ข้ามมิติทั้งที ดันมาอยู่ยุครังสี

บทที่ 230 เก็บและพักไว้(ฟรี)

ไม่นานนัก ฝูงสัตว์กลายพันธุ์ก็มาถึงใกล้ๆ แล้ว พวกมันมุ่งตรงไปยังเมืองเฟิงหวง ตำแหน่งที่เหลียนเซวียนและคณะอยู่นั้นค่อนข้างห่าง เกินระยะยิงของจรวด

ทั้งสองจึงกระโดดลงจากรถบรรทุก แล้วมุ่งหน้าตรงไปยังเขตเมือง

เมื่อเข้าไปใกล้ จึงเห็นชัดว่ากลุ่มที่มาวันนี้ล้วนเป็นสัตว์กลายพันธุ์ขนาดใหญ่ ตัวโตกว่าปกติมาก หมาป่าตัวมหึมาเหล่านั้นดูเหมือนจะขี่ได้ราวกับม้า

โครมครืน! เพล้ง! ปัง!

ก่อนที่เหลียนเซวียนจะทันได้ตั้งตัว ทหารประจำป้อมปราการของเมืองเฟิงหวงก็เปิดฉากยิงไปก่อนแล้ว!

ทั้งสองจึงยิงตามไปติดๆ คราวนี้ระบบไม่ได้ประกาศเสียง เหลียนเซวียนใช้จังหวะว่างมองดู เยี่ยมมาก คะแนนพุ่งขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

กำลังยิงของเหลียนเซวียนและเสี่ยวหยางรุนแรงมาก เมื่อฝูงสัตว์กลายพันธุ์รู้ตัว ก็หลีกเลี่ยงตำแหน่งของพวกเขาทั้งสอง

"ทางนี้หมดแล้ว หัวหน้า ไปทางโน้นกัน"

ไม่ทันที่เหลียนเซวียนจะตอบ เสี่ยวหยางก็พุ่งออกไปก่อนแล้ว กระสุนปืนใหญ่ตกลงในฝูงสัตว์เป็นระยะๆ เด็กคนนี้ไม่รู้จักกลัวเลย เหลียนเซวียนถอนหายใจ เผิงฮุยกับเสี่ยวหยางช่างเป็นสองขั้วสุดโต่ง

คนหนึ่งระมัดระวังเกินไป อีกคนบุ่มบ่ามเกินไป

แต่ตอนนี้ตะโกนอะไรเขาก็คงไม่ได้ยิน ปล่อยให้เป็นไปตามยถากรรม

เธอค่อยๆ เคลื่อนไปหาเสี่ยวหยางอย่างระมัดระวัง หลังจากทั้งสองพบที่กำบังใหม่ก็เริ่มยิงต่อ

ต้องยอมรับว่าเด็กคนนี้หาตำแหน่งได้ดี เนินเขาเล็กๆ อยู่พอดีกับเส้นทางที่ฝูงสัตว์ต้องผ่าน ทั้งสองเพียงแค่นอนราบบนยอดเขา สัตว์กลายพันธุ์ด้านล่างก็เหมือนสายน้ำที่ไหลผ่านมาไม่ขาดสาย

ไม่จำเป็นต้องเล็ง แค่ยิงก็พอ

ระหว่างต่อสู้ เหลียนเซวียนสังเกตชั้นวางสินค้าเล็กๆ ในระบบ ทันใดนั้น ไอคอนปืนใหญ่ก็สว่างขึ้น มองดูคะแนน 10.3 ล้านคะแนน

ดีมาก

เหลียนเซวียนอยากเห็นพลังของปืนใหญ่นี้โดยเร็ว แต่ถ้าซื้อของนี่ออกมา จะอธิบายกับสองคนนี้อย่างไร?

และไม่มีรถลากปืนใหญ่ จะขนกลับฐานหมิงเยว่อย่างไร?

ช่างเถอะ เรื่องที่มาเธอยังสามารถแต่งเรื่องได้ แต่การขนส่งเป็นปัญหาจริงๆ สู้รอกลับถึงหมิงเยว่ค่อยเอาออกมาใช้ดีกว่า

เหลียนเซวียนยังคงใช้จรวดต่อสู้ต่อไป

คะแนนความดีในสมองเพิ่มขึ้นไม่หยุด เธอถือโอกาสนี้เก็บเงินสำหรับกระสุนปืนใหญ่ของตัวเองให้มากขึ้น

ทันใดนั้น ท่ามกลางเสียงปืนกระหึ่ม เหลียนเซวียนได้ยินเสียงสัญญาณเตือนภัยดังมาจากเมืองชั้นในของเฟิงหวง!

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น สัญญาณเตือนภัยดังไปทั่วเมือง แสดงว่าสถานการณ์ปัจจุบันไม่ดีเลย

สัตว์กลายพันธุ์ที่เชิงเขาเหมือนคลื่น ดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุดที่จะโถมเข้ามา

เสียงปืนในเมืองค่อยๆ เบาบางลง จนกระทั่งหลังเสียงปืนสุดท้าย บนท้องฟ้าเหลือเพียงเสียงสัญญาณเตือนภัยเดียวดาย ราวกับระฆังแห่งความตาย ส่งเสียงไม่หยุด

เสียงผู้ชายที่เศร้าโศกดังมา

"พี่น้องประชาชน เมืองเฟิงหวงหมดกระสุน ขอให้พี่น้องประชาชนปิดประตูหน้าต่างให้แน่นหนา ซ่อนตัวอยู่ในบ้าน อย่าออกไปข้างนอก พี่น้องประชาชน..."

เหลียนเซวียนและเสี่ยวหยางก็หยุดยิงด้วย!

ทั้งสองมองหน้ากัน เมืองเฟิงหวงอ่อนแอขนาดนี้เชียวหรือ!

ต่อสู้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง กระสุนก็หมดแล้ว?

ฐานใหญ่ขนาดนี้ ไม่เก็บสำรองกระสุนไว้บ้างหรือ?

ฝุ่นควันค่อยๆ จางลง เหลียนเซวียนเห็นฝูงสัตว์กลายพันธุ์รวมตัวกันนอกเมือง พวกมันเหยียบซากสัตว์กลายพันธุ์ที่ถูกยิงตายก่อนหน้านี้ กระโดดข้ามกำแพงเมืองได้อย่างง่ายดาย เข้าสู่เขตเมือง

ซากสัตว์กลายพันธุ์ที่กองทับถมกันไม่เพียงเป็นสะพานให้พวกที่มาทีหลังเท่านั้น แต่ยังทำลายตาข่ายไฟฟ้ารอบกำแพงจนย่อยยับ

เสี่ยวหยางกะพริบตาถาม

"หัวหน้า เรายังสู้ต่อไหม?"

ทหารรับจ้างของเมืองเฟิงหวงก็ยอมแพ้แล้ว ตอนนี้เหลือแค่จรวดสองกระบอกของพวกเขา แม้ว่าทุกครั้งที่ยิงจะฆ่าสัตว์กลายพันธุ์ได้ 3-4 ตัว แต่เมื่อเทียบกับฝูงสัตว์ที่เชิงเขา มันเป็นเพียงเศษเสี้ยวเท่านั้น

ไม่ได้ประโยชน์มากนัก

ในสายลมเช้าที่พัดโหมกระหน่ำ เหลียนเซวียนรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวของผู้คน เธอเหลือบเห็นรถหุ้มเกราะของกองทัพอยู่ที่ช่องโหว่ของกำแพง

คนในรถหายไปแล้ว ประตูรถเปิดอยู่ หมาป่ายักษ์กลายพันธุ์กระโดดข้ามหลังคารถอย่างต่อเนื่อง

เหลียนเซวียน... ถ้าเธอสามารถเก็บรถได้หนึ่งคัน การเก็บปืนใหญ่ได้สักกระบอกก็สมเหตุสมผลไม่ใช่หรือ?

เธอเดินอ้อมไปอีกด้านของยอดเขา ไปยังที่ที่เสี่ยวหยางมองไม่เห็น

เงียบๆ ซื้อปืนใหญ่ลงมา!

สัตว์กลายพันธุ์ที่เข้าเมืองไปแล้วฆ่าไม่ได้ แต่สัตว์ที่ยังรวมตัวกันอยู่นอกเมือง จะใช้ปืนใหญ่ระเบิดได้หรือไม่

หากเป็นเช่นนี้ ประชาชนในเมืองจะมีโอกาสอยู่รอดมากขึ้นหรือไม่?

เมื่อนิ้วของเหลียนเซวียนกดปุ่ม "ซื้อทันที" ปืนใหญ่ลายพรางเปล่งประกายใหม่ปรากฏตรงหน้าทันที ดูน่าเกรงขาม!

ดุดัน!

คู่มือฉบับหนึ่งปรากฏในสมองของเหลียนเซวียนทันที: จรวดต่อสู้อากาศยานรุ่น I998

สามารถเลือก: โจมตีเฉพาะสายพันธุ์ หรือสายพันธุ์ที่ไม่ได้รับผลกระทบจากการโจมตี

ปืนใหญ่ครอบคลุมพื้นที่ 5 ตารางกิโลเมตร สามารถกำหนดบริเวณเฉพาะในระยะโจมตี 5 ตารางกิโลเมตรที่ไม่ได้รับผลกระทบจากการโจมตี

สมองของเธอแฮงค์ไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจความหมายในคู่มือ

ปืนใหญ่นี้... ภายนอกดูเหมือนจรวดต่อสู้อากาศยานรุ่น I998 ของกองทัพทุกประการ แต่ในแง่ของผลการโจมตี มันเป็นคนละเรื่องกัน

อาวุธที่ผลิตโดยระบบยังคงทรงพลังเหนือธรรมชาติดังเคย แม้พื้นที่ครอบคลุมจะมีเพียง 5 ตารางกิโลเมตร แต่เธอสามารถกำหนดให้มนุษย์เป็นสายพันธุ์ "ที่ไม่ได้รับผลกระทบจากการโจมตี" เมื่อปล่อยกระสุนหนึ่งนัด สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในเมืองเฟิงหวงยกเว้นมนุษย์จะถูกทำลายหมด

ภายนอกปืนใหญ่ไม่มีอะไรพิเศษ แต่การกำหนดสายพันธุ์เหล่านี้ต้องทำในสมองของเหลียนเซวียน เธอเงียบๆ กำหนดให้มนุษย์อยู่นอกการโจมตี ปรับตำแหน่งและมุม

แล้วกดปุ่มยิง

ปัง!

กระสุนปืนใหญ่หนึ่งนัดยิงเข้าสู่จุดที่สัตว์กลายพันธุ์หนาแน่นที่สุดตรงช่องโหว่ของกำแพง พร้อมกับจุดโจมตีในรัศมี 5 กิโลเมตรโดยรอบ สัตว์กลายพันธุ์ทั้งหมดล้มลงในพริบตา!

ในขณะเดียวกัน เหลียนเซวียนสังเกตว่าคะแนนความดีในสมองของเธอพุ่งขึ้นทันทีเป็น 6.79 ล้านคะแนน การยิงครั้งนี้ฆ่าสัตว์กลายพันธุ์ไปกว่า 600 ตัว สะใจจริงๆ!

ปรับมุมและระยะยิงทันที ยิงนัดถัดไป 11.27 ล้านคะแนน

ยิงต่อไป!

เดี๋ยวก่อน!

ในสมองของเธอปรากฏหน้าต่างแจ้งเตือนที่เน้นข้อความ: ขอแสดงความยินดี คุณปลดล็อค "ฟังก์ชั่นพักไว้ชั่วคราวของระบบ" สามารถใช้คะแนน 10 ล้านคะแนนซื้อช่อง "เก็บและพักไว้"

ต้องการซื้อหรือไม่?

เธอกดปุ่ม "ใช่" โดยไม่ลังเล นี่คือสิ่งที่เธอคิดหรือ?

เมื่อเหลียนเซวียนคลิก ช่องใส่สินค้าสีเขียวปรากฏบนหน้าจอ

การพักไว้ชั่วคราว: เธอเลือก "ปืนใหญ่รุ่น I998" คลิก "พักไว้ทันที"

ในพริบตา ปืนใหญ่ตรงหน้าเหลียนเซวียนหายไป แทนที่ด้วยภาพปืนใหญ่ในช่องสีเขียวของระบบ!

เฮ้ย!

เจ๋งชิบหายเลย!

เสียงฝีเท้าเหยียบใบไม้กรอบแกรบดังใกล้เข้ามา เหลียนเซวียนเงยหน้ามอง เป็นเสี่ยวหยาง

เดิมเธอเตรียมข้ออ้างไว้แล้ว หากเสี่ยวหยางเห็นปืนใหญ่นั้น เธอจะบอกว่าเก็บได้

แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่จำเป็นต้องใช้ข้ออ้างนี้แล้ว

เสี่ยวหยางหน้าแดงเพราะความตื่นเต้น วิ่งมาข้างหน้าเหลียนเซวียน

"หัวหน้า หัวหน้า คุณเห็นไหม สัตว์กลายพันธุ์เยอะมากตายหมดแล้ว ตายหมดแล้ว!"

เหลียนเซวียนพยักหน้า

"ฉันเห็นแล้ว"