ตอนที่ 4 เกม สารเสพติดและการร่วมรัก (4)
และอีกหนึ่งวันก็ผ่านพ้นไป หลังจากเสร็จงานช่วงเช้า ช่วงบ่ายก็ไม่มีกำหนดการ เขาจึงอนุมัติเอกสารสำคัญภายในห้องทำงาน หลังอนุมัติเอกสาร เขาก็ส่งให้เลขาไปแจกจ่ายตามแต่ละแผนก แล้วชงกาแฟมาแก้วหนึ่ง เขาดื่มกาแฟไปพลาง อ่านซีวี[1]ของรองนายกเทศมนตรีทั้งเจ็ดไปพลาง รวมไปถึงหน่วยงานและองค์กรต่างๆ ประจำเทศบาลนครที่พวกเขาแต่ละคนรับผิดชอบดูแล
พอถึงห้าโมงก็เลิกงานตรงเวลา หยางเตี่ยนซือเคาะประตูถามว่า ต้องการให้ไปส่งหรือไม่ เขาจึงตอบว่าไม่ต้อง
ระหว่างครึ่งชั่วโมงที่อยู่ต่อในห้องทำงาน ท้องฟ้าข้างนอกพลันดำมืด เมฆครึ้มบดบังนคร แล้วฝนห่าใหญ่ก็เทลงมา เสียงฝนกระทบกับกระจกดัง ‘เปาะแปะ’ ทั้งหนักหน่วงทั้งหนวกหู
ฝนที่ตกลงมาอย่างปัจจุบันทันด่วนแบบนี้ทำเอาใจคอไม่ดี ซ้ำยังทำให้เขานึกถึงคืนที่พบกับเซินฝานจีอีก
เขาหยิบร่มกันฝนจากมุมชั้นวางของขึ้นมา เดินออกจากห้องทำงาน แล้วเข้าลิฟต์ลงตึก
เขากางร่มกันฝนเดินไปที่ลานจอดรถ แล้วหุบร่มเข้าไปในตัวรถ จากนั้นสตาร์ตเครื่องขับออกจากสำนักงานเทศบาลนคร
รถขับมุ่งหน้าไปยังสวนสาธารณะหฺวาอิงอย่างชำนาญทาง เพราะฝนตกหนักเป็นเหตุ ระหว่างทางจึงมีผู้สัญจรค่อนข้างน้อย
เขาชะลอความเร็วมาสักพัก ในใจกำลังคำนวณเวลา ทั้งยังสังเกตเห็นว่า ด้านหลังมีรถยนต์ตามมาอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล...ดูท่าคงจะเกิดเรื่องวันนี้
สายฝนนอกรถตกลงมาเปาะแปะๆ อย่างต่อเนื่อง เห็นแต่เงารถเลือนรางอยู่เบื้องหน้าเพียงไม่กี่คัน เขาทิ้งระยะห่างจากรถที่ประชิดมากที่สุด แล้วค่อยๆ ขับเข้าใกล้ทางแยกขวามือข้างหน้า
เขานึกในใจว่า ใจเย็นๆ...
รถเข้ามาใกล้ขึ้นทุกที ส่วนฝนก็ตกหนักขึ้นทุกขณะ
ในจังหวะที่กำลังจะถึงทางแยกขวามือ เขากลับเหยียบคันเร่งกะทันหัน รถจึงพุ่งทะยานไปข้างหน้า ในชั่วพริบตานั้นล้อรถทั้งสี่หมุนจนน้ำกระเซ็นอย่างแรง
ขณะที่รถพุ่งไปที่ทางแยกขวามือ รถซาลูน[2]คันหนึ่งก็พุ่งมาจากบริเวณทางแยกถนน ก่อนจะชนเข้าท้ายรถของเขา
รถของเขาโดนชนอย่างรุนแรง ตัวรถเหวี่ยงโค้งเอียงไปทางเลนซ้าย จนเกือบพลิกคว่ำ
รถยังขับต่อไปได้อีก ทว่าล้อรถขวากลับไม่เกาะพื้น ถึงได้ขับแบบลอยๆ ไปข้างหนึ่ง ทว่าเดี๋ยวเดียวก็เหวี่ยงกลับมาเกาะพื้นพร้อมขับต่อได้อย่างสมดุล ภายใต้สายฝนที่โหมกระหน่ำ
เขาไม่ได้โดนชนกระเด็นไปถึงเลนซ้ายจากการพุ่งชนครั้งที่สอง ทำให้รอดอย่างหวุดหวิด เนื่องจากคาดการณ์วิธีเคลื่อนไหวของอีกฝ่าย จึงกลับร้ายกลายเป็นดีได้อีกครั้งหนึ่ง
เมื่อคนของตระกูลหยวนที่คอยจับตาดูทุกอย่างอยู่ตามอาคารรอบๆ ถนนเส้นนี้พบว่าเขาพ้นภัยไปได้ จึงไม่ออกโรง
พวกเขารายงานหยวนจุน หยวนจุนในห้องกล้องวงจรปิดตรงส่วนหลังของคฤหาสน์ตระกูลหยวนจึงบอกน้องสามว่า “เซวียติ้งจะโผล่เข้ามา ติดต่อเซินฝานจี”
หยวนเยี่ยนพยักหน้า โทรหาเซินฝานจี พร้อมอธิบายจุดประสงค์ของสองคนนั้น
“ถ้าเธอไม่ออกตัว คงต้องเสียเพื่อนอย่างกู้ชิงไปตลอดชีวิตเลยนะ”
อีกฝ่ายไม่ตอบ แต่วางสายทิ้ง
หลังจากกู้ชิงผู้รอดภัยอุบัติเหตุทางรถยนต์ไปได้ ขับรถอย่างรวดเร็วมาระยะหนึ่ง ก็ค่อยๆ ชะลอความเร็วรถ
ขณะที่กำลังมุ่งหน้าไปยังบ้านพักข้าราชการละแวกสวนสาธารณะหฺวาอิง รถสองคันก็เข้ามาขวางข้างหน้าอีก ในขณะที่เขานึกว่าเซี่ยเจี่ยนอี้เกิดอาการหวาดระแวงกำเริบจนกัดไม่ปล่อยนั้น ใครคนหนึ่งก็เดินลงจากรถ
คนคนนี้กำลังกางร่มกันฝน อมยิ้มพร้อมหยิบมือถือมากดโทรออก
มือถือในรถของเขาสั่นพลางส่งเสียง
เจ้าหมอนี่โทรมาอีกแล้ว
รถของเขาโดนบังคับให้จอด อีกฝ่ายถึงได้เลิกต่อสาย
ผู้กุมอำนาจอย่างเจ้าสัวตระกูลเซวียถือร่มกันฝนสีดำพลางเดินมายังข้างตัวรถ ชูมือพร้อมเคาะกระจกรถดัง ‘ก๊อกๆ’ ไปทีสองที
หลังจากมองหน้าคนที่เข้ามาขวางทางแวบหนึ่ง กู้ชิงก็ไม่แยแสที่จะลงจากรถ อยากให้เขาเป็นฝ่ายกลับไปเองมากกว่า
ทำไมเซวียติ้งมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ เดาว่าคงเป็นเพราะเรื่องเก่าอีก แต่คนคนนี้โผล่หน้ามาได้บังเอิญเกินไป เขาไม่คิดมากไม่ได้จริงๆ
นอกกระจกรถ เซวียติ้งถือมือถือพลางพิมพ์ข้อความ
‘ถ้าไม่ลงมา ฉันจะลากรถพร้อมตัวนายกลับบ้านฉันทั้งอย่างนี้เลย’
มือถือในรถพลันสั่น จอภาพแสดงรายละเอียดข้อความ
ระหว่างอ่านข้อความ กู้ชิงก็ขบคิดไปพลาง อีกฝ่ายเปิดตัวเอิกเกริกขนาดนี้ คงจะทำอย่างที่ว่าจริงๆ สินะ ดังนั้นเขาถึงปลดเข็มขัดนิรภัย เปิดประตูก้าวลงมาจากรถ เซวียติ้งกางร่มกันฝนให้เขาพลางอมยิ้ม กล่าวอย่างสุภาพบุรุษมีมารยาทว่า “เชิญครับ” ก่อนจะส่งเขาไปที่รถของตน
รถสตาร์ตเครื่องแล้วค่อยๆ มุ่งหน้าไปทางสะพานฮั่นสุ่ย ก่อนจะผ่านแม่น้ำฉางแล้วเข้าไปยังย่านเมืองในเขตตงอู่
หลังออกตัวไปได้ยี่สิบนาที ก็มาถึงย่านใจกลางเขตตงอู่ รถเข้าไปจอดที่โรงแรมห้าดาวแพลตตินัม[3]แห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่เลียบแม่น้ำฉาง ดอร์แมนประจำโรงแรมเข้ามากางร่ม แล้วเปิดประตูโรงแรมต้อนรับพวกเขาเข้าไปยังด้านในด้วยตนเอง
เชิงอรรถ
^ ซีวี (CV/ Curriculum Vitae) ข้อมูลสำหรับการยื่นสมัครงาน มักเป็นข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับประวัติการศึกษา การทำงานหรือในแง่อื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง อาจรวมถึงข้อมูลส่วนบุคคลโดยย่อ มักมีความยาว 1 หน้ากระดาษขึ้นไป หลักๆ จะต่างจากเรซูเม่ที่มีรายละเอียดแง่ต่างๆ เพียงสังเขป^ รถซาลูน รถยนต์สี่ประตูขนาดย่อม ที่เน้นความกว้างของห้องโดยสารตอนหลัง^ โรงแรมห้าดาวแพลตตินัม (Platinum 5-Star Hotel) โรงแรมที่มีระดับห้าดาวเป็นเวลาสองปีขึ้นไป ครองทำเลกลางเมืองที่สะดวกต่อการเดินทาง รูปลักษณ์โดดเด่นสะดุดตา และเอื้อต่อภาพลักษณ์สถานที่ท่องเที่ยวแลนด์มาร์ก