บทที่ 26: การหลบหนีและการเตรียมการทะลวงขั้นครั้งใหญ่
"ไอ้สวะหลินฟาน! หยุดเดี๋ยวนี้นะ!"
เสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวของเยี่ยเฟิงดังไล่หลังมาไม่ขาดสาย พายุเพลิงถูกส่งเข้ามาโจมตีหลินฟานเป็ระลอก แต่ก็ถูกเขาหลบหลีกไปได้อย่างฉิวเฉียด
หลินฟานไม่ได้หันกลับไปมองแม้แต่น้อย เขากระตุ้นเคล็ดวิชาเท้าท่องเมฆาจนถึงขีดจำกัด ร่างของเขากลายเป็เงาสายฟ้าสีม่วงที่พุ่งผ่านป่าทึบด้วยความเร็วที่น่าใ เขาััได้ถึงจิตััที่ทรงพลังหลายสายที่กำลังล็อกเป้ามาที่เขาอย่างไม่ลดละ
"ต้องสลัดพวกนี้ให้หลุด!"
เขาใช้ความทรงจำเกี่ยวกับภูมิประเทศที่ได้เห็นมาระหว่างการเดินทางให้เป็ประโยชน์ เขาวิ่งซิกแซกเข้าไปในหุบเหวที่เต็มไปด้วยสัตว์อสูรดุร้าย เสียงคำรามของสัตว์อสูรที่ถูกรบกวนดังขึ้นเป็ระยะ ช่วยสร้างความวุ่นวายและสกัดกั้นผู้ที่ไล่ตามมาได้ชั่วขณะ
แต่เยี่ยเฟิงและฉินเจี๋ยนั้นแข็งแกร่งเกินไป พวกเขาไม่ได้สนใจสัตว์อสูรระดับต่ำเ่าั้เลยแม้แต่น้อย และยังคงไล่ตามเขามาอย่างกระชั้นชิด
"ดูเหมือนว่าแค่วิ่งหนีอย่างเดียวคงไม่พอ" หลินฟานคิดในใจขณะที่พุ่งเข้าไปในถ้ำแห่งหนึ่ง
นี่คือถ้ำที่เขาสังเกตเห็นไว้ก่อนหน้านี้ มันเป็ระบบถ้ำที่ซับซ้อนและมีทางออกหลายทาง
ทันทีที่เข้ามาในถ้ำ เขาก็ไม่ได้วิ่งตรงไปข้างหน้า แต่กลับใช้ความเร็วทั้งหมดที่มี หักเลี้ยวอย่างกะทันหันแล้วย้อนกลับมาทางเดิม ก่อนจะแอบเข้าไปในอุโมงค์เล็กๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดซึ่งเป็ทางแยกที่ไม่มีใครสังเกตเห็น
จากนั้น เขาก็ถอดเสื้อคลุมชั้นนอกของตัวเองออก ผสานพลังปราณอสุนีบาตของเขาเข้าไปเล็กน้อย แล้วโยนมันลึกเข้าไปในอุโมงค์หลักที่เขาเพิ่งวิ่งผ่านมา!
ไม่นานนัก ร่างของเยี่ยเฟิงและฉินเจี๋ยก็พุ่งเข้ามาในถ้ำ
"กลิ่นอายของมันหายไปทางอุโมงค์นั้น!" เยี่ยเฟิงะโอย่างไม่ลังเล เขาััได้ถึงกลิ่นอายของหลินฟานที่หลงเหลืออยู่จางๆ บนเสื้อคลุม และพุ่งตามเข้าไปในอุโมงค์หลักทันที
ฉินเจี๋ยขมวดคิ้วเล็กน้อย เขารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ก็ไม่มีเวลาให้คิดมาก จึงต้องรีบตามเยี่ยเฟิงเข้าไป
แผนลวงเสือออกจากถ้ำของหลินฟานได้ผล!
เขาไม่รอช้า รีบวิ่งไปตามอุโมงค์ลับที่เขาเลือกไว้อย่างรวดเร็ว หลังจากวิ่งวนอยู่ในถ้ำที่มืดมิดและซับซ้อนอยู่นาน ในที่สุดเขาก็พบทางออกที่อยู่อีกฟากหนึ่งของูเา
เขาวิ่งต่อไปอีกหลายชั่วยามจนแน่ใจว่าได้สลัดผู้ไล่ตามหลุดอย่างสมบูรณ์แล้ว จึงได้พบกับน้ำตกขนาดเล็กที่ซ่อนตัวอยู่อย่างลับตาคน เื้ัม่านน้ำตกนั้นมีถ้ำที่แห้งและปลอดภัยซ่อนอยู่
"ที่นี่แหละ"
หลินฟานพุ่งผ่านม่านน้ำตกเข้าไปในถ้ำ เขาสะบัดมือสร้างผนึกป้องกันและผนึกซ่อนเร้นอย่างง่ายๆ ที่ท่านอาจารย์เคยสอนไว้ขึ้นมาปิดปากถ้ำ นี่เป็ค่ายกลระดับต่ำ แต่ก็เพียงพอที่จะป้องกันการรบกวนจากสัตว์อสูรทั่วไปและซ่อนกลิ่นอายของเขาได้
ฟู่...
ในที่สุด เขาก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เขาทรุดตัวลงนั่งพิงผนังถ้ำ ความเหนื่อยล้าจากการหลบหนีและการใช้พลังอย่างมหาศาลถาโถมเข้ามาทันที แต่หัวใจของเขากลับเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นอย่างถึงขีดสุด!
ความจริงที่ว่าเขาเพิ่งจะชิงสมบัติล้ำค่ามาจากเหล่าอัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดในแดนลับได้สำเร็จ... มันช่างน่าเหลือเชื่อ!
หลังจากพักจนลมหายใจกลับมาเป็ปกติแล้ว เขาก็ไม่รอช้าที่จะนำ "ผลตอบแทน" จากความเสี่ยงในครั้งนี้ออกมาดู
เขานำผลไม้สีทองอร่ามผลหนึ่งออกมาจากแหวนมิติ
ทันทีที่ "ผลแก่นิญญา" ปรากฏขึ้น! ทั้งถ้ำก็สว่างไสวไปด้วยแสงสีทองอันอบอุ่น! กลิ่นหอมอันบริสุทธิ์และศักดิ์สิทธิ์แผ่กระจายไปทั่วทุกอณูของอากาศ เพียงแค่สูดดมเข้าไปก็ทำให้พลังปราณของเขากลับมาฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว!
และในตอนนั้นเอง! เสียงของระบบในหัวของเขาก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องราวกับจะพังทลาย!
[ติ๊ง! ตรวจพบสมบัติ์และปฐีระดับสูงสุด "ผลแก่นิญญา"!]
[กำลังวิเคราะห์สรรพคุณ... ผลไม้นี้บรรจุพลังงานแห่งเต๋าบริสุทธิ์ สามารถใช้ในการสร้างรากฐานที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ และชำระล้างจิติญญาของผู้ใช้!]
[คำแนะนำพิเศษจากระบบ: การบริโภคผลไม้นี้จะช่วยให้โฮสต์สร้าง 'รากฐานแห่งเต๋าอสุนีบาต' ที่สมบูรณ์แบบที่สุด! ผลการดูดซับจะถูกทวีคูณ 100 เท่า! มีโอกาส 50% ที่จะปลุกคุณสมบัติที่ซ่อนเร้นของ 'กายาไร้ลักษณ์' ขั้นต่อไป!]
ปลุกคุณสมบัติของกายาไร้ลักษณ์!
หัวใจของหลินฟานแทบจะหยุดเต้น! ั้แ่ได้ระบบมา เขาก็รู้ว่าร่างกายของเขานั้นพิเศษกว่าคนอื่น แต่เขาก็ไม่เคยรู้ว่ามันมีความสามารถอะไรซ่อนอยู่บ้าง!
นี่คือโอกาสครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดนับั้แ่ที่เขาได้เกิดใหม่!
เขามองผลไม้สีทองในมือ ดวงตาของเขาลุกโชนไปด้วยความคาดหวังและความมุ่งมั่นอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
"เอาล่ะ... มาดูกันว่า... หลังจากนี้ข้าจะแข็งแกร่งขึ้นไปได้ถึงระดับไหน!"
เขาไม่ลังเลอีกต่อไป อ้าปาก... แล้วกัดผลแก่นิญญาเข้าไปคำใหญ่!
การทะลวงขั้นครั้งประวัติศาสตร์ที่แท้จริง... กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว ณ ถ้ำแห่งนี้!