ซูเหยียนเดินไปไหน สัตว์ร้ายก็ถอยหนี
ซูเหยียนยังไม่เข้าใจว่าทำไมสัตว์ร้ายถึงกลัวเขา อาจเป็เพราะพลังลึกลับที่ตื่นขึ้นภายในร่างกายของเขา
ในตอนนี้ เขาไม่มีเวลาคิดเื่พวกนี้ แม้ว่าสัตว์ร้ายจะกลัวซูเหยียน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกมันจะกลัวหม่าโจวซาน ตลอดทาง เขาเดินฝ่าฝูงสัตว์ร้ายไป หาเวลาอันมีค่าให้กับตัวเอง
ต้องบอกว่าหม่าโจวซานแข็งแกร่งมาก เขาสวมชุดเกราะหนาแน่น สัตว์ร้ายทั่วไปไม่สามารถทำร้ายเขาได้ เขาฆ่าสัตว์ร้ายไปมากมาย และไล่ตามซูเหยียน
แต่เมื่อซูเหยียนใกล้ถึงจุดหมายปลายทาง หม่าโจวซานก็เปลี่ยนสีหน้า เมื่อเดินต่อไปอีกไม่กี่ลี้ ก็จะถึงอาณาเขตของาาอสูรแล้ว
"สมควรตาย หยุดเดี๋ยวนี้นะ!"
หม่าโจวซานโกรธจัด พลังในร่างกายของเขาพุ่งออกมาราวกับแม่น้ำที่ไหลเชี่ยว พลังอันมหาศาลสั่นะเืไปทั่ว พลังที่รุนแรงพุ่งเข้าใส่ซูเหยียน
ภายใต้การปะทะของพายุ ก้อนหินบนพื้นก็ถูกพัดพาไป ใบไม้ปลิวว่อนไปทั่ว และต้นไม้โบราณก็หักโค่น
พลังอันรุนแรงพุ่งเข้าใส่ซูเหยียน ซูเหยียนเกือบจะล้มลง แต่เขาก็ส่งเสียงคำรามออกมา พลังภายในร่างกายของเขาไหลเวียนไปยังเท้าของเขา พลังอันน่าทึ่งของเขาทำให้พื้นดินยุบตัวลง และเกิดรอยแตกเหมือนใยแมงมุม
ซูเหยียนวิ่งดุจสัตว์ร้ายตัวใหญ่ รอยสักัลุกโชนขึ้นด้วยอุณหภูมิที่ร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
"สารเลว!"
ดวงตาของหม่าโจวซานแดงก่ำ เขาะโออกมาด้วยความโกรธ "ข้างหน้ามีาาอสูร ถ้าไม่อยากตายก็รีบกลับมาเดี๋ยวนี้!"
"ตายในปากาาอสูรก็ยังดีกว่าตายในมือแกล่ะว้า!"
ซูเหยียนหัวเราะอย่างร่าเริง เขาพุ่งตัวเข้าหาหน้าผา เขาเห็นสระน้ำอยู่ด้านล่างหน้าผา รอยสักัชี้ไปในทิศทางของสระน้ำ สมบัติของูเาอยู่ที่นี่!
ในสระน้ำมีพลังเืที่ร้อนแรงเหมือนเตาเผาอยู่ สัตว์ประหลาดตัวหนึ่งซ่อนตัวอยู่ภายใน แสงสว่างที่แผ่กระจายออกมาทำให้สัตว์ป่าในบริเวณสิบกว่าลี้หายไปหมด
ครืน!
ดวงตาสีทองอ่อนเปิดขึ้นที่ก้นสระน้ำ ปล่อยพลังอันน่ากลัวออกมา มองไปที่ซูเหยียนที่ยืนอยู่บนยอดหน้าผา ดวงตาเปล่งประกายด้วยความดุร้าย
แต่ก่อนที่มันจะโผล่พ้นน้ำ ซูเหยียนฟื้นพลังการตื่นขึ้นภายในร่างกาย พลังนี้ทำให้าาอสูรตัวนั้นสั่นสะท้านด้วยความกลัว
"มันกลัวแล้ว!"
ซูเหยียนกัดฟันอย่างแรง หันกลับมามองหม่าโจวซานที่กำลังโกรธและะโใส่เขา แล้วหันกลับไปมองสระน้ำอย่างดุร้าย "ถ้าฉันรอดชีวิตมาได้ สักวันฉันจะฆ่าแก เถาเทียนหัว!"
ตูม!
ซูเหยียนงอเข่าแล้วะโลงจากหน้าผา
"บัดซบ!"
หม่าโจวซานเกือบจะะเิโกรธ ดวงตาของเขาแดงก่ำ ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวอย่างน่ากลัว าาอสูรในสระน้ำนั้นน่ากลัวมาก ถ้าซูเหยียนะโลงไป เขาจะตายอย่างแน่นอน!
ในเวลาเดียวกัน หม่าโจวซานก็รู้สึกหวั่นไหวเช่นกัน ซูเหยียนกล้าะโลงไป เป็ไปได้ว่าเพราะาาอสูรกลัวสมบัติที่ซูเหยียนหรือเปล่า?
ถ้าเป็เช่นนั้น สมบัติชิ้นนี้น่ากลัวมาก จำเป็ต้องแจ้งให้เถาเทียนหัวทราบ พลังของเขาเพียงอย่างเดียวไม่สามารถเอาสมบัติของซูเหยียนไปได้
ขณะที่หม่าโจวซานหยิบเครื่องสื่อสารออกมาและโทรหาเถาเทียนหัว เสียงคำรามโกรธเกรี้ยวก็ดังมาจากใต้สระน้ำ ทำให้หน้าผาทั้งผืนสั่นะเืและดูเหมือนจะะเิออก
พร้อมกับกลิ่นคาวเืพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ทำให้พื้นที่รอบ ๆ หนึ่งลี้สั่นไหวไปมา
"งานเสร็จแล้วหรือยัง?" เสียงของเถาเทียนหัวดังขึ้น
หม่าโจวซานที่กำลังเหม่อลอยอยู่นั้นพูดออกมาอย่างเหม่อลอยว่า "ตายแล้ว เด็กคนนั้นะโลงไปในสระัวารีและตายแล้ว!"
โทสะของัวารี ซูเหยียนจะทนทานอยู่ได้อย่างไร?
เมื่อได้ยินคำพูดของหม่าโจวซาน เถาเทียนหัวก็โกรธจัดและะโว่า "ไอ้กระจอก จับสวะที่กระจอกกว่าแกยังจับไม่ได้ แล้วจะให้ฉันเอาศพมาทำอะไรวะ? หา!"
เถาเทียนหัวโกรธจนโยนเครื่องสื่อสารทิ้งไป หม่าโจวซานไม่มีแม้แต่โอกาสอธิบาย เขาก็หัวเราะอย่างขมขื่นและไม่กล้าอยู่ที่นี่อีกต่อไป เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าัวารีโกรธจัดจนแทบจะพลิกหน้าผาทั้งผืน
บนหน้าผา ัวารีคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว!
ร่างของซูเหยียนตกลงไปในสระน้ำและเห็นสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ตัวนี้ เขาตะลึงงันไปโดยสิ้นเชิง มันคืองูตัวใหญ่ที่มีสีเืทั้งตัว ไม่สิ… พูดให้ถูกต้อง งูตัวนี้มีเขาสีแดงสองเขาบนหน้าผาก กระทั่งยังมีกรงเล็บบนตัวของมันด้วย
นี่คือัวารีในตำนาน งูน้ำตัวนี้ยังไม่วิวัฒนาการเต็มที่ แต่าาอสูรครึ่งงูครึ่งัตัวนี้ ย่อมเป็าาอสูรระดับสูงสุดอย่างแน่นอน
เมื่อเทียบกับพลังของัวารี ซูเหยียนอ่อนแอมาก ราวกับกำลังเผชิญกับเตาอบพลังเืขนาดใหญ่
ร่างกายที่หนาเหมือนถังน้ำมีความยาวสิบเมตร ดุร้ายมาก แม้ว่าัวารีจะคำรามด้วยความโกรธ แต่มันก็ไม่กล้าพุ่งไปข้างหน้า
"นี่คือสมบัติูเา?"
ซูเหยียนพบสมบัติูเาแล้ว ซ่อนอยู่ที่ก้นสระน้ำ สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือสมบัตินี้กลับเป็แสงแปลก ๆ จำนวนมาก!
ทุกลำแสงล้วนมีแสงสีรุ้งระยิบระยับ เต็มไปด้วยพลังวิเศษ ซูเหยียนรู้สึกว่าแสงลำนั้นแฝงพลังชีวิตมหาศาล ราวกับแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ล้อมรอบด้วยพลังลึกลับ
ซูเหยียนเข้าใกล้พลังลึกลับ ทำให้าาอสูรครึ่งงูครึ่งัคำรามด้วยความโกรธ
ซูเหยียนไม่กล้าหายใจแรง หากสัตว์ประหลาดกดกลั้นความกลัวภายในได้ มันจะพุ่งเข้าหาเขาทันที
ทุกวินาทีผ่านไป ราวกับว่าเวลาผ่านไปหนึ่งปี เหงื่อเย็นซึมออกมาที่หน้าผากของซูเหยียน เขาเริ่มอ่อนแอ และประตูแห่งการตื่นรู้เริ่มปิดลง
"สู้ตาย ถ้าไม่สู้ต่อไปฉันคงตายแน่!"
ซูเหยียนเบิกตากว้าง เขาไม่เหลือทางถอย
ครืน!
ร่างกายของเขาเปล่งประกาย ปฐมคัมภีร์เริ่มทำงาน ดูดซับลำแสงที่เต็มไปด้วยแสงสีรุ้ง พลังศักดิ์สิทธิ์ที่บรรจุอยู่ในลำแสงเหล่านี้ถูกปฐมคัมภีร์ดึงเข้ามาและรวมเข้ากับร่างกายของซูเหยียน
ในวินาทีนั้น ซูเหยียนเหมือนกินยาบำรุง ประตูแห่งการตื่นรู้ที่อ่อนแอเริ่มลุกโชนจนถึงขีดสุด
"น่าสะพรึงมาก น่าสะพรึงกว่าศิลาต้นกำเนิดเสียอีก!"
ซูเหยียนตกตะลึง าาอสูรครึ่งงูครึ่งัทนไม่ไหวแล้ว จึงพุ่งเข้าโจมตี มันไม่เข้าใจว่าทำไมซูเหยียนสามารถดูดซับสมบัติของมันได้ แต่ตัวมันกลับทำไม่ได้
"เดรัจฉานนี่!"
พลังของสัตว์ประหลาดนั้นน่าทึ่งมาก ซูเหยียนแทบะเิ เขาได้ส่งเสียงคำรามและพลังที่ตื่นรู้ออกมาจนถึงขีดสุด ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยแสงสีรุ้งและล้อมรอบด้วยเงาสีทองที่คลุมเครือ
เงาสีทองแฝงพลังที่น่ากลัว ซูเหยียนดูเหมือนจะหายไปและกลายเป็เทพปีศาจสีทองที่แผ่คลื่นพลังที่ทำให้สัตว์ประหลาดทุกตัวหมอบราบ
าาอสูรครึ่งงูครึ่งัตัวสั่น โลกเปลี่ยนไป เทพปีศาจที่ยิ่งใหญ่กำลังจ้องมองมันอยู่!
เมื่อัวารีน้อยกลัวจนวิ่งหนีไป ซูเหยียนถึงกับอึ้งไป ร่างกายของเขามีพลังอะไรกันนะ? ทำไมถึงทำให้าาอสูรกลัวจนวิ่งหนีไปได้?
"พลังที่เราตื่นรู้นั้นมีพลังงานลึกลับบางอย่าง พลังที่ทำให้าาอสูรกลัวจนวิ่งหนีไป หรือว่าร่างกายของเราพิเศษ?"
ซูเหยียนเงียบงัน นึกถึงภาพบางส่วนในหัวที่ปรากฏขึ้นขณะที่ตื่นรู้ เขาได้คิดทบทวนว่าใน่หนึ่งร้อยปีที่ผ่านมานี้ เขาเคยไปที่ไหนมาบ้าง? เมื่อปีที่แล้วเขาออกจากยอดเขาหิมาลัยได้อย่างไร? โลงัเขาหิมะซ่อนความลับอะไรไว้กัน?
ขณะที่ซูเหยียนกำลังคิดอยู่นั้น พลังที่ตื่นรู้ในร่างกายของเขาก็เพิ่มพูนขึ้นเรื่อย ๆ ร่างกายของเขาเหมือนเตาไฟที่ลุกไหม้!
"ได้เวลาฝึกฝนแล้ว เมื่อเราแข็งแกร่งขึ้น สิ่งต่าง ๆ ทั้งหมดก็จะกระจ่างชัด!"
ซูเหยียนสูดหายใจเข้าลึก ๆ นึกถึงจักรวาล ร่างกายของเขากลายเป็เตาไฟที่เปิดออกเพื่อปลดปล่อยศักยภาพของร่างกายมนุษย์!
ต้องบอกว่าพลังของูเาวิเศษนั้นแข็งแกร่งมาก แสงสีทั้งเก้าลำนั้นถูกควบคุมโดยปฐมคัมภีร์ แสงสีทั้งเก้าลำนั้นหมุนวนไปพร้อมกับซูเหยียน ราวกับมีัเทพทั้งเก้าลำปกป้องเขาอยู่!
กล้ามเนื้อของซูเหยียนกลายเป็เตาไฟ ลุกไหม้อย่างรุนแรง ขณะดูดกลืนแสงสีทั้งเก้าลำก็เปล่งพลังศักดิ์สิทธิ์ออกมา เข้าสู่ร่างกายของซูเหยียน ทำให้ความเร็วในการตื่นรู้ของเขาเพิ่มขึ้น
ครืน!
ศักยภาพในการตื่นรู้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แต่ความเร็วนั้นช้ามาก ดูเหมือนว่าูเาวิเศษจะไม่แข็งแกร่งมากนัก หรือว่าศักยภาพของร่างกายมนุษย์ของซูเหยียนนั้นผิดปกติ
ผ่านไปหนึ่งวันหนึ่งคืน ซูเหยียนยังคงตื่นรู้อยู่ แต่ร่างกายของเขาก็ค่อย ๆ เปลี่ยนแปลง ร่างกายของเขาเปล่งประกายด้วยรัศมีสีทอง เต็มไปด้วยกลิ่นอายป่าเถื่อน ราวกับว่าร่างกายที่เก่าแก่ที่สุดกำลังค่อย ๆ ได้รับการปลดปล่อย
แม้แต่เืในร่างกายของเขาก็กำลังเดือดพล่าน พลังลึกลับที่ซ่อนอยู่ในเืก็ตื่นขึ้นด้วย!
"ดูเหมือนว่าเืของฉันจะซ่อนอะไรบางอย่างไว้"
ร่างกายกำลังตื่นขึ้น เส้นเืกำลังแข็งแกร่งขึ้น ซึ่งในหนังสือฝึกฝนไม่มีบันทึกเื่นี้ไว้เลย และพลังของสมบัติูเาจำนวนมากก็ถูกดูดกลืนโดยเส้นเื
เมื่อร่างกายของเขาตื่นขึ้นแข็งแกร่งขึ้น เืก็ดูดกลืนพลังของสมบัติูเาได้เร็วขึ้น
"ไม่รู้ว่าฉันต้องใช้เวลากี่วันกว่าจะตื่นขึ้น โดยทั่วไปแล้วต้องใช้เวลาหนึ่งวัน"
ซูเหยียนจมอยู่กับความสุขในการดูดกลืนพลังของสมบัติูเา สามวันผ่านไปแล้ว พลังของสมบัติูเาสูญเสียไปครึ่งหนึ่ง แต่ร่างกายของซูเหยียนแข็งแกร่งขึ้นมาก!
แสงสีทองส่องสว่างที่ก้นสระ แหล่งที่มาราวกับเทพทองคำโบราณองค์หนึ่งกำลังนั่งสมาธิ
พลังอันทรงพลังที่แผ่ออกมาทำให้หินที่ก้นสระแตกเป็เสี่ยง ๆ นี่ช่างน่าทึ่งจริง ๆ เมื่อเขาหายใจออกมา พลังอันทรงพลังก็แผ่ออกมา เต็มไปด้วยพลังทำลายล้างที่น่ากลัว
ในที่สุดในวันที่ห้า สมบัติูเาก็ใกล้จะหมดแล้ว
เส้นเืของเขาในที่สุดก็ดังก้องขึ้น ดูดซับพลังงานได้มากพอ กลายเป็มหาสมุทรสีทองที่เคลื่อนไหวได้ด้วยตัวเอง!
เืส่งผ่านความลึกลับและกลิ่นอายของยุคโบราณออกมา
แหล่งที่มาของพลังและเืคือหัวใจ ราวกับฟื้นคืนชีพขึ้นมา ดังก้องกังวาน ทำให้สระน้ำทั้งสระสั่นะเื!
เสียงหัวใจเต้นดังก้องเหมือนฟ้าร้อง มันวิเศษมาก นี่ช่างเป็ภาพที่น่าสั่นะเื!
ซูเหยียนรู้สึกว่าเืของเขาซ่อนพลังที่น่ากลัวอยู่ เมื่อปล่อยออกมา จะต้องน่ากลัวมาก!
แต่เขารู้สึกว่ายังไม่เพียงพอ ตอนนี้ยังไม่เพียงพอที่จะกระตุ้นพลังที่ซ่อนอยู่ในเื
ต้องบอกว่าศักยภาพของร่างกายนั้นไม่มีที่สิ้นสุด!
ตูม!
หกวันหกคืนผ่านไป ร่างกายของซูเหยียนเปล่งประกาย สว่างไสว พลังแห่งการตื่นขึ้นถูกปลดปล่อยออกมา ทำให้สระน้ำทั้งสระสั่นะเื และคลื่นั์ลูกแล้วลูกเล่าก็ปรากฏขึ้น!
- โปรดติดตามตอนต่อไป -