“แน่นไปไหมคะ”
“ไม่แน่นค่ะ”
“เดี๋ยวจะเอาตรงนี้เข้าอีกหน่อยนะคะ”
ฉันมาวัดตัวให้กับงานเดินแบบการกุศลที่บริษัทของนายสิบทิศเป็คนจัดขึ้น ซึ่งงานปีนี้มีนางแบบมากหน้าหลายตาทั้งใหม่และเก่าต่างได้รับเชิญมาเป็นางแบบในงานการกุศลครั้งนี้ ซึ่งฉันก็เป็หนึ่งในนั้น ถึงแม้บุคลิกภายนอกของฉันจะเหมือนคนที่ไม่ได้จิตใจดีอะไร แต่ที่จริงฉันเป็หนึ่งในผู้อนุรักษ์สัตว์และใจบุญตัวยงคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ แต่แค่ทุกครั้งที่ไปทำงานการกุศล ฉันมักจะให้ผู้จัดการเป็คนออกหน้าแทน หรือจะไม่พยายามให้เป็ข่าวอะไรมากมาย
“เดี๋ยวนี้ไม่เห็น นางแบบดาวเหนือของเรามีผู้ชายหน้าใหม่ขับรถราคาแพงมาส่งแล้วนิ ทำไมกันน๊าา”
เสียงยัยคิตตี้ นางแบบที่ฉันไม่ชอบขี้หน้ามากที่สุด ทุกครั้งที่เจอจะต้องหาเื่ฉันตลอด ั้แ่วันแรกที่ได้รู้จักกันในฐานะคนล่าฝันเหมือนกัน
“สวัสดีค่ะฉันคิตตี้ค่ะ สูง185 น้ำหนัก 55 ค่ะ อายุ 22 ปีค่ะ”
“สวัสดีค่ะฉันดาวเหนือ สูง185 น้ำหนัก 52 ค่ะ 22 ปีค่ะ”
หลังจากที่แนะนำตัวกับเหล่ากรรมการที่นั่งอยู่ ฉันก็เดินให้กรรมการดูถึงความสามารถที่ฝึกฝนมา การใฝ่ฝันที่จะเป็นางแบบมันมีมากมาย จนฉันฝึกฝนทุกวัน วันหนึ่งเดินไปแล้วก็เดินกลับเป็หลายๆชั่วโมงเพื่อโอกาสการมีเข้าคัดเลือกนางแบบหน้าใหม่แบบนี้ ถึงแม้ประสบการณ์ในด้านนี้จะมีไม่มากเหมือนรุ่นพี่คนอื่นๆ แต่ฉันก็พยายามอย่างถึงที่สุดในทุกครั้ง จนกระทั้งฉันก็ได้งานเดินแบบงานแรก ถึงแม้ตอนนั้นจะมีค่าจ้างไม่มากมายอะไร แต่ฉันก็ดีใจมากที่สุดใน่นั้นเลยล่ะ แต่ใครจะคิดว่าพอวันเดินจริง ฉันกลับเกิดอุบัติเหตุขึ้นจนไม่สามารถแสดงความสามารถได้ เพียงเพราะฉันเป็คนใจดีเกินไป ไม่ทันสังเกตว่าตัวเองดันมีงูพิษที่จ้องจะกัดฉันอยู่ตลอดเวลาอย่างยัยคิตตี้
“รองเท้าของเธอ”
“ขอบใจ”
คิตตี้ที่ตอนนั้นเป็นางแบบสำรองที่ทางทีมงานเลือกไว้ ยื่นรองเท้าที่ฉันต้องใส่ให้ฉัน แต่ใครจะคิดว่ารองเท้าส้นสูงคู่นั้นดันมีปัญญา จนทำให้ฉันขาพลิกจนไม่สามารถเดินได้ในวันนั้นขึ้นมาอย่างกะทันหัน
“แบบนี้ไม่น่ารอด งั้นเอาอย่างนี้ละกัน คิตตี้เธอมาเดินแทนดาวเหนือให้ดาวเหนือไปหาหมอก่อน”
“พี่ฟ้าใสคะ ฉันยังเดินได้นะคะ ให้โอกาสฉันได้เดินเถอะค่ะ โอกาสในครั้งนี้สำคัญกับฉันมากเลยนะคะ”
“พี่ไม่สามารถให้ดาวเหนือเดินได้หรอกนะ งานนี้ถ้าเกิดผิดพลาดขึ้นมากพี่รับผิดชอบไม่ไหวหรอกนะ”
พี่ฟ้าใสพูดน้ำเสียงจริงจัง แล้วหันไปพูดกับคิดตี้ที่ยืนรอดูผลลัพธ์ที่ตัวเองหวังไว้อยู่
“คิตตี้ ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่งหน้า เธอจะต้องเดินแทนดาวเหนือ”
“ค่ะพี่ฟ้าใส”
ถึงแม้ตอนนั้นฉันจะไม่รู้ว่ามันเกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นได้ยังไง ได้เพียงต่อว่าโชคชะตาที่กลั่นแกล้งความพยายามของฉัน แต่ที่ไหนได้ ฉันกลับได้ยินยัยคิตตี้พูดกับใครสักคนในโทรศัพท์
“ก็แค่เลื่อยส้นสูงมันนิดเดียว ให้มันหน้าแตกกลางคนเยอะๆ แต่ที่ไหนได้ โชคดันเข้าข้างฉันซะงั้น”
ตอนนั้นที่ได้ฟังอยู่ในมุมๆหนึ่ง ฉันกลับใและโกรธมาก แต่ไม่ทันที่ฉันจะออกไปตบหน้ายัยคิตตี้สักทีสองที ดันมีนางแบบคนอื่นๆเดินออกมากันเต็มไปหมด ฉันเลยได้แต่เก็บแค้นนี้ไว้ รอวันใดที่มีโอกาส ฉันจะล้างแค้นให้ยัยคิตตี้จำชื่อฉันไปตลอดอีกคนเป็แน่
“ฉันก็แค่ไม่อยากให้ใครเห็นนะ กลัวคนแถวนี้จะอิจฉาตาร้อนกันเปล่าๆ”
“อ๋อออ ก็นะ นางจิ้งจอกพันหน้าที่กินผู้ชายเป็อาหารมื้อดึกทุกวัน จะไม่มีอาหารให้กินได้ยังไงกันล่ะ ฉันพูดถูกไหม”
“สมแล้วที่รู้จักกันมานาน ฉันอยากกินก็ต้องได้กิน ไม่เหมือนบางคนอยากกินแต่เขาไม่ให้กิน”
“นี่แก!!”
“ทุกคนค่ะ เดี๋ยวอาทิตย์หน้าเราจะมาเจอกันที่นี้ในบ่ายโมงนะคะเพื่อแต่งหน้าทำผม งานจะเริ่มเดินประมาณ 5 โมงเย็น ขอให้ทุกคนมากันให้ตรงเวลานะคะ”
“ค่าาา”
เสียงนางแบบทุกคนตอบกันเสียงดัง
ฉันที่ี้เีเถียงกับยัยคิตตี้ก็รีบถือกระเป๋าของตัวเองแล้วเดินออกมา แต่ใครจะคิดว่ายัยคิตตี้กลับไม่ปล่อยให้ฉันสงบเลย นางเดินตามหลังฉันมาติดๆแล้วมายืนอยู่ข้างฉัน
“นี่เธอจะตามฉันไปถึงไหน”
“ใครตาม ฉันเปล่าตามเธอสักหน่อย ก็แค่ผู้ชายที่คุยๆด้วยจะมารับนะ เลยมายืนรอตรงนี้”
“............................”
“เดี๋ยวนี้ไม่เห็นเธอในข่าวกอสซิปเลย คนคุยคนนี้เป็คนธรรมดาที่เธอไม่กล้าเปิดตัวหรอ ฉันพอจะเข้าใจนะ ปกติเธอมีแต่คนคุยที่ค่อยข้างมีฐานะอยู่พอสมควร เขาอาจจะอายอ่ะน่ะ”
“นี่!...”
ปี๊ด~~
ระหว่างที่กำลังเบื่อเสียงพูดของยัยคิตตี้อยู่ ก็ดันมีรถสีดำคันหนึ่งวิ่งมาจอดที่หน้าเราสองคน ทำให้บทสนทนาที่กำลังจะเกิดขึ้นต้องเงียบลง กระจกค่อยๆลดลงเผยให้เห็นหน้านิ่งที่คุ้นเคย
“คุณสิบทิศ!”
ยัยคิตตี้เมื่อเห็นว่าเป็นายสิบทิศก็รีบเดินมาเบียดฉันให้หลบไปก่อนจะก้มลงไปคุยด้วยท่าทางดีใจเกินเหตุ
“คุณสิบทิศมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงคะ ดีใจที่ได้เจอนะคะ พอดีคิตตี้จะกลับคอนโดนะคะ คุณสิบทิศพอจะให้คิตตี้ติดรถไปด้วยได้ไหมคะ”
เมื่อกี้ยังบอกว่ารอแฟนอยู่เลย พอเห็นผู้ชายหล่อขึ้นมาหน่อยนี่ลืมแฟนไปหมดแล้ว ฉันที่ยืนดูการแสดงของยัยคิตตี้เงียบๆต่อ
“ขอโทษทีครับวันนี้ผมมีนัดแล้วครับ รบกวนหลบหน่อยครับ”
“คะ?”
“คุณดาวเหนือ ขึ้นมาสิครับ วันนี้เรามีนัดกัน”
จริงด้วย ฉันลืมไปเสียสนิทเลย ฉันที่เห็นท่าทางใบวกกับเศษหน้าที่แตกเต็มพื้นของยัยคิตตี้ ก็อดขำไม่ได้
“ฮ่าฮ่าฮ่าๆๆๆๆๆๆ นายเห็นหน้าของยัยคิตตี้ไหมเมื่อกี้ โคตรตลกเลย”
“............”
“ฮ่าฮ่าๆๆๆ ไม่ตลกหรอ แต่ฉันว่าตลกมากเลย เมื่อกี้ยังบอกว่ารอแฟนมารับอยู่เลย พอนายมาก็บอกจะให้นานไปส่งซะงั้น ฮ่าฮ่าๆๆ ตลกอ่ะ ว่าแต่…นายยังไม่ได้บอกเลยนะว่าวันนี้จะพาฉันไปไหน”
ฉันพยายามเช็ดน้ำตาที่เอ่อไหลเพราะหัวเราะเยอะไป
“อีก2วัน เป็วันเกิดน้องชายฉัน ฉันไม่รู้ว่าต้องซื้ออะไรให้เป็ของขวัญ ฉันเลยจะให้เธอช่วยเลือกให้หน่อย”
“น้องชายนายอายุเท่าไหร่ล่ะ”
“26”
“งั้นก็อายุเท่าฉันเลยนิ ว่าแต่ทำไมครั้งก่อนที่ไปบ้านนาย ฉันไม่เห็นเจอเลย”
“เขาไปเรียนต่างประเทศั้แ่จบ มอปลาย แล้วจะกลับมาในวันเกิดปีนี้”
“อ๋อ”
รถค่อยๆจอดลงที่ห้างแห่งหนึ่ง
“วันนั้นเธอก็ต้องไปรวมงานวันเกิดที่บ้านฉันใน ฐานะแฟนของฉันด้วยล่ะ”
“ไม่มีปัญหา ฉันอยากเจอคุณน้าอยู่เหมือนกัน”
“ทำไมถึงดูสนิทกับคุณแม่ของฉันได้ไวขนาดนี้”
“ไม่รู้สิ สงสัยชาติก่อนคุณน้าเคยช่วยชีวิตฉันไว้ล่ะมั้ง”
ฉันพูดติดตลก ก่อนจะเป็ประตูลงไป
“นายว่าอันนี้เป็ไง”
“อืม ก็ดีนะ”
ฉันหยิบเน็คไทขึ้นมาทาบไปที่หน้าอกกว้างของนายสิบทิศทันที ท่าทางเขาดูเหมือนจะใเล็กน้อยแต่ก็ยืนนิ่งยอมให้ความรวมมือ ฉันหยิบเส้นนู้นเส้นนี้ขึ้นทาบไปไม่นาน ก็ตัดสินใจซื้อเป็เน็คไทสีน้ำเงินลายขาวเป็ของขวัญ
“แล้วฉันต้องซื้ออะไรให้ดีล่ะ”
“ไม่ต้องหรอก”
“ไม่ได้ ฉันต้องแสดงความเป็พี่สะใภ้ให้เต็มที่สิ นั้นเอาอันนี้ล่ะกัน”
460
