คุณหมอสาวกับไอ้เฒ่าหัวงู

   ตกเย็น...

   “คุณหมอแตงโมคะ”

   “ว่าไงคะ”

   “คือ…คนไข้ที่ความจำเสื่อมน่ะค่ะ แกไม่ยอมทานข้าวเย็นเลย”

   “…จริง…หรอคะ”

   เมื่อได้ยินพยาบาลสาวกล่าวออกมาเช่นนั้น ความทรงจำที่ถูกไอ้เหลิมลวนลามก็ประทุเข้ามาในหัว ร่องสวาทที่พึ่งสงบคันยุบยิบอีกรอบ แต่แทนที่คุณหมอสาวจะบอกให้พยาบาลในการดูแลบังคับคุณตาต่อไป เธอกลับขออาสาเป็๲คนเข้าไปดูแลไอ้เฒ่าหัวงูด้วยตัวเอง!

   “คุณพยาบาลช่วยเอาอาหารเย็นและยามาให้หมอทีนะคะ เดี๋ยวหมอจะเข้าไปคุยกับคุณตาให้เอง”

   “ขอบคุณมากค่ะคุณหมอ”

   พยาบาลสาวแทบจะลงไปกราบเท้า เพราะไม่มีใครสามารถบอกไอ้แก่คนนั้นได้เลย เมื่อรถเข็นอาหารมาถึง คุณหมอแตงโมก็สูดหายใจเข้าเต็มปอด รองเท้าส้นสูงเดินไปตามทางเดินอันเงียบสนิท ในเวลากลางคืนของโรงพยาบาลแถวบ้านนอกเช่นนี้มันไม่ต่างจากหนังผีที่เธอเคยดูแม้แต่น้อย

   “…คุณตาคะ”

   “….เมีย….เมียจ๋า”

   “ไม่ต้องลุกค่ะ เดี๋ยวคุณหมอเอาข้าวเข้าไปให้นะ”

   เมื่อเห็นว่าไอ้เหลิมจะลุกขึ้นมาจากเตียง แตงโมจึงรีบร้องห้ามและเดินเข้าไปแทน น่าแปลกที่ไอ้แก่เชื่อฟังทุกคำที่หญิงสาวบอก มันนอนบนเตียงแน่นิ่งพร้อมกับจ้องมองแตงโมสองลูกบนเนินหน้าอกขนาดใหญ่ เอวคอดกิ๋วบอบบางนวยนาดมาพร้อมบั้นท้ายอวบอ้วนเหมือนกับเมียมันไม่มีผิด!

   “ทานข้าวเย็นก่อนนะคะ”

   “เมียจ๋า ผัวคิดถึงเมีย คิดถึงที่สุดเลย”

   “อื้ออ คุณตา…เดี๋ยวสิ…อื้อออ”

   ร่างระหงโดนไอ้แก่สวมกอดเมื่อมาถึงเตียง ไอ้เหลิมโหยหาและคิดถึงเมียของมันมานาน สมัยหนุ่มทั้งคู่ร่วมเตียงจนเยิ้ม๻ั้๹แ๻่เช้าถึงเย็นทุกวัน ลีลาของไอ้แก่เป็๲ที่เลื่องลือในหมู่ผู้หญิงอย่างมาก แต่คู่ขาของมันก็เริ่มทยอยหนีหายตายจากไปหมด เหลือเพียงไอ้เฒ่าวัยเจ็ดสิบปีที่ยังคงมีความหื่นในกระแสเ๣ื๵๪!

   “เมียคิดถึงผัวมั้ยจ๊ะ ฟอดด”

   “คุณตา…อื้ออ…ทานข้าวก่อนสิคะ”

   “เมียไม่คิดถึงผัวหรอ”

   “ค….คิดถึงค่ะ”

   แตงโมไม่มีทางเลือก...

   เธอเลือกที่จะเล่นไปตามน้ำของผู้ป่วยพร้อมกับเอามือลูบหัวไอ้เฒ่าเบาๆราวกับว่ามันเป็๲ผัวของเธอจริงๆ โชคดีของไอ้เหลิมที่มันเป็๲ผู้ป่วยความจำเสื่อมชอบโวยวาย พยาบาลเลยนำมันมาไว้ที่ห้องผู้ป่วยเดี่ยวเพียงลำพังเพื่อไม่ให้รบกวนเวลานอนของคนอื่น

   แต่โชคร้ายของคุณหมอสาว...

   เพราะ๻ั้๹แ๻่ที่ไอ้เฒ่าได้ตัวเธอมา มันก็ไม่ยอมปล่อยแขนจากร่างระหงเลย!

   “ทานข้าวก่อนนะคะ”

   “เมียป้อนผัวนะ…นะจ๊ะ…นะ”

   “ด…ได้สิคะ…เดี๋ยว…เมียป้อนนะ”

   เมื่อไอ้เหลิมได้ยินดังนั้นมันก็ยิ้มกว้าง...

   คุณหมอสาวลากถาดอาหารเข้ามาใกล้ตัว ก่อนจะค่อยๆตักข้าวต้มร้อนๆขึ้นมาเป่า เธอค่อยๆป้อนทีละคำให้ไอ้แก่จนอาหารหมดไปครึ่งถ้วย ในขณะที่คุณหมอจะเอายามาให้ไอ้เหลิมได้กินตาม มือหนาของมันก็ขย้ำเข้าไปพวงนมของเธออย่างจังเหมือนที่มันชอบทำกับเมีย!

   หมับ!!!

   “อ๊ายยยย”

   “ป้อนนมผัวบ้างสิ!”

   “คุณตา…อื้อออ”

   “เมียชอบป้อนนมผัวหลังอาหารนะ…จำได้มั้ย”

   “ป…ปล่อยนะคะ…อ๊า”

   “จำไม่ได้หรอ…เมียชอบให้ผัวดูดนมสดๆตอนอิ่มไง”

   “อื้ออออ”

   ร่างกายของหมอสาวอ่อนระทวยเหมือนคนไม่มีกระดูก...

   เต้านมขนาดใหญ่ถูกไอ้แก่บีบเค้นพร้อบกับมุดหน้าเหี่ยวๆเข้าไปซุกไซร้ แตงโมพยายามต่อต้าน แต่เธอยังต้องบังคับให้ไอ้แก่คนนี้ทานยาให้ได้เสียก่อน เมื่อเ๱ื่๵๹เลยเถิดมาถึงเพียงนี้ หมอสาวคงคิดว่าวิธีนี้เป็๲ทางเดียวที่จะทำให้ไอ้แก่นอนได้!

   “ถ…ถ้าเมียให้ผัวกินนม…ผัวจะยอมกินยามั้ยคะ”

   “กินสิ ผัวยอมทำตามเมียทุกอย่างเลย!”

   ไอ้เฒ่าดีใจจนตาเหลือก...

   มันจ้องมองคุณหมอสาวค่อยๆปลดกระดุมออกด้วยความจำใจ ก่อนที่เต้านมลูกใหญ่จะกระเด้งออกมาเป็๲ยวง ดวงตาชายแก่เบิกค้างกับภาพที่เห็น ขนาดเต้าเนื้อของคุณหมอแตงโมมันใหญ่กว่าเมียที่ตายไปแล้วหลายเท่า ใหญ่เสียจนจะเท่าหัวของมันได้ มือหนาไม่รอช้าที่จะบีบขยี้และบี้ตรงจุกถัน

   เมื่อหมอสาวโดนเช่นนั้นตัวก็กระตุกสั่นไปพร้อมกับปลายลิ้น!