เจค โคลเตอร์ผู้ซึ่งเป็ทั้งผู้ช่วยและเพื่อนสนิทมากว่าสิบห้าปีเงยหน้าขึ้นจากสัญญาที่กำลังอ่านอยู่คิ้วสีบลอนด์เลิกสูงขึ้นเมื่อได้ยินฮ็อคเรียกหาซาร่าห์ เลขานุการส่วนตัวด้วยสุ้มเสียงโกรธจัด
“เป็ไงการเจรจากับนักเขียนใหญ่คนนั้นไปถึงไหนล่ะ “เขาเอ่ยถามขันๆ
“ไม่ได้ถึงไหนหรอก “ฮ็อคตอบเสียงเข้มสีหน้าบึ้งตึงยิ่งขึ้นกว่าเดิม“ซาร่าห์...ไปซุกหัวอยู่ที่ไหนนะ “เขาะโเรียกขึ้นอีก
สตรีท่าทางภาคภูมิ หน้าตาใจเย็น ซึ่งดูแลเกี่ยวกับธุรกิจให้เขาเป็เวลานานจนเขาไม่อยากจะนับจำนวนปีก้าวออกมาจากห้องส่วนตัวที่ติดอยู่กับห้องโถงกลางท่าทางของเธอไม่ได้บอกความเดือดร้อนใจแม้แต่น้อยกับเสียงวางอำนาจของฮ็อคทั้งนี้อาจจะเป็เพราะอยู่ด้วยกันมาจนรู้นิสัยกระมัง
“ว่าไงคะฮ็อค “เธอถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเธอมักจะรู้ในความ้าของเขาก่อนที่ฮ็อคจะทันรู้ตัวเองเสียด้วยซ้ำ
เนื่องจากความมีประสิทธิภาพในการทำงานของเธอนั่นเองที่ทำให้ฮ็อคถึงกับใเมื่อเธอบอกกับเขาว่าเธอจะแต่งงานหลังจากนั้นไม่นานเมื่อคิดว่าชีวิตสมรสทำท่าจะไปไม่รอดเธอก็ตัดสินใจว่าควรจะออกจากงาน เพื่อจะดูสิว่าการทำเช่นนั้นจะทำให้สามีหยุดยั้งการกระโจนขึ้นเตียงนอนกับผู้หญิงไม่เลือกหน้าได้บ้างหรือไม่
ในฐานะที่รู้จักสามีของเธอดีฮ็อคไม่อยากเชื่อว่าจะมีสิ่งใดมายับยั้งไม่ให้พอลทำเช่นนั้นได้แต่เขาก็ไม่พยายามเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย เขารู้ว่าถ้าซาร่าห์รักพอลจริงเธอจะต้องอดทนอยู่กับเขาต่อไปจนถึงที่สุด
อย่างไรก็ตาม เขาก็ยินดีไม่น้อยที่เธอได้กลับมาทำงานกับเขาอีกครั้งภายหลังจากที่ได้หย่าขาดกับผู้ชายคนนั้นหลังจากได้พบว่าเขาพาผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเป็เพื่อนของเธอเข้ามานอนในเตียงภายในห้องของเธอเอง
แต่บางครั้งความใจเย็นของเธอก็สร้างความหงุดหงิดให้กับเขาไม่น้อย
“ผม้าให้คุณสืบหาประวัติของ ลีโอนี่สเปนเซอร์...มิสซิส ลีโอนี่ สเปนเซอร์ นะ “เขาย้ำด้วยสีหน้าเคร่งขรึม“โดยเฉพาะอย่างยิ่งผม้ารายละเอียดเกี่ยวกับนายสเปนเซอร์ที่เป็สามีของเธอตอนนี้ลีโอนี่อยู่ที่บัคกิ้งแฮมเชียร์...ผม้ารู้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับตัวเขาและผมไม่สนใจด้วยว่าในตอนบ่ายวันอาทิตย์อย่างนี้คุณจะต้องรบกวนใครเพื่อให้เขาตอบคำถามของคุณได้บ้าง “เขาพูดเสียงกร้าว
“เท่านั้นหรือคะ “ซาร่าห์เลิกคิ้วถาม
“เท่านั้น “ฮ็อคตวาดใส่ “ผู้หญิงอะไร... “เขาคำรามออกมาเมื่ออยู่ตามลำพังกับเจคแล้ว
“ใคร...ซาร่าห์น่ะเรอะ “ผู้ช่วยของเขาเลิกคิ้วถามอย่างไม่อยากเชื่อ
“นี่...ผมจะมานั่งเสียเงินจ้างคุณไว้เพื่ออะไรกันนะ“ฮ็อคกระแทกเสียงอย่างโกรธเคือง
ซึ่งทำให้อีกฝ่ายหนึ่งฉีกยิ้มออกมาเขาเป็คนที่รูปร่างหน้าตาดีมากคนหนึ่งและทำให้ผู้หญิงหลายคนร่ำร้องด้วยความเสียดายมาแล้ว เมื่อเขาประกาศอย่างเด็ดเดี่ยวว่าจะขออยู่เป็โสดไปจนตายภายหลังจากที่หย่าร้างกับภรรยามาเมื่อสิบหกปีก่อน
“ก็อาจจะเป็เพราะผมเป็ผู้ช่วยที่ดีของคุณก็ได้มั้ง”
“ช่าย...ช่ายเลยเชียวละ “ฮ็อคคำรามอยู่ในลำคอ“ผมก็พอจะรู้อยู่เหมือนกันนะว่ามันจะต้องมีเหตุผลบางอย่างที่ทำให้ผมทนอยู่กับคุณมาได้ถึงป่านนี้”
“งั้นหรือ “รอยยิ้มของเจคกว้างขึ้นกว่าเดิม“ผมว่าที่คุณโมโหนี่น่าจะเป็เพราะแม่ผู้หญิงบนเครื่องบินขอนัดพบผมแทนที่จะเป็คุณมากกว่าละมั้ง”
ฮ็อคมองหน้าเพื่อนรักด้วยสายตาราวจะกินเืกินเนื้อ
“เพราะอย่างนั้นใช่ไหมคุณถึงไม่ได้กลับมานอนที่นี่เมื่อคืนนี้“เขานึกไปถึงหญิงสาวผมดำที่พบคนเครื่องบินเมื่อวันวานคงไม่ใช่ครั้งแรกที่หล่อนเลือกผู้ชายไปนอนด้วยแบบนี้ “ผมว่ามันออกจะอันตรายอยู่นะถ้าคุณคิดจะเกี่ยวข้องกับผู้หญิงแบบนั้น“น้ำเสียงของเขาบอกความดูิ่อยู่
เจคเอาสัญญาที่กำลังอ่านอยู่วางลงข้างหนึ่งสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นเมื่อเอ่ยถามว่า
“ก็เป็อันว่าวันนี้การเจรจาระหว่างคุณกับนักเขียนคนนั้นไม่ได้ผลสินะ“สีหน้าของเขาบอกความครุ่นคิดอยู่ “คุณไม่คิดบ้างหรือว่าในยุคสมัยนี้บางทีคุณอาจจะต้องขอบใจด้วยซ้ำที่ฮอลเพียงแต่้าแต่งงานกับผู้หญิงที่คุณไม่เห็นด้วยเท่านั้น”
“ผมกำลังคิดอยู่ว่าถ้าสักวันหนึ่งสตีเฟ่นกลับมาถึงบ้านแล้วก็บอกคุณว่าเขาคิดจะแต่งงานกับผู้หญิงสักคนที่เพิ่งรู้จักกันแค่สามอาทิตย์แล้วแถมยังแก่กว่าด้วยละก็ คุณก็คงต้องทำแบบเดียวกับที่ผมกำลังทำอยู่ในเวลานี้นั่นแหละ”
“สำหรับสตีเฟ่นน่ะ มันอาจจะเอาเื่ร้ายๆกว่านี้มาเล่าให้ผมฟังอีกตั้งเยอะแยะ”
“ก็...อาจจะเป็ไปได้ “ฮ็อคตอบรับไปตามเื่“พอมาถึงวันนี้ผมก็ชักคิดได้นะว่าอันที่จริงผมน่าจะส่งฮอลเข้ามหาวิทยาลัยแบบเดียวกับสตีเฟ่นเสียแทนที่จะยอมตามใจเมื่อมันมาบอกผมว่าอยากจะเรียนรู้งานด้านธุรกิจด้วยการหาประสบการณ์เอาเองที่จริงสองคนนี่มันก็สนิทกันมาั้แ่เล็ก และสตีเฟ่นก็เป็เพื่อนที่ดีของฮอลด้วยอย่างน้อยเขาก็อาจจะช่วยยับยั้งไม่ให้ฮอลโตเร็วจนเกินไปอย่างนี้”
“แต่ที่จริงฮอลมันก็ดูไปได้ดีนี่นา “เจคเอ่ยขึ้นอย่างตั้งข้อสังเกต
“ดีมากทีเดียวละเพราะฉะนั้นผมถึงไม่เข้าใจไงล่ะว่าทำไมมันถึงจะรีบร้อนมีเมียั้แ่ตอนนี้”
“ก็เพราะเด็กมันรักกันน่ะสิฮ็อค “เจคพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
แต่คำพูดของเขาทำให้อีกฝ่ายหนึ่งคำรามออกมาด้วยความไม่พอใจยิ่งขึ้น
“มันคิดว่ามันรักเขาน่ะสิ และผมก็ไม่ยอมเป็คนแก่ที่แส่เข้าไปยุ่งกับเื่ของเด็กๆด้วย ไอการเป็คนแก่น่ะมันของดีนะ เพราะเห็นโลกมามากกว่าแต่นั่นแหละใครก็ตามที่ได้คุยกับลีโอนี่ สเปนเซอร์ถึงครึ่งชั่วโมงอย่างผมก็ต้องรู้สึกว่าตัวเองเป็คนแก่ทั้งนั้นเขาชวนคุยเื่นั้นเื่นี้อยู่ตลอดเวลาไม่สนใจด้วยซ้ำว่าเรา้าพูดเื่ใดเื่หนึ่งให้มันจบๆ ไปเสียก่อน”
“ก็แล้ว ลีโอนี่ สเปนเซอร์ที่คุณกำลังพูดถึงอยู่นี่เป็ใครกันล่ะ “เจคถามอย่างไม่แน่ใจ“ก่อนหน้านี้ผมได้ยินว่าคุณจะไปเจรจากับลอร่า แบรนดอนไม่ใช่หรือ”
“ลีโอนี่ สเปนเซอร์ น่ะเรอะ...ก็เป็ผู้หญิงที่น่าโมโหท่าทางชวนเชิญแล้วก็เ้าเล่ห์ที่สุดน่ะสิ”
เจคผิวปากวืดเมื่อได้ยินเพื่อนรักขยายความออกมาอย่างนั้น
“ถ้าอย่างนั้นก็สรุปได้ว่าเขาจะต้องเป็ผู้หญิงที่น่าสนใจมากทีเดียว”
“เหมือนหมาที่คอยงับขากางเกงผมแล้วก็ไม่ยอมปล่อยให้หลุดน่ะสิ“ฮ็อคกระแทกเสียงใส่ “นอกจากนั้นแม่เ้าประคุณยังเลี้ยงแมวไว้ตั้งหกตัวด้วยนะ”
“โอ้โฮ... “เจคแสร้งทำเสียงใ
“นี่...คุณเลิกทำบ้าๆอย่างนั้นเสียทีเถอะน่า...ซาร่าห์... “ฮ็อคร้องเรียกออกไปแต่ก็พอดีกับที่เธอเดินกลับเข้ามาในห้อง “เป็ไงได้เื่อะไรมาบ้างล่ะ”
“มิสซิสลีโอนี่ สเปนเซอร์ อยู่ที่...”
“เื่ที่อยู่ของเขาน่ะผมรู้แล้ว “ฮ็อคมองหน้าเลขาตาวาว แต่ก็ถูกจ้องกลับมา
“เธออายุยี่สิบห้าค่ะ “ซาร่าห์พูดต่ออย่างไม่หวั่นไหว“พ่อแม่ตายหมดแล้วด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์เธอมีน้องสาวคนหนึ่งเป็คู่แฝดชื่อลอร่า แบรนดอน...”
“อา... “เจคพยักหน้าอย่างเข้าใจ
“ลีโอนี่แต่งงานตอนอายุยี่สิบกับไมเคิลสเปนเซอร์ แต่ชีวิตแต่งงานไม่ประสบความสำเร็จ”
“ผู้ชายคนนี้รวยไหม “ฮ็อคตัดบทถามขึ้นอย่างใคร่รู้
“ดูเหมือนเขาจะเป็พนักงานหรือเสมียนอยู่ที่...”
“ก็ไม่รวยสินะ “เจคพูดช้าๆ
“จะให้ฉันพูดต่อไปไหมคะ”
“ก็พูดต่อไปเลยสิ “ฮ็อคตวาดขึ้นอีกไม่สนใจกับรอยยิ้มขบขันบนใบหน้าเจค
“ชีวิตแต่งงานระหว่างคนทั้งสองเพียง่สั้นๆ...”
“ก็แปลว่าในที่สุดเขาก็หย่าขาดจากกันน่ะสิ “เขาขัดขึ้นอีก
“คล้ายๆ อย่างนั้นละค่ะ “ซาร่าห์พยักหน้าอย่างคล้อยตาม
“มีลูกด้วยกันหรือเปล่า”
“ในนี้ไม่ได้บอกไว้นะคะและลีโอนี่ก็เป็นักเขียนร่วมกับ...”
“ขอบใจ เท่านั้นละซาร่าห์ “ฮ็อคตัดบทอีกครั้ง “ที่เหลือนั่นผมรู้เื่หมดแล้ว”
เธอเพียงแต่ไหวไหล่ สบตากับเจคอยู่ก่อนจะเดินกลับไปในห้องส่วนตัวเพื่อทำงานที่คั่งค้างอยู่ต่อไป
“ต้องหย่าขาดกันจริงๆ “ฮ็อคพึมพำอย่างผู้ชนะทันใดเขาก็รู้สึกว่าเขาไม่้าเหตุผลที่จะไม่ชอบลีโอนี่ สเปนเซอร์ต่อไปฮอลกับลอร่าไม่เกี่ยวกับเื่ที่เขากำลังคิดอยู่ในใจขณะนี้เลย “เจค เพื่อนรัก ผมจะออกไปข้างนอกอีกครั้งนะ”
“จะไปไหนล่ะ”
“ผมก็จะไปแสดงให้ผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งมีความเชื่อว่าผู้ชายในวัยอย่างผมจะต้องเดือดร้อนจากเหตุวิปริตที่มันเกิดขึ้นตอนวัยกลางคนให้เขาเห็นว่าเขาคิดผิดถนัดน่ะสิ”
“คุณว่าอะไรนะ ผมไม่เข้าใจ”
“คุณก็ได้ยินที่ผมพูดมาทั้งหมดแล้วนี่ และเจค...“ฮ็อคหยุดอยู่ตรงหน้าประตู “ไม่ต้องรอผมกลับหรอกนะ”
“ตายแล้วนี่ฉันจะต้องทนทรมานตั้งสามเดือนเชียวหรือนี่ “ลอร่าครางออกมาพร้อมกับทอดถอนใจใหญ่
ลีโอนี่ซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้นวมตัวยาวมองหน้าน้องสาวอย่างเห็นใจรู้ดีว่าลอร่าเพิ่งอ่านจดหมายของฮอลจบลง
“พยายามคิดเสียว่ามันไม่ใช่คำตัดสินปะาชีวิตก็แล้วกัน”
“ก็แล้วจะให้คิดว่ามันเป็ยังไงล่ะในเมื่อเธอก็รู้ว่าฉันรักฮอลอยู่อย่างนี้”
“น้องจ๋าเธอลืมไปแล้วหรือว่าเธอเองนะที่เป็คนยอมตกลงว่าจะรอกันปีหนึ่งน่ะ “ลีโอนี่พูดเป็เชิงเตือน “ก็ไหนบอกว่าอยากจะให้เวลาฮอลเพื่อความแน่ใจไงล่ะ”
“ฉันรู้ แต่ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะว่าฮ็อคซินแคลร์ จะเล่นเหลี่ยมแกล้งส่งฮอลไปโน่นไปนี่อยู่ตลอดเวลา “ลอร่ากระแทกเสียงใส่
ซึ่งมันก็เป็ความจริงตามที่เธอพูดลีโอนี่จำได้ดีว่าก่อนหน้านี้ฮ็อคซินแคลร์ได้ขอร้องให้ฮอลกับลอ-ร่ารอเวลาต่อไปอีกหนึ่งปีพร้อมกับให้คำรับรองว่าถ้าต่างมีความรักต่อกันอย่างจริงใจแล้วเวลาเพียงเท่านี้ย่อมไม่นานเลย อันที่จริงฮอลคัดค้านอย่างรุนแรงกับเื่นี้อยากจะแต่งงานกับลอร่าโดยเร็วที่สุดแต่ลอร่ากลับมองเห็นว่าถ้าจะรอเวลาต่อไปอีกสักหน่อยก็ไม่ใช่เื่เสียหายอะไรเพราะอย่างน้อยก็ทำให้ต่างมั่นใจในความรู้สึกของแต่ละฝ่ายด้วย
ลีโอนี่รู้อยู่เต็มอกว่า ลอร่าจะไม่คัดค้านความเห็นของฮ็อคซินแคลร์ แต่อย่างใดทั้งสิ้นแต่ฮอลกลับเสียใจมากที่ลอร่าไม่อาจตัดสินใจได้ทั้งที่ต่างรักกันมากเขาโกรธที่ลอร่าพลอยมองเห็นเขาเป็เด็กตามพ่อไปด้วย
แต่หลังจากที่อารมณ์สงบลงแล้วเขาก็กลับมาหาเธออีกและจำต้องยอมรับกับการรอเวลาต่อไป