ตอนที่ 21
บลู
หลังจากนั้นพวกเขาก็แยกย้ายกันกลับกิ่งอาสาที่จะไปส่งบอสแต่เขาก็ปฏิเสธไปเนื่องจากเขาอยากจะไปแหวะที่ร้านหนังสือเพื่อซื้อหนังสือเกี่ยวกับวิชาชีพอื่นๆมาเก็บเอาไว้เพราะในอนาคตเขาอาจจะต้องใช้มัน
เมื่อเขาได้หนังสือตามที่้าแล้วเขาก็เดินไปที่ร้านขายมือถือเพื่อซื้อเครื่องใหม่เนื่องจากมันก็เก่ามากแล้วในเมื่อเขามีเงินเยอะมากแล้วเขาควรจะหาความสุขใส่ตัวเองบ้างตามที่แม่ของเขาบอกเอาไว้
บอสเดินเข้าไปถามพนักงานว่ามือถือเครื่องไหนดีที่สุดเธอก็แนะนำมือถือที่ดีที่สุดให้กับเขาแต่ราคาของมันก็แพงมากเช่นเดียวกันราคาของมือถือเครื่องนี้คือ 3 หมื่นเหรียญบอสซื้อมันโดยไม่ลังเลเพราะของดีย่อมไม่ถูกและของถูกก็ใช่ว่าจะดีเสมอไป
จากนั้นเขาก็ไปซื้อเสื้อผ้ารองเท้า นาฬิกาและกางเกงในใหม่มาเป็จำนวนมากบอสขอให้พนักงานช่วยเลือกชุดที่เหมาะกับเขาเนื่องจากเขาไม่รู้ว่าแต่งตัวแบบไหนถึงจะดูดีเธอก็จัดเต็มเลือกของแบรนเนมให้กับเขาทั้งหมด พื้นฐาน?หน้าตาของบอสนั้นดีอยู่แล้วเลยทำให้เขาเหมาะกับทุกชุดที่เธอเลือกให้ส่วนนาฬิกานั้นเขามีอันที่อยากได้อยู่แล้วเพราะเขาเห็นคนอื่นใส่แล้วดูดีมากๆ
ในยามนี้รูปแบบการแต่งตัวของบอสทำให้ผู้หญิงหลายอดไม่ได้ที่จะมองตามเขาบอสได้ลองถ่ายรูปตนเองเอาไว้แล้วนำมันไปใช้เป็รูปโปรไฟล์อันใหม่ในโซเชียลเมื่อเปลี่ยนภาพโปรไฟล์เสร็จแล้วเขาก็ล็อคหน้าจอแล้วเก็บมันเอาไว้กระเป๋ากางเกง
จากการกินบุฟเฟ่ต์ระดับแพลตตินั่มเขาได้เก็บเกี่ยวค่าสถานะมามากมายเกือบ 20 หน่วย โดยแบ่งเป็ พละกำลัง 7 ความเร็ว5 ต้านทาน 5 และพลังงาน 3บอสคิดว่าเขาจะต้องไปเข้าทานอาหารระดับสูงบ่อยๆเพื่อเก็บเกี่ยวค่าสถานะหลังจากที่กลับมาจากการล่าบ่อยๆซะแล้ว
จากนั้นเขาก็เข้าไปในธนาคารเพื่อโอนเงินให้กับแม่ของเขาจำนวน5 ล้าน หากเธอพบว่าเขามอบเงินจำนวนมากนี้ให้เธอจะต้องตะลึงมากแน่นอนพนักงานได้แนะนำวิธีการใช้แอปพลิเคชั่นในการโอนเงินเมื่อบอสได้ฟังความสามารถของแอปฯแล้วเขาก็แปลกใจและมึนงงว่าทำไมเขาไม่ใช้มันั้แ่แรก? เขาจะได้ไม่ต้องมาที่ธนาคารเพื่อโอนเงินอีกต่อไป!
บอสเดินออกมาจากห้างสรรพสินค้าด้วยความอารมณ์ดีเพราะในตอนนี้ชีวิตของเขาดีกว่าเมื่อก่อนมากหากเขาเรียนจบเขาจะกลับไปอยู่บ้านกับแม่และน้องสาวบอสคิดว่าจะทำธุรกิจส่วนตัวนั่นก็คือขายอาวุธ! เขาจะต้องมีใบอนุญาตก่อนเป็อันดับแรก
“จริงสิไปสมัครสอบขอใบอนุญาตช่างทำอาวุธดีกว่า!!”บอสพึมพำ
ศูนย์สอบนั้นเปิดตลอด24 ชม.เนื่องจากในประเทศไททันนั้นเป็ไม่เคยหลับเนื่องจากมีคนมากมายเดินเข้าออกจากดวงดาวระดับต่างๆอยู่ตลอดเวลาอาชีพช่างทำอาวุธ และนักเล่นแร่แปรธาตุนั้นเป็อาชีพที่ทุกคนใฝ่ฝันเนื่องจากพวกเขามีรายได้ที่ดี ยกระดับของตนเองและครอบครัวได้และยังมอบชื่อเสียงให้กับพวกเขาอีกด้วย
หากใครก็ตามที่ได้รับใบอนุญาตทั้ง2 อาชีพนี้ หากเป็ผู้หญิงตระกูลมากมายจะหาทางเอาเธอมาเป็สะใภ้ให้ได้หากเป็ผู้ชายเขาจะได้เป็เขยของตระกูลเ่าั้ทันที
เมื่อเขาคิดถึงบ้านเกิดพลันปรากฏใบหน้าของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งขึ้นมาเธอมีชื่อว่า บลู เธอคือเพื่อนสมัยเด็กของเขาในตอนที่ยังเป็เด็ก... เธอมักจะถูกคนอื่นรังแกเสมอและเขาจะคอยช่วยเหลือเธอและเป็เพื่อนเล่นกับเธอทุกวันั้แ่4 ขวบ
‘ป่านนี้เธอจะแข็งแกร่งไปถึงระดับไหนแล้วนะ....’
บลูเธอเป็คนจากตระกูล ซอร์ด 1 ในตระกูลนักดาบที่มีอำนาจมากที่สุดในประเทศ
ไททัน แต่เธอเป็เพียงคนจากตระกูลสาขาเท่านั้น ในตอนอายุ 6ขวบพลังของเธอก็ตื่นขึ้นพลังของเธอนั้นได้ทำให้สถานะของพ่อและแม่ของเธอกลายเป็คนในตระกูลหลักทันทีเพราะเธอมีพลังพิเศษ2 อย่าง! มีเพียง 7% ของคนบนโลกเท่านั้นที่มีพลังพิเศษ 2อย่างจากการปลุกพลังขึ้นมา บอสไม่รู้ว่าเธอได้รับพลังอะไรมา
ในวันที่ฝนตกหนักวันหนึ่งเธอนัดเขาไปเจอที่ใต้ต้นไม้ที่พวกเขามักจะไปปีนเล่นด้วยกันประจำภายในป่าเธอได้ชี้นิ้วใส่หัวของเขาแล้วบอกเขาว่า เธอจะไม่มีวันลืมเขา.....ไม่มีวัน.....หลังจากนั้นเธอก็ไม่ปรากฏตัวที่ต้นไม้นั่นอีกเลยแต่บอสพบว่าที่ต้นไม้มีชื่อของเขาและเธอสลักเอาไว้อยู่...
“เป็ไปได้ไหมว่าเราจะได้เจอเธออีกเมื่อเรามีชื่อเสียงและเป็คนที่แข็งแกร่ง”บอสพึมพำ
เขามั่นใจว่าในอนาคตเขาจะต้องได้พบกับแน่นอนด้วยระบบนี้การที่จะกลายเป็อันดับ1 ของโลกมันขึ้นอยู่เวลาเท่านั้น! หัวใจของบอสเริ่มพองโตเมื่อก่อนเขาตัดใจเื่ที่จะได้พบเธออีกครั้งไปแล้วแต่ตอนนี้เขากำลังจะได้พบกับเธออีกครั้ง!
“เอาละไปที่ศูนย์ทดสอบอาชีพดีกว่า!”
บอสโบกแท็กซี่แล้วให้ไปส่งที่ศูนย์ทดสอบเมื่อไปถึงเขาก็พบกับคนจำนวนมากเดินเข้าออกที่ตึกอยู่ตลอดเวลาหลายคนมีตราสัญลักษณ์รูปค้อน ปีก และอื่นๆติดอยู่ที่หน้าอกเสื้อของพวกเขาสิ่งเ่าั้เรียกว่าเหรียญตรา มันบ่งบอกระดับความสามารถในด้านอาชีพของพวกเขาเช่นรูปค้อนสีขาวที่มีหมายเลข 1 นั้นบ่งบอกว่าคนคนนั้นมีความสามารถในการทำอาวุธระดับสามัญของดาวเคราะห์ระดับ1
“ว้าว! ใครกันน่ะ หล่อจัง!”เสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นจนบอสได้ยิน
บอสหันหน้าไปมองเ้าของเสียงเขาก็พบว่าเป็ผู้หญิงสวมชุดยาวสีดำมีเหรียญตรารูปหม้อสีขาวหมายเลข2 อยู่เธอคือนักเล่นแร่แปรธาตุที่มีความสามารถปรุงโพชั่นของดาวเคราะห์ระดับสามัญเหล็กได้นั่นเอง!
บอสหน้าแดงเล็กน้อยเพราะเขาไม่ชินกับการถูกชมซึ่งๆหน้าแบบนี้เขาหลบหน้าของเธอแล้วเดินเข้าไปภายในตึกทันทีเขาเดินตรงไปที่เคาน์เตอร์บริการแล้วสอบถามพนักงาน
“สวัสดีครับผมสามารถสอบเพื่อขอใบอนุญาตขายอาวุธได้ที่ไหนงั้นเหรอครับ?”บอสถาม
“ขอบัตรประชาชนด้วยค่ะฉันจะทำการลงทะเบียนให้กับคุณเอง”พนักงานกล่าว
“ขอบคุณครับ”บอสกล่าวแล้วยิ้มจากนั้นเขาก็ยื่นบัตรประชาชนให้กับเธอ
เธอเองก็ยิ้มตอบเขาเช่นกันไม่นานพนักงานก็บอกว่าค่าสมัคร 100 เหรียญ บอสพยักหน้าแล้วจ่ายเงินให้กับเธอไปเธอมอบบัตรประชาชนคืนให้กับเขาและใบเสร็จที่บอกรายละเอียดว่าเขาต้องไปทดสอบอยู่ที่ชั้นไหนห้องไหนและเวลาเท่าไหร่
“ฉันขอสอบถามคุณซักเล็กน้อยได้ไหมคะ?”พนักงานถาม
บอสแปลกใจเล็กน้อยพอได้ยินพนักงานถามแบบนั้น
“ถามเื่อะไรเหรอครับ?”
“ทำไมหน้าตาของคุณและคนในบัตรไม่เหมือนกันเลยคะ? หากให้ฉันเดามันเป็เพราะผลจากการปลุกพลังใช่ไหมคะ?”เธอกล่าว
“ใช่ครับมันเป็เพราะการปลุกพลัง”บอสกล่าว
“ฉันแนะนำให้ไปทำบัตรใหม่นะคะเพราะคุณอาจจะถูกแจ้งความข้อหาแอบอ้างได้!”เธอกล่าว
“โอ้!? ขอบคุณมากๆเลยนะครับ”บอสยิ้ม
“ไม่เป็ไรค่ะ!”
บอสมองไปยังใบเสร็จที่อยู่ในมือห้องทดสอบของเขาอยู่ที่ชั้น 10 ห้อง A1010 เขาเดินไปยังลิฟท์ แต่ภายในลิฟท์เขากลับพบคนที่เคยพบในดาวเคราะห์ระดับ 1ซะได้เธอก็คือ สกาฮะ นั่นเอง
สกาฮะมองมาที่บอสเธอรู้สึกหวั่นไหวอย่างบอกไม่ถูกในสายตาของเธอบอสหล่อมาก แต่เธอก็รู้สึกสงสัยอยู่ว่าทำไมถึงหวั่นไหวกับชายคนนี้ได้? เธอไม่เคยพบเขามาก่อนเธอเคยเห็นผู้ชายหล่อเหลามามากมายแต่ก็ไม่มีใครเลยที่ทำให้เธอหวั่นไหวได้เช่นนี้
สายตาของทั้งคู่กันครู่หนึ่งแต่พวกเขาก็ไม่ได้พูดคุยกันเลยแม้แต่คำเดียว สกาฮะเดินออกมาจากลิฟท์ด้วยความสงสัยส่วนบอสก็ทำตัวให้เป็ธรรมชาติมากที่สุดเมื่อเขาเห็นเธอจากไปโดยไม่มีท่าทางผิดปกติเขาก็โล่งอก เขากดไปที่ชั้น 10จากนั้นไม่นานประตูลิฟท์ก็ปิดแล้วพาเขาขึ้นไปชั้นบน
ในชั้น10 บอสมองไม่เห็นใครเลยซักคนแต่เขาก็เดินไปยังห้อง A1010อยู่ดี เขาหยุดยืนอยู่หน้าห้องแล้วเคาะประตูดูเพราะเขาคิดว่าเวลานี้น่าจะยังไม่มีใครทดสอบอยู่
ก๊อก~ ก๊อก~
“เข้ามาด้านใน!”มีเสียงชายคนหนึ่งออกมาจากภายใน
บอสเปิดประตูแล้วเดินเข้าไปข้างในเขาพบกับชายวัยรุ่นที่มีขอบตาดำราวกับหมีแพนด้ากำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของเขา
“ผมบอส มาเข้าทดสอบขอใบอนุญาตขายอาวุธครับ”บอสกล่าวแล้วยื่นใบเสร็จให้
ชายคนนั้นหยิบใบเสร็จแล้วพินิจดูเขาก็กล่าวขึ้นมาว่า
“ฉันให้เวลา30 นาทีสร้างอาวุธระดับสามัญของดาวเคราะห์ระดับ 1 ให้ได้หากคุณภาพของอาวุธอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานนายจะผ่าน!”
บอสพยักหน้าจากนั้นก็มองไปด้านขวาของเขาที่มีพื้นที่สำหรับสร้างอาวุธแต่ไม่มีวัสดุสำหรับสร้างอาวุธเลย? บอสไม่ได้สอบถามเกี่ยวกับวัสดุเพราะมันไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขาเนื่องจากเขามีมันอยู่ในระบบแล้วบอสเอาของแต่ละอย่างที่จำเป็ต้องใช้ออกมาวางเอาไว้ข้างนอกแล้วเริ่มทำการสร้างอาวุธทันที
ั้แ่ที่เขาสามารถปลดล็อคฟังก์ชันการสร้างนั้นเขาก็สามารถสร้างอาวุธได้เลยแต่อาวุธที่เขาสร้างได้นั้นมันจะอยู่ในของเขตของดาวเคราะห์ระดับ 1แต่หากให้เปรียบเทียบแล้วอาวุธที่ดีในระดับเทียร์ 1 ของเขานั้นจะดีกว่าระดับจักรพรรดิอยู่หลายขุม
ในการปลดล็อคอาวุธชิ้นอื่นๆบอสจะต้องใช้แต้มความรู้จำนวนไม่น้อยเลยเงื่อนไขในการปลดล็อคอุปกรณ์ระดับเทียร์ 2 คือเขาต้องมีระดับ 20และเรียนรู้อุปกรณ์เทียร์ 1 จำนวน 100 ชิ้น ตอนนี้เขาเรียนรู้ไปแล้ว 57 ชิ้น กว่าจะถึงระดับ20 เขาก็น่าจะเรียนรู้ครบหมดแล้ว
ฟูมมมมมมมมมม!!!
ติ๊งงง! ติ๊งง! ติ๊ง!!
เสียงค้อนกระทบเข้ากับแร่ดังไปทั่วทั้งห้องชายขอบตาดำมองเห็นว่าบอสไม่ได้มีความเครียดใดๆอยู่เลยดวงตาของเขาว่างเปล่าแต่จังหวะการตีของเขานั้นช่างสมบูรณ์แบบ
เวลาผ่านไป20 นาที
บอสก็ทำดาบเทียร์1 ที่มีประสิทธิภาพต่ำสุดออกมา หากเขาสร้างมันในระบบแล้วละก็ 2 นาทีก็เสร็จแล้ว แต่ในชีวิตจริงเขาต้องเริ่มทำเองั้แ่ขั้นตอนแรกจนถึงขั้นตอนสุดท้ายเลยทำให้ต้องใช้เวลานานกว่าเดิมหลายเท่า
[ดาบยาวธรรมดาT1]
[ดาเมจต่อมอนสเตอร์: 347 - 369(เปลี่ยนไปตามพละกำลังของผู้ใช้)
ดาเมจตุ่์: 1000 - 1500 (เปลี่ยนไปตามพละกำลังของผู้ใช้)]
‘โอ้!?ใช้ได้! แค่ดาบระดับต่ำสุดของเทียร์ 1ดาเมจที่ทำได้ก็เทียบได้กับอาวุธระดับนักรบ 3 ดาวแล้ว’บอสกล่าวในใจ
เขาเก็บของทั้งหมดให้เข้าที่จากนั้นก็นำดาบไปมอบให้ชายคนนั้นตรวจสอบเขาหยิบดาบพลิกไปมาจากนั้นก็เอานิ้วไปถูเข้ากับคมของมันจนนิ้วของเขาเป็รอยบาดมีเืไหลออกมาบอสมึนงงมีวิธีทดสอบความคมของดาบมากมายแต่ชายคนนี้กลับใช้นิ้วของตัวเองเฉย?
“ยอดเยี่ยม!!! ยอดเยี่ยมมาก! เ้าหนุ่มเธออายุแค่21 ปี แต่กลับสามารถสร้างดาบระดับอัศวิน 3 ดาวได้แบบนี้! ในอนาคตเธอจะต้องสร้างอาวุธระดับจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ได้แน่นอน!”
‘เอ๊ะ!? ไม่ใช่ว่ามันคืออาวุธระดับนักรบ 3ดาวหรอกเหรอ!? ดาเมจที่ทำได้นั้นมันต่างกันกับอาวุธระดับนักรบ3 ดาวเลยนะ!?’
[สิ่งที่คุณเห็นและสิ่งที่พวกเขาเห็นจะแตกต่างกันค่ะแต่โดยปกติแล้วดาเมจของอาวุธนั้นไม่ได้ตัดสินว่าของสิ่งนั้นจะอยู่ในระดับเดียวกันสิ่งที่บกบอกว่าอาวุธอยู่ในระดับไหนนั้นคือ ความคมและความทนทานต่างหากซึ่งคุณสามารถใช้ฟังก์ชันตรวจสอบเพื่อดูรายละเอียดของมันได้]หนอนน้อยแนะนำเขา
บอสพยักหน้าเข้าใจเขาพลันนึกถึงดาบโลหะทมิฬระดับอัศวิน3 ดาวที่มีดาเมจในการโจมตีพันกว่าซึ่งแตกต่างจากอาวุธระดับอัศวิน 3 ดาวอื่นๆ
(จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์= ระดับสูงสุดดาวเคราะห์ระดับ7(ดาวเคราะห์สูงสุดในปัจจุบัน))
ขอบตาดำของชายคนนั้นเต็มไปด้วยความตื่นเต้นน้อยนักที่จะมีช่างทำอาวุธที่มากพร์ภายในประเทศไททันแห่งนี้เขารู้สึกดีใจเป็อย่างมากที่ได้พบเจอกับชายหนุ่มคนนี้
“ฉันมีชื่อว่าหลุย ยินดีที่ได้รู้จัก!”
“ยินดีที่ได้รู้จักครับผมคงไม่ต้องแนะนำตัวใช่ไหม!?”บอสถาม
“ไม่ต้องๆเอาละบอสเธอคือความหวังของสมาคมช่างทำอาวุธของที่นี่ ไม่สิของประเทศเลยก็ว่าได้ในปัจจุบันคนหนุ่มแบบเธอที่สามารถสร้างอาวุธระดับอัศวินได้มันหายากยิ่งกว่าเข็มในมหาสมุทรโดยปกติแล้วคนในอายุ 21 นั้นจะสามารถสร้างอาวุธระดับนักรบ 1 - 2 ดาวเท่านั้นเองแต่เธอกลับมีความสามารถที่สูงยิ่งกว่านั้นมาก!”หลุยกล่าว
“ขอบคุณครับ!”
“เธอสนใจเข้าร่วมสมาคมช่างทำอาวุธของประเทศไททันไหม!?”หลุยถาม
บอสเคยได้ยินเกี่ยวกับสมาคมนี้มามากพวกเขาเป็เหมือนกับแขนขาให้กับผู้มีพลังพิเศษของประเทศไททันเนื่องจากพวกเขาจะทำหน้าที่สร้างอาวุธและอุปกรณ์มากมายสำหรับผู้มีพลังพิเศษที่ทำหน้าที่สำรวจดาวเคราะห์ยิ่งสมาคมมีช่างทำอาวุธที่มากความสามารถเท่าไหร่ระดับของอุปกรณ์ที่พวกเขาใช้ก็ยิ่งยกระดับมากขึ้นตามไปด้วย
“ผมสนใจอยู่หรอกนะครับแต่ผมอยากทำงานที่บ้านและอยู่กับครอบครัวมากกว่าครับ”บอสกล่าว
“อ่าห์~ เธอเป็คนหนุ่มที่รักครอบครัวสินะ ไม่เลวภูมิลำเนาของเธอตรงกับภายในบัตรนี่ไหม!?”หลุยถาม
“มันเป็ที่อยู่เก่าครับในตอนนี้ผมและครอบครัวไม่มีภูมิลำเนาที่แท้จริงย้ายไปเรื่อยๆแต่อีกไม่นานก็คงจะมีแล้วละครับ”บอสกล่าว
หลุยทำหน้าครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วกล่าว
“เอาแบบนี้นี่คือนามบัตรของฉันหากเธอมีที่อยู่เป็หลักเป็แหล่งเมื่อไหร่ให้โทรมาหาฉันอีกที”หลุยกล่าว
“หากผมได้ที่อยู่แล้วทำไมต้องบอกคุณด้วยเหรอครับ!?”บอสถาม
“ก็ไม่ใช่ว่าเธอสนใจจะเข้าร่วมกับสมาคมเหรอ!? หากเธอบอกที่อยู่กับฉันมาฉันจะช่วยติดต่อสำนักงานในพื้นที่นั้นช่วยเหลือเธอยังไงละ”
“โอ้!? เข้าใจแล้วครับหากผมได้ที่อยู่เมื่อไหร่ผมจะรีบโทรแจ้งไปทันทีว่าแต่ใบอนุญาตและเหรียญตราของผมละ!?”บอสถาม
“ฉันจะส่งผลการประเมินไปยังพนักงานที่เคาน์เตอร์สามารถไปรับมันได้จากที่นั่นพยายามเข้าละหนุ่มน้อยอนาคตของเธอนั้นไร้ขีดจำกัด!”หลุยกล่าว
บอสยิ้มให้หลุยเล็กน้อยจากนั้นเขาก็เดินออกมา
..........................................................................................................................
2K
