ตอนที่ 23
ธิดาหิมะ ตำนานแห่งูเาหิมะร้อยปี ว่ากันว่านางมีอายุยืนยาวมากและตัวนางยังมีความสามารถในการควบคุมหิมะได้ดั่งใจนึกพลังของนางเป็เหมือนความสามารถพิเศษติดตัวไม่ได้เกี่ยวข้องกับพลังเวทย์แต่อย่างใดทำให้นางมีพลังใช้ได้อย่างไม่จำกัด ต่างจากพวกนักเวทย์ที่ต้องใช้พลังเวทย์ในการใช้เวทย์มนต์
“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””
เมืองมะนาวทวีปตอนกลาง
“ในที่สุดก้มาถึงเมืองของประเทศข้างๆสักที”
ซีโร่มองไปยังเมืองที่ทาด้วยสีเขียวพร้อมกับมีต้นไม้ประดับตกแต่งอยู่ทั่วไปหมด
“เป็เมืองที่สวยงามดีจริงๆถ้าเป็ไปได้ก็พยายามหลีกเลี่ยงไม่ทำลายเมืองนี้แล้วกัน”
ตึกๆๆๆ
ซีโร่ก้าวขาเดินตรงไปยังทางเข้าเมืองอย่างอารมณ์ดี
ชิ้ง
“เดี๋ยว!”
หอกคู่หนึ่งประสานกันไม่ให้ซีโร่เดินหน้าต่อ
“หือ?”
ใครขวางทางตูไปกินข้าวเนี่ย??
ซีโร่มองทหารสองคนที่กำลังขวางเขาอยู่ด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อยแต่ก็ยังถามออกไปด้วยความสุภาพ
“พี่ทหารไม่ทราบว่ามีธุระอะไรกับผมหรอครับ?”
“มีอ่ะมี แกเป็มาจากไหนกันดูจากเครื่องแต่งกายแล้วคงไม่ใช่คนแถวนี้แน่นอน”
“เสื้อผ้า?”
ซีโร่มองไปยังตัวเองที่แต่งชุดสำหรับไปสมัครงานอยู่
บ้าจริง!!
มัวเห็นแต่กินไปหน่อยเลยลืมเปลี่ยนเครื่องแต่งกายเลย
“อ่าใช่แล้วครับผมเป็นักเดินทางจากประเทศที่อยู่ทางตะวันออกน่ะครับ”
ถ้าจำไม่ผิดทางตะวันออกจะมีลักษณะเครื่องแต่งกายที่เป็เอกลักษณ์ของแต่ล่ะประเทศสินะ
งั้นบอกไปว่ามาจากตะวันออกก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไร
“งั้นหรอ...แล้วพวกของเดินทางล่ะ?”
“ของเดินทาง?”
ซีโร่มึนงงอยู่แปปนึง
ชิบหาย!!
นักเดินทางไกลแต่ไม่มีเป้เลยสักชิ้น
ถามว่าของมีไหมก็มีติดตัวอยู่ แต่มันถูกยัดอยู่ในถุงมิตินี่สิ
อธิบายเล็กน้อยถุงมิติคือสิ่งที่สร้างขึ้นมาจากการเห็นถุงที่ใส่ของลงไปได้อย่างไม่จำกัดจากในนิยายและการ์ตูนจำนวนมากนั่นเอง
โดยใช้ถุงที่ทำจากวัสดุชั้นดีจากนั้นก็ใส่วงจรเวทที่ทำหน้าที่สร้างช่องว่างมิติข้างในก็เป็อันเสร็จสมบูรณ์!!
ของจำนวนมากมันก็เลยอยู่ในถุงกระจิ๋วหลิ่วนี่
ซีโร่หยิบถุงขึ้นมาพร้อมกับถอนหายใจเบาๆ
เราเองก็ไม่รู้ว่าถุงแบบนี้มันมีกันทุกคนหรือเฉพาะบางกลุ่ม
ดีไม่ดีอาจจะไม่มีสักคนก็ได้....
สงสัยต้องใช้ท่าไม้ตายในตำนานนั่นแล้วสินะ
“พี่ชายเราก็คนกันเอง”
พรึ่บ
สองเหรียญทอง
ทรัพย์สินที่ได้มาจากพวกเมืองที่โดนทำลายไปก่อนหน้า
“หึ ดูๆไปแล้วเ้าก็ไม่น่าเป็ตัวอันตรายนะ”
ทหารสองนายแสยะยิ้มก่อนจะรับเหรียญทองนั้นไป
“งั้นผมขอตัวก่อนนะ”
ซีโร่รีบเดินเข้าไปเมืองไปด้วยความรีบเร่ง
ถ้าอยู่นานกว่านี้ออร่าโกลาหลคงได้ทำให้พวกนั้นค่อยๆอยากฆ่าเราแน่เพราะงั้นอยู่ห่างๆพวกนั้นไว้ดีกว่า
“เดี๋ยว!”
“ครับ?”
ซีโร่หันกลับไปมองด้วยความสงสัย
ไอ้สองหน่อนี่มันจะเอาไรอีกเนี่ย?
“คิดไปคิดมาแกก็ไม่ใช่คนแถวนี้สู้พวกเราฆ่าแกแล้วเอาเงินมาทั้งหมดจะไม่ดีกว่าหรอ?”
ทหารสองนายแสยะยิ้มออกมา
“.....”
นี่พวกมันอยากฆ่าตูเป็เพราะโลภหรือเพราะออร่ากันแน่ว่ะ??
10
