บทที่15 10ศิษย์ป่าไผ่และความแข็งแกร่งของเหม่ยตู้ซา
“เ้ามาใหม่คงยังไม่รู้สินะ 10 ศิษย์ป่าไผ่ดำนั้นคือบุคคลที่เป็สุดยอดที่เก่งที่สุดใน10อันดับจากศิษย์ทั้งหมด1500คนและข้าก็เป็หนึ่งในนั้น โดยทุกสองปีจะจัดงานล่าอสูรใครสามารถนำหินอสูรมาได้มากที่สุดจะได้รับอันดับหนึ่งไป ถ้าได้ระดับสูงๆก็จะได้คะแนนเพิ่มมากขึ้นด้วยปีนี้ก็มีจัดแข่งนะเ้าจะลงไหม”
ฟานเยว่พูด
“เห็นทีข้าคงขอผ่านพลังข้าน้อยนิดนักไม่น่าจะแข่งให้นะศิษย์พี่ท่านคงจะแข็งแกร่งมากใช่หรือไม่ถึงติด1ใน10”
“ข้าติดแค่ที่สามไม่เท่าไรหลอกอ่อซานหนิงก็ติดที่ห้านะนากก็เป็สุดยอดเหมือนกันเห็นแบบนั้นก็เถอะ”
“หาาาา!!!!...ศิษย์พี่ซานหนิงก็เป็หนึ่งในสิบอย่างนั้นหรือข้านับถือๆช่างเป็ยอดหญิงจริงๆข้าน้อยชื่นชม”
“เ้าบ้าไม่ต้องมาแกล้งชมข้า เดี๋ยวข้าจะอัดเ้า”นางพูดพร้อมเดิมมาหาเนี่ยฟง “ซางหนิงเ้านี่ช่างอารมณ์ร้อนจริงนะศิษย์น้องชมเ้าแล้วยังไม่พอใจอีกเ้าแปลกคนจริง”
“เ้าไม่ต้องมาพูดฟานเยว่อย่าคิดว่าเ้าสวยแล้วจะมีแต่คนยอมเ้านะ” นางโมโหเต็มที่ “ศิษย์พี่ทั้งสองอย่าทะเลาะกันเลยข้าจะสอนพวกท่านเอง” เนี่ยฟงยิ้ม
เมื่อเนี่ยฟงสอนทุกคน ก็เริ่มสร้างไฟได้นิดหน่อยต่างก็ขอบใจเนี่ยฟง “เนี่ยฟงได้ยินว่าเ้าเป็ศิษย์ส่วนตัวของเหม่ยตู้ซาใช่หรือไม่” จิวจื่อหยาถาม “ถูกแล้วท่านอาจารย์ข้าเป็ศิษย์ของพี่สาว”
“ทำไมเ้าเรียกนางว่าพี่สาวมีเหตุผลอันใดกัน”นางทำหน้าสงสัย”พี่สาวให้ขาเรียกแบบนี้ตอนเราพบกันครั้งแรกข้าก็เลยเรียกมาตลอด”
“นางต้องเห็นอะไรในตัวเนี่ยฟงเป็แน่มิเช่นนั้นคนเช่นนางไม่มีวันยอมรับใคร”
ขณะเดียวกันเหม่ยตู้ซาเมื่อได้ทราบข้อมูลจากเนี่ยฟงจึงติดต่อไปยัง เครือข่ายทั้งสามอาณาจักรเพื่อสืบหาที่อยู่ของอสูรระดับ7อย่างเงียบๆ ที่นางไม่ได้ซักเนี่ยฟงเพราะไม่้าให้เขาเกิดความกลัวเนื่องจากเขายังเด็กเกินไป นางนั่งสมาธิเพื่อดูดซับพลังิญญาและพยายามทะลวงพลัง
มิติผันแปรในขั้นิญญาเทพขั้น8 เมื่อประตูขั้น9เปิดออก อสูรที่มีหน้าเหมือนสิงโตมีเขางอกออกมาจากหัวทั้งสองด้านร่างกายยืนได้เหมือนมนุษย์มีเปลวไฟลุกทั้งตัว ขนาดตัวสูงสี่เมตร ก้าวออกมาจากประตู
นางยืนเอามือไขว้หลัง สสารมืด ทันใดนั้นความมืดปกคลุมไปทั่วมิติผันแปร
กระบี่มืด กระบี่พุ่งไปหาอสูรด้วยความเร็ว อสูรไม่หลบยืนประทะ ปลายกระบี่ประทะกับอกอสุร เกินแรงสั่นไหวพลังต้านกันไปมา “หึ...วันนี้ข้าจะผ่านเ้าไปให้ได้ ใยแห่งความมืด มีเถาวัลย์ทะลุทะพื้นขึ้นมามัดร่างของอสูรไว้ขณะเดียวกันกระบี่มืดก็ยังแทงอยู่ที่หน้าอก
ให้ข้าผ่านไปสะเ้าอสูร ในมือนางปรากฎกระบี่ที่เป็รูปดอกโบตั๋นสีม่วง เพลงกระบี่พันทิวา ทันทีที่นางร่ายรำกระบี่ก็เหมือนมีกระบี่นับพันหมุนวนรอบตัวนาง
“รับไปสะ”กระบี่นับพันแท่งเข้าไปที่กระบี่มืดแล้วมันก็รวมพลังกันเจาะหน้าอดอสูร อสูรร้องคำรามะโออกเถาวัลย์ขาดกระจุย มันรวบรวมเปลวไฟในตัวแล้วยิงไปหาเหม่ยตู้ซา นางใช้มือปัดออกอย่างง่ายได้
“หึ. เ้าดูถูกข้ารึ หมื่นกระบี่มืด” กระบี่นับหมื่นพุ่งใส่อสูร อสูรลอยบนอากาศปรากฎลูกแก้วใสล้อมรอบตัวป้องกัน ทันใดนั้นอสูรหายไปจากสายตา “หึ...แค่นี้คิดว่าข้าตามไม่ทันรึ” แสงปะทะกันไปมาในอากาศรวดเร็วต่อเนื่องจนมองไม่ทันแรกกันไปเป็ร้อยกระบวนท่า เพลงกระบี่พันทิวาฆ่าอสูร กระบี่นับพันล้อมอสูรมันป่นเนื้ออสูรอย่างเร็ว ทันใดนั้นมันก็รวบรวมพลังกันกระบี่ทั้งหมดกระเด็นออกพุ่งหาเหม่ยตู้ซา
“โล่ธาตุมืด” นางสร้างโล่ออกมาด้านหน้าอสูรพุ่งมาแรงและเร็วกระแทกทะลุโล่ถึงตัวนาง
พรวด.....นางกระอักเื “บ้าจริงช้าไป เพลงกระบี่พันทิว่าราตรีสีดำ “กระบี่นับพันลองอยู่เต็มท้องฟ้าพุงจู่โจมอสูรอสูรพุ่งเข้ามาโดยไม่สนกระบี่ที่พุ่งเข้ามาแท่งตัวมัน เือาบไปทัวร่างมัน เมื่อถึงตัวเหม่ยตู้ซามันตวัดแขนฟาดไปที่หัวนาง
ฟาววว!!!!!
นางเบี่ยงตัวหลบและตวัดกระบี่ไปที่คอมันเอาเล็บรับกระบี่แต่ด้วยพลังของกระเพลงกระบี่พันทิว่า ทุกครั้งที่ออกกระบี่หนึ่งครั้งเท่ากับกระบี่พันเล่ม อสูรกระเด็นทันที มันโกรธสุดๆมันเร่งพลังไฟลุกโชนที่ตัวมันพุ่งเข้าใส่นางทันที ทั้งคู่ใช้ความเร็วแลกหมัดกันจนมองไม้ทัน “กระบี่มืดดาวตก”
ตู้ม!!!!!!
กระบี่มืดดาวตกคือการสร้างธาตุมืดเป็กระบี่ยังษ์พุงลงมาจากท้องฟ้าใส่เป้าหมายด้วยความเร็ว อสูรเอาแขนซ้ายรับแต่ว่าความแรงของมันเกินแขนจะรับไหว แขนซ้ายมันสลายไปทันที “เสร็จข้าล่ะ”
“เพลงกระบี่พันทิวาเกลียวคลื่นทะลวงอสูร”กระบี่นับพันม้วนตัวพุ่งทะลวงไปยังร่างอสูรมันพยายามต้านเอาไว้แต่ว่าเหม่ยตู้ซาแข็งแกร่งเกินไป. ร่างอสูรหายไปทันที
แล้วพลังก็ใหลเข้ามาในตัวนางพลังขั้นเก้าร่างนางมีสีทองสองสว่างจ้าไปทั่วสำนัก สั่นะเืบริเวณโดยลอบพลังจากทุกทิศทางใหลเข้ามาในตัวนาง
เบื้องหน้าที่ประตูสี่ทองบานใหญ่โตมาก ตอนนี้นางยังคงเปิดไม่ไหวนางถอนใจแล้วลืมตาขึ้นร่างสีทองค่อยๆกลายเป็ปกติ
อาจารย์ทุกคนในสำนักรู้ตัวทันทีว่านางทำได้แล้วเหลือแต่ตัดผ่าน ไปิญญาเทพ์เท่านั้นนางก็จะแข็งแกร่งที่สุดในอนาจักร นางเป็หนึ่งในอัจฉริยะที่หาได้อยากเช่นกัน
“การทะลวงมันเหนื่อยสุดๆไปเลยถ้าไม่จำเป็ข้าไม่ทะลวงเด็ดขาด หนุ่มน้อยเ้าก้าวหน้าถึงไปไหนแล้วอีกครึ่งเดือนข้าอยากรู้ว่าเ้าจะทำได้ขนาดไหน”
เนี่ยฟงยังคงฝึกทักษะที่เหม่ยตู้ซาสอนขณะเดียวกันทักษะกระบี่เงาอสูรขั้นสี่ก็ฝึกสำเร็จแล้ว เงามรณะ
การใช้เงามรณะนั้นต้องมีเงื่อนไขอยู่คือต้องมีเงาของตัวเองหรือของคู่ต่อสู้สามมารถทำให้เงาจู่โจมศัตรูหรือจู่โจมผ่านเงาหรือแม่แต่เขาไปหลบอยู่ในเงาได้เป็ทักษะสอดแนมมากกว่าปะทะโดยตรง
เนี่ยฟงนั่งพักอยู่ในป่าไผ่ก็ได้ยินเสียงสัตว์อสูรร้องเหมือนมีการต่อสู้ เขาจึงลองเข้าไปดู ก็ปรากฎศิษย์สำนักป่าไผ่ดำสามคนกำลังสู้กับอสูร ระดับ3อยู่มันคือมาาป่าเขาเงินมันยืนสองข้าแขนยาวมีกรงเล็บแหลมสีเงินขนของมันเป็สีเทาสูงสองเมตร
มันพุ่งจู่โจมคนทั้งสามคนอย่างรวดเร็วแต่ว่าคนทั้งสามไม่ได้เกรงกลัวอะไร ชายตัวสูวอายุน่าจะสิบหกสิบเจ็ดเรียกหอกออกมามันเป็หอกคู่ยาวประมาณสองเมตรแทงเข้าสวนไปที่อสูรเข้าที่หน้าอกจากนั้นเขาก็แทงหอกทั้งสองอันพร้อมกันไปที่ท้องอสูร อีกสองคนะโมาจากด้านข้างดาบและขวานฟาดลงมาที่หัวด้วยพลังิญญาเต็มที่อสูรตายทันที
“พวกเข้าเก่งจริงๆอสูรระดับสามมันแข็งแกร่งมากพวกเขาจัดการได้ง่ายไเช่นนี้แสดงว่าเข้าอาจถึงขั้นิญญาเทวะแล้วก็ได้”
“เ้าไม่ต้องงงหลอกเ้าบ้า เขาเป็อันดับ1ของ10 ศิษย์ป่าไผ่”
“ที่ข้างงเพราะศิษย์พี่นั่นแหละมาไงเนี่ย” เนี่ยฟงใทำไมเข้าไม่รู้ตัวว่านางมาอยู่ใกล้ๆนางร้ายนัก”ศิษย์พี่ท่านคิดถึงข้าอีกแล้วหรือถึงมาหาข้า”เนี่ยฟงยิ้ม
“เ้าพูดอะไรใครคิดถึงเ้าข้าซางหนิงมีแต่คนคิดถึงข้าเท่านั้นอย่างเ้าข้าไม่สนหลอก”
“เป็เช่นนี้เองว่าแต่ชายคนนั้นชื่ออะไรข้าอยากรู้เข้าเก่งมากหอกเขารวดเร็วและแข็งแกร่งสามารถตรึงอสูรระดับสามไว้ได้”
เขาชื่ออเจียงเฉิน....
12K
