๊าต์ดอร์ สามารถมองเห็นวิวภายนอกได้
หญิงสาวทอดกายลงในอ่างหลังจากเปิดน้ำจนเต็ม ผินหน้าออกไปยังฟ้าเบื้องนอกอันมืดมิดที่มองเห็นจันทร์สลัวราง นิ่งอยู่นานด้วยการจมอยู่ในความคิดของตนเอง
ภาพของสูรย์ที่เธอเจอในยามโตเป็หนุ่มกระจ่างชัดทุกอิริยาบถที่จดจำได้ ั้แ่เมื่อคืนไล่เรียงมาจนถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ความขยะแขยงปนรังเกียจเข้ามาสิงสู่ในฉับพลันเธอจึงสะบัดหน้ากลับมายังฝั่งปลายเท้าที่เหยียดตรงซึ่งกรุด้วยกระจกเงาเต็มแผงขนาดใหญ่
เงาของเธอสะท้อนอยู่ในนั้น!
เธอวักน้ำลูบหน้าปลายนิ้วลากจาก่คิ้วเรียว ผ่านมาถึงจมูก เปิดเปลือกตาขึ้น ดวงตารียาวสะท้อนความ‘คิดถึง’ ขึ้นมาแวบหนึ่งท่ามกลางความชิงชังในอก
“ทำไมมันต้องเป็แบบนี้...”
เสียงเธอพึมพำแ่เบาขบเม้มริมฝีปากไว้แน่นทั้งที่ยังสั่น เมื่อปลายนิ้วลากมาถึงด้วยความรังเกียจรสจูบอันหักหาญน้ำใจ ปลายนิ้วนั้นจึงขยี้ถูขึ้นลงบนริมฝีปากเต็มแรง
นี่หรือ‘พี่ชาย’ ที่เธอคาดหวังและรอคอยเขาไม่ใช่เทพบุตรอย่างที่เธอจดจำอีกต่อไป แต่เขาคือซาตานที่ทำร้ายใจทำลายตัวของเธอ
ยิ่งนึกถึงในทรวงยิ่งสั่นกระเพื่อมขึ้นลง...
เธอจึงปล่อยให้แผ่นหลังเปลือยไล้ไปตามความลื่นของพื้นอ่าง ผมยาวสยายลอยกระจายตัวบนผิวน้ำ วงหน้าถูกล้อมกรอบด้วยระดับผิวน้ำดวงตามองแสงสีส้มอ่อนในกรอบวงกลมบนเพดาน รู้สึกได้ว่าแสงนั้นเริ่มพร่ามัวเป็ระยะ
วินาทีนั้นจึงผลุบหน้าลงในอ่างจนมิดปล่อยให้น้ำตาไหลปนไปกับสายน้ำที่หวังชำระล้างความสกปรกทางกายทิ้งไป พลางคำนึงอย่างเจ็บแค้น
ฉันจะเอาคืนทุกคนที่นี่ ให้สาสมแก่ใจ!
..................................................
12K
![เกิดใหม่ในยุค 80 ขอเป็นภรรยาตัวน้อยผู้มั่งคั่ง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1698747658_10815704.webp)
