ตอนที่ 67: โล่มนุษย์
แสงแดดยามเช้าส่องลอดทิวป่าทึบของภูเขารอบนอกชานเมืองกรุงเทพมหานคร เผยให้เห็นทัศนียภาพของวิลล่าตากอากาศหรูสไตล์โมเดิร์นที่ตั้งอยู่อย่างสงบและมั่นคง ทว่าความสงบภายนอกนั้นกลับถูกซ่อนเร้นไว้ด้วยปราการความปลอดภัยอันแน่นหนาและเงียบกริบ ไกรและเดช สองทาสบอดี้การ์ดร่างยักษ์ใหญ่ที่บัดนี้อยู่ภายใต้การควบคุมจิตใจของรัชชาโดยสมบูรณ์ กำลังทำหน้าที่เฝ้าระวังภัยรอบพื้นที่อย่างเคร่งครัดและดุดันเฉียบขาด
พวกมันทั้งสองร่วมมือกันติดตั้งระบบบล็อกเครือข่ายสัญญาณสื่อสารเพื่อป้องกันไม่ให้บุคคลภายนอกตรวจจับคลื่นวิทยุหรือสัญญาณอินเทอร์เน็ตแปลกปลอมรอบบริเวณ ติดตั้งกล้องวงจรปิดคุณภาพสูงตัวใหม่รอบแนวกำแพงหินแกรนิต และเดินตรวจลาดตระเวนรอบวิลล่าสลับเวรกันตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ร่างกายหนายักษ์ใหญ่ของทั้งคู่ตื่นตัว แข็งแกร่ง และแฝงไปด้วยกระแสความร้อนรุ่มของมนตราสะกดจิตราคะที่ไหลเวียนในสายเลือด พวกเขายอมอุทิศตนเป็น "โล่มนุษย์" ป้องกันภยันตรายทุกชนิดให้แก่รัชชา ยอมสละชีวิตและละทิ้งหน้าที่เดิมอย่างไม่เสียดาย เพื่อปกป้องนายหญิงของพวกตนจากการสืบสวนและจับกุมของตำรวจ
ความภักดีอันมืดบอดนี้ทำให้อดีตบอดี้การ์ดฝีมือดีทั้งสองกลายเป็นเสมือนหุ่นยนต์มีชีวิตที่ไม่มีความกลัว พวกเขาใช้อุปกรณ์บล็อกสัญญาณวิทยุ บล็อกระบบโทรศัพท์มือถือและ GPS ทุกชนิดรอบบริเวณวิลล่า เพื่อสร้างพื้นที่อับสัญญาณร้อยเปอร์เซ็นต์ที่จะไม่ยอมให้ข้อมูลดิจิทัลใดๆ รั่วไหลออกไป ท่าทางของพวกเขาเฉียบขาด รวดเร็ว และกระฉับกระเฉง ร่างกายที่แข็งเกร็งยังคงโหยหาการยอมสยบต่อสัมผัสมารราคะของรัชชาอยู่ทุกลมหายใจเข้าออก
ในขณะเดียวกัน ที่วิลล่าหรูหลังข้างเคียง ยอด หัวหน้าชุดรักษาความปลอดภัยเอกชนวัยสามสิบห้าปี ร่างหนาเต่งตึงบึกบึนที่ได้รับการฝึกฝนยุทธวิธีทหารระดับสูงมาอย่างเชี่ยวชาญ กำลังเดินกระวนกระวายใจเนื่องจากลูกน้องมือดีสองคนคือไกรและเดชได้หายตัวไปจากการติดต่อทางวิทยุสื่อสารตั้งแต่เมื่อคืน เขาพยายามแกะรอยตามพิกัดสุดท้ายของทั้งสองจนกระทั่งมาหยุดยืนอยู่ที่หน้าประตูรั้ววิลล่าตากอากาศของรัชชา ยอดสังเกตเห็นรอยเท้าและพาหนะของทั้งคู่ที่จอดทิ้งไว้ริมขอบป่าอย่างผิดปกติ
ยอดก้าวเท้าล่วงผ่านแนวประตูรั้วเหล็กดัดสีดำเข้าสู่อาณาเขตราคะอันเป็นพื้นที่ครอบงำกามารมณ์ของรัชชาในทันที คลื่นฟีโรโมนราคะมารอันเข้มข้นที่ลอยละล่องผสมผสานกับเสียงวิทยุ Sirens Echo ความถี่ต่ำเริ่มแทรกซึมผ่านระบบประสาทสัมผัสและทางเดินหายใจของเขาอย่างรวดเร็ว ทำลายกำแพงการป้องกันและสติสัมปชัญญะของหัวหน้ารปภ.หนุ่มใหญ่วัยฉกรรจ์ลงทีละน้อย กลิ่นอายหอมหวานประหลาดประดุจดอกราตรีผสมกลิ่นกายอิสตรีที่โชยมาตามลมทำให้ยอดรู้สึกใจสั่นรัว
ร่างกายส่วนล่างของยอดเริ่มตอบสนองต่อประจุพลังงานมารอย่างไม่ทราบสาเหตุ อัตราการเต้นของหัวใจพุ่งขึ้นสูงกว่าปกติอย่างกะทันหัน เหงื่อเม็ดเล็กๆ เริ่มผุดพรายตามกรอบหน้าและลำคอหนาเต่งตึง ทั้งที่อากาศรอบแนวป่ายังคงเย็นสบาย ตัวตนและความเป็นชายใต้เครื่องแบบบอดี้การ์ดของเขาแข็งตึงและขยายตัวอย่างฉับพลันบีบรัดกับกางเกงคอมแบตจนปวดหนึบ เขารู้สึกร้อนรุ่มปั่นป่วนในช่องท้องดั่งมีมวลสารกามารมณ์แล่นพล่าน
ยอดก้าวเดินอย่างมึนงงกึ่งไร้สติเข้าไปภายในตัววิลล่าหรูที่เงียบสงบ จนกระทั่งเดินล่วงล้ำเข้ามาถึงห้องรับแขกชั้นล่างที่มีแสงไฟสีม่วงสลัวอบอวล ทันใดนั้น ไกรและเดชที่ซ่อนตัวอยู่หลังเสาหินขนาดใหญ่ก็ก้าวออกมาอย่างรวดเร็ว พวกเขาอาศัยพละกำลังทางกายที่แข็งแกร่งและใหญ่ยักษ์เข้าชาร์จล็อกตัวและจับกุมยอดเอาไว้แน่นหนา ยอดพยายามดิ้นรนขัดขืนตามสัญชาตญาณทหารที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี ทว่าเรี่ยวแรงของลูกน้องทั้งสองที่บวกกับมนตราสะกดใจของอาณาเขตราคะนั้นมหาศาลเกินกว่าจะต้านทานไหว
"ไกร! เดช! พวกแกทำบ้าอะไรวะ! ปล่อยฉัน!" ยอดตะโกนสั่งเสียงดัง ทว่าดวงตากลมโตของเขากลับเริ่มพร่าเลือนเมื่อกลิ่นหอมหวานราคะลอยเข้าปะทะใบหน้า เขามองเห็นลูกน้องทั้งสองอยู่ในสภาพเปลือยครึ่งท่อนล่างและมีแววตาเลื่อนลอยลุ่มหลงอย่างน่ากลัว
ในเงามืดด้านหน้า โซฟาเบดตัวใหญ่ขยับตัวเล็กน้อยเมื่อรัชชาก้าวเดินออกมาจากมุมสลัวของห้อง เธอสวมชุดนอนผ้าแพรสีม่วงเข้มโปร่งบางเผยให้เห็นร่องอกลึกอวบอัดทรวงอกใหญ่ยักษ์คัพ D ทรงหยดน้ำเต่งตึง นัยน์ตาสีอเมทิสต์เรืองรองสะกดประสาทจ้องมองยอดด้วยสายตาเรียบเฉยทว่าเปี่ยมพลังบงการใจ รัชชาหยิบสมาร์ทโฟนของเธอขึ้นมาเปิด App LUST และสั่งใช้งาน กำหนดรอยจารึกราคะสลักชื่อ "ยอด" ลงในสถานการณ์สะกดจิตทันที
"คุกเข่าลงซะ... ยอด ยอมจำนนต่อตัณหาของแก" รัชชาสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงอำนาจและแฝงด้วยความเยือกเย็น
ยอดพยายามกัดริมฝีปากเพื่อใช้ความเจ็บปวดเรียกสติและขัดขืนคลื่นพลังที่แล่นพล่านในใจ เขาระลึกถึงเกียรติยศและหน้าที่การงานในอดีต พยายามเกร็งกล้ามเนื้อเพื่อยืนหยัดต้านทาน ทว่าแรงกำหนัดและความเสียวซ่านลึกล้ำที่แล่นพล่านขึ้นมาจากกึ่งกลางกายกลับรุนแรงเกินกว่าที่จิตใจมนุษย์ทั่วไปจะรับมือ ร่างกายของเขาร้อนผ่าวดั่งไฟเผา แก่นกายใหญ่หนาขยายแข็งขึงเบียดเป้ากางเกงรัดรูปจนตึงแน่นเปรี๊ยะ ในที่สุด สมองของยอดก็พังทลายลงราบคาบ เขาทรุดเข่ากราบแทบตักของรัชชาช้าๆ สองมือหนาสั่นระริกยื่นไปปลดเปลื้องเครื่องแบบบอดี้การ์ดและปืนพกวางลงบนพื้น สลัดคราบหัวหน้ารักษาความปลอดภัยจนเหลือเพียงร่างกายเปลือยเปล่ากำยำบึกบึน ยอมสยบเข้าร่วมเป็นบริวารทาสบอดี้การ์ดคนที่สามแทบเท้าของเธออย่างเชื่องซื่อ
หลังจากนั้น รัชชาเดินกลับขึ้นไปยังห้องทำงานและห้องนอนใหญ่บนชั้นสองของวิลล่า เฝ้าจับตาดูลักษณะการทำหน้าที่ตรวจตราของบอดี้การ์ดทาสทั้งสามคน (ไกร, เดช, ยอด) ผ่านจอมอนิเตอร์กล้องวงจรปิดรอบบริเวณ รัชชารู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่งกับการทำหน้าที่ปกป้องเขตแดนของบริวารใหม่ที่ซื่อสัตย์และไร้ข้อกังขา
เธอดำเนินการสั่งอัปเดตระบบวิญญาณราคะและปรับสมดุลพิกัดสัญญาณดาวเทียมสำรองของ App LUST บนโต๊ะทำงานอย่างผ่อนคลายและปลอดภัย ไร้ซึ่งความกังวลต่อข้อกฎหมายหรือความยุติธรรมใดๆ รัชชาใช้ชีวิตเสมือนราชินีผู้ปกครองอาณาจักรส่วนตัว หากมีคนนอก ผู้บุกรุก หรือพนักงานส่งอาหารก้าวล้ำเข้ามาใกล้เขตแดนวิลล่า เธอจะสั่งให้บอดี้การ์ดทาสออกไปจับกุมตัวคนเหล่านั้นเข้ามาเพื่อปิดปาก ล้างสมอง หรือนำมาดูดซับแต้มพลังงานตัณหาในภายหลังเพื่อเติมเต็มจิตมารของเธอ
จนกระทั่งยามเย็นคล้อยต่ำ ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีส้มอมม่วงสลัว ยอดในสภาพกึ่งเปลือยท่อนบน เผยแผงอกหนาและมัดกล้ามสีเข้ม ก้าวเดินขึ้นบันไดมารายงานข้อมูลบนห้องทำงานชั้นสองด้วยใบหน้าเรียบเฉย ทว่าดวงตาสะท้อนประกายตัณหาที่ยอมสยบต่อนายหญิงอย่างลึกล้ำ
"นายหญิงครับ... ระบบกล้องวงจรปิดตรวจพบสิ่งผิดปกติรอบแนวกำแพงหินขอบป่าครับ" ยอดรายงานด้วยเสียงทุ้มต่ำและซื่อสัตย์ "พบภาพบุคคลต้องสงสัยเป็นชายชาวบ้านพรานป่าคนหนึ่ง แอบลักลอบเข้ามาในเขตป่าละแวกวิลล่า และใช้กล้องส่องทางไกลถ่ายภาพพยายามบันทึกพิกัดของวิลล่านี้เพื่อส่งสัญญาณพิกัดออกไปภายนอก คาดว่าน่าจะเป็นสายข่าวหรือผู้บุกรุกครับ"
รัชชาแสยะยิ้มบางๆ ที่มุมปากสวยสะพรั่ง นัยน์ตาสีอเมทิสต์เรืองรองสะพรั่งไปด้วยตัณหาและอำนาจมืดอันแสนน่ากลัว เธอสั่งการด้วยเสียงเย็นเฉียบและดุดันเฉียบขาดปนความเย้ยหยัน:
"ออกไปลากตัวมันเข้ามา... เปลี่ยนพรานป่าหนุ่มใหญ่คนนั้นให้กลายเป็นของเล่นตัณหาชิ้นใหม่ของฉัน เดี๋ยวนี้!"
ยอดค้อมศีรษะรับบัญชาอย่างยินดี ก่อนจะหมุนตัวก้าวเดินลงไปสั่งการไกรและเดชเพื่อเริ่มปฏิบัติการกวาดล้างและลากคอเหยื่อรายถัดไปเข้าสู่วิหารสวาทของนายหญิงทันที...
วิลล่าตากอากาศหรูแห่งนี้บัดนี้แปรสภาพกลายเป็นป้อมปราการแห่งกามารมณ์ที่มืดมนและลึกลับอย่างแท้จริง การกางอาณาเขตราคะทับซ้อนพื้นที่ธรรมชาติช่วยปกปิดร่องรอยกิจกรรมทางเพศและการลักพาตัวของรัชชาได้อย่างมิดชิด คลื่นวิทยุความถี่ต่ำพิเศษจากระบบ Sirens Echo ยังคงทำงานอย่างต่อเนื่อง คลอเคลียไปกับใบไม้ใบหญ้าและลมหนาวของหุบเขา คอยทำลายโสตประสาทของผู้สัญจรผ่านไปมาเพื่อไม่ให้ส่งข่าวหรือเบาะแสใดๆ ออกไปสู่ภายนอก
รัชชาเฝ้ามองดูหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่รันข้อมูลตรวจสอบพารามิเตอร์ของระบบ ตัวเลขของแต้มพลังงานสะสมแสดงค่า **95%** กะพริบเป็นสีม่วงระยิบระยับ การล่าพรานป่าหนุ่มใหญ่ผู้นี้และทำให้เขาเสร็จสมตัณหาศิโรราบแทบเท้า จะเป็นพลังงานส่วนสุดท้ายที่ทำให้แต้มสะสมทะยานขึ้นแตะระดับ 100% สมบูรณ์แบบอีกครั้ง เพื่อปลดล็อกคุณสมบัติบงการจิตระยะไกล V4.0 อย่างไร้ขีดจำกัด การรอคอยใกล้สิ้นสุดลงแล้ว และวิญญาณธิดามารราคะในร่างของเธอก็กำลังกรีดร้องด้วยความกระหายในอำนาจและการทำลายล้างกฎหมายของมนุษย์อย่างตื่นเต้นที่สุด!
รัชชาขยับหันหลังกลับมาเปิดดูหน้าต่างวิเคราะห์การจราจรทางเครือข่ายอินเทอร์เน็ตดาวเทียม เธอรันสคริปต์สแกนตรวจจับพอร์ตที่อาจถูกแฮกเกอร์ฝั่งตำรวจอย่างรินและทีมงานของ ดร.น้ำฟ้า เข้ามาแกะรอย แม้ว่าเธอจะซ่อนระบบหลังบ้านไว้ภายใต้เครือข่ายส่วนตัวเสมือนหลายชั้น (Multi-layered VPN) ทว่าการป้องกันภัยทางกายภาพก็สำคัญไม่แพ้กัน การที่บอดี้การ์ดทาสทั้งสามคน (ไกร, เดช, ยอด) ตรวจพบพรานป่าคนนี้แสดงให้เห็นว่าการเลือกซ่อนตัวที่นี่มีความเสี่ยงหากมีชาวบ้านในพื้นที่สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติ
"ถ้าตำรวจมีพวกอุปกรณ์ที่ใช้แกะรอย พวกมันจะตามมาที่นี่ได้เร็วกว่าเดิม..." รัชชาครุ่นคิด สายตาจับจ้องจอมอนิเตอร์กล้องที่แสดงภาพแนวกำแพงหิน
เธอใช้นิ้วเคาะโต๊ะเป็นจังหวะเบาๆ แผนการขั้นต่อไปไม่ใช่เพียงแค่การอารักขาธรรมดา แต่เธอจะกางอาณาเขตราคะแผ่ขยายวงกว้างออกไปจนคลุมหมู่บ้านข้างเคียงเพื่อสะกดจิตชุมชนโดยรอบให้กลายเป็นโล่มนุษย์ชิ้นใหญ่ที่จะส่งข่าวเท็จให้ตำรวจสับสน ยอด ไกร และเดช กำลังเดินก้าวฝ่าความมืดของป่าไม้เพื่อตามล่าตัวพรานป่าคนนั้น ความมืดมิดของหุบเขาจะเป็นพยานในเกมกามล่าเหยื่อชิ้นใหม่ และวิลล่าแห่งนี้จะยังคงทำหน้าที่เป็นรังลับอันสมบูรณ์แบบของเธอต่อไป