[คำเตือน ]
นิยายเื่นี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์เชิงชู้สาวระหว่างพี่รหัสและน้องรหัส ตัวละครทุกตัวมีอายุมากกว่า 20 ปีบริบูรณ์ เนื้อหาสร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงระดับผู้ใหญ่ มีการบรรยายฉากกิจกรรมทางเพศอย่างละเอียดและใช้ภาษาที่เร่าร้อน (NC-25+ / NC-30+) โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
**ระดับความร้อนแรง (NC Rating):** Level 3 / Level 4
**ตัวละครร่วมฉาก:** น้ำอ้อย (อายุ 21 ปี) & พี่พอร์ช พี่รหัสปี 4 (อายุ 22 ปี)
---
## ติวเข้มห้องปิดตาย
่สัปดาห์สอบปลายภาคอันแสนตึงเครียด **น้ำอ้อย** ทักแชตหา **พี่พอร์ช** พี่รหัสสุดฮอตปี 4 ดีกรีอดีตเดือนคณะบริหารธุรกิจผู้เพียบพร้อม เพื่อขอแนวข้อสอบวิชาสถิติที่ขึ้นชื่อเื่ความยากหิน พอร์ชจึงชวนน้องรหัสคนสวยมาติวหนังสือที่คอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมืองของเขาในเวลาค่ำคืน
ภายในห้องนอนกว้างขวางที่เปิดเครื่องปรับอากาศจนเย็นเฉียบ ทั้งสองนั่งอยู่บนพรมหนานุ่มริมเตียงนอน พอร์ชสวมเพียงเสื้อยืดสีขาวและกางเกงขาสั้นสบายๆ ส่วนน้ำอ้อยตั้งใจสวมเสื้อยืดสีขาวตัวใหญ่โคร่ง (Oversized) ตัวยาวคลุมสะโพกคู่กับกางเกงชั้นในลูกไม้ตัวจิ๋วเพียงตัวเดียวโดยไม่มีกางเกงขาสั้นทับ เผยให้เห็นต้นขาเรียวขาวเนียนสะดุดตาั้แ่ก้าวแรกที่เดินเข้ามาในห้อง
"พี่พอร์ชคะ... ข้อนี้หนูไม่เข้าใจสูตรวิเคราะห์ตรงนี้เลยค่ะ มันดูซับซ้อนจัง" น้ำอ้อยเอ่ยน้ำเสียงออดอ้อนพลางขยับตัวเข้าชิดไหล่แกร่ง กลิ่นหอมหวานของแป้งเด็กผสมกลิ่นกายสาวของน้ำอ้อยรบกวนสมาธิของพอร์ชจนเขาไม่ได้มองหน้ากระดาษแนวข้อสอบ
"ก็... สูตรนี้มันต้องกระจายตัวแปรออกมาก่อนน่ะน้ำอ้อย แบบนี้..." พอร์ชชี้ปากกาลงบนกระดาษ ทว่าเสียงของเขาเริ่มสั่นพร่าเมื่อจู่ๆ น้ำอ้อยก็ยกเรียวขาสวยขึ้นพาดบนหน้าตักของเขาช้าๆ ปลายนิ้วเท้าเรียวสะกิดคลึงเบาๆ ที่เป้ากางเกงขาสั้นของพี่รหัสหนุ่ม
พอร์ชชะงักงัน หัวใจเต้นรัวแรง สายตาคมกริบจ้องมองใบหน้าหวานเฉี่ยวของน้องรหัสสาวที่กำลังส่งยิ้มยั่วเย้าให้เขาอย่างไร้เดียงสา (แต่แฝงด้วยราคะลึกล้ำ)
"น้ำอ้อย... ติวหนังสืออยู่นะครับ ขาเนี่ย... เอาลงไปดีๆ ก่อนสิ" พอร์ชเอ่ยปราม แม้ปากจะบอกปัดแต่มือหนากลับวางทาบลงบนต้นขาเนียนละเอียดของเธอ ลูบไล้ขึ้นลงช้าๆ ตามสัญชาตญาณ
"ก็อ้อยเมื่อยนี่คะพี่พอร์ช... อีกอย่าง สูตรนี้มันยากเกินไป อ้อยเหนื่อยแล้วค่ะ" น้ำอ้อยทิ้งชีตข้อสอบลงพื้น พลิกตัวปีนขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักกว้างของพอร์ช สองมือโอบรอบคอของเขา สะโพกมนกลมกลึงบดเบียดเข้ากับส่วนกลางลำตัวของพี่รหัสหนุ่มผ่านกางเกงขาสั้นจนััได้ถึงความขยายตัวใหญ่โตที่เริ่มตื่นตัว
"พี่พอร์ชข้ามสูตรยากๆ นี้... แล้วมาสอน 'วิชาลับเฉพาะ' ให้อ้อยแทนดีกว่าไหมคะ?" น้ำอ้อยกระซิบพร่าชิดริมฝีปากหยัก ลิ้นเล็กเลียริมฝีปากตัวเองเบาๆ ยั่วยวน
พอร์ชจ้องสบตาหวานเชื่อมดุจกวางสาวแต่เต็มไปด้วยเล่ห์กลลวง เขาหลุดยิ้มเ้าเล่ห์ดึงรั้งเอวคอดของเธอเข้ามาแนบชิด สะบัดปากกาโยนทิ้งไปอย่างไม่ใยดี
"ดื้อนักนะอ้อย... ติวไม่ทันข้ามคืน นึกอยากจะกินพี่รหัสตัวเองขึ้นมาซะงั้น" พอร์ชประคองแก้มสวยบดเบียดริมฝีปากจูบลงไปอย่างดูดดื่มรุนแรง ลิ้นร้อนชอนไชเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กอย่างช่ำชอง น้ำอ้อยครางอืออาเสียงหลง มือเรียวลูบไล้ผ่านแผงอกแกร่งมุดเข้าไปใต้เสื้อยืดลูบแผ่นหลังตึงแน่นของรุ่นพี่หนุ่ม
พอร์ชกระชากเสื้อยืด Oversized ของน้ำอ้อยดึงขึ้นพ้นหัวรวดเดียว ร่างบางขาวผ่องโชว์สัดส่วนสะพรั่งไร้ชุดชั้นใน ปทุมถันคู่งามบานชูชันอวดสายตา พอร์ชก้มลงงับปัดยอดอกชมพูระเรื่อรัวลิ้นเลียตวัดอย่างรวดเร็ว ทำเอาน้ำอ้อยเชิดหน้าครางกระเส่าแอ่นอกสู้ลิ้นร้อน
"อ๊ะ... อ๊า... พี่พอร์ช... แรงอีกค่ะ... รัวลิ้นตรงนั้นอีก อ๊อยยย..."
พอร์ชอุ้มน้ำอ้อยตัวลอยขึ้นไปวางบนเตียงกว้างหนานุ่ม เขาถอดกางเกงขาสั้นและเสื้อยืดของตัวเองออกจนหมดสิ้น เผยเรือนร่างกำยำของนักกีฬาหนุ่มที่มีลอนกล้ามเนื้อหน้าท้องชัดเจน แก่นกายยาวขยายตัวตึงแน่นพุ่งชี้หน้า น้ำอ้อยลอบกลืนน้ำลาย แววตาฉ่ำปรือด้วยแรงกระสัน
พอร์ชกระชากแพนตี้ลูกไม้ตัวบางเฉียบของน้ำอ้อยขาดติดมือเหวี่ยงลงพื้นห้องอย่างดุดัน ดอกไม้งามที่น้ำรักชโลมเยิ้มแฉะพราวระยับต้อนรับการมาเยือนของพี่รหัสสุดหล่อ
"พี่พอร์ช... เอาเลยค่ะ... ติวอ้อยแรงๆ เลย..." น้ำอ้อยร้องขอ สะโพกส่ายร่อนยั่วอย่างอยากลำพากย์
พอร์ชขยับกายเข้าคร่อมทับ จับเรียวขาสวยฉีกกว้างเป็รูปตัวเอ็ม ก่อนจะจ่อหัวเต้นตุบๆ ของท่อนเอ็นร้อนแล้วกระแทกสะโพกอัดส่วนลึกเข้าหาความคับชื้นอุ่นนุ่มรวดเดียวจมมิด
"อ๊ายยยย!... พี่พอร์ช... อื้อออ... ใหญ่... จุกรูไปหมดแล้ว อ๊า!"
น้ำอ้อยหวีดร้องใบหน้าเหยเกปนเสียวสะท้าน ร่างบางเกร็งตอดแ่ารัดตัวตนของเขาจนพอร์ชซี๊ดปากครางลั่นห้องเตียงนุ่มขยับตามจังหวะสะโพกสอบซอยกระแทกกระทั้นเข้าออกทันทีอย่างรุนแรงป่าเถื่อน
*ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!*
"โอ๊ย... อ้อย... ตอดแน่นฉิบหาย ร่องเธอทำไมมันหวานแบบนี้วะ ซี๊ดดด..." พอร์ชสบถคำรามดิบๆ (Explicit Dirty Talk) สะโพกสอบซอยกระแทกยับเข้าใส่ปากมดลูกของน้องรหัสสาวไม่ยั้ง
"อ๊ะ... อ๊า... พี่พอร์ช... เสียวจังงง... เสียวรูเหลือเกินนน... กระแทกเข้ามาลึกๆ เลยค่ะ โอยยย!" น้ำอ้อยร้องครางบิดเร่าส่ายสะโพกร่อนรับความเสียวซ่านที่โหมกระหน่ำไม่หยุด
เสียงเนื้อกระทบดังสนั่นกังวานสลับกับเสียงครางลั่นห้องนอนที่ปิดเงียบไร้บุคคลภายนอกรับรู้ พอร์ชโน้มตัวก้มลงบดจูบเร่าร้อนพร้อมมือหนาทั้งสองบีบเค้นเต้าอวบอย่างเมามัน จังหวะรักหนักหน่วงรัวเร็วปานเครื่องจักรบดขยี้จุดกระสันจนน้ำอ้อยสมองขาวโพลนเกร็งตัวขมิบรัดรัวถี่
"อ้อยจะออกแล้ว... พี่พอร์ช... อ้อยไม่ไหวแล้ว... อ๊ายยยย!"
"ปล่อยออกมาเลยอ้อย... พี่ขอกระแทกแรงๆ จะแตกเหมือนกัน... ซี๊ดดด!"
พอร์ชเร่งสะโพกซอยยับรัวกระหน่ำลึกสุดตัว สี่ห้าทีเน้นๆ จมโคนมิดด้าม ก่อนจะเกร็งตัวกระตุกพ่นฉีดสายธารน้ำรักสีขาวขุ่นอุ่นร้อนอัดลึกเข้าไปในช่องทางรักของน้ำอ้อยชโลมเต็มท้องน้อยจนเปรอะเปื้อนเตียงนุ่ม ร่างทั้งสองเกร็งสั่นสะท้านสุขสมกอดกันแน่นท่ามกลางแอร์เย็นฉ่ำ
"อ๊าาา... ซี๊ด..." พอร์ชซบลงหน้าอกอวบอิ่ม หอบกระเส่าปาดเหงื่อข้างแก้ม
น้ำอ้อยลูบผมเปียกชื้นของพี่รหัสหนุ่มเบาๆ ยิ้มเ้าเล่ห์แสนหวาน
"วิชานี้... อ้อยสอบผ่านฉลุยเลยใช่ไหมคะพี่พอร์ช?" น้ำอ้อยเอ่ยเสียงหวานพร่ายั่วเย้า
พอร์ชถอนกายออกช้าๆ มองดูน้ำรักเปรอะเปื้อนขาเนียนพลางหัวเราะในลำคอ
"ผ่านฉลุยเลยครับ... แต่ต้องมาลงทะเบียนสอบซ่อมบนเตียงนี้กับพี่ทุกอาทิตย์นะ... เด็กดื้อ"
พอร์ชดึงตัวน้ำอ้อยเข้ามากอดกลมกอดจูบอย่างแสนรัก ปิดกั้นบทเรียนลับเฉพาะของคู่พี่รหัสน้องรหัสไว้ในห้องปิดตายแห่งนี้อย่างมีความสุขและเร่าร้อนตลอดคืน