ณัฐวุฒิใ “คุณฟ้าล่ะครับ?”
“เธอขอตัวไปนอนแล้ว”
ผู้หญิงตัวร้ายสองคนออกไปพร้อมกับเ้านาย เลขานุการหนุ่มใจหายวาบ รีบลงจากชั้นลอย มุ่งหน้าไปยังโรงแรม
“มีผู้หญิงประคองคุณธนาขึ้นไปข้างบนแล้วค่ะ”
ณัฐวุฒิใจหายวาบ เขาสอบถามรูปพรรณสัณฐานของหญิงสาว แต่พอได้ยินว่าผู้หญิงคนนั้นสวมชุดที่สลับสามสีคือ ครีม น้ำตาลอ่อนและน้ำตาลเข้ม ไว้ผมประบ่าก็ยิ้มออกมา
“ขอดูกล้องวงจรปิดหน่อยได้ไหม?” ชายหนุ่มยังไม่วางใจ เขาอยากจะดูให้เห็นกับตาว่าบอสขึ้นไปบนห้องกับภรรยา
ภาพบนจอที่แยกออกเป็สี่ส่วน ภาพใบหน้าของทักษพรปรากฎอย่างชัดเจนที่จอ้าสุดทำให้ณัฐวุฒิพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก
“โอเค แค่นี้ล่ะครับ ผมสบายใจแล้ว”
เ้าหน้าที่ดูแลห้องกล้องวงจรปิดค้อมศีรษะให้กับณัฐวุฒิ
เลขานุการหนุ่มจับสายไมค์ขึ้นมา “บอสปลอดภัย เข้าห้องพักไปแล้ว เคลียร์” คำสุดท้ายเสมือนเป็การบอกให้ทุกคนสลายตัว
เขากดลิฟต์ขึ้นไปยังห้องสวีท ห้องพักราคาแพงในโรงแรมนี้ เขาเพิ่งได้มานอนเป็ครั้งแรก ณัฐวุฒิกวาดตามองไปรอบๆ เขารู้สึกพอใจกับการตกแต่งและวิวกว้างของมหานคร
เขาเข้าไปในห้องน้ำ แช่ในอ่างจากุชชี่หรูหรา ด้านหน้าเป็กระจกใสบานกว้าง ชีวิตของคนรวยเลือกมองในสิ่งที่้าได้เสมอ ตอนนี้ตัวเขาก็กำลังทอดสายตามองแสงไฟระยิบระยับเบื้องล่าง ในขณะที่แช่น้ำอุ่นที่มีฟองลอยฟ่อง พอคลายเหนื่อยแล้ว เขาก็ลุกขึ้นล้างเนื้อล้างตัว ซับน้ำเสร็จก็คว้าเอาเสื้อคลุมมาสวม มัดเชือกที่เอวหลวมๆ แล้วเดินออกมาเปิดกระเป๋าเสื้อผ้า
เขาเลือกกางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดผ้านุ่มมาสวมแล้วสอดร่างเข้าใต้ผ้าห่ม คิดจะหลับให้เต็มอิ่ม สมกับที่ต้องเดินจนขาลากมาั้แ่เช้า
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
“ใครอีกล่ะ?” คิ้วของณัฐวุฒิขมวดมุ่น ชั่วอึดใจเขาก็นึกถึงบางเื่ขึ้นมาได้ รอยยิ้มชั่วร้ายปรากฏขึ้นที่ริมฝีปาก เขาลุกขึ้นโดยไม่เปิดไฟในห้อง มีเพียงโคมไฟหัวเตียงอันเดียวส่องแสงอยู่
เสียงเคาะประตูยังคงดังต่อเนื่อง คนที่ไม่สนกระทั่งป้ายห้ามรบกวนที่ห้อยไว้ด้านหน้าก็คงมีไม่กี่คน ชายหนุ่มแสยะยิ้มเมื่อเปิดประตู ร่างของคนที่กำลังเอนตัวพิงประตูถึงกับถลาเข้ามา
“คุณจริงๆ ด้วย” มือหนึ่งเขาดึงแขนของหญิงสาวเอาไว้ อีกมือผลักประตูให้ปิดลง จากนั้นก็กระชากเธอให้เซเขามาปะทะหน้าอก
น้ำฟ้าได้ยินเสียงของณัฐวุฒิก็จำได้ เธอเป็ห่วงธนา กลัวว่าเกวลินจะแอบลากตัวมาปู้ยี่ปู้ยำก็เลยตามมาดูถึงห้องพัก แต่กลับเจอคนที่ไม่้าอีกจนได้
“ผมว่าคุณน่าจะตั้งใจมาตามหาผมมากกว่า ที่จริงแล้วคิดถึงความหลังที่เมืองตราดก็บอกมาตามตรงเถอะ” เขารวบเอวเธอแล้วหิ้วไปที่เตียง
หญิงสาวใช้สองมือทุบตีเขา ชายหนุ่มรวบข้อมือเธอไว้แล้วผลักจนเธอหน้าหลังลงกับเตียง
“เลิกบ้าได้แล้ว ไม่งั้นผมจะปล้ำคุณเดี๋ยวนี้!”
เธอเม้มปาก มองผู้ชายตรงหน้า “ฉันยังไม่ได้อธิบายเื่ตอนนั้นให้พี่นาฟังเลย ไม่คิดว่าคนที่นอนห้องนี้จะเป็นายอีก”
ณัฐวุฒิหัวเราะหึๆ “คุณวางยาบอสผมไม่สำเร็จหรอก อย่าหวังเลย”
“ฉันบอกแล้ว ไม่ใช่ฉันซะหน่อย ฉันแค่คิดจะจัดฉากเองนะ”
“ด้วยการใส่ยานอนหลับในแก้วบอสน่ะเหรอ?”
“ใช่” เธอจ้องเขาเขม็ง “พอใจแล้วใช่ไหม? ฉันยอมรับก็ได้ ฉันมันคิดไม่ซื่อ ฉันอยากแต่งงานกับพี่นา อยากเป็นายหญิงของวินเนอร์เบฟเวอเรจ ฉันผิดตรงไหน? คนอื่นเขาก็อยากเป็กันทั้งนั้น”
“ดี ทำแล้วกล้ายอมรับ แล้วครั้งนี้ล่ะ คุณวางยาหรือเกวลินวางยา?”
“ไม่ใช่ฉันนะ ฉันไม่ได้ทำ”
“แน่นะ” น้ำเสียงเขาคาดคั้น
“ฉันสาบาน คืนนี้ฉันไม่ได้ทำอะไรจริงๆ ฉันตามพี่นาไปเพราะอยากหาโอกาสอธิบายเื่สี่ปีก่อนเฉยๆ”
เสียงเคาะประตูดังขึ้นถี่ สองหนุ่มสาวนิ่งมองหน้ากัน
“ใครอ่ะ?” น้ำฟ้าใ เธอไม่อยากให้คนเห็นว่าเธออยู่ในห้องสองต่อสองในตอนดึกกับเลขานุการของธนา
“นางร้ายมีอยู่สองคน คุณอยู่นี่แล้ว ที่เหลือก็เดาไม่ยาก เกวลินไงล่ะ”
“เธอเป็คนหิ้วเอาพี่นาออกมาจากเล้าจน์ไม่ใช่เหรอ?”
ณัฐวุฒิหัวเราะ สายตาเขาเย้ยน้ำฟ้า “บอสผมไปกับผู้หญิงคนอื่นแล้ว ผู้หญิงที่บอสของผมชอบ เกวลินมาก็ดีเหมือนกัน คุณต้องช่วยผมหาหลักฐานแล้วล่ะ”
เกวลินสีหน้าเดือดดาลอยู่หน้าประตู เธอยืนเคาะประตูอยู่กับรตี เลขานุการสาว รตีเป็คนไปว่าจ้างให้บริกรในเล้าจน์ใส่ยาเข้าไปในแก้วของธนา เธอจึงติดตามเกวลินมาเพื่อให้เห็นกับตาว่างานลุล่วง พอช่วยให้เกวลินขึ้นเตียงไปกับท่านประธานบริษัทวินเนอร์ได้แล้ว เธอก็จะกลับไปที่ห้องพัก
ผัวะ!
ทันทีที่ประตูถูกเปิดออก เกวลินก็รีบแทรกตัวเข้าไป แสงไฟกลางห้องทำให้มองเห็นผู้หญิงตรงหน้าที่สวมเสื้อคลุมของโรงแรมสีขาวถนัดตา
“เป็แก แกเข้ามาอยู่ห้องพี่นาได้ไง?”
“ทำไม? ทำไมจะเป็ฉันไม่ได้?” น้ำฟ้าส่งเสียงเย้ยหยัน
รตีตามหลังเกวลินมาติดๆ พอเห็นว่าน้ำฟ้าอยู่ในห้อง เธอเองก็ตกตะลึงด้วย “คุณยังอยู่ที่เล้าจน์ตอนที่พวกเราพาท่านประธานออกมาไมใช่เหรอคะ?”
“ก็ใช่ แต่สุดท้ายก็เป็ฉันกับพี่นาที่....” น้ำฟ้าเหลือบไปมองทางเตียงใหญ่ที่อยู่ห่างออกไป
เกวลินกรีดร้องก่อนจะวิ่งไปที่เตียง ชายหนุ่มที่เปลือยท่อนบนนอนคว่ำหน้ามีผ้าห่มคลุม่เอว ดูเหมือนจะกำลังนอนหลับ เธอหยุดยืนอยู่ข้างเตียง หันขวับกลับมามองน้ำฟ้าด้วยสายตาชิงชัง
“ลากมันออกไป รตี ลากมันออกไปจากห้องนี้”
รตีละล้าละลัง เธอเป็เพียงพนักงานตัวเล็กๆ ไหนเลยจะกล้าทำร้ายลูกสาวหนึ่งในผู้ถือหุ้นคนสำคัญของบริษัทอย่างน้ำฟ้า แต่พอเกวลินตวาดซ้ำเธอจึงเข้าไปดึงแขนของน้ำฟ้าเอาไว้ไม่ให้หญิงสาวเข้าไปใกล้เตียง
“เกว แกเป็คนวางยาปลุกเซ็กส์พี่นาใช่ไหม? ทั้งตอนงานเมื่อสี่ปีก่อนและงานคืนนี้ ฉันสงสัยมานานแล้ว เื่ซุบซิบนินทาบนเว็บบอร์ดบริษัทพวกนั้นมันมาจากไหน? มีคนบอกว่าเื่นี้เป็ฝีมือแก”
เกวลินแสยะยิ้ม “เพิ่งรู้เหรอ? ฉันรู้ว่าแกมันอ่อนหัด ทั้งวางยานอนหลับ ทั้งจ้างนักข่าวเขียนข่าวว่าเขากับแกเหมาะสมกัน ฉันอุตส่าห์คิดจะรวบรัดให้เรียบร้อย แต่แกกลับทำแผนฉันเสียหาย”
น้ำฟ้าสะบัดแขนจากการดึงรั้งของรตี เธอชี้หน้าเกวลินด้วยความโมโห “ดีนี่ เกวลิน แกทำเื่เลวๆ แล้วยัดเยียดให้เป็ความผิดของฉัน มิน่า ทุกคนถึงได้รังเกียจฉัน ส่วนแกก็แสดงตัวเป็ผู้หญิงดีที่เข้าใกล้พี่นาได้”
“หยุดนะ น้ำฟ้า แกนึกว่าตัวเองเป็คนดีหรือไง? แกก็ไม่ต่างจากฉันสักนิด ดูตอนนี้สิ แกฉวยโอกาสตอนที่พี่นาไร้สติ มีอะไรกับเขา ยาที่ฉันอุตส่าห์หามาด้วยความลำบาก กว่าจะวางยาเขาได้สำเร็จ แต่แก แกมันหัวขโมยชัดๆ”
ชายหนุ่มที่นอนอยู่บนเตียงลุกขึ้นมานั่งมองผู้หญิงสามคน “ไม่ต้องเถียงกันแล้ว ผมไม่ใช่คุณธนา”
“คุณณัฐ!” รตีร้องเสียงดัง จนเกวลินห้องหันกลับไป
“เป็คุณได้ไง?” เกวลินตกตะลึง
“เป็ผมั้แ่แรกแล้ว ผมขอให้คุณฟ้าเธอช่วยเล่นละครเพราะอยากหาหลักฐานมัดตัวคุณ ในที่สุดก็ได้มาแล้ว”
“หมายถึงอะไร?”
“ผมตั้งกล้องไว้ในห้องนี้น่ะสิ คำสารภาพทั้งหมดของคุณ ผมจะเอาไปให้บอสได้ดู เกวลิน คุณร้ายกาจมาก สี่ปีก่อนคุณทำเลวแล้วยังใส่ร้ายคุณฟ้า คืนนี้ก็ยังกล้าทำอีก”
************
ไรเตอร์แนะนำ...อีบุ๊กเซ็ท "เฮีย" กดตามลิงก์ไปค่ะ
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNDQ1ODg3MCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjIwOTQ1NyI7fQ
![[จบ] การกลับมาของสุดยอดนักฆ่าในตำนาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1761101918_90677315.webp)
52K
