ณกระท่อมแห่งหนึ่งในทวีปหมื่นภูผา จินหลงได้ลืมตาตื่นขึ้นมาและพบว่าตนเองได้นอนอยู่บนเตียงไม้เก่าๆ จินหลงได้ลุกขึ้นมาจากเตียงด้วยร่างกายที่เปียกชุ่มได้เปิดประตูออกจากกระท่อมนั้นพบว่ามารดาของตนนั้นกำลังทำอาหารอยู่ เมื่อมารดาของตนนั้นได้ยินเสียงเปิดประตูมาจากด้านในกระท่อมนั้นจึงได้หันหน้าไปมองและพบว่าจินหลงกำลังจ้องมองนางอยู่
"ท่านแม่"
เมื่อนางได้ยินคำๆนี้น้ำตาของนางไหลอาบแก้มทั้งสองด้วยความปลื้มปิติ
"จินหลง นี่ลูก ลูก.."พูดยังไม่จบคำนางโถมตัวเข้ากอดจินหลงด้วยความสุข
จินหลงคนก่อนนั้นถูกพิษจากสัตว์อสูรในป่าทำร้ายมาจึงทำให้ติดพิษแรกเริ่มมาจนร่างกายนอนไม่ได้สตินานนับ10 ปี แต่บัดนี้จินหลงผู้ที่เป็เทพเ้าได้ลงมาจุติโดยการจุติในครั้งนี้ทำให้จินหลงมีพลังในขั้นแรกเริ่มของสายเืเทพเ้าอยู่ที่ระดับเทวะขั้นต้นแต่ศาสตร์การปรุงโอสถนั้นอยู่ในขั้นดาราขาว เพราะได้รับการถ่ายทอดมาทางสายเืเทพเ้าแต่เดิมนั้นบิดาของจินหลงนั้นเป็เพียงมนุษย์ธรรมดาแต่ด้วยการฝึกฝนมายาวนานจึงได้อยู่จุดสูงสุดในฐานะเทพโอสถดาราขาวส่วนมารดาของจินหลงนั้นเป็เทพเ้าที่ปกครองดินแดนแห่งทวยเทพและได้เฝ้ามอง "หวงหลง" ผู้เป็บิดาของจินหลงมาเป็เวลานาน นางจึงได้ลงมาในดินแดนมนุษย์เพื่อพาหวงหลงไปอยู่ด้วยกันกับนางในดินแดนแห่งทวยเทพในคราแรกหวงหลงไม่ยินยอมที่ตนถูกพามาในที่แห่งนี้แต่นานวันเข้าจึงก่อเกิดความรักให้กันและกันจนได้กำเนิดบุตรขึ้น นั้นก็คือ "จินหลง" แต่การกระทำแบบนั้นเป็การฝืนกฎ์นางจึงถูกทัณฑ์์ทำให้นางอ่อนแอลงเรื่อยๆ นั่นจึงทำให้นางมีเวลาสั่งสอนจินหลงแค่7 ปี จากนั้นนางจึงเข้าสู่การหลับใหลชั่วนิรันดร์ หลังเหตุการณ์นั้นจึงทำให้หวงหลงผู้เป็บิดาได้เป็เทพเ้าองค์ถัดไปแต่นั้นหาใช่สิ่งที่หวงหลง้า หลังจากจินหลงอายุได้ 15 ปี โดยผ่านการพร่ำสอนจากบิดาหวงหลงจึงได้ตัดสินใจเข้าสู่การหลับใหลชั่วนิรันดร์ตามมารดาของจินหลงไป แต่ก่อนที่หวงหลงจะเข้าสู่การหลับใหลได้ฝังจิติญญาสุดท้ายไว้ในตัวจินหลงเพื่อเป็การผนึกพลังในสายเืเทพเ้าเมื่อถึงเวลาอันควรจิติญญาสุดท้ายจะปรากฏเองและปลดผนึกพลังนั้นให้แก่จินหลงตัวของจินหลงนั้นเป็สายเืผสมเทพเ้าจึงอยู่เหนือกฏ์ทั้งปวง
มารดาที่เป็มนุษย์ของจินหลงนามว่า"เหม่ยหลิน"นางเป็หญิงหม้ายเนื่องจากสามีนางเสียชีวิต เพราะาเมื่อ 15 ปีก่อน จึงทำให้เหลือกันอยู่แค่สองคนแม่ลูกนั่นจึงเป็เหตุที่ทำให้เหม่ยหลินรักจินหลงเป็อย่างมาก เหม่ยหลินมีหน้าตาที่สวยงามแต่หลังจากที่จินหลงถูกพิษทำให้นางต้องทำงานอย่างหนักเพื่อหาเงินไปซื้อโอสถเพื่อมารักษาลูกของนางทำให้นางในตอนนี้ซูบผอมลงอย่างมากจินหลงเมื่อเห็นสภาพในตอนนี้ของมารดาก็อดเป็ห่วงไม่ได้
เช้าวันถัดมาจินหลงบอกกล่าวกับมารดาของตนว่าจะไปเดินเล่นในเมืองในตอนแรกเหม่ยหลินก็อดเป็ห่วงไม่ได้แต่พอคิดได้ว่าลูกของตนนั้นได้นอนอยู่บนเตียงเป็เวลานานและในเมืองคงปลอดภัยกว่าในป่าที่มีสัตว์อสูรอยู่มากจึงอนุญาตให้ไปจินหลงเดินมาได้ระยะหนึ่งก็ได้ทำการเปิดมิติโผล่มายังเขตเมืองหลวงของทวีปหมื่นภูผาจินหลงไม่รอช้ารีบเดินเข้าเมืองแต่ก่อนเข้าเมืองหลวงได้ต้องผ่านด่านตรวจหน้าเมืองก่อนยามหน้าเมืองทำการตรวจค้นคนที่้าจะเข้าเมืองเดิมทียามหน้าเมือง้าจะรีดไถค่าน้ำชาเล็กน้อยของผู้คนที่้าจะเข้าเมืองหลวงแต่เมื่อเห็นจินหลงแต่งตัวด้วยชุดชาวบ้านธรรมดาและไม่ได้พกอะไรมาด้วยจึงปล่อยผ่านโดยง่ายจินหลงเมื่อเข้ามาในเมืองหลวงแล้วภาพที่เห็นแต่งต่างจากการที่ตนเองเฝ้ามองมาจากดินแดนแห่งทวยเทพอย่างมากเป็ความรู้สึกที่ตนเองไม่เคยรู้สึกมาก่อนจินหลงมาที่เมืองหลวงเพราะ้าหาเงินไปซื้อของให้เหม่ยหลินมารดาของตน แต่ถึงอย่างนั้นตนก็ไม่มีเงินซักเหรียญเดียวสิ่งที่ตนเองพอจะหาเงินได้คือศาสตร์การหลอมโอสถ