‘ทำไม ท่านประธานทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยนะ…
หรือทำไปเพราะอยากแกล้งฉันเล่นกัน’
ฉันคิดในใจก่อนจะลักลอบแอบมองชายที่นั่งหัวสุดของห้อง
เขาจูบฉันแล้วกลับไปนั่งทำงานด้วยท่าทีเฉยๆ แบบนั้นได้ไง มีแต่ฉันที่หัวใจเต้นโครมครามจนจะออกมาเริงระบำโชว์อยู่แล้ว
“ลิลครับ..”
“คะ ท่านประธาน”
“เดี๋ยวเย็นๆ ต้องออกไปคุยงานกับคู่ค้าเ้าใหม่นะครับ”
“คะ เย็นนี้?? ..เอ๋ ไม่ได้อยู่ในตารางนี่คะ”
“ผมคอนแทรคไว้เองครับ เป็คนรู้จักกัน”
“อ่อ ค่ะ”
แง้ฉันต้องกลับบ้านมืดอีกแล้ว อุส่าห์คิดว่าเย็นนี้จะรีบกลับไปดูซีรี่ย์โอปป้ายันเช้าเพราะพรุ่งนี้หยุด กลายเป็ว่าฉันต้องกลับดึกหรอเนี้ย หวังว่าโอทีไม่ฟรีนะ
พอใกล้ถึงเวลาเลิกงาน ท่านประธานก็เดินออกจากห้องฉันรีบคว้ากระเป๋าวิ่งตามไปติดๆ
“มีข้อมูลอะไรที่ลิลควรทราบไหมคะ”
“ไม่มีครับ ไม่ได้เป็ทางการขนาดนั้นหรอกนั่นเพื่อนผมเอง”
“อ่อค่ะ”
ฉันนั่งเงียบจนมาถึงโกดังขนาดกลาง ในหมู่บ้านนอกชานเมือง
‘เอ่อ... ท่านประธานไม่ได้หรอกฉันมาฆ่าใช่ไหม’
“เฮ้ยยยย เพื่อนรัก ไม่เจอตั้งนานคิดถึงชิบ”
มีผู้ชายที่ดูรุ่นๆเดียวกับท่านประธาน ซึ่งคาดว่าจะเป็เพื่อนเขานั่นแหละ วิ่งมาคล้องคอท่านประธานอย่างสนิทสนม
ทั้งสองทักทายถามสารทุกข์สุขดิบกันไปมาจนสายตาของเพื่อนเขาก็มาหยุดที่ฉัน
“มาหาเพื่อนแค่นี้ ต้องพกสาวมาด้วยหรอวะ”
“สาวพ่อง นี่เลขากู มึงบอกจะคุยงานนิกูเลยต้องพกมาด้วย”
‘พก?? ฉันคนนะยะ ไม่ใช่ทิชชู่’
“สวัสดีครับคุณเลขา ชื่ออะไรหรอครับ”
“เอ่อ ลิลค่ะ ...ลลิล”
“ชื่อเพราะจัง คุณลิลทำงานกับไอ้บ้านี่คงลำบากมากเลยสินะครับ”
“แหะๆ”
ฉันยิ้มตอบกลับ อยากจะตอบว่า ...นรกแตกของแท้เลยค่ะแต่ต้องนิ่งเอาไว้
“อะแฮ่ม... เื่งาน จะคุยอะไรก็คุยกูรีบกลับ”
“แหม่ จะรีบไปไหนล่ะ เนอะ คุณลิล”
“เอ่อ ค่ะ”
“ไปๆๆๆ ไปดูข้างในก่อน”
หลังจากนั้นทั้งสองก็พากันเดินดูรอบโกดัง สรุปคือท่านประธานจะแหวกแผนเดิม มาลงทุนที่นี่เพราะเพื่อนสมัยเรียนเอามาเสนอ ไม่ไกลจากเมืองเท่าไร ถนนทางผ่านก็ค่อนข้างดีขนาดโกดังก็โอเค สามารถใช้เป็จุดพักสินค้าระหว่างจังหวัดได้
“สรุปตามนี้ ....ลิลขอเอกสารสัญญาหน่อยครับ”
“ค่ะ”
ฉันส่งเอกสารตามว่าให้ทั้งสองนั่งเซ็นเอกสารส่งกันไปมา ก่อนจะชวนกันมูฟต่อ
“มึงรีบไปไหนรึเปล่า”
“ก็ไม่นะ”
“เยี่ยม ไปดริ้งกันมีร้านบาร์นั่งชิลเปิดใหม่ใกล้ๆ นี่ ของคนรู้จักกูเอง”
“กูอ่ะไม่รีบ แต่เลขากู...”
ฉันนั่งเงียบ และแล้วสายตาของทั้งสองก็มองฉันประหนึ่งฉันจะเป็ตัวถ่วงอะไรแบบนั้นหรือเปล่า
“เอ่อ ค่ะ ตามสะดวกของท่านประธานเลยค่ะ”
...มองขนาดนี้ ฉันจะบอกว่าอยากกลับบ้าน ได้ยังไงล่ะยะ
“ชนนน”
และแล้วเราก็พากันมานั่งดริ้งที่ร้านนั่งชิลฟังเสียงเพลงสดคลอกับบรรยากาศเย็นๆ ลมพัดฉิวๆ
‘อาา ฉันไม่ได้มานั่งดื่มแบบนี้นานแล้วนะ’
“ว่าแต่ มึงไม่คิดจะรวมแก๊งหน่อยหรอหายหน้าไปตั้ง 8 ปี เพื่อนจะลืมมึงหมดแล้วมั้ง”
“จะรวมยังไง แค่ทำงานก็หมดวันแล้ว อีกอย่างพวกมันไม่ติดเมียก็ลูกเล็ก”
“ฮ่าๆ เออ เหลือแค่มึงกับกูนี่แหละ ว่าแต่สาวเมกาไม่หลงมึงสักคนเลยหรอ”
“หึ กูมองไม่เจอปลายแถวเลย”
“เยอะขนาดนั้นแบ่งกูไหม”
“ไปหาเองดิวะ”
“ด้ายยย.... คุณลิลครับ”
“ห้ะ คะ”
“คุณลิลโสดอยู่ไหมครับ”
ดะ เดี๋ยวสิ ที่ว่าให้ไปหาเองจะเอาฉันเลยหรอ
“เอ่อ ค่ะ โสดค่ะ”
“ดีครับ เราลองคุยกันไหม เผื่อว่ามันจะใช่”
โป้ก!
“ไอ้เวร” ท่านประธานหันไปตบหัวเพื่อนเบาๆแล้วส่ายหน้า
“เอ้า ไรมึงวะ ...หวงหรอ เฮ้ยๆ ไหนว่าแค่เลขา”
“เปล่า กูสงสารมึงต่างหาก”
“ท่านประธาน..”
อีตาประธานยกคิ้ว ยักไหล่ให้ฉันก่อนจะหันไปนั่งหัวเราะกับเพื่อนต่อ
ครื้นนนนน
“ดูทรงฝนจะตกว่ะ”
“เออ งั้นกูกลับละนะ”
“โหไรวะ กูยังไม่ทันจีบคุณลิลเลย”
“มึงนี่มัน..”
“ลิลครับ ขอเบอร์หน่อยได้ไหม”
“!!!....”
เอ่อ.... ฉันหันหน้ามองท่านประธานเพื่อขอความช่วยเหลือ
“มีอะไรก็โทรมาเบอร์กู”
“อะ ไอ้นี่ หวงของนี่หว่า”
ท่านประธานลุกขึ้นและจูงมือฉันออกจากร้าน ก่อนจะจับยัดเข้ารถปล่อยให้เพื่อนะโโหวกเหวกตามหลังอยู่คนเดียว
“รอนี่ ...เดี๋ยวมา”
หลังสั่งฉันแล้วเ้าตัวก็หันกลับเข้าร้านไปล่ำลาเพื่อน ไม่นานก็เดินมาขึ้นรถ
“เอ่อ ขับไหวใช่ไหมคะ”
“ถ้าฉันขับไม่ไหว เธอจะขับแทนได้หรอ”
ฉันส่ายหน้าก็รู้ว่าฉันขับรถไม่เป็ แล้วจะกัดเพื่อ...
12K
![คู่มือการไต่เต้าของคุณเลขานักการเมือง [BL] 【จบแล้ว】](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1753349059_34691873.webp)
