บทที่ 4
ความแข็งแกร่งคือทุกสิ่ง
ในความเป็จริงการแข่งขันนี้สำหรับพวกคนรอบ ๆ ที่มาดู นับว่าน่าเบื่ออยู่มาก พวกเขาพอเดาผลแข่งขันที่ดูเหมือนจะไม่ยุตติธรรมนี้ได้ อูดินเป็ใคร? ถึงแม้จะนิสัยอาจจะแย่มาก แต่พวกเขาก็เป็มองผ่านทุกครั้งที่เกิดเื่ นั้นก็เพราะอูดินนั้น แข็งแกร่ง! ความแข็งแกร่งเป็สิ่งที่สำคัญที่สุดในกาแล็คซี่ และในการจัดอันดับที่เพิ่งผ่านไป อูดินได้รับการจัดลำดับอยู่ที่ 22 จากคนนับแสน!
การแข่งขันที่กำลังดำเนินอยู่นี้ พวกเขาไม่ได้สนใจในตัวจินที่ดูเหมือนจะอ่อนแอ่มาก ๆ เลย แม้แต่คนเดียว สิ่งที่พวกเขา้าจากเกม ๆ นี้คือการดูทักษะที่อูดินใช้ ซึ่งก็นับได้ว่าเปิดหูเปิดตาพวกเขาอย่างมาก
และเมื่อมาถึงการแข่งขันของจิน คนบางคนแม้กระทั่งเดินออกไปในทันทีก็มี แต่ก็ยังมีผู้คนส่วนใหญ่รอดูความอับอายที่จินจะได้รับ เื่น่าสนใจแบบนี้มีไม่บ่อยหรอกจริงไหม?
อูดินแสยะยิ้มกว้างอยู่ในใจ แกคงรู้ตัวแล้วสินะ? ถึงตอนนี้มาเสียใจกับความห่างชั้นตัวเองก็ไม่ทันแล้ว! จากที่ดูหน้าใในตอนที่เห็นเขาปาเป้าตอนนั้น ไม่ทางที่เ้านี้จะทำได้ซักคะแนน มันเหลือแค่เวลาที่เ้านั้นจะเท่าให้ตัวเองอับอาย และเมื่อถึงเวลานั้นเขาจะซ้ำเติมมันให้จมดิน เมื่อคิดถึงภาพในอนาคตอูดินยิ้มกว้างขึ้น และกว้างขึ้น
ตัดมาทางจิน
เขาเตรียมตัวพร้อมนานแล้ว เขากำลังวัดน้ำหนักแท่งเหล็กในมืออยู่ มันหน้าใอย่างมากเกี่ยวกับพลังกำลังของอูดิน ดูเหมือนเขาเองก็จะสบประมาทคำว่าสตาร์ของโลกอนาคตนี้ไปหน่อย แต่ที่ใมากที่สุดจนกระทั่งเขาเองก็ควบคุมสีหน้าตัวเองไม่อยู่ ก็คือไอเ้ากระดานที่ไว้ใช้เล่นเกมนี่! กระดานอันนี้นะ...
จินยิ้มมุมปากอย่างลึกลับ
จากเสียงพูดคุยเมื่อครู่กลายเป็เงียบเมื่อเห็นเหมือนว่าจินเตรียมพร้อมที่จะแข่งแล้วจริง ๆ คนที่มีสายตาที่ดีหน่อยรู้สึกแปลกใจในท่าทางการยืนของเขา ลักษณะการยืนของจินเหมือนกับพวกมือโปรที่ชำนาญเกมคว้าดาราที่เขาเคยเห็นมาก่อน ทันใดนั้นเองเขากลายเป็จดจ่อกับจินโดยไม่รู้ตัว
หลังจากที่จินที่เตรียมพร้อมอยู่ซักพักแล้ว ในที่สุดเขาก็มีการเคลื่อนไหว ทุกคนจับตามองดูอย่างใกล้ชิดจนกระทั้งจินปาออกไป การเคลื่อนไหวของเขาเมื่อเทียบกับอูดิน คล้ายกับการเปรียบระหว่างทารกเพิ่งคลาน กับผู้ใหญ่ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ การยืนการหมุนตัวหรือแม้กระทั่งการปา ดูอ่อนแอ่อย่างมาก พวกเขาเริ่มสงสัยว่าเ้านี้ไม่มีแต้มพละกำลังเลยรึไง?
แร่เหล็ก Y ลอยออกไป และในที่สุดมันก็หยุดลง...
“...”
“...”
มะ มันไม่เข้าเป้า! ไม่แม้แต่จะเฉียดเลยซักนิด! นั้นก็เท่ากับ 0 คะแนน!
คนที่คิดว่าจินเป็มือโปรเมื่อครู่นี้ เขาถึงกับสังสยว่าตนเองตาฟาดไปรึเปล่า หลังจากคิดไปคิดมาในที่สุดก็กลายเป็ผิดหวัง หันหัวเตรียมพร้อมที่จะจากไป แต่ก่อนที่เขาจะเดินออกไปนั้น เขาได้เห็นบางอย่าง…
จินเองก็ขมวดคิ้วเล็ก ๆ เมื่อเห็นว่ามันไม่เข้าเป้า แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไร และไม่ได้สนใจเสียงหัวเราะจากอูดินที่กำลังเยาะเย้ยเขาอยู่
ใน่เวลานั้นเองจู่ ๆ จินทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด เขาเดินไปหยิบแท่งเหล็ก 4 แท่งที่เหลือขึ้นมาพร้อมกัน จากนั้นเขาก็เดินไปยืนประจำตำแหน่งที่ไม่ใช่ 5 เมตรตามที่กฎระบุ แต่เป็ระยะ 7 เมตร ไม่ขาดไม่เกิน เหล็กทั้งสี่แท่งที่เขาหยิบมา เขาหนีบไว้ในมือข้างละ 2 แท่ง
โดยทุกคนยังไม่ทันคิดว่าจินจะทำอะไรต่อเขาก็ปาแท่งเหล็กทั้ง 4 ออกไปแล้ว โดยเริ่มจากมือข้างขวา เหล็กทั้ง 2 พุ่งออกไป จากนั้นมือข้างซ้ายก็สะบัดเหล็กที่เหลือออกไปตามลำดับ
ทามกลางเสียงที่เงียบกริบนั้นมีเสียงดัง
ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!
เข้าเป้าทั้ง 4 อัน!
เมื่อพวกเขาหันไปมองทางกระดานตัวเลขนับคะแนนก็ถึงกับต้องช็อค!
สะ สีแดง!! ที่สำคัญ มันเหมือนกันทั้งสี่อัน...
“40 คะแนน แบบนี้ก็เท่ากับว่า เขาชนะ? แต่นี่มัน...” บุคคลที่ดูเหตุการณ์ั้แ่ต้น พวกเขาทำสีหน้ากลืนไม่เข้าคลายไม่ออก พวกเขาเ่าั้เหร่ตามองไปทางอูดินอยู่เป็พัก ๆ
“บ้าไปแล้ว! ปาสี่ดอกพร้อมกัน? เ้านั้นมันทำได้ไง และนี่ไม่ถือว่าผิดกฏหรอ?” คนที่ยืนอยู่วงรอบนอกถามคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ของตนด้วยความตื่นเต้นและสงสัย
“ถึงจะไม่เคยเห็นคนที่ปาออกไปพร้อมกันแบบนี้ แต่ในกฏไม่ได้ห้ามเอาไว้ก็น่าจะไม่เป็ไร”ชายที่อยู่ข้าง ๆ เขาดันแว่นของตนก่อนจะพูดออกมาเหมือนผู้รู้
“เห้ย! สุดยอด”
“สุดยอดมากพี่ชาย”
ผู้คนที่มาทีหลัง และผู้คนที่ไม่ได้เยาะเย้ยจินในตอนแรกต่างเอ่ยชมออกมาไม่ขาดปาก ถึงแม้จะดูเหมือนไม่ได้เล่นตามเกมก็จริง แต่จะมีใครที่ไหนที่ปาแร่เหล็ก Y ออกไปพร้อมกัน 4 อัน และเข้าเป้าสีแดงที่ได้คะแนนเยอะที่สุดทุกอันกัน? โปรคว้าดาราตัวจริงปรากฏตัวออกมาแล้ว!
ด้านอูดินเมื่อเห็นคนรอบข้างต่างชมจินไม่ขาดปากสีหน้าเขาเริ่มเขียวคล้ำมากขึ้น เมื่อคนพูดอีกก็จะเข้มขึ้นอีก จนแทบจะกลายเป็สีดำ
จินเดินมาทางอูดิน และแสยะยิ้มออกมา
“หวังว่านายจะไม่ลืมที่สัญญาเอาไว้” เขากล่าวออกไปโดยที่มีความสะใจเล็ก ๆ ปนอยู่ในน้ำเสียง
อูดินใบหน้าบิวเบี้ยวขึ้นมากอีก หน้าเขาเปลี่ยนสีไปมา ดูเหมือนว่าเขาจะโกธรจินมากจริงๆ
“แก...”
ในตอนนั้นเองจู่ๆอูดินก็กลับมามีสีหน้าปกติ จินเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดี เขาก้าวถอยหลังออกห่างจากอูดิน แต่ดูเหมือนจะสายเกินไป
“แกเองดูเหมือนจะเล่นเกมนี่เก่งจริงๆ แต่ยาจกอย่างแก ไม่มีทางเทียบความแข็งแกร่งกับสตาร์อย่างฉันได้หรอก!!” อูดินปล่อยหมัดไปที่ท้องของจินอย่างรวดเร็ว
ปั๊ง!
ในเสี้ยววินาที่ก่อนที่หมัดของอูดินจะโดนตัวของจินนั้น ร่างชุคคลุมดำที่พุ่งเข้ามาก่อนที่จะรับหมัดนั้นด้วยฝักดาบสีดำ
จินถูกแรงอัดมหาศาลกระเด็นออกไปข้างหลัง จากนั้นเขาก็กระอักเืออกมา
หมัดมันรุนแรงมาก!
อูดินดวงตาเบิกกว้าง แม้ว่าเขาจะไม่ได้ลงมือเต็มแรง แต่คนที่อยู่ในระดับเดียวกับเขาก็ไม่มีใครที่สามารถรับหมัดเขาด้วยมือเดียวได้มาก่อน!
อูดินะโถอยหลังออกไป เขานั้นรวดเร็วมากผิดจากร่างกายที่ใหญ่โตนั้นเสียจริง
บุคคลลึกลับในชุดคลุมดำเองก็ไม่ได้ตามอูดินไป สถานการณ์ในสระเกลาิญญาตอนนี้กลายเป็ตรึงเครียดขึ้นมา
“แกเป็ใคร!”
อูดินรับรู้ได้ทันทีว่าคนตรงหน้าไม่ธรรมดา หมัดที่อัดพลังของเขากว่า 70% ของเขา กลับถูกคนตรงหน้ารับด้วยดาบที่ถืออยู่ในมือข้างเดียว คน ๆ นี้ไม่ใช่คนคนที่ควรยุ่งด้วย
“ฉันถามว่าแกเป็ใครกันแน่” อูดินถามอย่างระมัดระวัง
คนที่อยู่ในผ้าคุมดำไม่ตอบ แต่ชี้ไปที่จิน “นายกำลังทำผิดกฎกาแล็กซี่ ฉันสามารถแจ้งทหารคุมกฏได้ถ้า้า นายควรรีบออกไปให้พ้นหน้าฉันทันที”
อูดินขมวดคิ้ว แต่เมื่อนึกถึงความแข็งแกร่งของบุคคลชุดคุมดำคนนี้ เขาก็เดินออกไปโดยที่ไม่ได้โต้ตอบอะไรมากนัก เขารู้จักรุกและถอย ไม่งั้นเขาคงไม่สามารถอยู่ในฟอร์บิดได้
แต่อย่างไรก็ตามคนในชุดดำก็เอ่ยขึ้นมาอีก
“ดูเหมือนนายจะลืมอะไรบางอย่างไป”
อูดินทำท่าลังเลก่อนจะโยนการ์ที่เป็สีทองไปให้ เขากัดฟันและเดินออกไป
ผู้ชมที่กำลังมุ่งดูอยู่เมื่อเห็นว่า ผู้ที่แข็งแกร่งอีกคนปรากฏตัวขึ้นมา พวกเขาก็รีบแยกย้ายกันทันที ใครบ้างหละที่อยากจะไปมีเื่กับคนที่ชนะอูดินผู้ซึ่งอยู่ในอันดับที่ 22 ของการจัดอันดับในกาแล็คซี่ได้?
คนในชุดดำ้าพยุงจิน แต่ดูเหมือนเขาไม่้าความช่วยเหลือ
จินยกมือโบกไปมา เพื่อบอกให้บุคคลชุดดำว่าไม่เป็ไร แต่เขาพบสิ่งนึง มือของคน ๆ นี้บอบบางเป็อย่างมาก และเขาก็คาดว่าน่าคน ๆ นี้น่าจะเป็ผู้หญิง แต่ในตอนนี้เขาไม่ได้สนใจจุด ๆ นี้ซักเท่าไหร่
จินรับการ์ดสีทองนั้นมา หลังจากที่หญิงลึกลับมอบให้กับเขา เมื่อเห็นว่าจินได้ของที่ควรเป็ของเขาเป็ที่เรียบร้อยแล้ว ผู้หญิงลึกลับคนนี้ก็เดินจากออกไป
จินมองตามหลังสาวลึกลับคนนี้ไป และนำมือไปเช็คเืมุมปาก เพียงแค่คลื่นกระแทกจากการที่หมัดกับดาบปะทะกัน เขาถึงกับกระอักเืออกมา ไม่อยากจะนึกสภาพตอนที่โดนหมัดนั้นเข้าไปเต็มๆ
จินเก็บการ์ดสีทองในมือ ก่อนที่จะเดินกลับที่พัก
....
“อู้ย เจ็บเป็บ้าเลยวุ้ย” จินบ่นโอดครวญเมื่อเข้ามาถึงห้องพักแล้ว ในวันนี้เขาเหมือนจะได้พบเจออะไรหลายอย่างจริงๆ
ทั้งเจอทหารสาวที่ดูน่ารำคาญ เจอสระน้ำที่ดูน่าสงสัย เจอเกมกระดานที่เคยเล่นเมื่อก่อน และที่สำคัญที่สุด เขารู้ซึ่งถึงสิ่งสำคัญที่สุดของยุคนี้แล้ว ความแข็งแกร่ง!
พละกำลังดูเหมือนออกมาจากการ์ตูนเมื่อ 500 ปีก่อน ในตอนที่หมัดกำลังเข้ามาปะทะกับตัวเขา หากผู้หญิงชุดดำคนนั้นไม่เข้ามาช่วย จิตใจลึก ๆ ของเขาเองก็รู้สึกว่าเขาอาจตายจริง ๆ ก็ได้ ถ้าโดนมันเข้าไป
แน่นอนว่าเขาจะต้องแก้แค้นไอเ้าอูดินนั้นแน่! เขาจะทำให้มันรู้สึกเสียใจที่มาบอกเขาว่าเป็ยาจก! แค้นนี้ต้องได้รับการชำระ! ฉะนั้นแล้ว ในวันพรุ่งนี้เขาจะเข้าไปในสิ่งที่ทุกคนเรียกว่าฟอร์บิด! มันจะเป็การเริ่มต้นชีวิตของเขาในโลกอนาคตนี้อย่างแท้จริง สิ่งที่เขา้าในตอนนี้คือความแข็งแกร่ง!
แต่ตอนนี้เขาขอนอนก่อนเถอะ ไม่ไหวแล้ว...
242
