หลังจากที่อากิระฟื้นพลังเสร็จอากิระก็ออกความเห็นให้สำรวจที่ห้องนี้ให้ทั่วก่อน ซึ่งเมเทียร์เองก็เห็นด้วยทั้งคู่จึงเดินสำรวจพื้นที่ในห้องและเข้าไปในห้องที่ลับด้านหลังผ่านรูขนาดใหญ่ทที่เกิดจากการโจมตีของอากิระ
หลังจากที่ทั้งคู่เข้ามาสิ่งที่ทั้งคู่เห็นก็คือห้องที่มีลักษณ์เหมือนห้องบูชาของลัทธิอะไรสักอย่าง อากิระและเมเทียร์เดินสำรวจรอบๆห้องและมาจบตรงบริเวณแท่นที่ดูเหมือนแท่นบูชากลางห้อง
“เหลือแค่…ตรงนี้ล่ะนะครับ”อากิระกล่าวขึ้นมา
“ก็นะ…ไม่ว่ายังไงตรงนี้มันก็ดูน่าสงสัยที่สุดแล้วล่ะ”เมเทียร์กล่าวเสริม
“อืม แต่ก็พยายามจะคิดว่ามันจะไม่ใช่ตรงนี้ล่ะนะครับ ไม่งั้นมันจะน่าเบื่อล่ะ”อากิระกล่าวออกมาด้วยใบหน้าเซ็งๆ
“แต่มันก็เหลือแค่ตรงนี้แล้วนะ ที่จริงตามปกติเราต้องมาดูตรงนี้เป็ที่แรกด้วยซ้ำ”เมเทียร์พูดออกมาด้วยสีหน้าที่ไม่ต่างกับอากิระ “นี่ไง…มีสลักที่ดูเหมือนกลไกลับด้วย”
ว่าจบแล้วเมเทียร์ก็ดึงสลักนั้น แล้ว้าของแท่นบูชาก็เปิดออกเป็ช่องเผยให้เห็นไอเทมที่มีลักษณะคล้ายกุญแจยาวประมาณ 1 ฟุต
“เพราะแบบนี้แหละถึงบอกว่าน่าเบื่อ”อากิระยิ่งทำหน้าเซ็งหนักกว่าเดิมเพราะอะไรก็ตามที่เป็เื่ราวเกี่ยวกับแฟนตาซีมันมักจะออกมาแนวนี้ตลอด
“เอาน่าๆ แต่ในเมื่อมีกุญแจแบบนี้แสดงว่าต้องแม่กุญแจสินะ”เมเทียร์พูด
“ก็คงอยู่ที่ไอ้สัตว์อสูรที่เธอพูดถึงนั่นแหละครับ”อากิระพูดออกมา
“เห้อ ไม่ว่ายังไงก็ต้องกลับไปสู้กับไอ้ตัวนั้นเหรอเนี่ย”เธอพูดแล้วก็ถอนหายใจออกมา
จากนั้นทั้งคู่ก็เก็บกุญแจนั้นแล้วเดินออกจากห้องนั้น จากนั้นทั้งคู่ก็เดินตรงไปยังห้องใต้ดิน ระหว่างทางอากิระก็ทำการร่ายและหน่วงเวทมนต์เอาไว้เรื่อยๆ รอบๆตัวก็มีลูกแก้วเวทมนต์ที่เกิดจากการหน่วงเวทย์ลอยตามมา จนเกิดแสงสว่างเผยให้เห็นรอบด้านอย่างชัดเจน
บนผนังนั้นมีภาพปรากฏขึ้น ภาพที่เห็นนั้นเป็ภาพของผู้คนที่ทำงานในประภาคารแห่งนี้ทำงานต่างๆไล่มาเรื่อยจนกระทั่งภาพหนึ่งที่มีวงแหวนเวทย์ประหลาดปรากฏขึ้น จากนั้นก็ตามมาด้วยสัตว์ประหลาดรูปร่างมนุษย์ที่มีร่างกายส่วนล่างติดกับพื้น ภาพต่อมาเป็ภาพที่คนงานในประภาคารถูกสังหารจำนวนมาก แล้วภาพสุดท้ายก็เป็ภาพที่ทุกคนปิดตายประภาคารแห่งนี้แล้วหนีออกไปจนหมด
มาถึงตรงนี้อากิระก็ขมวดคิ้วแล้วครุ่นคิด หากเป็ไปตามภาพแล้วผู้ที่บันทึกภาพเหล่านี้เป็ใคร แล้วหากมีผู้ที่อยู่บันทึกเื่ราวเหล่านี้คนผู้นั้นบันทึกไปเพื่ออะไร แล้วตอนนี้คนผู้นั้นเป็อย่างไร คิดถึงได้เพียงเท่านี้พวกเขาก็เดินลงมาถึงชั้นล่างสุดมาถึงหน้าห้องของสัตว์อสูรที่เมเทียร์ได้เจอ
“ที่นี่สินะครับ”อากิระมองดูด้านในก็เห็นสัตว์ประหลาดที่รูปร่าง้าเป็มนุษย์ ส่วนด้านร่างนั้นยึดติดอยู่กับพื้นเหมือนในภาพวาดไม่มีผิด
“ใช่แล้ว”เมเทียร์ตอบสั้นๆแล้วก็แสดงสีหน้าเคร่งเครียดออกมา
“ขอดูข้อมูลของมันหน่อยได้มั้ยครับ”อากิระหันมาถาม
“ได้สิ”ว่าแล้วเมเทียร์ก็เปิดหน้าต่างออกมาแล้วส่งให้อากิระดู
ชื่อ มนุษย์ผู้ถูกสาป สเตียร์ เผ่าพันธุ์ มนุษย์
ระดับชั้น หัวหน้า ระดับ 30
พลังชีวิต 500 พลังเวทย์ 150,000
“มนุษย์ผู้ถูกสาป…เผ่ามนุษย์…เหรอ”อากิระลำพึงออกมา
หลังจากดูข้อมูลเสร็จทั้งอากิระและเมเทียร์ก็เตรียมตัวเช็คไอเทมตั้งค่าการใช้งานไอเทมอัตโนมัติ รวมไปถึงการเตรียมอาวุธ รวมถึงการเรียกทหารเงาของเมเทียร์
หลังจากเสร็จเรียบร้อยแล้วทั้งคู่ก็เดินเข้าไปในห้องนั้น
‘ผู้เล่นถูก มนุษย์ผู้ถูกสาป สัตว์อสูรชั้นหัวหน้า ระดับ 30 โจมตีค่ะ’
กี๊ชชชชชชชชช!
สิ้นเสียงรายงาน สัตว์อสูรประหลาดนั้นก็แผดเสียงกรีดร้องที่แหลมสูงออกมา ทันใดนั้นอากิระก็ผลักเมเทียร์ออกไปจากจุดเดิมแล้วก็ะโออกจากจุดที่ตนอยู่เช่นกัน
ก่อนที่เมเทียร์จะได้หันมาถามอะไรกับอากิระ เธอก็ต้องพบว่าบริเวณที่เธอและอากิระยืนอยู่เมื่อครู่นี้ก็เต็มไปด้วยหนามจากพื้นขนาดั์
“ถ้าอยู่รวมกันจะยิ่งอันตรายนะครับ แยกย้ายกันโจมตีเถอะ”อากิระกล่าวบอกเมเทียร์ผ่านช่องสนทนาของทีม
“เข้าใจแล้ว แผนการต่อสู้ล่ะ”เมเทียร์ถามกลับ
“ผมจะเป็คนเข้าโจมตีระยะใกล้ เธอก็ใช้ทหารเงาในการช่วยดึงความสนใจ ส่วนตัวเธอก็คอยโจมตีสนับสนุนชั้นจากระยะไกลแล้วกันนะครับ”อากิระอธิบายออกมาเพียงสั้นๆ
“เข้าใจแล้ว”เมเทียร์ตอบรับแล้วทั้งสองก็แยกกันไปคนละทาง โดยที่เมเทียร์ไม่ลืมที่จะสั่งให้ทหารเงาเข้าไปโจมตีก่อนเพื่อช่วยดึงความสนใจของสัตว์อสูร
อากิระพุ่งเข้าหาสัตว์อสูรด้วยความเร็วสูงสุดเท่าที่จะทำได้ ทว่าก่อนที่อากิระจะเข้าถึงสัตว์อสูรพื้นตรงหน้าเขาก็ปรากฏหนามขนาดั์ออกมา อากิระรีบหมุนข้อเท้าเพื่อหมุนตัวหลบการโจมตีของสัตว์อสูรตนนั้น แล้ววิ่งต่อเพื่อจะเข้าประชิด
ทว่าการโจมตีจากสัตว์อสูรไม่ได้จบเพียงเท่านั้น หนามขนาดั์ยังคงพุ่งออกมาจากพื้นโดยมีเป้าหมายอยู่ที่ร่างของอากิระอยู่เรื่อยๆ อากิระเองก็เบี่ยงตัวหลบอย่างต่อเนื่องและก็ยังคงมุ่งหน้าเข้าประชิดร่างของ มนุษย์ผู้ถูกสาป สเตียร์
และแล้วในที่สุดเขาก็เข้าถึงร่างของสัตว์อสูรแล้ววาดดาบเข้าใส่ร่างของมัน แต่ก่อนที่ดาบจะได้ััร่างพื้นบริเวณรอบตัวของมนุษย์ผู้ถูกสาป สเตียร์ ก็ปรากฏกำแพงขึ้นมาขวางการโจมตีเอาไว้
พริบตาที่ดาบัักับกำแพงอากิระก็รีบออกแรงดึงดาบกลับและโจมตีซ้ำในจุดที่ไม่มีกำแพงแต่ผลที่ออกมาก็ยังคงเหมือนเดิมกำแพงป้องกันยังคงออกมาป้องกันการโจมตีของอากิระไว้ จากนั้นอากิระก็ต้องพุ่งตัวหลบเพราะมีการโจมตีของสัตว์อสูรโผล่ขึ้นมาจากพื้น
อากิระที่หลบรอดออกมาก็ต้องดีดตัวออกจากจุดที่ยืนอยู่อีกครั้งเพราะการโจมตีของสัตว์อสูรยังตามเข้าใส่ตัวเขา อากิระยังคงหลบการโจมตีต่อเนื่อง แล้วเข้าโจมตีใส่อากิระอีกครั้ง แล้วฟาดดาบเข้าใส่สัตว์อสูร และแน่นอนการโจมตีครั้งนี้ก็มีกำแพงขึ้นมาขวางไว้เช่นกัน
แต่ทว่าครั้งนี้ต่างออกไป ดาบที่ควรจะััเข้ากับกำแพงนั้นกลับทะลุผ่านไปราวกับกำแพงนั้นเป็เพียงอากาศธาตุ ดาบนั้นพุ่งเข้าใส่ร่างของสัตว์อสูรอย่างรวดเร็วและฟาดฟันร่างของสัตว์อสูรจนร่างกายบริเวณหน้าอกจนถึงไหล่ขาดออกจากกัน
แน่นนอนว่าหากดูจากพลังชีวิตของสัตว์อสูรมันก็คงจะสิ้นชีพเพียงเท่านี้ แต่สิ่งที่ได้เห็นนั้นกลับไม่ใช่ร่างของสัตว์อสูรที่กลายเป็แสงแต่เป็าแบนร่างที่ถูกฟันนั้นสมานตัวกันอย่างรวดเร็ว
อากิระต้องรีบะโออกมาจากบริเวณนั้นเพราะการโจมตีของสัตว์อสูรจากพื้นเหมือนเดิม หลังจากหลบเสร็จอากิระก็พุ่งเข้าโจมตีใส่สัตว์อสูรอย่างต่อเนื่อง แม้จะหลบการโจมตีจากพื้นไปด้วย แต่เขาก็ยังคงโจมตีต่อไป
แต่แม้จะสามารถโจมตีเข้าใส่ร่างของสัตว์อสูรได้มากเท่าไหร่มันก็ยังคงฟื้นสภาพกลับมาได้อย่างรวดเร็ว และดูเหมือนเ้ามนุษย์ผู้ถูกสาป สเตียร์จะรับรู้ได้แล้วว่าครงหน้าของมันคือศัตรูผู้แข็งแกร่ง การโจมตีที่พุ่งเข้าใส่ร่างของอากิระจึงต่อเนื่องมากขึ้น และรวดเร็วขึ้นเป็เท่าตัว
อากิระที่ต้องหลบการโจมตีที่รวดเร็วมากขึ้นก็ส่งผลให้เขาโจมตีได้น้อยลงเช่นกัน แต่ว่าแม้การโจมตีของสเตียร์ จะเร็วขึ้นและต่อเนื่องมาขึ้นอากิระก็ยังคงหลบหลีกได้โดยที่ไม่พลาดท่าแม้แต่น้อย
เมเทียร์ที่มองดูการต่อสู้อยู่นั้นได้แต่มองอย่างไม่เชื่อสายตา เธอรู้ว่าอากิระนั้นเก่งกาจ แต่นึกไม่ถึงว่าจะเก่งได้ถึงเพียงนี้ แต่ทว่าแม้อากิระจะเก่งแค่ไหนก็ต้องมีขีดจำกัดยิ่งเมื่ออีกฝ่ายเป็สัตว์อสูรที่ฆ่าไม่ตายด้วยแล้ว หากเป็แบบนี้ต่อไปอากิระต้องพลาดท่าเข้าแน่ๆ
คิดได้แบบนั้นเมเทียร์จึงสั่งให้ทหารเงาเข้าโจมตีอย่างรวดเร็วเพื่อช่วยดึงความสนใจให้กับอากิระ จากนั้นเธอก็ยิงธนูเข้าใส่ด้วยทักษะของนักธนู
ลูกศรทะลวงปราการ
ทันทีที่เธอยิงลูกธนูออกมามันก็พุ่งเข้าใส่สเตียร์ด้วยความเร็วสูงและบริเวณหัวลูกธนูก็มีสายลมที่แหลมคมปรากฏออกมา ลูกธนูนั้นโจมตีเข้าใส่สัตว์อสูร แม้จะมีกำแพงจากพื้นขึ้นมาป้องกันแต่กำแพงนั้นก็ถูกทะลวงไปได้อย่างง่ายดายราวกับมันเป็เพียงแค่กำแพงกระดาษ และก็เป็ดั่งที่คาดไว้แม้ลูกธนูนั้นจะพุ่งเข้าทะลวงร่างของมันได้ก็ตามแต่ทว่าร่างของมันก็คืนสภาพได้อย่างรวดเร็วราวกับการโจมตีเมื่อครู่เป็เื่โกหก
“เมเทียร์ พลังชีวิตของเ้านั่นเป็ยังไงบ้างครับ”อากิระเอ่ยถามผ่านช่องสนทนาของทีมอีกครั้ง
“ไม่ไหว พลังชีวิตของมันไม่ลดลงเลย พลังป้องกันของมันสูงขนาดไหนเนี่ย”เมเทียร์ตอบกลับ
“พลังป้องกันสูงงั้นเหรอ…”อากิระรำพึงออกมา “ผมว่าไม่ใช่หรอก ขอลองอะไรหน่อยละกัน เธอมีน้ำยาฟื้นพลังเวทย์ชั้นสูงอยู่ใช่มั้ยครับ”
“ม…มีสิ ว่าแต่นายคิดจะทำอะไร”เธอเอ่ยถามอากิระ
“นิดหน่อยน่ะ”อากิระตอบ
“ชนะได้แน่ๆสินะ”เมเทียร์ถามออกมา
“ชนะแน่ครับ”
“ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆที่มาเชื่อใจคนที่พึ่งเจอกันวันเดียวแบบนี้”เมเทียรพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม แล้วรีบเปิดหน้าต่างไอเทมออกมาเพื่อหาน้ำยาฟื้นพลังเวทย์ที่ดีที่สุด
อากิระที่หลบรอดจากการโจมตีอย่างต่อเนื่องมาได้นั้นก็สะกิดเท้าเข้ากับพื้นและออกแรงดีดตัวถอยหลัง และทันที่เท้าััพื้นได้อย่างมั่นคงลูกแก้วมนตรามากกว่าร้อยลูกที่อากิระหน่วงเอาไว้ก็เปล่งแสงออกมา
ศรเวทย์ 3 ธาตุ 100 ดอก
ศรเวทย์มนต์ทั้งหมดพุ่งเข้าใส่ร่างของสเตียร์ แม้พลังโจมตีของศรเวทย์นั้นจะไม่รุนแรงแต่เมื่อโจมตีด้วยศรเวทมนต์กว่าร้อยดอกแล้ว พลังทำลายนั้นก็รุนแรงพอที่จะทำลายกำแพงป้องกันแล้วเข้าทำลายร่างของสัตว์อสูรจนสลายไป
สิ่งที่ปรากฎในสายตาของอากิระคือพื้นที่บริเวณที่สเตียร์เคยอยู่นั้นปรากฏพื้นที่มีสีแตกต่างกับพื้นบริเวณโดยรอบอย่างสิ้นเชิง และที่สำคัญมันมีวงแหวนเวทย์มนต์อยู่ ทว่าสิ่งนั้นปรากฎได้เพียงแค่ครู่เดียวร่างของสเตียร์ ก็ฟื้นคืนมาและปิดพื้นที่นั้นไว้อีกครั้ง อากิระก็รีบเคลื่อนที่เข้าไปหยุดยืนอยู่ข้างกายเมเทียร์
“ขนาดทำลายจนไม่เหลือซาก มันยังไม่ตายอีกเหรอเนี่ย”เมเทียร์กล่าวออกมาอย่างแทบไม่เชื่อสายตา “แล้วจะทำยังไงต่อล่ะอากิระ”เธอหันไปถามอากิระที่ยืนอยู่ข้างกาย
แต่ทันทีที่เธอเห็นใบหน้าของอากิระ เธอก็ต้องตกตะลึงอีกครั้งเพราะยามนี้ใบหน้านั้นปรากฏรอมยิ้มหากแต่ไม่ใช่รอยยิ้มที่ดูสนุกสนาน แต่เป็รอยยิ้มที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ
รอยยิ้มแห่งชัยชนะ!!!
“ส่งน้ำยาฟื้นพลังเวทย์ให้ผมเร็วเมเทียร์ แล้วก็ช่วยดึงความสนใจมันจากผมและถ่วงเวลาให้ผมซัก 1 นาทีได้มั้ย”อากิระกล่าวบอกเมเทียร์
แม้เมเทียร์จะไม่รู้ว่าอากิระมีแผนอะไรเธอแต่เธอก็ยอมทำตามโดยดี เธอรีบส่งน้ำยาฟื้นพลังเวทย์ให้อากิระ แล้วสั่งให้ทหารเงาเข้าปะทะกับสเตียร์เพื่อดึงความสนใจ ในขณะที่ตัวเธอเองก็แยกห่างจากอากิระแล้วคอยยิงธนูเข้าใส่สเตียร์เพื่อดึงความสนใจเช่นกัน
เมื่อสเตียร์หันไปสนใจเมเทียร์กับทหารเงาแล้วอากิระก็รีบร่ายเวทย์ทันทีเพียงแค่ไม่ถึงสิบวินาที ลูกแก้วเวทย์มนต์สีม่วงที่มีขนาดใหญ่กว่าที่ผ่านมาประมาณสองเท่าก็ปรากฏขึ้นมาสองลูก แล้วอากิระก็หลับตาร่ายเวทมนต์บทใหม่อีกครั้ง
ทางด้านเมเทียร์เอง แม้จะพยายามดึงความสนใจจากสเตียร์ได้จนสำเร็จแล้วก็จริง แต่เพราะความสนใจทั้งหมดของสเตียร์ถูกหันมาทางเธอและทหารเงาทำให้การโจมตีที่พุ่งเข้าหาเธอและทหารเงานั้นรวดเร็วและต่อเนื่องมากขึ้นจนในที่สุดพวกทหารเงาก็เสียท่าและถูกสังหารไปในที่สุด แล้วการโจมตีจากพื้นจำนวนมากก็พุ่งเข้าใส่เธอ
‘จบแล้วสินะ’เมเทียร์คิดในใจออกมาแล้วว่าเธอคงต้องตายอย่างแน่นอน
มนตราระดับ 5 เวทย์แห่งดวงดาว – ประกายแสงดารา์
พริบตานั้นลำแสงสีทองก็พุ่งเข้าทะลวงผ่านร่างของมนุษย์ต้องสาป สเตียร์ แล้วพื้นที่แสงนั้นพุ่งผ่านไปก็ค่อยๆแตกออก
ตูม!!!!!!
สิ้นเสียงะเิที่ดังก้องกัมปนาท เผยให้เห็นสภาพพื้นห้องที่พินาศจากแรงะเินั้น ร่างของสเตียร์ที่หายไปและควรจะคืนชีพอย่างรวดเร็วนั้นกลับฟื้นขึ้นมาได้ช้ามาก สิ่งที่เห็นทำให้เมเทียร์เข้าใจแล้วว่านี่ต้องเป็เวทย์ที่ทำลายห้อง้าที่อากิระสู้ก่อนหน้านี้แน่นอน เมเทียร์นั้นรอดมาจากการได้โจมตีเพราะแรงะเินั้นได้ทำลายหนามขนาดั์ที่พุ่งเข้าหาเธอจนหมด
เมเทียร์ที่รอดมาได้รีบหันมองไปยังทิศทางที่อากิระยืนอยู่แต่สิ่งที่เธอได้พบกลับมีเพียงความว่างเปล่า เธอจึงรีบหันไปมองทางที่เคยมีร่างของสเตียร์อยู่
ก้าวพริบตา
อากิระเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงจาการใช้ทักษะก้าวพริบตาอย่างต่อเนื่องก็มาปรากฏตัวอยู่กลางอากาศเหนือพื้นที่ที่เคยมีร่างของสเตียร์ ทันใดนั้นลูกแก้วเวทย์มนต์สีม่วงก็กลายสภาพเป็หอกยาวสีม่วงมีสายฟ้าปรากฏอยู่โดยรอบ อากิระจับหอกนั้นไว้แล้วขว้างเข้าใส่พื้นที่ที่อยู่ด้านล่างของตนทันที
มนตราระดับ 2 – หอกอสนีบาต
เปรี้ยง!!!!
ทันทีที่หอกสายฟ้าทะลวงเข้าใส่พื้น สายฟ้าก็ะเิออกมาราวกับฟ้าผ่า หลังจากที่สายฟ้าที่ปะทุออกมาสงบลงสภาพด้านล่างก็กลายเป็หลุมที่ทั้งกว้างและลึกมากพอสมควร เผยให้เห็นสิ่งที่อยู่ด้านล่าง
สิ่งที่อยู่ลึกลงไปในหลุมกว้างสิ่งที่อยู่ด้านล่างนั้นเป็ร่างของมนุษย์ผู้ชายที่ดูแห่งราวกับมัมมี่ ร่างนั้นถูกสิ่งที่คล้ายกับรากไม้ชอนไชเข้าไปทั่วร่าง
“นี่สินะตัวจริงของแกน่ะ”อากิระเอ่ยออกมา
พูดได้เพียงแค่นั้นปากหลุมกว้างก็เริ่มแคบลง อากิระเห็นดังนั้นจึงรีบเปลี่ยนลูกแก้วให้กลายเป็หอกสายฟ้าแล้วขว้างเข้าใส่ก้นหลุมก่อนที่หลุมจะปิดลง
เปรี้ยง!!!!
‘ผู้เล่นอากิระสังหาร มนุษย์ผู้ถูกสาป สเตียร์ สัตว์อสูรชั้นหัวหน้า ระดับ 30 ได้รับค่าประสบการณ์……….ค่ะ’
‘ผู้เล่นอากิระเพิ่มระดับเป็ 37 ค่ะ’
‘ผู้เล่นอากิระได้รับเงินจำนวน 100,000 คริสตัล ค่ะ’
‘ผู้เล่นอากิระได้รับ แหวนเชื่อมต่อปฐี จำนวน 1 วงค่ะ’
‘ผู้เล่นเมเทียร์ ได้รับค่าประสบการณ์………ค่ะ’
‘ผู้เล่นเมเทียร์เพิ่มระดับเป็ 48 ค่ะ’
‘ผู้เล่นเมเทียร์ได้รับเงินจำนวน 50,000 คริสตัลค่ะ’
สิ้นเสียงรายงานพื้นก็สั่นะเืเล็กน้อย และเมื่อพื้นหยุดสั่นะเื ทั้งสองก็มองไปรอบๆแต่ก็ไม่พบความเปลี่ยนแปลงทั้งสองจึงหันมามองหน้ากันเอง
“ลองขึ้นไปดู้ากันเถอะครับ”เป็อากิระที่ออกความเห็น
“อ..อืม”เมเทียร์ตอบรับแล้วทั้งคู่ก็ออกจากห้องแล้วเดินขึ้นสู่้า
ระหว่างทางอากิระก็กดใช้งานหนังสือทักษะที่ได้รับมา แล้วก็เปิดหน้าต่างดูรายลเอียดของไอเทมและทักษะใหม่
ทักษะเวทมนต์ระดับ 3 เวทย์มายา – ร่างกระจกเงามายา (แยกร่างออกมาโดยที่ร่างแยกจะเป็ภาพสะท้อนที่สภาพภายนอกจะสลับด้านกับร่างจริง ค่าสถานะทั้งหมดของร่างมายาจะเท่ากับ 50% ของร่างจริง และเมื่อร่างเงาถูกทำลายจะสะท้อนความเสียหาย30%ของค่าความเสียหายสะสมให้ผู้โจมตี)
แหวนเชื่อมต่อปฐี ระดับ 3 ดาว พลังป้องกัน 200 (เพิ่มความต้านทานธาตุดินและธาตุน้ำ 20% เมื่อถูกโจมตีจะมีโอกาส 10% ที่จะลดค่าความเสียหาย 75% )
“ว่าแต่นายเนี่ยเก่งจังเลยนะ ไม่อยากเชื่อเลยว่าระดับแค่30 กว่าน่ะ ฉันนึกว่าจะมีระดับประมาณ 60-70 ซะอีก”เมเทียร์กล่าวขึ้นมายิ้มๆ
“ผมเองก็พึ่งรู้เหมือนกันว่าเธอระดับยังไม่ถึง 50 เห็นทีแรกบอกจะมาลุยคนเดียวแถมมีตั้งสองอาชีพ ผมก็นึกว่าคุณจะมีระดับสูงกว่านี้ซะอีก”อากิระตอบกลับด้วยใบหน้าที่นิ่งเฉย
“ที่ฉันมีสองอาชีพเร็วน่ะเป็เพราะบังเอิญไปเจอสถานที่เปลี่ยนอาชีพพิเศษเข้าน่ะ”เมเทียร์พูดออกมา “แต่ว่านะสู้แทบตายระดับของฉันดันขึ้นมาแค่ระดับเดียวเอง”แล้วเธอก็ทำหน้าหมดอารมณ์
หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ขึ้นมาถึงห้องโถงแรกที่ทั้งคู่มาถึงแต่ว่าสภาพของห้องมีสิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนแปลงไป นั่นคือมีแท่นสีขาวลักษณะคล้ายแท่นบูชาที่ทั้งสองคนเจอในห้องลับ และที่้าของแท่นนั้นก็มีรูสำหรับเสียบกุญแจที่พวกเขาได้มา
ทั้งสองคนมองหน้าแล้วพยักหน้าให้กัน หลังจากนั้นเมเทียร์ก็เอากุญแจไปใส่ที่แท่นนั้น แล้วก็เกิดเสียงเหมือนกับมีบางสิ่งเคลื่อนไหว ที่้าของเพดานก็ปรากฏช่องว่างขนาดใหญ่พร้อมกับที่ค่อยๆมีบันใดลงมา
หลังจากที่บันใดลงมาจนถึงพื้นอย่างสมบูรณ์แล้ว อากิระและเมเทียร์ก็เดินขึ้นบันใดนั้นไป
2K
