เทพอสูรมังกรไร้ขอบเขต

ทันทีที่เท้าของเย่หยุนซีแตะลงบนพื้นสนามประลอง บรรยากาศทั่วทั้งห้องโถงจู่ๆก็พลันกลายเป็นเงียบงัน แม้แต่เหล่าอัจฉริยะของขุมกำลังที่นั่งอยู่บนชั้น 3 ก็ยังไม่คิดส่งเสียงออกมา เนื่องจากมันคือกฏ กติกา และมารยาทขั้นพื้นฐานในการเข้าร่วมงานเทศกาลแห่งนี้

"นิกายธารนภา เหอหนาน ระดับจักรพรรดิขั้น 4" ด้านบนสนามประลอง บุรุษหนุ่มชุดขาวกอดอกแนะนำตัว หลังจากที่เสร็จสิ้นการเพ็งพิจารณาร่างของชายปริศนาที่มันไม่รู้จัก

"หอการค้าจันทรา หยุนซี ระดับจักรพรรดิขั้น 5 " เย่หยุนซีแนะนำตัวตอบกลับ ก่อนจะปลดปล่อยพลังที่เก็บซ่อนเอาไว้ ส่งผลให้อุณหภูมิทั่วทั้งห้องโถงต่ำลงเรื่อยๆจนกระทั่งถึง 0 องศา

ทางฝั่งเหอหนานเมื่อได้สดับวาจา ใบหน้าที่แต่เดิมเต็มไปด้วยความมั่นใจก็กลายเป็นหน้าเกลียดทันควัน

'ระดับจักรพรรดิขั้น 5! หอการค้าจันทรา มีรุ่นเยาว์ระดับจักรพรรดิขั้น 5 ตั้งแต่เมื่อไรกัน!!!' คำถามนี้วนเวียนอยู่ในหัวสมองของมันซ้ำๆ แต่ยังไม่ทันที่จะได้คำตอบ เสียงสัญญาณเริ่มการประลองก็ดังขึ้น ทำให้มันต้องรีบดึงสติตัวเองและปลดปล่อยพลังออกมาบ้าง

"บูมม!!"

จิตอสูรรูปลักษณ์อินทรีย์ปรากฏขึ้นที่ด้านหลัง พลังระดับจักรพรรดิขั้น 4 ของเหอหนานหมุนวนเร็วจี๋จนเกิดเป็นพายุสีเขียวขนาดย่อมโอบล้อมร่างของมันเอาไว้ ราวกับต้องการจะตั้งรับการโจมตีจากฝ่ายตรงข้ามอย่างไรอย่างนั้น

"เห้อ"

มองเห็นภาพนี้ เย่หยุนซีถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายโดยพลัน ที่บริเวณมือซ้ายปรากฏกระบี่น้ำแข็งลวดลายวิจิตรงดงาม ตรงบริเวณแผ่นหลังปรากฏปีกมังกรน้ำแข็ง 1 คู่ ทำให้เขาดูน่ายำเกรงยิ่งกว่าเก่า

"ในเมื่อเจ้าคิดที่จะป้องกัน ถ้างั้นข้าก็ไม่ขอขัดศรัทธา" เมื่อสิ้นสุดวาจา บุรุษหนุ่มฟาดฟันกระบี่ไปเบื้องหน้าอย่างไร้ความปรานี คลื่นกระบี่จันทร์เสี้ยวสีขาวพุ่งตรงเข้าหาเป้าหมายอย่างรวดเร็วและแม่นยำ

"เร็วมาก!"

เหอหนานอุทานเสียงดังลั่น จิตอสูรรูปลักษณ์อินทรีย์สยายปีกกว้าง สร้างม่านพลังสีเขียว 4 ชั้นเพื่อเตรียมการป้องกันสำหรับการโจมตีที่กำลังใกล้เข้ามา

'เหอะ เปล่าประโยชน์น่า'

เย่หยุนซีทำการสลายกระบี่น้ำแข็งในมือตนเองทิ้งอย่างไม่ใส่ใจ ซึ่งมันเป็นเวลาเดียวกันกับที่คลื่นกระบี่สีขาวตัดผ่านม่านพลัง 4 ชั้นอย่างง่ายดาย แถมยังพุ่งตรงเข้าไปสะบั้นร่างของเป้าหมายจนกระทั่งเลือดสาดกระเด็นเซ่นซ่าน

"ฉับ"

"อั่ก! เป็นไปไม่ได้ๆ" เหอหนานล้มลงกับพื้นอย่างน่าอนาถ ใบหน้าและแววตาเต็มไปด้วยความหวาดผวาสุดขีด เพราะไม่คิดว่าตนเองจะพ่ายแพ้ภายในหนึ่งกระบวนท่า ทั้งๆที่อีกฝ่ายยังไม่ได้เรียกจิตอสูรออกมาเลยด้วยซ้ำ

นี่มันความต่างชั้นบ้าบออะไรกัน! ผู้ถูกฟันรู้สึกไม่เข้าใจสถานการณ์ที่ตนเองกำลังประสบอยู่ในตอนนี้

"ควรประกาศผลการประลองได้แล้วกระมัง" เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีท่าทีจะลุก เย่หยุนซีจึงหันไปหาผู้ติดสินพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ไม่ยินดียินร้าย

อ๊ะ อ่า ผู้ชนะ หยุนซีแห่งหอการค้าจันทรา" เทียนอีที่ได้สติรีบประกาศผลการประลองโดยไว

มังกรหนุ่มเมื่อได้รับชัยก็ลอยกลับไปนั่งข้างๆตงฟางเซียนเอ่อร์ดังเดิม ท่ามกลางสายตาแปลกประหลาดของเหล่าอัจฉริยะที่จับจ้องมาทางเขา

"ช่างเป็นพลังน้ำแข็งที่บริสุทธิ์จริงๆ" ณ ที่นั่งชั้น 3 สตรีผมสีฟ้าครามอาภรณ์เขียวเอ่ยปากกล่าว

"อืม ผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดา เกรงว่าเขาคงจะเก็บซ่อนพลังเอาไว้อีกมาก" คราวนี้เป็นสตรีผมทองจากวิหารเทพยุทธที่พูดขึ้นมาบ้าง

"โอ่ว เจ้าถึงกับชื่นชมบุรุษอื่น ระวังคู่หมั้นของเจ้าจะหึงเอานะ ท่านธิดาแห่งแสงสว่าง" แม่นางรั่วหรานหยอกเย้าผู้เป็นสหาย พร้อมทั้งหันไปมองทางซูหยาง

"เหอะ หึงหวงแล้วอย่างไร? เจ้าคิดว่าข้าสนใจเรื่องการหมั้นหมายมากนักหรือ ข้าไม่ได้ต้องการด้วยซ้ำ" แม่นางซูชิงยี่กล่าวด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเฉยชา

"คิกคิก อย่าตึงเครียดไปเลยน่า อาจารย์ของเจ้าก็รับปากแล้วนี่ว่า หากไปถึงระดับเซียนได้ก่อนอายุ 300 ปี เจ้าก็จะสามารถเลือกเส้นทางของตนเองได้"

"ชิ เจ้าคิดว่ามันง่ายนักหรือไง" สองบุปงามแห่งแดนเซียนยังคงพูดคุยกันไปอีกพักใหญ่

ซึ่งในขณะนั้นเอง จู่ๆก็มีชายหนุ่มคนหนึ่งก้าวขึ้นสู่สนามประลอง ก่อนจะยกมือขึ้นชี้หน้าเย่หยุนซีอย่างใจกล้า "ข้าจูฮั่วเฉิน ขอท้าทายบุรุษจากหอการค้าจันทรา"

"โอ้ ถึงกับออกหน้าด้วยตนเองเชียวหรือ" ผู้ถูกท้าบ่นพึมพำ ก่อนจะชันกายลุกขึ้นยืนแล้วบินไปยังสนามประลองอีกครั้ง ท่ามกลางสายตานับร้อยคู่

"คุณชายโปรดระวังตัวด้วยนะเจ้าคะ" ตงฟางเซียนเอ่อร์ที่รับรู้ถึงระดับพลังของจูฮั่วเฉินเป็นอย่างดีกล่าวภาวนา

การประลองครั้งนี้คือการต่อสู้ระหว่างจักรพรรดิขั้น 9 และจักรพรรดิขั้น 5 ซึ่งมีระยะห่างของพลังต่างกันถึง 4 ขั้น ดังนั้นมันจึงไม่แปลกเลยสักนิดที่นางจะรู้สึกกังวลใจ