“องค์ชายทรงฉลาดยิ่งนัก และทรงรักหลิงเอ๋อมากจริงๆ” ฉานชิงนึกชื่นชม เมื่อนางกล่าวจบก็เห็นสีหน้าของหลิงเอ๋อจึงรู้ทันทีว่า หลิงเอ๋อรู้สึกทุกข์ใจมาก
“ข้าอยากสารภาพความจริงข้าไม่ใช่ผู้หญิงคนนั้น” หลิงเอ๋อไม่อยากหลอกลวงใคร
“ใจเย็นก่อนเถิดหลิงเอ๋อ” หลินยี่กลัวเพื่อนสาวจะบุ่มบ่ามจนทำให้เื่ราวมันแย่ลง
“ขอข้าปรึกษาท่านพี่ก่อนเถิดนะหลิงเอ๋อ” ฉานชิงกล่าว
********************************************************
ณ จวนท่านเสนาฯ
“ข้าจะสารภาพเื่หลิงเอ๋อให้องค์ชายทรงทราบ”ฉานชิงกล่าว
“มันไม่เหมาะนะเื่ราวอาจไปกันใหญ่ ก็เป็ได้” ท่านเสนาฯไม่เห็นด้วย
“หลิงเอ๋อทุกข์ใจมากเลยท่านพี่สักวันนางต้องสารภาพออกมาเองแน่นอน” ฉานชิงรู้ใจเพื่อน
“เมื่อเ้าตัดสินใจแล้ว ถึงข้าห้ามเ้าเ้าคงไม่ฟัง” ท่านเสนาฯกล่าว
“ข้าจะระวังคำพูดนะเ้าคะ”ฉานชิงอยากแก้ปัญหาที่ตนก่อขึ้น
“ข้าจะไปกับเ้าด้วยข้าจะไม่ยอมให้องค์ชายทำอันตรายเ้าเด็ดขาด”ท่านเสนาฯเป็ห่วงฮูหยิน
“ก็ได้เ้าค่ะ” ฉานชิงยิ้มที่ได้รับรู้ว่าสามีรักและห่วงใยตนมากแค่ไหน
********************************************************
ณ ห้องทรงงานขององค์ชายชิตัน
“ฮูหยินของท่านเสนาฯขอเข้าเฝ้าพะย่ะค่ะ”องครักษ์รายงาน
“ให้เข้ามาได้” องค์ชายตรัส
ท่านเสนาฯรออยู่ด้านนอกแล้วปล่อยให้ฉานชิงเข้าไปเพียงผู้เดียว
“เ้านี่เององค์หญิงฉานชิง ขอแสดงความยินดีด้วย ที่เ้าได้เป็ถึงฮูหยินของท่านเสนาบดี”องค์ชายตรัสกับเพื่อนในวัยเด็ก
“ขอบพระทัยเพคะหม่อมฉันมีเื่อยากสารภาพเพคะ” ฉานชิงไม่อ้อมค้อม
“ว่ามาสิยังไงพวกเราก็เป็เพื่อนกันั้แ่เด็กอยู่แล้วนี่” องค์ชายตรัสอย่างเป็กันเอง
“พระองค์ทรงชอบหม่อมฉันมั้ยเพคะ”ฉานชิงถามตรงๆ
“555 นี่เ้าล้อข้าเล่นงั้นหรือทั้งเ้าและข้าต่างมีคู่ครองแล้วนะ แต่ถ้าเ้า้าคำตอบ ก็คงต้องบอกว่าไม่นิสัยของเ้านั้นห้าวหาญเยี่ยงชาย เป็ผู้หญิงที่ไม่น่าปกป้องเอาเสียเลย” องค์ชายทรงขำกับคำถามนั้น
“หากหม่อมฉันบอกว่าหม่อมฉันปลอมตัวเป็หลิงเอ๋อไปรักษาพระองค์ที่แคว้นชิตันล่ะเพคะ” ฉานชิงกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
“เ้ายังล้อเล่นไม่หยุดอีก”องค์ชายทรงไม่เชื่อ
“หม่อมฉันพูดความจริงเพคะ”ฉานชิงกล่าว
องค์ชายชิตันทรงกริ้วแต่พยายามนิ่งสงบสติอารมณ์และทรงพิจารณาว่าหากพระองค์ทรงรู้ก่อนพระองค์ก็ไม่อาจรักฉานชิงได้อยู่ดี เลยกล่าวว่า “เอาล่ะ เราเข้าใจแล้ว ถึงว่าหลิงเอ๋อแสดงสีหน้าทุกข์ใจตลอดเวลาเพราะอย่างนี้นี่เอง”
“นางอยากสารภาพความจริงเพคะแต่หม่อมฉันห้ามนางไว้เอง” ฉานชิงกล่าว
“งั้นเรามีเื่จะขออย่าเพิ่งบอกหลิงเอ๋อว่าเรารู้ความจริงทั้งหมดแล้ว จะได้มั้ย” องค์ชายทรงอยากรู้ว่าหลิงเอ๋อตัวจริงจะทำอะไรต่อไปและปิดบังพระองค์ได้นานแค่ไหน
“ทำไมล่ะเพคะ”ฉานชิงสงสัย
“เราอยากรู้อะไรบางอย่างหวังว่าเ้าจะเข้าใจ” องค์ชายตรัสสีพระพักตร์จริงจัง
“ก็ได้เพคะหวังว่าพระองค์จะทรงเมตตาหลิงเอ๋อด้วย” ฉานชิงเป็ห่วงเพื่อน
“เรารับปากว่าจะไม่ทำร้ายนาง” องค์ชายตรัส
“งั้นหม่อมฉันทูลลาเพคะ”
ฉานชิงทำได้เพียงเท่านี้ แม้จะรู้สึกสงสารหลิงเอ๋อที่รู้สึกทุกข์ใจแต่นางก็บอกหลิงเอ๋อไม่ได้ เพราะมันอาจมีผลต่อแผ่นดินทั้งสองแคว้น
ท่านเสนาฯได้แต่ปลอบใจฮูหยินเพราะไม่อยากให้นางเครียดซึ่งอาจมีผลต่อลูกในครรภ์ได้
“ข้าเป็ห่วงหลิงเอ๋อจริงๆท่านพี่”ฉานชิงกังวล
“ฟังจากที่ฮูหยินเล่ามาแสดงให้เห็นว่าในตอนที่อยู่ชิตัน องค์ชายทรงรักเ้า เพราะชอบบุคลิกที่เหมือนหลิงเอ๋อแต่ไม่อาจชอบในตัวตนที่แท้จริงของเ้าได้ และยิ่งตอนนี้เมื่อพระองค์ทรงอยู่กับหลิงเอ๋อตัวจริงพระองค์ก็ยิ่งหลงรักหลิงเอ๋อมากขึ้นเรื่อยๆ” ท่านเสนาฯวิเคราะห์
“จริงหรือท่านพี่”ฉานชิงไม่แน่ใจ
“ข้าพอดูออกว่าพระองค์รักหลิงเอ๋อมากแต่เื่ที่หลิงเอ๋อปกปิดความจริงนั้น ทำให้พระองค์ทรงกริ้ว” ท่านเสนาฯคาดการณ์
********************************************************
องค์ชายชิตันยังคงปฏิบัติต่อหลิงเอ๋อเช่นเดิม หลังจากนั้นสองวัน พระองค์และทัพชิตันก็เสด็จกลับแคว้นชิตัน ระหว่างทางที่ออกจากเมืองหลวงไม่ไกล ก็มีนักฆ่าที่ถูกบงการโดยขุนนางฝ่ายเหลือง ขุนนางฝ่ายเหลืองหวังว่านี่อาจจะกระตุ้นให้เกิดความขัดแย้งกับชิตันได้
มีนักฆ่าคนหนึ่งลอบยิงธนูอาบยาพิษใส่องค์ชาย แต่หลิงเอ๋อมองเห็นเข้าก็รีบวิ่งเข้ามาบังพระองค์ไว้ จึงทำให้ลูกธนูปักเข้าไปที่ไหล่ของหลิงเอ๋อ
“หลิงเอ๋อ หลิงเอ๋อ ทำใจดีๆไว้นะหมอหลวงกำลังจะมาดูอาการให้เ้า” องค์ชายทรงรีบประคองพระชายาด้วยความเป็ห่วง
“หม่อมฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่ไปรักษาพระองค์ที่แคว้นชิตันเพคะผู้หญิงคนนั้นคือฉานชิง นางปลอมตัวเป็หม่อมฉัน หม่อมฉันขอประทานอภัยเพคะ” หลิงเอ๋อคิดว่าตนต้องตายแน่นอนจึงถือโอกาสสารภาพแม้จะไม่มีเรี่ยวแรงก็ตาม
“เื่นี้ช่างมันเถิด เ้าต้องแข็งใจไว้นะหลิงเอ๋อ”องค์ชายทรงจับมือหลิงเอ๋อไว้แน่น
“หม่อมฉันมีความสุขมากที่ได้อยู่กับพระองค์เพคะและรักพระองค์มาก อยากเก็บเวลาดีๆที่ได้อยู่กับพระองค์ไว้นานๆ จึงไม่เปิดเผยความจริงสักทีหม่อมฉันเห็นแก่ตัวใช่มั้ยเพคะ” ยังไม่ทันที่องค์ชายจะกล่าวอะไรหลิงเอ๋อก็สลบไป
ท่านเสนาฯได้รับข่าวลับมาจากอ้ายกว่าจึงรีบเดินทางมาช่วยองค์ชายชิตันไว้ ท่านเสนาฯและกองกำลังเข้าต่อสู้กับพวกนักฆ่าเหลือนักฆ่ารอดอยู่หนึ่งคน เขาก็ฆ่าตัวตายเช่นเคยเพื่อไม่ให้ซัดทอดไปยังผู้บงการ
4K
