เรื่องสั้นทรมานพันธนาการ BDSM (รวม)

แล้วยังไงต่อล่ะ?

รุ่นพี่แสดงท่าทีเว้าวอนกับผมขนาดนี้ ตัวผมละลายไปหมดแล้ว อีกอย่างหนึ่ง ผมก็อยากเห็นรุ่นพี่ในสภาพถูกมัดเหมือนกัน แต่ว่า มีอย่างหนึ่งที่รุ่นพี่เหมือนจะลืมไป เป็นเรื่องสำคัญที่ผมมองข้ามไปแล้ว

“เอ่อ.. รุ่นพี่ครับ ผมมีเรื่องจะสารภาพ”

“สารภาพเหรอ? ถ้าหมายถึงสารภาพรักล่ะก็ พวกเราต่างคนต่างสารภาพกันไปเมื่อกี้แล้วไม่ใช่เหรอ ส่วนสถานะของเราตอนนี้… เรียกว่าเป็นแฟนกันได้รึเปล่าน้า”

“ม ไม่ใช่เรื่องนั้นครับ เรื่องนั้นไม่ใช่ประเด็น คือว่า...”

“ไม่ใช่ประเด็นเหรอ! รู้ไหมว่าพี่ดีใจขนาดไหนที่เธอชอบพี่ แบบนี้มันต้องคบกันแล้วสิ”

“ก็ได้ครับ คบก็คบ แต่ว่า”

“คบก็คบเหรอ? อย่าพูดอะไรที่มันเหมือนเป็นเรื่องไม่สำคัญอย่างนั้นได้ไม่ ไม่งั้นพี่โกรธจริงๆ นะ”

“เอ่อ… ถ้างั้น รุ่นพี่ คบกับผมนะครับ”

“แต่งค่ะ”

“ยังไม่ถึงขั้นนั้นครับ”

“ซ้อมไว้ก่อนไง คิกๆ ว่าแต่ มีเรื่องอะไรเหรอ”

รุ่นพี่ถามพร้อมกับเอียงคอสงสัย ผมหันไปหยิบหนังสือที่รุ่นพี่ให้ผมมาเมื่อวานก่อนจะเปิดไปยังหน้าหลังที่มีวิธีเกี่ยวกับการมัดเชือกอยู่ ซึ่งมันดูซับซ้อนมาก

“คือ เมื่อวานผมไม่ได้เปิดถึงหน้านี้ เพราะงั้นเรื่องการฝึกมัดอะไรนั่น ผมยังไม่ได้เริ่มเลยครับ ก็เลยคิดว่าวันนี้อาจจะมัดรุ่นพี่ไม่ได้”

“เห เรื่องแค่นั้นเองเหรอ ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่จะช่วยสอนที่ละสเต็ปนะ แล้วหลังจากที่เรามัดกันเสร็จแล้ว...”

รุ่นพี่เว้นจังหวะการพูด มองหน้าผมเหมือนอยากให้ผมลุ้นอะไรบางอย่าง จากนั้น เธอก็ยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ และกระซิบข้างหูผม

“ถ้าเชนอยากจะทำอะไรพี่ พี่ก็ขัดขืนเชนไม่ได้เลยน้า~”

คำพูดนั้นราวกับเป็นตัวกระตุ้นหลายๆ อย่างไม่ว่าจะเป็นร่างกายหรือจิตใจของผม จากนั้น การเริ่มมัดรุ่นพี่ก็เริ่มต้นขึ้น

ผมหยิบเส้นเชือกสีแดงขึ้นมา ซึ่งผมพบว่าวันนี้รุ่นพี่เตรียมเชือกมาหลายมัดเหมือนกัน เหมือนว่าเธออยากจะเล่นกับผมให้เต็มที่ ผมหยิบเชือกมาพร้อมกับขมวดคิ้ว เมื่อหันไปมองในหนังสือก็พบว่าเงื่อนที่ผมจะเลือกใช้นั้นมันยากพอสมควร ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเงื่อนพื้นฐานในการมัดก็ตาม

แต่เรื่องที่เหมือนจะยาก ก็ไม่ได้ยากนัก เมื่อรุ่นพี่คอยให้คำแนะนำผมเป็นช่วงๆ ระหว่างนั้นเธอก็แอบแกล้งผมด้วยการ

“อ๊าง! ”

“ร รุ่นพี่ อยู่ๆ ก็ส่งเสียงอะไรออกมาน่ะครับ”

“ก็ เวลาโดนมันแล้วมันรู้สึกดีนี่นา”

“แต่ก็ไม่เห็นจะต้องส่งเสียงชวนเข้าใจผิดแบบนั้นออกมาเลยนี่ครับ ถ้าใครได้ยินเข้าจะคิดยังไงกัน”

“ใครได้ยินพี่ไม่สนใจหรอก แต่เธอได้ยินแล้วเธอรู้สึกยังไงบ้างล่ะ”

รุ่นพี่หันมายิ้มให้กับผม ตอนนี้เธอกำลังหันหลังแล้วให้ผมมัดมือของเธอติดกับแผ่นหลังของเธออยู่ เธอยิ้มออกมาราวกับเป็นผู้ชนะ นั่นทำให้ผมหงุดหงิดเล็กน้อย

“ถ้าไม่ติดว่าต้องขอคำแนะนำจากรุ่นพี่ ผมจะมัดปากรุ่นพี่ไปด้วยเลยนะครับ”

“อยากโดนมัดปากจังเลยค่ะ! ”

รุ่นพี่ส่งเสียงร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น ซึ่งผมก็แอบจินตนาการว่าถ้าเกิดรุ่นพี่โดนมัดปาก รุ่นพี่ที่มักจะพูดออกมาทุกสิบวินาที และส่วนใหญ่จะเป็นการล้อเล่นกับผมเสมอ ถ้าเธอเงียบด้วยเชือกที่มัดปาก การที่เธออยู่ในสภาพนั้นจะเป็นยังไงกันนะ

อยากจะดูเหมือนกัน ผมกำเชือกแน่นเตรียมจะมัดปากรุ่นพี่ แต่ก็น่าเสียดาย

“ถ้าผมมัดปากรุ่นพี่แล้ว ใครจะเป็นคนแนะนำผมให้มัดเชือกต่อล่ะครับ”

“นั่นสินะ แย่จังเลยเนอะ”

“แต่ว่า หลังจากมัดรุ่นพี่เสร็จแล้ว ค่อยมัดปากรุ่นพี่ต่อก็ได้ครับ”

“คิกๆ แบบนั้นก็ดีน้า~”

รุ่นพี่ส่งเสียงออกมาอย่างเริงร่า หลังจากนั้นรุ่นพี่ก็ให้คำแนะนำผมจนสามารถมัดเธอได้ ระหว่างที่ผมมัดเธอนั้นหัวใจของผมก็เต้นตึกตักอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ตอนนี้ผมรู้สึกสนุก อาจจะเป็นความสนุกครั้งแรกในชีวิตของผมเลยก็ได้ สีหน้าของผมไม่รู้ว่าแสดงอะไรออกมา แต่นั่นก็ทำให้รุ่นพี่ถึงกับเอ่ยทัก

“พี่ชอบนะ”

“พี่ชอบผม ผมก็ชอบพี่ เรื่องนี่เราเพิ่งคุยกันไปนี่ครับ”

“ไม่ใช่ ไม่ใช่แบบนั้น หมายถึงสีหน้าของเธอตอนเวลามันพี่น่ะ พี่ชอบนะ มันดูมีความสุขดี”

“หน้าตาผมดูมีความสุขขนาดนั้นเลยเหรอครับ”

“อือ… ถ้างั้น”

ราวกับต้องการยืนยันคำพูดของตัวเอง รุ่นพี่เดินจากผมไปแม้ว่าเธอจะอยู่ในสภาพที่แขนสองข้างถูกมัดติดไว้กับแผ่นหลัง เธอก้มลงไปที่กระเป๋าของเธอก่อนจะใช้ฟันงับซิปกระเป๋า พยายามเปิดมันออก

“เดี๋ยวผมช่วยเองครับ”

“ไอ้อ้อง”

“ห๋า? ”

เพราะรุ่นพี่คาบซิบเอาไว้ ทำให้ผมฟังเธอไม่รู้เรื่อง เธอละปากออกจากซิป แล้วหันมาพูดกับผม

“พี่บอกว่าไม่ต้อง เวลาถูกมัดแล้วต้องใช้ปากทำอย่างอื่น มันก็ให้ความรู้สึกดีไปอีกแบบเหมือนกันนะ”

“ไม่เข้าใจรุ่นพี่เลยครับ”

“แต่พี่เข้าใจเธอนะ ชอบล่ะสิ เวลาเห็นพี่ถูกมัดแล้วทำอะไรลำบากแบบนี้”

รุ่นพี่พูดออกมาอย่างรู้ทัน แต่ก็เป็นอย่างที่เธอพูดจริงๆ เวลาได้เห็นรุ่นพี่อยู่ในสภาพถูกพันธนาการ ไม่สามารถทำอะไรได้มากแล้ว มันทำให้รู้สึกรุ่นพี่ดูน่ารักขึ้นมายังไงไม่รู้ ถ้าเกิดไม่ติดว่ายังเกรงใจรุ่นพี่อยู่ ผมก็คงจะกอดเธอไปแล้ว

“จะกอดพี่ก็ได้นะ”

แต่ว่าก็เป็นอีกครั้ง ที่รุ่นพี่พูดออกมาราวกับอ่านใจผมได้

“ตกลงรุ่นพี่อ่านใจผมได้เหรอครับ”

“นั่นสิน้า เธอยังมัดพี่ไม่เสร็จ เพราะงั้นพี่ขอไม่ตอบแล้วกัน แต่ก่อนอื่นเลย”

รุ่นพี่หันไปสนใจกับการพยายามเปิดซิปกระเป๋าด้วยปากของเธออีกครั้ง ใช้เวลาและความพยายามสักพักหนึ่ง กระเป๋าของเธอก็เปิดออก ก่อนที่เธอจะหยิบกระจกขึ้นมา คงไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับผู้หญิงสินะ ที่จะรักสวยรักงามและมีกระจกพกติดตัวไว้เสมอ

รุ่นพี่คาบกระจกแล้วเดินเอามาให้ผม เธอตอนนี้อยู่ในสภาพพูดไม่ได้เพราะคาบกระจกไว้ เธอทำท่าทางเหมือนจะส่งกระจกให้ผม ลักษณะของเธอตอนนี้เหมือนกับสุนัขตัวน้อยน่ารักแสนเชื่อง ที่กำลังคาบของมาคืนให้เจ้าของ

ผมรับกระจกนั้นไว้ รุ่นพี่ยิ้มออกมาก่อนจะพูดอย่างอารมณ์ดี

“ขอรางวัลด้วยค่า เจ้านาย”

“จ เจ้านายเหรอครับ”

“ก็พี่เป็นคนคาบของมาให้ ก็ควรจะได้รางวัลอะไรหน็อยไม่ใช่เหรอ อย่างเช่นลูบหัวหรืออะไรแบบนั้นน่ะ”

“ล ลูบหัวเหรอครับ”

“อืม เอาสิ ให้รางวัลพี่หน่อย”

รุ่นพี่ว่าก่อนจะก้มหัวให้กับผมแล้วส่ายดุกดิกไปมา ท่าทางของเธอดูออดอ้อนเหลือเกินจนผมจะทนไม่ไหวแล้ว สุดท้ายผมก็ยอมยื่นมือไปลูบหัวของเธอ แล้วสัมผัสได้ว่าเส้นผมของเธอนั้นนุ่มมาก ถึงแม้ว่าเธอจะมัดเป็นห่างม้าไว้ด้านหลังก็ตาม

“คิกๆ จักจี้นะ แต่ชอบ ลูบต่ออีกหน่อยสิ”

รุ่นพี่พูดขึ้นในจังหวะที่ผมกำลังจะเอามือออก ผมเลยลูบหัวรุ่นพี่ไปสักพัก จากนั้นเธอก็เงยหน้าขึ้นมาก่อนจะยิ้ม แล้วหัวเราะคิกคัก

“คิกๆ ดีใจจังเลยน้า พี่น่ะชอบเธอมานานแล้ว ไม่คิดว่าเราจะได้คบกันเลย แถมตอนนี้เราก็มีรสนิยมเหมือนกันอีก พี่ชอบถูกมัด ส่วนเธอชอบมัดพี่ เรานี้เข้ากันได้อย่างแปลกประหลาดเลยเนอะ”

“นั่นสินะครับ”

“อ๊ะจริงสิ กระจกน่ะ ลองเอามาส่องหน้าเธอตอนนี้ดูสิ แล้วเธอจะรู้ว่าทำไมพี่อ่านใจเธอได้”

ผมลองส่องกระจกดู ปรากฎว่าใบหน้าของผมตอนนี้กำลังยิ้มอยู่ เป็นใบหน้าที่ผมไม่เคยเห็นตัวเองแสดงออกมาก่อนเลย

“พี่แอบมองเธอมานานแล้ว เธอรู้สึกยังไงแค่แสดงสีหน้านิดหน่อยก็เหมือนอ่านใจได้แล้วล่ะ ถ้างั้น ไหนๆ พี่ก็บอกความลับของพี่ไปแล้ว คราวนี้ เธอลองดมมือตัวเองดูสิ”

“ทำไมเหรอครับ”

“งือ… ทำอะไรต้องมีเหตุผลตลอดรึไงนะ น่าหงุดหงิดจริง”

รุ่นพี่ส่งเสียงหงุดหงิดออกมาในลำคอ จากนั้น เธอก็มานั่งที่ตักของผม ก่อนจะเอาใบหน้าของเธอมาซบตรงไหล่ นั่นทำเอาผมตกใจเป็นอย่างมาก

“ร รุ่นพี่ จะทำอะไรน่ะครับ”

“หอมไหม? วันนี้พี่เพิ่งสระผมมาด้วยล่ะ ลองดมสิ”

รุ่นพี่ว่าพร้อมกับเอาหัวมานัวเนียกับผม เธอตนนี้ช่างเหมือนลูกแมวขี้อ้อนเหลือเกิน ซึ่งผมก็พอจะได้กลิ่นของแชมพูลอยมาอ่อนๆ

“ได้กลิ่นครับ หอมใช้ได้เลย”

“ใช่ม้า ถ้างั้น เรามาต่อจากที่ค้างกันไว้เลยไหม เธอยังมัดพี่ไม่เสร็จเลยนะ ถ้าพี่จะดิ้นสักหน่อย เงื่อนพวกนี้ก็หลุดได้ง่ายๆ แล้ว”

“ครับ ผมจะเอาให้รุ่นพี่หนีไปไหนไม่ได้เลย”

“อยากโดนมัดจนหนีไม่ได้จังเลยน้า”

รุ่นพี่เอ่ยออกมาราวกับเป็นการท้าทาย จากนั้น การเริ่มมัดรุ่นพี่ก็เริ่มต้นอีกครั้ง

ผมมัดเชือกตามร่างกายรุ่นพี่โดยมีคำแนะนำของรุ่นพี่เป็นตัวช่วยเหมือนเดิม แต่ระหว่างนั้น ก็มีบางอย่างที่ทำให้ผมแปลกใจ เมื่อผมสัมผัสด้านหลังของรุ่นพี่แล้ว ตามปกติ ถ้าจะเจอบราด้านหลังก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร แต่ว่าสิ่งที่ผมเจอนั้นกลับเป็น...

“รุ่นพี่ครับ อย่าบอกนะว่า”

“อืม ตัวอย่างไง ถอดกระดุมพี่สิ ไม่ต้องห่วง พี่ใส่ชุดว่ายน้ำเอาไว้ข้างใน ไม่โป๊หรอก”

“ถ้างั้นก็ขอรบกวนด้วยครับ”

รุ่นพี่หันหน้ามาทางผม จากนั้นผมก็ลองปลดกระดุมเสื้อของรุ่นพี่ออก เผยให้เห็นเชือกที่มัดตามร่างกายของเธอภายใต้ชุดนักเรียน มัดรัดหน้าอกของเธอทำให้หน้าอกของเธอดูโดดเด่นขึ้นมา เพราะแบบนี้รึเปล่านะ วันนี้ผมเลยคิดว่าร่างกายของรุ่นพี่ดูยั่วยวนเป็นพิเศษ

“ไม่ใช่แค่ตรงหน้าอกน้า แต่ไม่ว่าจะเป็นเอว หรือตรงข้างล่าง พี่ก็มัดเอาไว้หมดเลย เวลาเดินมันก็จะเสียดสี ให้ความรู้สึกแปลกๆ ด้วย แต่ก็ตื่นเต้นดีนะ”

“รุ่นพี่มัดเชือกตัวเองอยู่ในสภาพนี้ แล้วเดินมาโรงเรียนเหรอครับ”

“อืม ทำเอาเหงื่อตกเลย ต้องหาที่นั่งเป็นพักๆ เหมือนกัน”

“รุ่นพี่นี่นะครับ”

ผมส่ายหน้าให้กับรุ่นพี่ เธอตอนนี้ช่างดูยั่วยวนเหลือเกิน เด็กสาวม.6 ในชุดนักเรียน กำลังถูกพันธนาการด้วยเส้นเชือกสีแดงตามร่างกาย แขนของเธอถูกมัดเอาไว้ด้านหลัง พร้อมกับเชือกที่ทำให้แขนของเธอติดกับแผ่นหลัง ขณะเดียวกันภายใต้ชุดนักเรียนของเธอก็มีเชือกที่มัดตามร่างกาย และตามที่เธอบอก เชือกนั้นมัดไปถึงตรงช่วงล่าง ทำให้ผมคิดไปถึงไหนต่อไหนจนผมแทบจะห้ามใจไม่อยู่แล้ว

“เชน”

รุ่นพี่พูดออกมาพร้อมกับพ่นลมอุ่น ใบหน้าของเธอตอนนี้แดงระเรื่อ ราวกับเลือดไปสูบฉีดที่ใบหน้าเป็นพิเศษ

“หลังจากนี้ จะทำยังไงต่อล่ะ พี่ไม่สามารถหนีเธอได้แล้วน้า เธอจะทำยังไงพี่ต่อกันน้า”

รุ่นพี่พูดออกมาอย่างท้าทาย ผมจับไหล่ของรุ่นพี่ ก่อนจะกดเธอลงกับพื้น กลิ่นกายของเธอ กลิ่นของแชมพู ความนุ่มนิ่มของร่างกาย ทุกอย่างของรุ่นพี่แทบจะทำให้ผมเป็นบ้าไปหมดแล้ว ผมแทบจะสะกดอารมณ์เอาไว้ไม่อยู่ แต่ระหว่างนั้นเอง

ก๊อกๆ

เสียงบานประตูถูกเคาะ พร้อมกับเสียงของอาจารย์หญิงคนหนึ่งดังขึ้น

“ใครอยู่ในห้องน่ะ วันหยุดแบบนี้มาทำกิจกรรมชมรม ขออนุญาตทางโรงเรียนรึยัง?”

-----------------------------------------

ถ้าสนุกอย่าลืมคอมเม้นกันด้วยนะครับ

รักคนอ่านยิ่งกว่าอาหารสามมื้อ #ฝนเล็บ