Room 23
กิจกรรมในออโรร่าออนไลน์ (2)
การล่าหมูป่าไม่ใช่เื่ยากอะไร แต่มันยากตรงที่ต้องคอยจัดการมอนสเตอร์ผู้ทำหน้าที่ปกป้องไร่ คอยระมัดระวังการโจมตีของผู้เล่นด้วยกัน และกับดักที่ถูกวางแบบสุ่มทั่วพื้นที่
นพกวาดตามองสภาพแวดล้อมโดยรอบอย่างครุ่นคิด ก่อนจะพุ่งตัวไปยังทิศทางหนึ่ง บริเวณนี้มีหมูป่าโผล่ออกมาไม่มากนัก ผู้เล่นและมอนสเตอร์ที่ปรากฏตัวจึงน้อยตามไปด้วย ดังนั้นเขาตั้งใจจะใช้จุดนี้สำหรับฟาร์มหาไอเท็ม
ไม่นานหมูป่าสองตัวก็วิ่งมาทิศทางนี้ นพสะบัดมือครั้งหนึ่ง ลำแสงสองสายพุ่งเข้าใส่หมูป่าผู้โชคร้าย มันกรีดร้องอย่างเ็ป ก่อนจะสลายกลายเป็ไอเท็มสองชิ้น
ชายหนุ่มเดินไปหยิบพวกมันขึ้นมา น่าเสียดายที่มันเป็แค่ไอเท็มขยะ ดังนั้นเขาจำต้องมองหาเป้าหมายใหม่ต่อไป
ครู่หนึ่งก็มีหมูป่าเกิดใหม่หนึ่งตัว เขาส่งมันไปเกิดใหม่อย่างรวดเร็ว คราวนี้ไอเท็มที่ดรอปออกมาค่อนข้างดี มันเป็อุปกรณ์สวมใส่เลเวล 200 แต่ก็ยังไม่ใช่ไอเท็มที่สุดยอดอะไรอยู่ดี
“หือ... ตรงนี้มีคนด้วย?” เสียงดูอ่อนเยาว์ทำให้นพละเบนสายตามอง พบว่าเป็สหายเก่าที่เคยรู้จัก
“เอ๊ะ” อีกฝ่ายก็ดูใเช่นกันเมื่อเจอเขา แววตาของหญิงสาวเป็ประกาย “พี่ไนน์?”
“หืม?” ชายหนุ่มเอียงคอมอง “เธอเปลี่ยนชื่อแล้วเหรอ”
ชื่อบนหัวของหญิงสาวตรงหน้าเขียนไว้ว่า ‘พริมมี่’ ไม่ใช่ชื่อที่เขาคุ้นเคยอีกต่อไป นั่นหมายความว่าเธอได้ทำการเปลี่ยนชื่อแล้ว
“ใช่ค่ะ” พริมมี่กล่าวอย่างขมขื่น คิ้วของนพขมวดเป็ปม แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา ในเมื่อเขาออกกลุ่มมาแล้ว ทิศทางของกลุ่มจะเป็ยังไงต่อก็ไม่ใช่เื่ที่สามารถเข้าไปแทรกแซงได้
“พี่มาทำอะไรที่นี่ ฉันนึกว่าพี่เลิกเล่นเกมนี้แล้วซะอีก”
“พี่เลิกเล่นแล้วจริงๆ นั่นแหละ แต่วันนี้มาช่วยน้องสาวทำกิจกรรมน่ะ” นพตอบอย่างกระอักกระอ่วนใจ
“อย่าบอกนะว่าหาบัตรแฟนมีตติ้งเหมือนกัน” พริมมี่เบิกตากว้าง
“นั่นคือเป้าหมายหลัก” ชายหนุ่มจำได้ว่าพริมมี่ก็เป็แฟนคลับเดนตายของสามีแห่งชาติ เขาไม่อยากพูดเื่นี้จึงรีบเปลี่ยนเื่ “จริงสิ ่นี้เป็ยังไงบ้าง”
พริมมี่นิ่งคิดเล็กน้อยก่อนจะตอบ “ตอนนี้ฉันเข้าร่วมกลุ่มใหม่ ทุกอย่างดำเนินไปด้วยดี”
เธอไม่ได้บอกชายหนุ่มว่ากลุ่มที่เธอเข้าร่วมค่อนข้างพิเศษ การคงอยู่ของกลุ่มนี้ไม่สามารถเปิดเผยต่อสาธารณชนได้
ทั้งสองพูดคุยกันพักหนึ่ง จู่ๆ บอสหมูป่าก็ปรากฏตัวขึ้น นพและพริมมี่มองหน้ากัน ก่อนคนหลังจะพุ่งเข้าประชิดตัวบอสอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเงาร่างพร่ามัวหลายร่างทะยานออกจากร่างกายหญิงสาวจู่โจมบอสหมูป่า จนมันส่งเสียงกรีดร้องดังสนั่น
นพกำลังจะเคลื่อนไหวพลันชะงักทันที เขาจำได้ว่าพริมมี่เป็นักบวช ทว่าการโจมตีเมื่อครู่ไม่น่าใช่สกิลของนักบวช หมายความว่าเธอเปลี่ยนอาชีพ หรือได้รับสกิลใหม่?
ชายหนุ่มตกอยู่ในห้วงความคิด พริมมี่ก็จัดการบอสลงในที่สุด ั้แ่ต้นจนจบ เวลาที่ใช้ยังไม่ถึงสามนาทีด้วยซ้ำ
“เธอเปลี่ยนอาชีพใหม่เหรอ” นพถามสิ่งที่สงสัยออกไป
“ไม่ใช่ ฉันยังเป็นักบวช” พริมมี่เดินไปเก็บไอเท็มที่ดรอป แล้วก็ต้องผิดหวังเมื่อเห็นว่ามันเป็แค่อาวุธเลเวล 200 กับไอเท็มขยะ
ไม่ได้เปลี่ยนอาชีพ หมายความว่าเป็สกิลใหม่สินะ...
นพกำลังจะถามต่อแต่มินนี่ติดต่อมาซะก่อน เขากดรับสายอย่างจนใจ “พี่มาช่วยทางนี้หน่อย พวกเราเจอบอสประจำพื้นที่”
“ตกลง เดี๋ยวพี่ไปหา” นพตอบรับพลางวางสาย ก่อนจะหันมาทางพริมมี่ “ไปด้วยกันไหม”
“ไม่ล่ะ พี่ไปเถอะ” พริมมี่ส่ายหน้า “จริงสิ ขอช่องทางติดต่อพี่หน่อยได้ไหม?”
นพไม่ปฏิเสธ หลังทั้งสองแลกช่องทางการติดต่อกันแล้ว ชายหนุ่มจึงบอกลาเธอ ก่อนจะรีบไปสมทบกับพวกมินนี่
หลังนพไปได้สักพัก ก็มีสายติดต่อเข้ามาหาหญิงสาว ถ้านพยังอยู่ที่นี่จะรู้ว่าอีกฝ่ายเป็สหายเก่าเช่นเดียวกับพริมมี่
“พบร่องรอยขององค์กรผู้ทำลายแล้ว จำเป็ต้องใช้พลังสื่อิญญา รีบมาสมทบเร็ว” ปลายสายพูดอย่างเร่งรีบ ใบหน้าพริมมี่พลันแข็งค้าง
“ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าวันนี้ขอลาหยุด” เธอขบกรามแน่น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ
“หัวหน้าบอกว่าจะหาบัตรแฟนมีตติ้งมาให้เธอห้าใบ เพราะฉะนั้นรีบมาได้แล้ว” ปลายสายบอกด้วยน้ำเสียงเ็า ดวงตาของพริมมี่เป็ประกายทันที
“จริงเหรอ! ตกลง”
.............................................
หลังกิจกรรมสิ้นสุดลง มินนี่และเอวาก็ต้องพบกับความผิดหวัง ทั้งห้าคนไม่สามารถหาบัตรแฟนมิตติ้งได้เลยสักใบ กลับกันพวกเขาได้รับไอเท็ม เครื่องประดับ อาวุธ และอุปกรณ์สวมใส่มากมาย
“ได้เซ็ตเจ็ดบาปมาชิ้นหนึ่งก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ” หลังจากสอบถามสองฝาแฝดเกี่ยวกับอุปกรณ์ในเกม เขาก็รู้ว่าเซ็ตเจ็ดบาปเป็เซ็ตที่ดีที่สุดในตอนนี้
“มันก็ดีอยู่หรอก แต่มันเป็เซ็ตบาปแห่งอัตตา ซึ่งเหมาะกับสายอาชีพนักรบ ในหมู่พวกเราไม่มีใครเล่นนักรบสักคน” มินนี่ถอนหายใจอย่างผิดหวัง “พี่เอาไปใช้ไหมล่ะ”
“ไม่” นพส่ายหน้า “พี่จะวานให้เราช่วยขายอุปกรณ์ให้พี่ด้วย เงินที่ได้ก็เอาไปเถอะ”
คนทั้งสี่ต่างรู้สึกประหลาดใจ ซัมเมอร์รีบเอ่ยถาม “พี่ชายจะไม่เล่นเกมนี้แล้วเหรอ”
“่นี้พี่ค่อนข้างยุ่งกับการทำรูม ไม่น่าจะมีเวลาว่างมาเล่นแล้ว” ชายหนุ่มตอบ “เอาล่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วพี่ขอตัวก่อนนะ”
คนทั้งสี่กล่าวลานพอย่างไม่เต็มใจ สองฝาแฝดกล่าวเป็มั่นเป็เหมาะว่าจะไปเที่ยวเล่นที่รูมของเขาให้ได้ ส่วนมินนี่กับเอวาไม่ได้พูดอะไรมาก อย่างไรพวกเขาก็เจอกันในชีวิตจริงเรื่อยๆ อยู่แล้ว
หลังจากจัดการฝากสินค้าเข้าคลังของมินนี่เสร็จ นพก็ออกเกมแล้วกลับมายังรูม เขาครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะขึ้นลิฟต์จากชั้นใต้ดินที่สองเพื่อมายังล็อบบี้ ตอนนี้ทั้งอาอูและซอมบี้ตัวน้อยไม่อยู่ในล็อบบี้ คนแรกคงออฟไลน์ออกไปทานข้าว ส่วนคนหลังคาดว่ามิสเตอร์แฮนซั่มจะมารับตัวกลับ
นพเปิดรายชื่อผู้เล่นที่กำลังออนไลน์ออกมาดู ยังคงเป็สองคนเหมือนเดิม ไม่รู้ว่าทำไมสองคนนี้ถึงได้มีเวลาว่างออนไลน์ทั้งวันทั้งคืน
แสงสว่างปรากฏหน้าเคาท์เตอร์ ก่อนจะก่อตัวเป็ร่างชายหนุ่มรูปร่างกำยำ นพประหลาดใจเมื่อเห็นว่าไทเกอร์เหมือนจะมีเื่หนักใจ และคาดว่าจะเป็เื่น้องสาวอีกตามเคย
“คุณยังมีปัญหาเื่นั้นเหรอครับ” ชายหนุ่มคิดว่าอีกฝ่ายยังคงไม่ยากให้น้องสาวเรียนในสิ่งที่ชอบ
“ใช่ครับ วันนี้ผมตัดสินใจจะทำตามความ้าของเธอ” ไทเกอร์กล่าวอย่างไม่เต็มใจ
“ดีแล้วครับ บางทีก็ต้องให้เธอได้รับประสบการณ์ด้วยตัวเองบ้าง” นพเห็นด้วยที่ไทเกอร์ตัดสินใจยอมทำตามความ้าของน้องสาว
“คุณเ้าของพอจะมีผลวิวัฒนาการขายบ้างไหม” ความจริงไทเกอร์อยากบอกว่าขอซื้อผลวิวัฒนาการเส้นทางที่ไม่ปรากฏในโลกโนอา แต่เขาไม่มีความกล้ามากพอ
“คุณสามารถไปซื้อที่ร้านนั้น” นพชี้ไปยังร้านแห่งจินตนาการ ไทเกอร์มองตามก่อนจะเบิกตาโพลง
“ร้านนี้มีั้แ่เมื่อไหร่!”
ชายหนุ่มยิ้มตอบ “่ที่คุณไม่ออนไลน์เข้ามาน่ะ”
ไทเกอร์พยักหน้ารับ ก่อนจะรีบวิ่งไปยังร้านแห่งจินตนาการเพื่อซื้อผลวิวัฒนาการ พอมาถึงชายหนุ่มก็ต้องตะลึงกับข้าวของเครื่องใช้ที่วางขาย
“มีบันทึกเงื่อนไขขายด้วย” เขาอุทาน “เม็ดยากับสมบัติวิเศษก็มีขาย?”
ไทเกอร์ตื่นเต้น ขณะเดียวกันก็รู้สึกหดหู่ แม้ร้านแห่งนี้จะมีสินค้ามากมายวางขาย แต่ราคากลับไม่ถูกเลย เขาคิดว่ากลับไปเล่นเกมเพื่อลุ้นรางวัลฟรีจะดีกว่า
แต่ผลวิวัฒนาการยังจำเป็ต้องซื้อ ไทเกอร์ไล่ดูอย่างละเอียดพบว่าไม่มีผลวิวัฒนาการเส้นทางที่ไม่ปรากฏในโลกโนอาก็ผิดหวัง แถมผลที่ขายตอนนี้มีแค่ 20 ผลจาก 20 เส้นทาง หมดแล้วหมดเลย ทั้งยังจำกัดจำนวนการซื้อ หนึ่งคนสามารถซื้อได้สามผลต่อสามเดือน เขาขบคิดอย่างหนักก่อนจะตัดสินใจซื้อผลปัญญา
เส้นทางปัญญาเป็เส้นทางที่มีอันตรายต่ำ ผู้วิวัฒนาการเส้นทางนี้จะเน้นการใช้สมองมากกว่ากำลัง ถ้าเกิดแคทเธอรีนอยู่ในเส้นทางนี้ เวลาทำอะไรเธอน่าจะไตร่ตรองให้ดีก่อน ไม่ทำอะไรมุทะลุ พอคิดอย่างนั้นสุดท้ายไทเกอร์ก็ซื้อผลปัญญาก่อนจะออกจากรูมไป
นพมองดูสมาชิกที่เหลือสองคนเหมือนเดิมก็รู้สึกหดหู่ เขาเรียกระบบมาคุยว่ามีวิธีไหนในการหาสมาชิกเพิ่มหรือไม่
[เ้านายสามารถออกบัตรเชิญเพื่อให้สมาชิกดั้งเดิมนำไปเชิญลูกค้าใหม่ หรือเ้านายจะจัดกิจกรรมให้สมาชิกเก่าเชิญชวนสมาชิกใหม่ก็ได้เช่นกัน ยกตัวอย่างเช่นเมื่อมีสมาชิกใหม่เพิ่มขึ้นหนึ่งคนจะแจกตั๋วสุ่มรางวัลหนึ่งใบเป็ต้น]
[นอกจากนี้เ้านายสามารถใช้ฟังก์ชันการเชิญชวนลูกค้าแบบไม่จำกัด ซึ่งจะสุ่มเชิญชวนทั้งลูกค้าธรรมดาและลูกค้า VIP รับประกันการตอบรับลูกค้า 3 คนต่อครั้ง โดยมีค่าใช้จ่าย 10,000 เครดิตต่อครั้ง มีโอกาสต่ำที่ลูกค้าจะสมัครสมาชิกรูม]
ชายหนุ่มฟังคำแนะนำของระบบ หลังไตร่ตรองอย่างละเอียดก็เลือกใช้คำแนะนำแรก ส่วนคำแนะนำเื่การใช้ฟังก์ชันเชิญชวนลูกค้าแบบไม่จำกัด นพตัดสินใจไม่เสี่ยง
ชายหนุ่มกลัวว่าระบบจะสุ่มลูกค้าอะไรก็ไม่รู้มาให้ ถึงตอนนั้นคนที่ต้องปวดหัวก็ต้องเป็เขาเอง
“เอาล่ะ พรุ่งนี้จะเป็การจัดกิจกรรมครั้งแรกของรูม” พูดจบนพก็บอกให้ระบบเตรียมบัตรเชิญออกมาจำนวนหนึ่ง ตั้งใจว่าในชั่วโมงแห่งการเรียนรู้เขาจะนำไปมอบให้สมาชิกทุกคนคนละใบก่อน
...................................................................
งานเลี้ยงเต้นรำหรูหราในพระราชวัง ผู้กล้ายกไวน์ขึ้นจิบด้วยท่าทางที่เขาคิดว่าสง่างาม สายตากวาดมองสาวน้อยสาวใหญ่กำลังสนทนาหัวเราะคิกคัก... มันช่างเจริญหูเจริญตาเสียจริง
ชีวิตโอตาคุวัยสี่สิบห้าปีทำให้เขาคิดว่าสาว 3D ไม่มีทางทำให้ชายหนุ่มหวั่นไหวได้ แต่พอมายังโลกใบนี้ ก็รู้ว่าตัวเองยังชื่นชอบสาว 3D อยู่ เพราะไม่ว่าจะเป็สองสาวฝาแฝดนักเวท เ้าหญิงทั้งหลาย ลูกสาวขุนนาง นักบวชสาวจากศาสนจักร ตลอดจนหญิงสาวชาวบ้าน ทุกคนล้วนทำให้เขากระชุ่มกระชวยหัวใจ
โชคดีร่างที่เขาเข้ามาสิงเป็หนุ่มหล่อ ทำให้บรรดาสาวเล็กสาวใหญ่ต่างมองเขาด้วยแววตาหลงใหล ยิ่งมีตำแหน่งผู้กล้าพ่วงมาด้วย โชตะเชื่อว่าเมื่อเขา้าหลับนอนกับผู้หญิงคนไหน พวกเธอจะไม่ปฏิเสธ
ในอนาคตผู้หญิงพวกนี้จะเป็ของเราสินะ การเป็ตัวเอกมันดีอย่างนี้นี่เอง... โชตะพยักหน้าอย่างพึงพอใจ นาโอและนาอิเห็นเขากำลังอารมณ์ดีจึงรู้สึกสงสัย
“ท่านผู้กล้ากำลังอารมณ์ดีเื่อะไร” นาโอเอ่ยปากถาม หาได้ยากที่จะเห็นผู้กล้าอารมณ์ดีแบบนี้ ปกติเขามักจะทำตัวราวกับผู้ยิ่งใหญ่ แม้กระทั่งเหล่าทวยเทพก็ยังไม่มีความเคารพยำเกรง
“วันนี้พวกเธอสวยมาก” ชายหนุ่มเบนสายตาจากหญิงสาวในงานเลี้ยงเต้นรำมากล่าวชมคนข้างกาย สองสาวได้ฟังผู้กล้าชมอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยพลันใบหน้าแดงระเรื่อ
“บ้า!” นาอิยกมือปิดหน้า “ท่านผู้กล้าบ้าที่สุด!”
ผู้กล้าดวงตาเป็ประกาย สายซึนเดเระ ดี! เขาชอบ
โชตะแสร้งยกมือเกาแก้มคล้ายหนุ่มซิงใสซื่อในอนิเมะ ปกติตัวเอกอะไรไม่ถูกเมื่อสาวงามกำลังซึนเดเระใส่ไม่ใช่เหรอ? เขาลองทำตามดูเพื่ออยากรู้ว่ามันทำให้สาวงามตกหลุมรักได้จริงหรือไม่
และท่าทางนี้ก็ดึงดูดสายตาของผู้หญิงหลายคนให้หันมามองเขาจริงๆ
“ทะ ท่านผู้กล้าน่ารักเกินไปแล้ว”
“ฉันอยากแต่งงานกับท่านผู้กล้า”
“ท่านผู้กล้าไม่จำเป็ต้องน่ารักขนาดนี้ก็ได้”
เสียงซุบซิบของสาวเล็กสาวใหญ่ดังระงม แน่นอนว่าโชตะได้ยินทุกประโยคอย่างชัดเจน แต่เขาแสร้งทำเป็ไม่ได้ยินแล้วแสดงอาการงุนงงต่อไป
ขณะกำลังจะขอโทษขอโพยนาอิ ประตูห้องโถงพลันเปิดออก หญิงสาวหน้าตางดงามในชุดราตรีสีฟ้าครามพอดีตัว ช่วยขับเน้นทรวดทรงให้เด่นชัด เดินเข้ามาพร้อมกับหญิงสาวตัวเล็กในชุดสีเหลืองอ่อนกระโปรงฟูฟ่อง มองดูน่ารักราวกับโลลิในอนิเมะ
โชตะดวงตาเป็ประกาย ถึงผู้หญิงภายในงานจะสวยสดงดงามหลายคนก็เถอะ แต่สองคนนี้กลับโดดเด่นกว่ามาก มันทำให้อารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านยากอธิบาย
“วันนี้น้องห้าแต่งตัวสวยดีนี่” มิเนอว่ากล่าวน้ำเสียงประชดประชัน
“พี่รองก็เหมือนกัน งดงามราวกับไซเรนก็ไม่ปาน” วิเวียนยืมเยาะ คนอื่นกล่าวว่าเ้าหญิงมิเนอว่าสวมชุดราตรีตัวนี้ราวกับนางเงือกในตำนาน แต่เธอกลับมองว่าแค่ไซเรนน่าเกลียดพวกนั้นก็เพียงพอแล้ว
“น้องห้าก็เหมือนกัน งดงามราวกับเด็กประถม”
สองสาวจ้องกันดวงตาเป็ประกาย ก่อนจะส่งเสียงเชอะแล้วหันไปคนละทาง พอโชตะเห็นกิริยานี้ก็นึกถึงคู่แข่งสองคนที่ไม่กินเส้นกันในอนิเมะ สุดท้ายทั้งคู่ก็ตกเป็ของตัวเอก
โชตะสาวเท้าเข้าหาหญิงสาวทั้งสองคน จากเสียงซุบซิบทำให้รู้ว่าพวกเธอคือเ้าหญิงมิเนอว่าและเ้าหญิงวิเวียน ว่าที่คู่หมั้นของเขา
ทักทายว่าที่คู่หมั้นเป็สิ่งที่สุภาพบุรุษพึงกระทำไม่ใช่เหรอ?
“หม่อมฉันยินดีที่ได้พบเ้าหญิงทั้งสองพระองค์” ผู้กล้าหนุ่มคุกเข่าพร้อมกับยื่นมือไปรับมือทั้งคู่มาจูบราวกับสุภาพบุรษผู้ดี
“ท่านผู้กล้า” วิเวียนถูกจูบหลังมือใบหน้าพลันแดงระเรื่อ
“ยินดีที่ได้พบท่าน” มิเนอว่าสงบกว่ามาก เธอส่งยิ้มยั่วยวนให้กับผู้กล้า หญิงสาวมั่นใจว่าระหว่างเด็กยังไม่โตเต็มที่กับสาวสวยสะพรั่ง ผู้กล้าต้องเลือกอย่างหลัง
“ทั้งสองพระองค์ยินดีจะให้เกียรติสนทนากับหม่อมฉันครู่หนึ่งได้หรือไม่”
มิเนอว่าและวิเวียนต่างไม่ปฏิเสธ ความจริงทั้งคู่ตกหลุมรักผู้กล้าั้แ่แรกเห็น ผู้ชายคนนี้ทั้งหล่อทั้งเก่งกาจ แถมยังเป็สุภาพบุรุษ ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็เป็คู่ชีวิตที่ดี
คนทั้งสามสนทนากันอย่างออกรส สองพี่น้องฝาแฝดเห็นก็ชักสีหน้าเ็า รีบเข้าไปรุมล้อมผู้กล้ากับเขาดด้วย ไม่นานก็มีหญิงสาวตระกูลขุนนางหลายคนใช้ข้ออ้างมากมายเพื่อเข้าไปรุมล้อม โชตะในตอนนี้เหมือนชายหนุ่มผู้อยู่ในดงบุปผาก็ไม่ปาน
ชายหนุ่มฉีกยิ้มกว้าง พูดคุยกับคนนั้นทีคนนี้อย่างสำราญใจ จนผู้ชายมากมายต่างพากันอิจฉา แต่ไม่มีใครกล้าหาเื่เพราะถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็เป็ผู้กล้า
ทว่าขณะทุกอย่างกำลังดำเนินอย่างสุขสันต์ ทุกสายตาพลันจดจ้องไปยังประตูทางเข้า พวกโชตะงุนงง ก่อนจะหันไปมองทางเข้าอย่างพร้อมเพรียงกัน
หญิงสาวหน้าตางดงามราวกับเทพธิดา ในชุดราตรีเปลือยไหล่สีแดงสดราวกับดอกกุหลาบ เดินทอดน่องเข้ามาในงานด้วยท่องท่าสบาย ผมของเธอถูกเกล้าขึ้นประดับด้วยปิ่นปักผมทำจากทับทิม ช่วยขับเน้นให้ดูแก่เกินวัย เครื่องประดับชิ้นอื่นหากไม่ใช่ทับทิมก็เป็มรกต ไม่ว่าใครก็สามารถบอกได้ทันทีว่าสตรีคนนี้คือราชินีแห่งมวลดอกไม้ ดอกกุหลาบที่งดงามแต่เต็มไปด้วยหนามแหลมคม
“แจ่ม!” ผู้กล้าเผลอโพลงโดยไม่รู้ตัว ส่วนนั้นชูชัน มุมปากมีน้ำลายไหล จมูกมีเืกำเดาหยดออกมา โชคดีที่ตอนนี้ทุกคนยังคงสนใจเ้าหญิงลำดับ 4 ‘อลิซาเบธ ทีอา’ จึงไม่มีใครเห็นอาการตัญหากลับนี้
แต่อลิซาเบธและแม่นมที่จดจ้องผู้กล้าั้แ่เข้ามากลับเห็นทุกทาง แววตาหญิงสาวฉายความรังเกียจ ส่วนแม่นมตกตะลึงกับภาพที่เห็น
ที่แท้ผู้กล้าก็เป็คนแบบนี้?
“ดูเหมือนฉันจะชนะ” อลิซาเบธหันมาส่งยิ้มให้แม่นม “ผู้กล้าไม่ได้ชอบสาวอ่อนหวาน แต่ชอบสาวร้อนแรงต่างหาก ท่าทางแบบนี้คงไม่ต้องบอกนะว่าเหมือนอะไร”
แม่นมพูดไม่ออก จะเหมือนอะไรล่ะ ก็เหมือนพวกตัญหากลับน่ะสิ!
หญิงวัยกลางคนเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง อลิซาเบธไม่สนใจความขุ่นเคืองของเธอ หญิงสาวรู้สึกอารมณ์ดี เพราะพลังวิเศษในตัวเพิ่มขึ้นหลังจากชนะพนันกับแม่นม และตอนนี้เธอก็พร้อมจะหาเป้าหมายใหม่ในการพนันแล้ว
อลิซาเบธเดินเข้าหาผู้กล้าอย่างเชื่องช้า เธอลองเลียนแบบท่าทางจากภาพยนตร์เื่หนึ่งที่ดูในรูม ทำให้ทุกท่วงท่าเต็มไปด้วยความงดงามและเย้ายวนใจ
เธอมาหยุดหน้าโชตะพร้อมส่งยื่นมือออกไปด้วยรอยยิ้มเย้ายวนใจ “ยินดีที่ได้พบค่ะ ท่านผู้กล้า”
ผู้กล้าหนุ่มเผลอเอามือถูกางเกงโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะย่อตัวคุกเข่าแล้วใช้มืออันสั่นเทาจับหญิงสาวมาประทับรอยจูบลงไปอย่างประหม่า
“กระผมเป็เกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบดอกไม้งามเช่นเ้าหญิง” โชตะกล่าว ในใจคิดแต่เพียงว่านี่คือว่าที่ภรรยาของเขา
ชักอยากแต่งงานแล้วสิ เอาเป็ว่าหลังจากนี้ต้องไปเร่งตาแก่พระาาสักหน่อยแล้ว
“ดิฉันได้ยินมาว่าท่านผู้กล้าเก่งกล้าสามารถ” อลิซาเบธพูดอย่างเชื่องช้า “ดิฉันอยากรู้แล้วสิว่าท่านเก่งกาจเพียงใดกัน”
ผู้กล้าหัวเราะลั่น กล่าวอย่างภาคภูมิใจ “ไม่ว่าเ้าหญิง้าอะไร ผมจะหามาให้”
หญิงสาวแววตาสว่างวาบ “เช่นนี้ได้อย่างไร ดิฉันกล้ารบกวนผู้กล้าเสียที่ไหน”
“ไม่รบกวนเลย” ผู้กล้าหนุ่มบอก “เ้าหญิงมีสิ่งที่อยากได้หรือไม่”
อลิซาเบธแสร้งครุ่นคิด ก่อนจะตอบกลับ “ได้ยินมาว่าป่าทางเหนือของอาณาจักรทีอามีัตนหนึ่งอาศัยอยู่ มันสมบัติล้ำค่ามากมาย หนึ่งในนั้นคือ พระการุณแห่งชีวิต ดิฉันอยากได้มันมานานแล้ว”
“พระการุณแห่งชีวิต?” โชตะไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่นั่นไม่สำคัญ ไว้ไปถามตาแก่นักปราชญ์เอาก็ได้
“เรามาพนันกันหน่อยไหม” หญิงสาวส่งยิ้มหวาน ทำให้ผู้กล้าเผลอเคลิ้มชั่วขณะ
“พนันอะไร?” ผู้กล้าะโเข้าไปในกับดักหญิงสาวโดยไม่รู้ตัว
“ไม่ว่าใครก็ตามที่นำพระการุณแห่งชีวิตมาให้ หลังจากนี้อีกสามปีดิฉันจะแต่งงานกับคนนั้น” อลิซาเบธไม่ได้พูดเสียงเบา ผู้คนมากมายต่างได้ยินชัดเจน
เกิดความโกลาหลขึ้นชั่วขณะ เหล่าหนุ่มสาวทายาทขุนนางต่างพากันซุบซิบอย่างนึกสนุกปาก แววตาชายหนุ่มหลายคนเริ่มแปรเปลี่ยนเป็มีความหวัง ขอแค่ได้พระการุณแห่งชีวิตมา พวกเขาจะได้แต่งงานกับเ้าหญิงผู้เลอโฉมองค์นี้
“น้องหญิงคิดจะทำอะไร กำหนดการแต่งงานระหว่างเธอกับผู้กล้าถูกกำหนดแล้ว” มิเนอว่าแสร้งถามทั้งที่ในใจกำลังรู้สึกตื่นเต้น
“พี่หญิงโปรดคิดให้ถี่ถ้วนด้วย” วิเวียนขมวดคิ้วมุ่น
“ท่านผู้กล้าว่าอย่างไร กล้าพนันหรือไม่” อลิซาเบธไม่สนใจคำพูดของทั้งคู่ “หรือท่านคิดว่าฉันไม่คู่ควรเป็ของรางวัลสำหรับการพนันครั้งนี้”
โชตะส่ายหน้า แววตาเปลี่ยนเป็มุ่งมั่น “แน่นอน กระผมจะนำมันมาให้เ้าหญิงเป็คนแรก”
อลิซาเบธยกมือป้องปากหัวเราะ “แล้วฉันจะรอ”
508
