มาเฟียที่รัก

ขายาวก้าวเข้าสู่บ้านหลังใหญ่ตระกูลปาร์ค อันมีผู้เป็๲พ่อนั่งรอที่โซฟาหลังใหญ่ พร้อมกับน้องชายที่นั่งก้มหน้าร้องไห้

'ป๊าพูดไรกับแบมแบม'

'ฉันพูดอะไรแกอยากรู้ด้วยเหรอ'

'ป๊า'

'ทำไม เลิกกับเด็กนั้นซะ'

'ป๊า ผมรัก'

'ไม่ใช่ แกไม่ได้รักมันหรอก'

'ป๊าจะรู้ดีกว่าผมได้ไง'

ชานยอลขึ้นเสียงกับผู้เป็๲พ่ออย่างไม่เคยขึ้นมาก่อน

'แกต้องแต่งงานกับซียอง'

'ป๊า แบมไม่ยุ่งกับพี่มาร์คก็ได้ ให้พี่ชานยอลคบกับพี่แบคฮยอนต่อเถอะนะ ฮึก พี่ก็กีดกั้นแบมกับพี่มารืคนี่'

'แบมแบม พี่ไม่ทำแล้ว'

ชานยอลทนเห็นน้องชายร้องไห้ไม่ได้ แม้ที่ผ่านมาจะกีดกั้นความรักของน้องชาย แต่พอตัวเองโดนกีดกั้นเขาเองก็รู้สึกเจ็บทรมาร

'ป๊า ผมยอมแล้ว'

'พี่ชานยอล'

'แต่ผมขอเวลาหน่อยได้ไหม ผมขอร้อง'

ชานยอลคุกเข่าต่อหน้าผู้เป็๲พ่อ จากนั้นก็ก้มหน้าขอร้อง

'หี ก็ได้ แต่ฉันให้เวลาแกวันนี้เท่านั้น'

'ป๊า ใครมันจะ'

'แบมแบมแกเงียบไปเลย'

'ก็ได้ครับป๊า'

'พี่ชานยอล แบมขอโทษ'

'ไม่ แบมไม่ผิดหรอก พี่ไปก่อนนะ'

แบคฮยอนนั่งในห้องนอนไม่มีกระจิตกระใจจะทำอะไร

ก๊อกๆๆ

'แบคเป็๞อะไรเปิดประตูให้ม๊าหน่อยลูก'

'เปล่าม๊าแบคไม่เป็๲อะไร อึก ไร'

'ไม่เป็๞ไรก็มาเปิดประตูสิ'

แอ็ดดด

'ไหนบอกไม่เป็๞อะไรไง ตาแดงเชียว'

'ม๊า ฮือออ'

แบคฮยอนโผล่เข้ากอดมารดา น้ำตาไหลออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ

'เป็๲ไรหืม เพราะชานยอล'

'ม๊ารู้'

'โดนปืนบ้านขนาดนี้ไม่รู้ก็ควายแล้ว'

'ฮือ ม๊ารู้๻ั้๫แ๻่เมื่อไร'

'ก็หลายวันแล้วล่ะ ครั้งแรกก็คิดว่าโจรเข้าบ้านแต่ได้ยินแกคุยกันแล้วมุ้งมิ้งคงเป็๲แฟนกันมั้ง'

'ม๊า แบคขอโทษนะที่ไม่ได้บอก'

'ไหนเล่ามาสิ'

แบคฮยอนพาแม่เข้าไปในห้องนอนแล้วก็นั่งลงเตียงเพื่อคุยกัน

'แบคคบกับเค้าได้เกือยเดือนแล้ว แต่แบครู้จักเขามา 2 เดือนกว่าๆ เขาเป็๲มาเฟีย เขารักแบค แบคก็รักเขาแต่ป๊าเขาบอกให้คบกับผู้หญิงคนหนึ่ง ฮึก'

'โธ่ ลูกม๊า'

'ม๊า แบคควรทำไงดี'

'แบครักเขา เขาก็รักแบค สองคนรักกัน ยังไงเขาก็เลือกแบคเชื่อม๊า'

'ถ้าเขาไม่เลือกแบคล่ะ'

'แบคก็ต้องตัดใจนะลูก แบคยังมีม๊านะ'

'ฮึกม๊า'

ก๊อกๆๆๆ

แบคฮยอนผละอ้อมกอดออกจากมารดาแล้วมองไปที่ระเบียง

'พี่ชานยอล'

'งั้นม๊าไปก่อนนะ สู้ๆนะคนดีของม๊า'

หลังจากที่แม่เดินผ่านพ้นประตูแบคฮยอนก็เดินไปปนะตูระเบียงทันที

หมับ

หลังจากที่ประตูเปิดออกชานยอลก็กอดแบคฮยอนเต็มแรง

'พี่ชานยอล ฮึก'

ชานยอลจูบแบคฮยอนทันที วินาทีนี้ชานยอลไม่อยากพรำ่เพื่ออะไรอีกแล้ว เขาอยากกอดอยาก๱ั๣๵ั๱ ก่อนที่จะจากกัน

'อื้อ พอแล้ว'

'แบคฮยอน'

'หืม'

'รักพี่ไหม'

'รักสิ รักมากด้วย'

'พี่ก็รักแบคนะ'

'อื้ม'

'แบคฮยอน เลิกรักพี่ได้ไหม'

'เลิกรักพี่เถอะ พี่จะรักแค่นาย'

'ไม่'

'พี่ขอโทษ'

ชานยอลเหมือนจะคลายอ้อมกอดออกแต่แบคฮยอนกลับกอดแน่นขึ้นอีก

'ไม่เอาแบบนี้ฮือ แบคไม่เอาแบบนี้'

'พี่ขอโทษ พี่มีเวลาแค่วันนี้ที่พี่อยู่กับแบค'

'ฮึก ฮือ'

ชานยอลกับแบคฮยอนใช้เวลาอยู่ด้วยกันทั้งคืน ใช้ร่างกาย๱ั๣๵ั๱กันทุกสัดส่วน สูดดมกลิ้นรักกันอย่างโหยหา แต่กลับแฝดด้วยความหน่วง

'แบคไม่อยากหลับเลย ตื่นมาพี่ก็ไม่อยู่กับแบคแล้ว'

'นอนเถอะที่รัก ตื่นมาก็ขอให้ลืมพี่ไปนะ'

'แบคไม่อยากลืมพี่'

'หลับตาเถอะที่รัก'