ร้ายมาร้ายกลับไม่โกงนะครับ ฉบับฉิงเออร์

"ท่านพี่ ฉิงเอ๋อปาขนมใส่น้องเพค่ะ เปื้อนหมดเลย""ฉิงเอ๋อ!""อื้อๆๆ ปีศาท ข้ากลัว""นี่เจ้าว่าข้างั้นรึ!""องค์หญิง องค์ชาย หม่อมฉันขอประทานอภัยด้วยเพค่ะ""หลบไปซะ!""แต่องค์หญิงทรงมีสติไม่สมประกอบนะเพค่ะ"".....""ท่านพี่ นางแลบลิ้นใส่หม่อมฉันด้วยเพค่ะ นางต้องแกล้งหม่อมฉันแน่" นางโกหก"ฉิงเอ๋อ""องค์ชาย หม่อมฉันขอประทานอภัยด้วยเพค่ะ""ถึงจะเป็นบ้า แต่ก็ควรรู้จักที่ต่ำที่สูง""แต่องค์หญิงทรงเป็นคู่หมั้นขององค์ชายนะเพค่ะ""ข้าไม่สน""อร้าย!" เขาตรงเข้ามาจับฉันเหวี่ยงลงบนพื้น ฉันเลยแกล้งสลบไป"องค์หญิง!" ลู่หลินรีบเข้ามาดูฉันทันที"....""องค์หญิงฟื้นสิเพค่ะ องค์หญิง""อยากจะเรียกร้องความสนใจละสิ""โอ้ย เกิดอะไรขึ้น""องค์หญิงฟื้นแล้ว องค์หญิงเจ็บตรงไหนไหมเพค่ะ""ใครกล้าเอาหินมาทุบหัวข้าเนี้ย""องค์หญิง ไม่มีใครเอาหินมาทุบหัวนะเพค่ะ แต่ว่า" ฉันแกล้งมองไปรอบๆทั้งที่จริงๆรู้สถานการณ์หมดแล้ว"หยางหลง""....""ฟางหรง""องค์หญิงทรงจำได้แล้วเหรอเพค่ะ องค์หญิงหายแล้ว""เจ้า?" คนตรงหน้าดูตกใจมาก"ตกใจที่ข้าหายแล้วเหรอ ฟางหรง""ปะ..เปล่า ข้าแค่ดีใจที่เจ้าหาย""หึ" ลู่หลินพยุงฉันขึ้นไปนั่งบนเตียง"ฉิงเอ๋อ เจ้าหายแล้ว""ใช่ ข้าหายแล้ว ลู่หลิน ส่งแขก""....""คือ เชิญพวกเขาออกไป""เพค่ะ องค์หญิง""เจ้ากล้าไล่ข้าเหรอ""ทำไมข้าจะไม่กล้า ถึงข้าจะมาอยู่แคว้นของเจ้าในฐานะคู่หมั้น แต่ก็ใช่ว่าข้าจะต้องเป็นทาสเจ้า ข้ากับเจ้ามาศักดิ์เท่าเทียมกัน เหตุใดข้าจะไล่เจ้าไม่ได้""ฉิงเอ๋อ!""เชิญเพค่ะ หม่อมฉันจะพักผ่อน""ไปกันเถอะท่านพี่ เสื้อผ้าน้องเปื้อนหมดแล้วเพค่ะ""ข้าฝากไว้ก่อน ฉิงเอ๋อ" แล้วทั้งสองคนก็เดินออกไป"องค์หญิงเป็นอะไรไหมเพค่ะ ไหนมาให้ลู่หลินดูหน่อย""ข้าไม่เป็นแค่มีแผลนิดหน่อย""องค์หญิง เรากลับแคว้นของเรากันเถอะเพค่ะ"

"ยังไม่ใช่ตอนนี้หรอก ลู่หลิน~"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

หาย

นิยายแนะนำ

ร้ายมาร้ายกลับไม่โกงนะครับ ฉบับฉิงเออร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

หาย

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้