“โรดี้กลับมา อย่าเปรี้ยว นายประเมินเอสฝั่งศัตรูต่ำไป และประสิทธิภาพของเกิร์ลไทป์ตัวสีแดงมัน......”
“อีตัวประหลาดนั่นหุ่นรบเหรอ? ดูไม่ออกเลย ไหนขอเล่นกับตุ๊กตาหน่อย!!” ... ร.ท.โรดี้ระบายความหงุดหงิดทั้งวันนี้โดยการเอาไปลงใส่หุ่นศัตรู
“ไอ้ตัวสีขาวน้ำเงินนั่นมันเล็งอิงฟ้า!!” ... เอคิจิสาดะุใส่
“อึ่ย!!” ... ร.ท.โรดี้ยกแขนขวาของหุ่นรับ
เก๊งๆๆๆๆๆๆ
“ไอ้ตัวหน้ากระจกนี่ความคล่องตัวไม่เบา แต่ที่น่าต้องระวังคือมือขวามัน” ... จิมมี่เตือนเพื่อน
“ไอ้ห่า! …มือมันเด่นขนาดนั้น ไม่ต้องเตือนก็รู้ว่าคือทีเด็ดของมัน ถ้ายอมให้มันถึงเจมินี่ได้แล้วจะมีพวกเราไว้ทำไม” ... แมกซ์โวยแล้วเข้าไปยิง
“ทำอะไรเอาโรสตัวนี้ไม่ได้หรอก!!” ... เอาโรสของ ร.ท.โรดี้ มือเบิร์นนิงอาร์มบังะุ
บึ้ม!!
“บ้าชิป มันเล็งบาซูก้า !!” ... ร.ท.โรดี้บีบปลดบาซูก้าออกจากมือซ้ายของเอาโรส
แมกะุของบาซูก้าะเิตูมออกมา วาสเชอร์ของแมกซ์บินเข้ามา เอาโรสง้างมือเบิร์นนิงอาร์มเร่งพลังงานความร้อนโจมตีมา แต่วาสเชอร์ของแมกซ์ดันโล่เข้าไปในอุ้งมือเบิร์นนิงอาร์มแล้วตั้งปืนจ่อลำตัวของเอาโรส ทว่าเอาโรสหวดมือเบิร์นนิงอาร์มที่งับโล่ซึ่งเริ่มละลายแล้วใส่จนแมกซ์ต้องชิ่งถอยออก
ฝูงะุสาดมา
พวกเอคิจิกับจิมมี่ยกโล่กัน
พ.ท.โลแกนขับดัสเทล และ พ.จ.ท.เดฟ ขับทูฟออกมายิงช่วยสกัด
“นายบ้าไปแล้วเหรอ ฉันอ่านค่าขีดความสามารถของเอาโรสแล้ว มันไม่พอเอาชนะยัยหุ่นตัวแดงนั่นหรอก” ...พ.ท.โลแกนขับดัสเทลมาพยุงแขนซ้ายของเอาโรส
เจมินี่ของอิงฟ้ายิงเกอเวียร์ใส่ปลายหัวยานของยานเมสเดค
ตูมม.ม.ม.ม.
ปลายหัวส่วนแข็งที่เอาไว้พุ่งชนแหลกละลายะเิในทันที
“ไอ้ยานหัวจู๋ .. นี่ขู่นะนัดต่อไปบอกเลย ไอ้ช่องคาตาพัลปล่อยหุ่นที่มีถังพลังงานห้อยคู่กันมาเหมือนกะโปกนั่นนะโดนแน่นอน”... อิงฟ้าะโขู่หลังยิงเสร็จ
“ผู้พันครับ ยานเราเสียหายหนัก ต้องสั่งถอยแล้วครับ จูลลี่ของคุณเอาจริงซะด้วย!!” ... พ.จ.ท.เดฟ รายงาน
เอาโรสสะบัดแขนออกจากดัสเทล
“จัดการไอ้ตัวแดงได้ก็พอใช่มั้ย?” ... ร.ท.โรดี้ขับเอาโรสบินพุ่งไป
“หึ ... ที่แกควรระวังคือตัวขาว” ...พูดจบขับจี•วาสเชอร์พุ่งเข้าหา
เอาโรสโจมตีด้วยเบิร์นนิงอาร์ม
แล้วพลิกตัวหลบอย่างเร็ว ปลดมีดออกจากปืนซับแมชชีนกันแทงข้อต่อแขนขวาแล้วปัดมือบิดเบิร์นนิงอาร์มเข้าที่หน้าของเอาโรส
หน้าเอาโรสร้อนจนะเิ ตูม!
ดัสเทลของ พ.ท.โลแกนกำลังจะไปช่วย
กึ่งงงง!!!
“อุ๊บส์”
แรงะเืกระแทกเข้ามา เจมินี่บินเข้ามาชกอย่างเร็วจากแนวหลัง
การบินบุกเข้ามาไวมาก กำลังขับเคลื่อนของเจมินี่ทรงพลังมาก ดีที่ประสาทตอบโต้ของพ.ท.โลแกนดีเยี่ยมตั้งโล่ขึ้นมาบังและโล่ก็ยุบบุบมาเป็รอยหมัด
ทูฟของ พ.จ.ท.เดฟโดนวาสเชอร์ 3เครื่องยิงกดทำให้เข้าไปช่วยไม่ได้ ได้แค่บินหลบตั้งโล่ป้องกันไปพลางๆ ทางยานก็แจ้งความเสียหาย ต้องรีบกลับไปดูแลโดยด่วย
พอหัวเอาโรสะเิ เซ็นเซอร์หลักไม่ทำงาน ร.ท.โรดี้ต้องเซทค่าเพื่อให้ใช้งานเซ็นเวอร์ที่อกเป็ตัวหลัก เพราะตอนนี้มองไม่เห็นอะไรเลย
กึ่งงงงงงง
แรงสั่นะเืในคอกพิททำเอาชิ้นส่วนในคอนโซลบางชิ้นกระเด็นหลุดมากระแทกกระจกของหมวกไพลอตร้าว แรงสั่นและมีแรงเสียดสีอยู่้า
นั่นเพราะเซ็นเซอร์วงกลมตรงส่วนอกโดนจี•วาสเชอร์แทงมีดเข้ามามิดด้ามนี่เอง ตัวกำเนิดพลังงานพังเสียหานจนไฟลุก ระบบดับเพลิงทำงานแต่สภาพเครื่องยนต์หลักไหม้จนหุ่นขยับไม่ได้ ทว่าการบังคับควบคุมเสียหาย มือเบิร์นนิงอาร์มที่เร่งพลังงานความร้อนไม่หยุดทำงาน ยังคงเร่งจนโอเวอร์ฮีท มือข้างขวาะเิ จี•วาสเชอร์รีบร่นถอยออกมาพร้อมตั้งโล่บังไว้
บึ้มมม
มือขวาเบิร์นนิงอาร์มะเิแล้ว
ดัสเทลรีบฉากออกมาจากการต่อสู้กับเจมินี่แล้วคว้าเอาโรสที่ดำปี๋บินกลับไปที่ยาน จากนั่นส่งพลุสัญญาณสงบศึก
“สงบศึกบ้าอะไร ต้องยอมแพ้สิเว้ยยย!!” ... อิงฟ้าะโ
“อิงฟ้า ใจเย็นลูกใจเย็น .... หน้าที่หลักเราคือเอายานและหุ่นของหนูไปให้ถึงที่ส่งมอบ... ทุกคนกลับเข้ายาน” ... ร.อ.บนชูออกคำสั่งแล้ว
ทั้งหมดกลับเข้ายาน
“ทุกคนทำได้ดีมาก ... เอาล่ะทันทีที่พวกเขาเอาหุ่นเข้ายานจนครบ ก็หันหัวไปทิศที่มาร์คเส้นทางไว้ แล้วเดินหน้าเต็มกำลัง” ... พ.ต.จูลลี่สั่งลูกเรือ
จากนั้นหันไปมองยานเมสเดคที่ไฟลุกไหม้
“ขอโทษนะคะ โลแกน ฉันเองก็ไม่อยากทำอย่างนี้” ... พ.ต.จูลลี่พูดด้วยสีหน้าไม่สบายใจ
“อิอิ กัปตันค๊า...อาลัยอาวรณ์จริงๆนะ....นี่แสดงว่าไม่เคยเดทกับหนุ่มที่ไหนมาก่อนแน่ๆ จูบรึยังคะ?” ... จ.ท.เอมี่ถาม
“จ..จูบอะไร..ม..ไม่มีหรอก....ก็..แค่โดนเค้าจุ๊บแก้มเบาๆ แค่นั้น” ... ... พ.ต.จูลลี่พูดด้วยที่อ่อนลง
“ไอ้นั่นมันเป็คนฉวยโอกาสจริงๆ ด้วย!!” ... แมกซ์ะโ
“แกเป็ไรของแกวะแมกซ์?” ... จิมมี่ถาม
“จ่าเอมี่” ... เสียงจาก ร.อ.บนชู
“คะ?”
“แย่งหมวกผู้บังคับบัญชา ล้อเลียนจนเสียการปกครอง ใช้คำพูดไม่เหมาะสมกับผู้บังคับบัญชาของยาน ขัง4 วัน” ... ร.อ.บนชูสั่ง
“ห๊ะ!!!” ... จ.ท.เอมี่ร้องอุทานออกมา
ฟวี้...
ประตูหอบังคับการเปิด
พันจ่าเอก เกรซ มารุติ กับ พันจ่าเอก อีจีสเข้ามาพร้อมปืนกลคนละกระบอก แล้วหิ้วแขนรวบเอมี่ออกไป
จ.ท.เอมี่จ๋อย
“แง...พันจ่าโซอี้ ช่วยหนูด้วยค่า”
พ.จ.ต.โซอี้ ก้มหน้าเงียบไม่พูดไม่จาได้แต่คิดในใจ
[ ขอโทษนะ ฉันยังเอาตัวไม่รอดเลย ]
………………………
การประชุมยุทธศาสตร์สหพันธมิตรถูกจัดขึ้นที่โลก
องค์ประชุมประกอบไปด้วย
-เดนเวอร์ แมกอาเธอร์ อาุยุ 54
เลขาธิการสหพันธมิตร
-ชอว์เทียร์ รูโดร่า อายุ 39
ราชนีดาวไฟรส์ //รองเลขาธิการสหพันธมิตร
-นิโคลัส ทอมสัน อายุ 61
ประธานาธิบดีโลก
-เรเรีย รูโดร่า อายุ 42
นายกรัฐมนตรีดาวไฟรส์
-ชูร่า กรานอร์ อายุ 47
ประธานาธิบดีดาวกรานอร์
-เอ็ดเวิร์ด นอร์แมน อายุ 58
ประธานาธิบดีอาคานิคมจูพิทัสเขตปกครองอิสระดาวพฤหัส
-พลเอก เจรอม มาราคอฟ อายุ 57
ผู้บัญชาการสูงสุดกองทัพสหพันธมิตร
-พลเอก ริเอะ แมกอาเธอร์ อายุ 55
ผู้บัญชาการกองทัพอวกาศสหพันธมิตร
-พลเอก คมสัน แซ่หลง อาุยุ 55
ผู้บัญชาการกองทัพบกสหพันธมิตร
-พลเอก อลัน เจอาร์ค อาุยุ 58
ผู้บัญชาการกองทัพเรือสหพันธมิตร
-พลเอก เฟรด้า บาราแทก อายุ 54
ผู้บัญชาการกองทัพอากาศสหพันธมิตร ชาวดาวกรานอร์
**เพื่อตัดการแบ่งแยกการเรียกชั้นยศในการรวมสหพันธมิตร จึงใช้ชื่อยศไปในทางเดียวกันทุกกองทัพแต่ละภาค...
“เราหาตัวคนลงมือกับรัชทายาทของทางนั้นได้รึยัง?” ... เดนเวอร์เริ่มถาม
“ยังไม่มีความคืบหน้าเลยครับท่าน”... พลเอก คมสัน ตอบแบบส่ายหน้า
“แล้วเมื่อไหร่จะได้คำตอบ? ผมไม่อยากกดดันคุณนะภายใต้มติรวม หน่วยสืบสวนพิเศษทั้งลับและไม่ลับก็ถูกโอนหน้าที่เฉพาะกิจพิเศษนี้ให้คุฯนะท่านนายพลคมสัน ทหารเราต้องตายอีกเท่าไหร่ระหว่างรอผลการสืบสวน”... เดนเวอร์ย้ำ
“ท่านครับ เราจะเร่งพวกเขาไม่ได้นะครับ เื่นี้ละเอียดอ่อนมาก หากไม่สืบสวนให้ละเอียก ผลพวงที่ตามมาอาจสาหัสกว่าที่เป็อยู่ตอนนี้ก็ได้”... นิโคลัส พูดช่วยพลเอก คมสัน
“ก็จริงอยู่นะคะ ที่เร่งไม่ได้ แต่เราก็อยากได้ความคืบหน้าเื่นี้ กำลังรบของเราแม้มีมากกว่า แต่หุ่นและยานรบของเราล้วนสู้เขาไม่ได้ เื่ยุทธวิธีการรบทางนั้นก็ไม่ได้ด้อยกว่าเรา นับวันกำลังรบเรายิ่งถดถอย พวกเราเองก็โดนประชาชนและสื่อเร่งตั้งคำถามกลับมาเหมือนกัน” ... เรเรียเสนอแย้งไปในทิศทางเดียวกับเดนเวอร์
“........” ... ชอว์เทียร์ ...ราชินีดาวไฟรส์ และองเลขาธิการสหพันธมิตรยังคงไม่ออกความเห็นใดๆ
“เื่การสืบสวน ให้เวลาทางหน่วยงานของโลกเขาหน่อยเถอะ ผมว่าเราไม่ควรรอผลการสืบสวนทางเดียวนะ อย่าลืมว่าเราควรหวังผลในการรบด้วย” ... เอ็ดเวิร์ดพาเข้าประเด็นหลักในการประชุม
“คุณหมายถึง ...การรบที่นับวันเรามีแต่จะแพ้งั้นเหรอ ผมว่าเราควรเลิกใช้ยุทโธปกรณ์ขากบริษัท ฟอยล์อินดัสทรี่(Voll industry)..” ... ชูร่า โผล่งขึ้นมา
“ฟอยล์ งั้นเหรอ ฉันอ่าน โวล มาตลอดเลยนะ...ฮ่าๆโลกนี่มีการออกเสียงหลายภาษาจริง” ... เรเรียยิ้มขำตัวเองลดความตึงเครียดลง
“ถ้าถามหาการรบที่ได้เปรียบ ผมยินดีที่จะบอกว่า วันนี้เรามีข่าวแบบนั้นแล้ว” ... พลเอก เจรอมยิ้มกล่าว
“มีเื่แบบนี้ด้วย? ผมขอทราบรายละเอียดเดี๋ยวนี้เลย” ... เดนเวอร์ถามด้วยความตื่นเต้น
พลเอก เจรอมหันไปมองหน้า พลเอก ริเอะแล้วพยักหน้า
“เรียนทุกท่าน จำที่ดิฉันเคยเกริ่นเื่โปรเจค GIRL Type ไปเมื่อการวาระประชุมครั้งก่อนได้มั้ยคะ? ....นั่นล่ะ ตอนนี้รายการว่ามันโดนโจมตีเพื่อทำลายหรือยึดถ้าทำได้อยู่” ... พลเอกริเอะรายงานด้วยสีหน้ามาดมั่น
“มันใช่เื่หน้าอวดเหรอครับ ที่โดนโจมตีเนี่ย” ... พลเอก คมสัน เสียดสี พลเอกริเอะ
“มันจะดีถ้าคุณรอฟังเธอรายงานให้จบก่อนนะครับ ท่านผบ.ทบ.” ... พลเอก อลัน แย้งขึ้นมา
“เล่าต่อสิครับ” ... พลเอก เฟรด้าผายมือเป็เชิงเชิญให้พูดต่อ
“ทีมที่ตามล่าคือทีมของแบล็คเลเวียธาน... หรือก็คือ พันโท โลแกน แพทริค เอซไพลอตชื่อดังของโคราเชีย ที่รบกี่ครั้งก็บดขยี้พวกเราทุกครั้งคราแม้ว่ากำลังพลจะน้อยกว่า” ... พลเอก ริเอะเล่าถึงตรงนี้ทั้งหมดก็อุทาน
“โลแกน!! แบล็คเลเวียธาน!?”
“ค่ะ ...แต่พวกมันก็พ่ายแพ้สูญเสียกำลังพลกลับไป ไพลอตและเ้าหน้าที่หลักของเราหลายคนโดนลอบสังหารก่อนจะลำเลียงขึ้นยานซิกนัสยานรบรุ่นใหม่ของเรา .... ดิฉันคิดว่ามีเกลือเป็หนอน ไว้จะสืบเื่นี้ทีหลัง แต่ตอนนี้วิศวกรที่ดูแลหุ่นเกิร์ลไทป์เครื่องนี้ถูกเด็กสาวฝีมือดีช่วยไว้ในศึกละเองเืในโคโลนีไซด์9 ซึ่งทุกท่านคงได้ข่าวโจมตีอุกอาจนี้แล้วตามสื่อต่างๆ .... เคท ลิสบอน วิศวกรที่มากับเ้ารุ่นใหม่นี้ได้ทำการตัดสินใจตั้งค่าให้เด็กสาวคนนี้เป็ไพลอตถาวรของหุ่นรุ่นใหม่นี้”... พลเอก ริเอะเล่าด้วยสีหน้าจริงจัง
“ให้พลเรือนขับเนี่ยนะ? นั่นทรัพย์สินของรัฐบาลสหพันธมิตรนะ”... พลเอก คมสัน พูดเสียงสูงขึ้นมา
“แต่เด็กคนนั้นสามารถจัดการพวกพลหุ่นรบของทางโคราเชียได้หลายเครื่องเลยทีเดียว ประกอบกับแผนการรั่วไหล คนของเราล้มตายแม้แต่กัปตันยานก็ไม่รอด ก็ได้นายทหารหญิงยศพันตรีมาบัญชาการแทน ส่วนการนำรบของเอสไพลอตฝั่งเราอย่าง ร้อยเอก บนชูคิดแมน ก็พาพลเรือนที่อาสาเข้ามาช่วยเหลือขับหุ่นที่มีในยาน รบชนะและกดดันไล่ทีมของแบล็คเลเวียธานกลับไปได้อย่างแสนสาหัส ไม่เพียงแค่นี้ อะไหล่ของเกิร์ลไทป์ตัวนี้ เมื่อเอามาประกอบใหม่ดัดแปลงนิดหน่อยให้เป็หุ่นวาสเชอร์ที่จำลองล้อเกิร์ลไทป์ ก็ร่วมรบกับเกิร์ลไทป์ตัวนี้และทีมที่ว่า ขับไล่ทีมของแบล็คเลเวียธานซ้ำยังทำลายหุ่นรุ่นใหม่ของศัตรูได้อีก .... คิดว่าเราพอมีหวังค่ะ ถ้าจะรบชนะ เราต้องรีบประสานกับทีมเฉพาะกิจนี้แล้วนำข้อมูลนั้นมาพัฒนากำลังรบทุกภาคส่วนของเรา”... พลเอก ริเอะ รายงานไม่ขาดตก
“เมื่อได้หุ่นนั่นแล้ว เราก็จัดหาชุดทีมรบใหม่แทนชุดนี้ทันที” ... พลเอกเฟรด้าเสนอมา
“ดิฉันกลับคิดว่า เราควรใช้พวกเขาต่อ ตอนนี้พวกเขากำลังท็อปฟอร์ม หากเป็แบบนี้ต่อ การรบครั้งต่อไปเราคงได้ข่าวดีเื่การเอาชนะศัตรูและทำลายเครื่องรุ่นใหม่ของศัตรูให้เห็นอีกแน่”... พลเอก ริเอะแย้ง
“ไม่คิดว่า ....เราไม่ควรนำพลเรือนมาเกี่ยวข้องกับาเหรอคะ? ....ฉันเห็นด้วยกับท่านผบ.ทอ.นะคะ” ... ชอว์เทียร์ ราชนีดาวไฟรส์ และรองเลขาธิการสหพันธมิตรในที่สุดก็ออกความเห็น
“แต่ผมเห็นด้วยกับท่าน ผบ.ทัพอวกาศนะ... การรบครั้งนี้มันลามทุ่งไปถึงประชาชนตั้งนานแล้ว นี่ขนาดไซด์ 9 ที่ห่างกลายังลามไปถึงในโคโลนี พวกเขาต้องลุกขึ้นมาสู้แล้วล่ะ อีกอย่างเรามได้บังคับนี่ใช่มั้ย พวกเขาสมัครใจมาเองรึเปล่า?” ... เอ็ดเวิร์ดถาม
“จากรายงาน พวกเขายินยอม ดิฉันเองฟังบันทึกการพุดคุยระหว่างที่เซทติ้งค่าต่างๆ ตอนกำลังเตรียมหุ่นออกรบครั้งแรกของพวกเขามาแล้ว”... พลเอก ริเอะ รีบชี้แจง
“ถ้าพวกเขาสมัครใจร่วมรบเอง ก็เหมือนเขาสมัครเป็ทหารเข้ากองทัพเอง ดังนั้นผมว่านี่ไม่ใช่การลากประชาชนมาเกี่ยวข้องแล้ว แต่เป็การแสดงเจตจำนงในการสู้ศึกของพวกเขาเอง”... พลเอก อลัน เห็นพ้อง
“ทางเรายังไม่ให้ยศพวกเขา ตอนนี้ใช่อัตราจ้างเป็พนักงานชั่วคราวค่ะ” ...พลเอก ริเอะเพิ่มเติม
“แล้วสายงานบังคับบัญชามันไม่มั่วเหรอ? ในเมื่อไม่มียศ ทำไมเราไม่แต่งตั้งยศเขาโดยการถามความเห็นของร้อยเอก บนชู คิดแมนล่ะ เธอน่าจะเห็นศักยภาพพวกเขา” ... พลเอก เจรอมเสนอ
“นี่ถ้าเ้าพวกนั้นรู้ว่า องค์ประชุมระดับดวงดาวให้ความสำคัญกระทั่งติดยศให้พวกมัน ป่านนี้คงดีใจตาย อวดเพื่อนฝูงครอบครัวได้ทั้งชาติเลย” … นิโคลัสพูดขำๆ สบายๆ ลดบรรยากาศตึงเครียด
“ตอนนี้ให้เขารับคำสั่งจากแค่ 2คนคือ พันตรี จูลลี่ แมกไกว์ กับ ร้อยเอก บนชู คิดแมน เท่านั้น นี่น่าจะง่ายกว่าและไม่กดดันพวกเขาจนเกินไป หากถึงจุดที่ควรแต่งตั้งติดยศ ดิฉันจะมอบการตัดสินใจนี้ให้กัปตันยานจัดการได้เองเลย”... พลเอก ริเอะ อธิบาย
“อยากจะถามมาั้แ่เมื่อกี้แล้ว เด็กสาวที่ว่า อายุเท่าไหร่คะ? ท่านนายพล” ... เรเรียถาม
“15 ค่ะ” ... พลเอก ริเอะตอบชัดเจนมาก
“15!!??”
ทุกคนอุทานใพร้อมๆ กัน
“นั่นไม่ใช่ที่พวกเราคิดไว้นะ เธอเด็กเกินไปที่จะใช้มาร่วมรบ วิศวกรคนนั้นคิดอะไรของเธอกันนะที่ลากเอาเด็กอายุแค่นี้มาเสี่ยงอันตราย”... เดนเวอร์ ส่ายหน้า
“เพราะเธอเห็นเด็กคนนี้ยิงฆ่าศัตรูตอนช่วยเอไว้ และเมื่อขับหุ่น ยังสามารถทำความเข้าใจการขับในคอกพิทที่มีคอลโซลแบบใหม่ได้อย่างรวดเร็ว เธอย้ำผ่านรายงานมาว่า เธอเลือกไม่ผิดค่ะท่าน” ... พลเอก ริเอะตอบชัดเจนอีก
“เอาเป็ว่า ถ้าพวกเขามาถึงสถานที่นัดพบ ผมยากให้คุณนำพวกเขาขึ้นจอคุยกับผมโดยตรง ผมอยากเจอพวกเขาและถามสิ่งต่างๆจากปากพวกเขาเอง” ... เดนเวอร์สั่ง
“รับทราบค่ะท่าน”
..............................................................................
ร้อยเอก โรดี้ แมกซิมิเลียน นอนในคุกยานเมสเดค ยานไล่ล่าชั้น รามาลมาหลายวันแล้ว
โทษฐานฝ่าฝืนคำสั่งผู้บังคับบัญชา แถมตอนเหวี่ยงเข้าในห้องขัง พันโทโลแกนขึ้นจอภาพติดต่อพลเอก เดรค แมกซิมิเลียน พ่อของโรดี้ ต่อหน้าต่อตาด้วย
ซึ่งคนที่ขอดูคือพลเอก เดรค เองนั่นแหล่ะ เขาอายมากที่ลูกก่อเื่สร้างความเดือดร้อนให้กับพันโทโลแกน เขาส่งลูกไปแนวหน้าตามคำของของลูก และเลือกให้ไปอยู่กับคนที่เก่งที่สุดของกองทัพเพื่อให้ทำภารกิจสร้างชื่อโดยไม่ตาย กลับกลายเป็ว่าไปแสดงความเอาแต่ใจใส่นายทหารบังคับบัญชา เขาโทษตัวเองที่ใช้เส้นสายผลักดันลูกชายตนเองมา ลูกชายเขาสอบเทียบมาเป็นายทหารสัญญาบัตรได้ แต่ด้วยการฝึกนายทหารเทียบวุฒิปริญญานั้นไม่เข้มข้นเท่าโรงเรียนนายร้อยหลัก ทำให้เขาที่มีเส้นสาย เอาแต่ใจกว่านายทหารปริญญาเทียบคนอื่นๆ
จนคำสั่งนายกรัฐมนตรีออกมาที่พันโทโลแกน หากปล่อยให้ร้อยเอกโรดี้ทำตามใจชอบโดยไม่ลงโทษตามกฎ จะเล่นงานโลแกนด้วย พร้อมสั่งว่าหากพบเจอการกระทำอันเป็อันตรายต่อปฏิบัติการส่งผลต่อแผนสำคัญหรือชีวิตลูกเรือในยาน ให้ทำตามความเหมาะสม
ความหมายคือให้ยิงทิ้งได้นั่นแหล่ะ
ตอนนี้โรดี้รับทราบมติของพ่อแม่แล้วและตอนที่โวยวายก็โดนโลแกนเตะหวดเข้าลำตัวจนต้องนอนทรุดเป็วัน
แต่เด็กเส้นก็ยังคงเป็เด็กเส้น
พลโท ราเชส ซานโตส
นายพลของโคราเชีย ผู้ที่สั่งการรับผิดชอบหน่วยของโลแกนได้ส่งหุ่นรุ่นใหม่ส่งมาให้ แต่ยังมาไม่ถึง ทว่าหน่วยของโลแกนต้องไปสบทบกับหน่วยพิเศษอีกหน่วย
นั่นคือหน่วยซูโก้
“หืม...หน่วยซูโก้?” ... พันโทโลแกนยืนอ่านคำสั่งของพลโทราเชส
“ทำไมครับ? หน่วยนี้มีอะไรเหรอ?” ... พันจ่าโท เดฟ ถาม
“เปล่า ... อืม...คือ... ฉันน่ะไม่มีหรอก แต่พวกเขาน่ะมี” ... พันโทโลแกนยิ้มตอบ
“งั้นวันที่จะถึงนี่คงสนุกแน่ครับ”... พันจ่าโท เดฟ ถอนหายใจ เขาเหนื่อยกับสิ่งที่เพิ่งเกิดกับหน่วยไปหมาดๆยังต้องมาเจอหน่วยที่จะลากดราม่าตามมาอีก
2K
