ตัวประกอบที่นายตัวร้ายต้องการ By ไป๋เยวี่ยกวง

    ตอนที่ 32 ภารกิจต่อไป

          กลางวันผ่านพ้นไป ยามราตรีเคลื่อนผ่านมา

          เว่ยซินเหลียนที่กำลังเอนตัวลงนอน ครุ่นคิดถึงภารกิจต่อไปที่เขาจะต้องทำจนลืมไปว่าเขาไม่ได้อยู่ในห้องนี้คนเดียว

          "เฮ้! ระบบนายอยู่ไหน.... " เว่ยซินเหลียนร้องเรียกระบบ เขา๻้๵๹๠า๱ทราบว่าภารกิจที่ 2 ของเขา ที่ต้องทำคืออะไร

          "เฮ้! ระบบนายตอบฉันหน่อย!!" เว่ยซินเหลียนเรียกหาระบบอีกครั้งเสียงที่เขาใช้ไม่ได้ดังมาก เพราะเพื่อร่วมห้องของเขายังอยู่ และเขาน่าจะหลับแล้ว

          แต่ ... เฉิน๮๬ิ๹ที่กำลังจะเข้าสู่ห้วงนิทรายังไม่ได้หลับสนิทพลันได้ยินเสียงของเว่ยซินเหลียนที่กำลังร้องเรียกหาอะไรก็มิอาจรู้ได้

          "เฮ้! ระบบนายอยู่ไหน.... ออกมาหน่อยสิ!"เสียงเรียกของเว่ยซินเหลียนดังขึ้นอีกครั้ง

          ก่อนที่เฉินเจียลี่จะลืมตาตื่นเพื่อดูว่าเว่ยซินเหลียนเป็๲อะไรร่างกายของเขาก็กลับแข็งทื่อขึ้นมาทันที พร้อมกับตัดการรับรู้ไปในที่สุดในขณะที่ยังลืมตาตื่นอยู่

          "ติงต่อง .... ติ๊งต่อง …… ท่านเรียกเรามามีสิ่งใดมิทราบ" ระบบขานรับเหมือนไม่อยากมาพบเขาอย่างไรอย่างนั้น

          "กว่าจะมาได้นะ ฮึปล่อยให้เรียกตั้งนาน ... คืออย่างนี้ ฉัน๻้๵๹๠า๱รู้ว่าภารกิจที่ 2 ของฉันคืออะไร"เว่ยซินเหลียนถามระบบทันทีที่มันส่งเสียงมา

          "อ้าว ...ระบบยังไม่แจ้งให้ทานทราบอีกหรือ?" ระบบพูดขึ้นแบบงง

          ตอนนี้เว่ยซินเหลียนก็งงเช่นกัน

          "อะไรของพวกนายกันละเนี่ย!!! ภารกิจที่ 2 ของฉันนายเป็๞คนบอกเองว่าจะแจ้ง นี้ก็ผ่านมาจะวันหนึ่งแล้วนะที่ฉันทำภารกิจแรกสำเร็จ รีบๆ บอกมาเลย" เว่ยซินเหลียนเริ่มหัวร้อน

          "เดียวทางเราเช็กระบบประมวลผลภารกิจที่2 ของท่านสักครู่ ....... " ระบบพูดขึ้น และเงียบเสียงไป แต่บรรยากาศรอบๆยังคงถูกปิดอยู่ มีเพียงแค่เขากับระบบที่ยังคงเปิดทำการ

          "ติงต่อง ติ๊งต่อง....ระบบประมวลผลภารกิจที่ 2 ท่านเสร็จเรียบร้อย .... ภารกิจที่ 2 ของท่านคือ ช่วยเหลือเฉิน๮๣ิ๫หลอมโอสถเพื่อสร้างระดับขั้นรวมปราณ เวลาในการทำภารกิจสำเร็จยังไม่จำกัดแล้วแต่ว่าท่านจะทำสำเร็จเมื่อใด ระบบถึงจะเปิดภารกิจถัดไปให้ท่าน หรือหากท่านตายท่านก็จะติดอยู่ในโลกนิยายและไม่สามารถกลับไปได้" ระบบแจ้งภารกิจที่ 2 ให้เว่ยซินเหลียนทราบ

          "หา!!!! …นายหมายความว่าไงกัน ฉันต้องทำภารกิจนี้ให้สำเร็จเท่านั้น ถึงจะสามารถทำภารกิจถัดไปได้แล้วไอ้ยานี้มันคืออะไร? ทำไมฉันอ่านไม่เจอ! แล้วนี่ฉันจะต้องทำยังไง?"เว่ยซินเหลียน๻๠ใ๽กับสิ่งที่ระบบแจ้งให้เขาทราบเกี่ยวกับภารกิจที่ 2 ของเขาพร้อมถามกลับ

          "ท่านต้องเรียนรู้ด้วยตนเองระบบไม่สามารถช่วยเหลือท่านได้ โปรดอภัยด้วยส่วนระยะเวลาหากท่านทำภารกิจเสร็จเร็วท่านก็เริ่มภารกิจถัดไปได้เลยหากท่านยังทำไม่สำเร็จภารกิจของเรานั้นไม่มีวันหมดอายุนั้นแสดงว่าหากท่านทำไม่สำเร็จท่านก็อยู่กับเราในโลกนี้นานขึ้น"ระบบไม่ได้ช่วยอะไรเลยจริงๆ

        "ฮะ!!! ว่าไงนะภารกิจของฉันมีแค่ต้องทำให้สำเร็จเท่านั้นถึงจะเริ่มภารกิจทันไปได้ พวกนายกะไม่ช่วยให้ฉันผ่านด่านเลยหรือไงกันวะเนี่ย!! " เว่ยซินเหลียนเริ่มเหลืออดกับไอ้เ๽้าระบบนี้จริงๆ ไม่ช่วยอะไรแถมยังจะเอาชีวิตของเขาอีก

        (นี้มันรางวัลหาเหวอะไรกันฟะ!!!)

        "เอ่อๆๆ ... แล้วแต่พวกนายเลยฉันเหมือนลูกไก่ในกำมือแล้วนี่นา" เขาไม่พอใจให้กับระบบเป็๲อย่างมากแต่ก็ไม่รู้จะต่อว่าอย่างไรดี ได้แต่บ่นให้กับระบบที่เหมือนลงโทษเขามากกว่าให้รางวัลเขาด้วยซ้ำ

        "เฮ่ย~... แล้วภารกิจนี้มีคะแนนเท่าไหร่"เว่ยซินเหลียนถามเข้าประเด็นในการทำภารกิจทันที พร้อมเสียงถอนหายใจที่แบบขอไปทีเพราะเขาก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี

        "คะแนนในภารกิจครั้งนี้ 30 คะแนน"ระบบแจ้งคะแนนที่จะได้รับหลังเสร็จสิ้นภารกิจ

        "เอาวะ!!! ได้ตั้ง 30คะแนน เฮ้!!! ... นี่นายจะไปแล้วเหรอ?" เว่ยซินเหลียนร้องทักระบบเมื่อเห็นว่าระบบกำลังจะปิดตัวเองอีกครั้ง

        "ท่านมีอะไร ๻้๵๹๠า๱ให้เรารับใช้"ระบบพูดเหมือนอยากที่จะช่วยเขา

        "นายจะไม่บอกอะไรสักหน่อยเหรอไงฉันจะรู้ได้ไงว่าจะต้องทำยังไง ... นาช่วยบอกสักนิดดด ... ก็ยังดี"เว่ยซินเหลียนทำเสียงออดอ้อนระบบ

        "อือ ... " ระบบส่งเสียงเหมือนคนกำลังใช้ความคิด

        “นายคิดได้ นายก็คิดช่วยหาวิธีบอกฉันสักนิดไม่ต้องบอกตรงๆ ก็ได้ ... นาๆๆๆๆๆ พรีสสสสสส" เว่ยซินเหลียนขอร้อง

        "ถ้าอย่างงั้น ...ท่านสามารถค้นข้อมูลได้ที่ห้องหนังสือ เราช่วยท่านได้เท่านี้ ....แล้วเจอกันเมื่อท่านพบเจอกับเหตุที่ไม่คาดฝัน หรือท่านทำภารกิจสำเร็จ"ระบบรีบปิดตัวเองทันทีหลังพูดเสร็จ

        "ดีกว่าไม่บอกอะไรมาละกัน อย่างน้อยๆก็ยังมีแนวทางในการดำเนินงาน ... พรุ่งนี้คงต้องลองไปหาข้อมูลดูที่ห้องหนังสือ"เว่ยซินเหลียนกล่าวเสร็จก็ทำใจให้นอนหลับได้ในคืนนี้

        แต่แล้วจู่ๆ ก็ๆๆๆๆๆ

        "เ๯้า ... เป็๞อะไรหรือเปล่า"เสียงเพื่อนร่วมห้องที่เขาคิดว่านอนหลับแล้ว ตอนนี้กลับมายืนอยู่ข้างเตียงของเขาและมองมายังตัวเขาที่ยังคงนอนลืมตา

        ทั้งคู่มองหน้ากันและกัน

        "นายมา๻ั้๹แ๻่ตอนไหนละเนี่ย!!!" เว่ยซินเหลียน๻๠ใ๽กับการปรากฏตัวของเพื่อนร่วมห้องของเขาดวงตากลมโตของเขาจ้องไปยังใบหน้าของบุรุษที่กำลังยืนดูเขานอนอยู่ ทั้งคู่สบตากัน


    ********

    จบเล่ม 1

    นักอ่านสามารถดาวโหลด E-Book ฟรีในเล่มนี้ ทั้งจาก meb อิ่นโตอีบุ๊ค นายอินทร์ และเด็กดี ได้นะ จะได้มีภาพประกอบสวยๆ ให้ได้เชยชมกันจ้า

    ไรท์ลงทุนในการหาภาพเลยนะคะ