ความเดือดดาลของทันย่าในเวลานี้ยิ่งกว่าการปะทุของูเาไฟ บรรยากาศหนักอึ้งและเยียบเย็นขึ้นอย่างฉับพลัน ทว่าสิ่งที่ทำให้พวกมันทั้งห้าต่างหวาดกลัวและต้องหยุดชะงัก ไม่ใช่เป็เพราะแรงกดดันอันมหาศาล แต่มันกลับเป็เสียงที่เปล่งออกมาจากมอนเตอร์เบื้องหน้า
“มะ..มอนเตอร์กำลังพูดภาษาของมนุษย์?!!”
หัวใจของเต่าหยุนกับคนอื่นๆเริ่มเต้นระรัวขึ้น ร่างกายสั่นสะท้านประหนึ่งได้พบเจอกับภูติผีปีศาจที่แท้จริง
“ปะ..เป็ไปไม่ได้ ทำไมมอนเตอร์ถึงพูดภาษาพวกเราได้กัน”
ความหวาดกลัวแผ่ซ่านภายในจิตใจของฟางลู่ ถึงขั้นขยับถอยหลังออกไปโดยไม่รู้ตัว เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้มันน่าเหลือเชื่อมากเกินไป
ต้องบอกก่อนว่านับจากที่โลกได้เข้าสู่ยุคสมัยแห่งการต่อสู้ มอนเตอร์และมนุษย์มากมายก็ต่างวิวัฒนาการกันขึ้นอย่างก้าวะโ
แต่ต่อให้พวกมอนเตอร์จะมีสติปัญญาอันฉานฉลาดที่เทียบเท่าได้กับมนุษย์ พวกมันก็ยังคงไม่สามารถสื่อสารออกมาเป็คำพูดได้
ไม่ว่าจะเป็มอนเตอร์ระดับ 7 มอนเตอร์ระดับ 8 มอนเตอร์ระดับที่ 9 หรือแม้แต่มอนเตอร์ที่มีพลังสูงกว่าอย่างระดับาาและจักรพรรดิ ไม่ว่าจะเป็ตัวตนอันใด พวกมันก็ไม่สามารถพูดภาษามนุษย์ได้เลยซักนิด สิ่งนี่เองก็ทำให้เผ่าพันธุ์ของทั้งสองต้องเข้าห่ำหันกันอยู่ตลอดนับสิบปีมานี้
ถ้าพวกเขาเหล่ามนุษย์ และเหล่ามอนเตอร์สามารถสื่อสารกันได้ละก็ พวกเขาเผลอๆอาจไม่ต้องกลายมาเป็ศัตรูกันเหมือนตอนนี้
มนุษย์ก็สามารถรับรู้ได้ถึงจุดประสงค์ของเหล่ามอนเตอร์ พวกมัน้าอะไร หรือพวกมันมีความคิดสิ่งใดกันแน่ ทว่าเวลานี้ทั้งห้าคนกลับได้ยินภาษาของมนุษย์ที่เปล่งออกมาจากมอนเตอร์ตัวเป็ๆ มันไม่ใช่มอนเตอร์าาหรือจักรพรรดิ เป็เพียงแค่มอนเตอร์ระดับที่ 6 เท่านั้น
“ใจเย็นเอาไว้ มันก็เป็เพียงแค่มอนเตอร์ระดับ 6”
ตอนนั้นเสียงคำรามของเต่าหยุนก็ได้ดังขึ้น ทำให้สติของทั้งสี่คนต่างฟื้นกลับคืนมาด้วยความรวดเร็ว
“นะ..นั่นซินะ ทำให้ข้ากลัวอยู่ไม่น้อยเลยนะเนี่ย เอายังไงดีพี่ใหญ่?”
จิวยี่ที่ยืนอยู่ด้านหลังได้หันมองไปยังชายวัยกลางคนและเอ่ยถาม แต่ก็มีอีกคนนึงได้พูดแทรกออกมา
“เหอะๆ สังหารมันและจับกลับไปยังป้อมปราการของมนุษย์เถอะ เ้านี่ถือเป็มอนเตอร์สายพันธุ์ประหลาดที่สามารถพูดได้”
น้ำเสียงของอวิ๋นหานเต็มไปด้วยความเฉยชา ทว่าอังเดรเลียกลับไม่คิดเช่นนั้น เขารีบกล่าวขึ้นด้วยความตื่นเต้น
“ไม่ พูดผิดไปแล้วอวิ๋นหาน ข้าว่าอย่าสังหารมันดีกว่า ถ้าจับกลับไปเป็ๆได้ ทีมนักสู้พยัคฆ์คำรามจะโด่งดังขึ้นทั่วทั้งโลก อย่าลืมนะว่ามันคือมอนเตอร์พูดได้ที่ไม่เคยมีมาก่อน โลกทั้งใบจะสั่นะเืให้กับการค้นพบในครั้งนี้ แล้วพวกเราจะได้รับเครดิตตอบแทนที่มากมายมหาศาล”
ขณะที่พูด แววตาของชายหัวโล้นก็เต็มไปด้วยความโลภอย่างถึงที่สุด
สิ่งนี้เองก็ทำให้ั์ตาของอีกสามคนต้องส่องประกายขึ้น คำพูดของอังเดรเลียนั้นถูกต้องทั้งหมด
นี่คือการค้นพบครั้งสำคัญ ถ้านำมอนเตอร์ตนนี้กลับไปแบบเป็ๆ พวกเขาคงได้พลิกผันชีวิตไปโดยปริยาย แม้แต่ฟางลู่ที่หวาดกลัวในตอนแรกก็คิดเช่นเดียวกัน นางเผลอนึกภาพตอนที่ตนเองได้รับเครดิตมากมายจากผู้นำที่แข็งแกร่งของโลก
พอนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้น ใบหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้นอย่างถึงที่สุด จ้องมองมายังทันย่าประหนึ่งเป็ทรัพยากรที่ล้ำค่าเลยก็ว่าได้
“พวกเราจะจับมันกลับไป”
“อย่าให้มันต้องตายละ!”
เต่าหยุนจับโล่ในมือของตนเองแน่น เขาเองพอได้ยินคำพูดต่างๆก็ย่อมเห็นด้วยอยู่ไม่น้อย ถึงต้นไม้เพลิงกัมปนาทจะล้ำค่าและเป็ภารกิจ ทว่าถ้าพวกเขาสามารถนำมอนเตอร์พูดได้นี้กลับไปแบบตัวเป็ๆ สิ่งนี้จะเป็อะไรที่สำคัญมากยิ่งกว่าทุกสิ่งเลยด้วยซ้ำ
[ทันย่า รีบลงมือสังหารพวกมันซะ! ตอนนี้เ้าหมาป่ายังคงไม่ตาย! ถึงจะเป็ว่ามันตายไปแล้วก็เถอะ]
[ยังไงมันก็เป็มอนเตอร์ระดับที่ 5 และมีร่างกายไม่ธรรมดา พวกเราพออาจช่วยเหลือมันได้อยู่นะ!]
ดาวาลรีบอธิบายให้กับลูกศิษย์ของตนนั้นเข้าใจ ทำให้ทันย่าตาเบิกกว้างและพยักหน้ารับด้วยความเดือดดาล
“เข้าใจแล้วท่านอาจารย์!”
ถึงตอนนี้ทันย่าจะเ็ปจากการถูกขัดขวางกระบวนการพัฒนาของตน แต่ยังไงเขาก็คือเบฮีมอทผู้ยิ่งใหญ่ ต่อให้จะมีอาการาเ็ที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ในร่างกายอย่างรุนแรง แต่ยังไงเ้าพวกนี้ก็ไม่คณามือของเขาเลยซักนิด และเขาจะต้องจัดการพวกมันให้ได้เร็วอย่างถึงที่สุด
“พวกแกจงตายไปซะ!!”
ทันใดนั้นทันย่าก็ได้ะเิพลังของตน ริ้วแสงประหนึ่งสายฟ้าไหลผ่านได้ก่อตัวขึ้นทั่วร่าง และพุ่งกระโจนเข้าใส่พวกมนุษย์ในทันที
“มาแล้ว! ใช้รูปแบบขบวนรบเหมือนเช่นเดิม”
เต่าหยุนะโสั่งและเริ่มขยับร่างกายของตนเอง โล่เหล็กกล้าในมือที่มีขนาดกว่าสองเมตรถูกกางออก เพราะหน้าที่ของเขาคือตัวป้องกันแรงปะทะ หลังจากนั้นจิ่วยี่และอวิ๋นหานจะลงมือทั้งซ้ายและขวา ส่วนฟางลู่ที่อยู่ด้านหลังสุดก็ใช้พลังจิตควบคุมอาวุธโจมตีอีกชั้น
สิ่งนี่เองก็ทำให้ทีมนักสู้พยัคฆ์คำรามของเขานั้นแข็งแกร่ง ไม่ว่าจะเผชิญหน้ากับมอนเตอร์ระดับใด พวกเขาก็ไม่เคยพลาดพลั้ง
[เหอะ สามัญสำนึกของมอนเตอร์โดยปกติใช้ไม่ได้กับเบฮีมอทหรอกเว้ย!]
ดาวาลเห็นแบบนั้นก็หัวเราะขึ้นอย่างเย้ยหยัน ในแววตาแฝงไว้ด้วยความดูแคลนอย่างถึงขึดสุด
“กรงเล็บปีกสบั้นตัดผ่านดวงดาว!”
เสี้ยวพริบตาในจังหวะที่เกิดการปะทะ กรงเล็บทั้งห้าที่ถูกเหวี่ยงออกมาก็เต็มไปด้วยประกายแสงอันน่าหวาดกลัว ริ้วแสงดังกล่าวได้ก่อตัวขึ้นพร้อมกับเทคนิคร่างกายเผาผลาญเทพ วิชาลับอันยิ่งใหญ่ได้ปะทุขึ้นด้วยความรุนแรง กลายมาเป็การโจมตีที่ทันย่าก็ไม่เคยใช้มันพร้อมกัน
“นี่มัน...”
จิตใจของเต่าหยุนสั่นสะท้านเมื่อััได้ถึงกลิ่นอายที่สุดแสนจะอันตราย แต่เขาก็ต้องใช้โล่ของตนในการปะทะ
“ปัง!”
โล่ขนาดใหญ่ได้เข้าปะทะกับกรงเล็บเบฮีมอท ทว่าในจังหวะนั้นเอง โล่ขนาดใหญ่ก็ได้เกิดการะเิออก กลายเป็เศษซากที่พังทลายลงด้วยความรวดเร็ว ทำให้เต่าหยุนต้องใเป็อย่างมาก และด้วยการที่เขาอยู่ใกล้มากที่สุด เขาก็ต้องเป็คนแรกที่ได้ถูกสังเวยชีวิต
ประกายแสงได้ตัดผ่านขึ้นในเบื้องหน้า ร่างของเต่าหยุนถูกสบั้นออกเป็ห้าชิ้นส่วน โลหิตนับไม่ถ้วนสาดกระเซ็นไปทั่วบริเวณ
“...............?!!”
อีกสี่คนที่เหลือต่างแทบหัวใจหยุดเต้น สิ่งที่เกิดขึ้นนี้มันรวดเร็วซะจนพวกเขาตั้งหลักไม่ทันเลยด้วยซ้ำ
“อ๊ากกกกกกกกกก!”
อวิ๋นหายกับจิวยี่เกิดเสียสติขึ้นอย่างรุนแรง ทั้งสองได้พุ่งทะยานเข้าใส่ทันย่าด้วยพละกำลังทั้งหมดที่ตนเองมี คมดาบที่วาดออกมาทำให้เกิดเสียงหวีวร้องของอากาศที่ดังกึกก้อง อัดแน่นไปด้วยพลังทำลายล้าง รวดเร็วซะจนั์ตาของมนุษย์ไม่อาจมองตามได้ทัน
“กรงเล็บปีกสบั้นตัดผ่านดวงดาว!”
ทันย่าเองก็ััได้ ดวงตาของเขาเดือดดาล และใช้หางที่อยู่ทางด้านหลังโบกสบัดออกไปประหนึ่งเป็อาวุธปืนใหญ่กัมปนาท
“ตู้มมมมมมมมมม!”
หางเบฮีมอทได้เข้าทำลายอาวุธในมือของทั้งสอง พร้อมกระแทกเข้าใส่ร่างกายของพวกมันอย่างรุนแรง ชุดเกราะที่สวมใส่อยู่เกิดการพังทลายในทันที การโจมตีของทันย่าที่โกรธอย่างถึงที่สุดนั้นร้ายกาจเป็อย่างมาก ถึงขั้นทำให้ร่างของทั้งสองต้องะเิออกจนกลายเป็เศษซาก
พวกมันตกตายลงโดยที่ยังไม่ทันได้ทำอะไรเลยซักนิด และเมื่อสังหารพวกมันได้เสร็จสรรพ ทันย่าก็หันมามองยังกลุ่มนักสู้ที่เหลือ
“มะ..ไม่นะ!”
เพียงพริบตาเดียวนักสู้ในทีมก็ตกตายไปถึงสามคน ฟางลู่ที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดก็สั่นสะท้านขึ้นอย่างหนัก หว่างขาเริ่มมีของเหลวหลั่งไหลออกมาจนไม่อาจควบคุมได้อยู่ ส่วนอังเดรเลียที่เห็นเต่าหยุนตกตายไปเป็คนแรก เขาก็ได้วิ่งหนีออกไปด้วยความรวดเร็วแล้ว
“อะ..อย่าเข้ามานะเ้าสัตว์ประหลาด!”
ฟางลู่กรีดร้องและใช้พลังจิตของตนในการโจมตี คมมีดทั้งห้าพุ่งทะลวงเข้ามาด้วยความรวดเร็วประดุจแสงวาบ อัดแน่นไปด้วยพลังจิตของนักสู้พันธุกรรมระดับที่ 6 ถ้าเป็มอนเตอร์โดยปกติ พวกมันคงไม่อาจััได้ เพราะความเร็วของมีดบินมันอยู่คนละระดับ
ทันย่าเองก็รู้ดีว่านี่มันคืออะไร หญิงสาวคนนี้เป็นักสู้พลังจิต แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เขาเกิดความรู้สึกเกรงกลัวเลยซักนิด
“โฮกกกกกกกกกก!”
ทันย่าคำรามขึ้นเสียงดังและใช้การตอบสนองที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย กางกรงเล็บในมือทั้งสองข้างตอบโต้ออกไป
“ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!”
พริบตามีดพลังจิตของฟางลู่ได้ถูกทันย่าทำลายจนกลายเป็เศษซาก จากนั้นเขาก็ได้พุ่งเข้าใส่นักสู้พันธุกรรมที่เหลืออยู่ อ้าปากที่เต็มไปด้วยคมเขี้ยวอันแหลมคม ในตอนนี้สายตาของหญิงสาวมีเพียงคมเขี้ยวที่สะท้อนแสงเข้ามา ซึ่งทำให้เธอเองเกิดอาการหวาดกลัวอย่างถึงขีดสุด
“ดะ..ได้โปรดไว้ชีวิต!”
เมื่อได้ตกอยู่ในห้วงของความตาย สัญชาตญาณที่อยากมีชีวิตอยู่ของมนุษย์ก็เริ่มปรากฏขึ้น แต่เหมือนทันย่าจะไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น
“หงับ!”
ร่างสีดำได้พุ่งตัวพร้อมกัดกระชากหัวของฟางลู่ออกจากร่างกาย หัวของนางถูกเขากลืนกินประหนึ่งเขาเป็มอนเตอร์ที่โเี้
ส่วนร่างกายที่ไร้ซึ่งศีรษะนั้น เมื่อไม่มีหัวอยู่ก็ได้ล่วงหล่นลงสู่ผืนเบื้องล่าง โลหิตอาบย้อมหลั่งไหล เริ่มส่งกลิ่นคละคลุ้งไปทั่วทั้งบริเวณ
[ยังเหลืออีกคน พวกเรายังไม่พร้อมสำหรับการต่อสู้ครั้งใหญ่ จะต้องไม่ให้การดำรงอยู่ของเ้าถูกทราบโดยมนุษย์]
ไม่จำเป็ต้องให้ผู้เป็อาจารย์อธิบาย ทันย่าไม่รอช้ารีบพุ่งตัวออกไปจากโพรงซากอาคารแห่งนี้ด้วยความรวดเร็ว ถึงตอนนี้เขาอยากจะช่วยเหลือเ้าหมาโง่มากเพียงใด แต่การสังหารมนุษย์ที่หลบหนีย่อมต้องมาก่อน ถ้าพวกมันรู้ว่าตนเองพูดได้ มันจะเป็เื่ใหญ่อย่างแท้จริง
ขณะที่อีกด้าน ชายหัวโล้นอย่างอังเดรเลียได้หลบหนีมายังอาคารรกร้างแห่งนึง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ พลางยกมือปิดปากและพยายามทำตัวให้เงียบมากที่สุด เขาตอนนี้เต็มไปด้วยความหวาดกลัว ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงเลยด้วยซ้ำ
“ตะ..ต้องรีบแจ้งกลับไปยังศูนย์บัญชาการ”
“มันไม่ใช่มอนเตอร์ แต่เป็สัตว์ประหลาด!”
หัวใจของอังเดรเลียเต็มไปด้วยความร้อนรน สีหน้าแววตาดูเลิ่กลั่กขึ้น ทว่าในจังหวะนั้นเอง ท่ามกลางความมืดก็ได้มีบางสิ่งปรากฏขึ้น
“จ๊ะเอ๋ คิดว่าแกจะหลบหนีฉันได้พ้นยังงั้นเรอะ?”
ทันย่าได้ใช้จมูกของตนเองในการดมกลิ่นและติดตามมา ซึ่งมันก็ทำให้เขาได้พบเจอกับชายหัวโล้นที่ขี้ขลาดคนนี้อย่างรวดเร็ว
“มะ..ไม่นะ! ไม่นะ!”
การปรากฏตัวของทันย่าได้ทำให้จิตใจของชายหัวโล้นต้องจมดิ่งไปสู่ความมืดมิด ใบหน้าของมันซีดเผือดเหมือนไม่มีเืไปหล่อเลี้ยง
“ข้ายังไม่อยาก... อ๊ากกกกกกกก!”
...
สม
![ชวนแม่จ๋าหนีป๊ะป๋ามาเฟีย! [ยุค80]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1713762626_38851135.webp)
1K
![[จบ] ยอดพธูเทพบุตร [ Demigod’s Bride ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1644742482_58537617.webp)
