เพื่อลืมเธอ Nc 18 +++
ปึึก ...เสียงผมใช้หลังดันประตูห้องน้ำให้ปิดลงพร้อมกับใช้มือกดล็อกลูกบิดห้องน้ำในผับที่ว่าแคบก็ไม่ได้เป็ปัญหาสำหรับเราสองคน
" อืม " เสียงผมครางออกมาเบาๆ เมื่อร่างบางตรงหน้าใช้มือลูบวนที่เป้ากางเกงของผมกลิ่นน้ำหอมที่เย้ายวนใจทำให้ผมก้มใบหน้าเข้าไปซุกไซ้ที่ซอกคอของเธอ
" อ๊าาา.. ดีจังเลยค่ะวิน "เธอว่าพลางประคองใบหน้าของผมขึ้นมาจูบ ผมขบเม้มเข้าที่ปากบางอย่างแรงจนเธอสะดุ้งมือทั้งสองข้างก็บีบคลึงหน้าอกขนาดใหญ่นั่นด้วยความเมามันส์
" อึ้ม...วินคะ วิน " เธอครางชื่อของผมเสียงนี้ผมอยากให้เป็เธอจังขนาดอยู่กับผู้หญิงคนอื่นผมยังคิดถึงเธอ...พิชชา.....แม่งกู
:
:
:
ติ๊ดดดๆๆ..ผมหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋าเสื้อแจ็กเก็ตที่แขวนอยู่ประตูห้องน้ำ
"...." ผมกดรับสายโดยไม่ได้ส่งเสียงพูดใดๆ
" มึงอยู่ไหน "ผมเห็นจากหน้าจอแล้วว่าเป็ไอ้วาฬ
" ห้องน้ำ "
" กูพึ่งมาถึง..พวกนั้นอยู่โต๊ะเดิมใช่มั้ย"
" อื้ม..กูเสร็จแล้ว กำลังจะไป "ผมตอบมันพลางใช้มือบิดประตูให้เปิดออก
"...." ผมชะงักทันทีเมื่อมีมือเล็กจับเข้าที่มือหนาของผม
" แพนอยากต่ออ่ะค่ะ ..วินไม่อยากกินแพนเค้กอร่อยๆนี้อีกเหรอคะ "เธอว่าพลางขยิบส่งสายตาให้ผม
" ถึงใจขนาดนี้มีหรือที่ผมจะปฏิเสธ "
" เดี๋ยวขึ้นไปหาเพื่อนก่อน "
" งั้นแพนไปด้วยนะคะ จะได้ไม่เสียเวลา " เธอว่าพลางเดินตามผมเข้ามายังห้องวีไอพีที่พวกเรานั่งกันอยู่ทั้งรุ่นพี่และรุ่นน้อง
" เสียดายอ่ะไม่ได้นั่งเบียดพี่โอมเลย "เสียงชมพูดังขึ้นเมื่อผมเปิดประตูเข้ามาในห้อง
" (แกจะกลับรึยัง ?)" พิช...พิชชาเสียงของเธอดังออกมาจากโทรศัพท์ของชมพู
" นี่..ชวนไอ้นิวอยู่เนี้ย บอกมันไปส่งหลายรอบล่ะมันบอก..เดี๋ยวๆ อยู่เนี้ย ..อ่ะ..บอกมันให้หน่อย "ว่าพลางชมพูก็หันหน้าจอโทรศัพท์มาทางไอ้นิวที่ตอนนี้มีผมนั่งอยู่ข้างๆโดยมีร่างบางหน้าอกอวบอีกคนที่นั่งเกาะแขนผมอยู่
พรึ่บ..ผมปัดมือเล็กๆที่ก่อนหน้าเกาะแขนผมไว้แน่นให้หลุดออก
" หึ " เสียงไอ้วาฬมันหัวเราะผมเบาๆ
" หวัดดีนิว / เอ่อวิน "เสียงเธอเอ่ยทักเมื่อชมพูหันหน้าจอมา
" ถึงห้องแล้วเหรอ...ถ้าพิชโทรมาตามขนาดนี้เราจะกลับแล้วล่ะ.. รออีกไม่เกินสิบห้านาทีนะคนสวย "
ปั๊ก..
" โอ้ยยย..."เสียงไอ้นิวร้องขึ้นหลังจากโดนไอ้หมอกฟาดมือลงที่หัวของมันอย่างแรง
" มึงตื่นรึยัง..ฝันรึไง..พูดยังกะเป็อะไรกับเค้าไอ้ห่า"
ไอ้หมอกมันว่าซึ่งผมเองก็เห็นด้วย
" ฮ่าๆๆ ..ไม่เป็ไรๆ..ตามสบายกันเลยวันนี้เรายกชมพูให้หนึ่งวัน " เธอว่าพลางหัวเราะและส่งยิ้มกลับมา
ตึกๆๆ
เอาอีกล่ะ...ใจไม่รักดีของผม มันเต้นแรงอีกแล้วแค่ได้เห็นรอยยิ้มหวานๆนั่น..มันก็เต้นสั่นรัวไม่เป็จังหวะ
ใบหน้าหวานที่ไม่ได้แต่งแต้มอะไรเลยรอยยิ้มละมุนของเธอที่ติดตรึงอยู่ในใจของผม แขนเล็กๆที่โอบกอดตุ๊กตาหมีตัวใหญ่เธอนอนอยู่บนเตียงพร้อมด้วยชุดนอนสีชมพู..น่ารักจังวะ
" ไอ้นิวไม่ไป..เดี๋ยวไปส่ง ม่ะ " ผมลุกขึ้นยืนพลางหันไปหาบอกชมพู
" อ้าว..แล้ว? " ชมพูว่าพลางส่งสายตาไปที่แพนเค้ก
" ใช่ค่ะวิน..แล้วนัดไปต่อของเราล่ะคะ "แพนเค้กพูดขึ้น
" ไว้วันหลัง "
" โอเคๆ พิช..แค่นี้แหละ เดี๋ยวเราไปหานะเดี๋ยวพาเด็กไปส่งให้ละ " ไอ้นิวมันว่าพลางจับที่แขนของชมพูแล้วลากออกจากห้องไป
" เราจะไปกันได้รึยังคะ ?" แพนเค้กถามอีกครั้ง
" เอาไว้วันหลัง..บอกแล้วไง "
" ตะ.. แต่... แพนน..อยากต่อนี่คะ "
" วันหลัง " ผมชักจะหงุดหงิดล่ะ
" โอเคๆค่ะ..วันหลังก็วันหลัง " ....ฮึ..เธอว่าพลางสะบัดมือออกจากแขนของผมและเดินออกจากห้องไป
ตุ๊บ..เสียงผมนั่งกระแทกลงที่โซฟาอย่างแรงพลางถอนหายใจออกมา...เห้อออ
" ไหวมั้ยมึง " ไอ้วาฬถาม
" มันจะมีแรงไหวเหรอ..ไปห้องน้ำเป็ชั่วโมง..กลับมาเสื้อผ้ายับยู่ยี่...แต่คนนี้ท่าทางเด็ดน่าดูไอ้วินถึงหิ้วกลับมาด้วย ...ใช่มั้ยมึง "ไอ้หมอกมันร่ายซะยาวเลย ไอ้ห่านี่..
แรงใจต่างหากที่มันหมด ... กำลังใจของผมมันหมด ... ตอนนี้มันท้อแท้และห่อเหี่ยวเพียงแค่ได้เห็นรอยยิ้มหวานนั่น..รอยยิ้มที่เธอมีให้คนอื่น..ไม่ใช่ผมที่ได้เป็คน
*** ป.ล. ไรท์พึ่งลงที่เว็บนี้เป็ครั้งแรก จึงไม่มั่นใจในเนื้อหาบางส่วน
ทุกคนสามารถติดตามเนื้อหาเต็มได้ใน อีบุ๊คแอบรัก
ลงขายที่ meb ในราคา 29 บาทจ้า
5K
