หานซูฉีรอหวงหมิงเฉินอยู่ที่เกสเฮ้าส์ของหานซ่งเฉวียน เธอสังเกตว่าระยะนี้พี่ชายงานยุ่งจนไม่มีเวลากลับบ้าน ซึ่งเธอก็ไม่รู้ว่าพี่ชายกำลังยุ่งเรื่องอะไรอยู่กันแน่ แต่ก็ดี เธอกำลังอยากหาสถานที่เหมาะๆ ที่จะใช้จัดการกับหลิงผูเถาอยู่พอดี
เสียงเคาะประตูดังขึ้น หานซูฉีรีบเดินไปเปิดประตู และเมื่อเธอเห็นว่าเป็นใครเดินเข้ามา เธอก็ส่งยิ้มกว้าง “สวัสดีหลิงผูเถา เธอคงไม่คิดว่าจะเจอฉันที่นี่สินะ”
“ทีแรกฉันก็แปลกใจว่าทำไมหวงหมิงเฉินถึงกล้ามาลักพาตัวฉัน แต่ตอนนี้ฉันไม่สงสัยอะไรแล้ว” หลิงผูเถาตอบเสียงเรียบ
“อย่ามัวมาพูดมากอยู่เลยน่า ให้ฉันพาเถาเถาเข้าไปข้างในก่อนเถอะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้าจะซวยเอา” หวงหมิงเฉินพูดขึ้น
“งั้นก็รีบเข้ามาสิ” หานซูฉีเปิดประตูกว้างขึ้น “พี่หมิงเฉิน พี่แน่ใจนะว่าไม่มีใครตามมา”
“ไม่มีใครตามมาหรอก ทุกคนสนใจนายแบบคนนั้นกันหมด”
“มิสเตอร์โรแบร์โตน่ะเหรอ” หานซูฉีหันไปยิ้มให้หลิงผูเถา “ฉันต้องขอบใจนังซินดี้ใช่ไหมที่มันเชิญนายแบบระดับโลกมาเดินแบบให้ พอทุกคนหันไปสนใจเขา ฉันกับพี่หมิงเฉินก็เลยจับเธอมาได้ง่ายๆ”
“พวกเธอจับฉันมาทำไม” หลิงผูเถาไม่สนใจจะพูดเรื่องอื่น เธออยากรู้ถึงจุดประสงค์ที่แท้จริงที่หานซูฉีกับหวงหมิงเฉินร่วมมือกันลักพาตัวเธอมามากกว่า
“ก็ไม่มีอะไรมากนี่ ฉันแค่ไม่อยากให้เธอแต่งงานกับเย่จื่อหาน ฉันเคยบอกเธอไปแล้วไม่ใช่เหรอว่าเย่จื่อหานจะต้องเป็นของฉันคนเดียว อีกอย่างพี่หมิงเฉินก็รักเธอมาตั้งนานแล้ว ฉันก็เลยอยากช่วยเขาให้สมหวังก็เท่านั้น”
“พวกเธอตั้งใจจะทำอะไร?”
“เธอเห็นกล้องหลายตัวที่ตั้งอยู่ตรงนั้นไหม” หานซูฉีชี้ไปที่กล้องวิดีโอหลายตัว ซึ่งกล้องทั้งหมดหันไปที่เตียงนอนขนาดคิงไซซ์ที่ปูด้วยผ้าปูที่นอนสีแดงสด “ตอนที่เธอกับพี่หมิงเฉินมีช่วงเวลาดีๆ ด้วยกัน ฉันจะช่วยบันทึกภาพอันแสนสวยงามนั้นไว้ให้เธอเอง”
“หานซูฉี เธอไม่ได้บอกฉันเรื่องนี้นะ” หวงหมิงเฉินไม่รู้เรื่องที่เขาจะต้องถูกถ่ายวิดีโอมาก่อน
“ที่ฉันเตรียมทุกอย่างไว้ก็เพื่อจะช่วยพี่เลยนะ” หานซูฉียิ้มอธิบาย “พี่คิดดูสิว่าถ้าพี่เดินไปบอกเย่จื่อหานว่าพี่กับหลิงผูเถามีอะไรกัน เย่จื่อหานจะเชื่อพี่ไหม เขาต้องไม่เชื่อพี่อยู่แล้ว แต่ถ้าพี่มีวิดีโอไปเปิดให้เขาดู เขาก็จะเชื่อพี่อย่างสนิทใจ อีกอย่างวิดีโออันนี้ก็จะช่วยไม่ให้พี่ถูกตระกูลหลิงปฏิเสธได้ด้วย พี่ก็แค่เอาวิดีโอนี้ไปต่อรองให้พวกเขายกหลิงผูเถาให้พี่ หรือแม้แต่ต่อรองว่าให้พวกเขายกสมบัติทั้งหมดของตระกูลหลิงให้พี่ เพื่อแลกกับที่พี่จะไม่เผยแพร่วิดีโอนี้ออกไป เท่านี้ตระกูลหลิงก็พร้อมที่จะทำตามคำขอของพี่ทุกอย่างแล้ว”
หวงหมิงเฉินคิดตามก็เห็นว่าเป็นไปได้ “ถ้างั้นฉันก็ขอบใจเธอมาก แต่รับรองได้เลย ถ้าฉันได้สมบัติของตระกูลหลิงมาเมื่อไหร่ ฉันจะให้เงินเธอไว้กินขนมสักร้อยล้านเป็นไง”
“เรื่องนั้นค่อยว่ากัน ตอนนี้พี่เอายาเม็ดนั้นให้เธอกินก่อนดีกว่า ฉันกลัวว่าถ้าช้ากว่านี้จะมีคนตามมาเสียก่อน”
“จริงของเธอ” หวงหมิงเฉินหยิบยาออกมาจากซองเพื่อเตรียมจะป้อนให้หลิงผูเถา “เถาเถา เธออย่าโกรธฉันเลยนะ ที่ฉันทำไปทั้งหมดก็เพราะฉันรักเธอ”
“รักบ้าอะไร! ที่นายทำไปทั้งหมดก็เพื่อหวังจะฮุบเงินของครอบครัวฉัน แต่ฉันขอบอกไว้เลยว่าวันนี้พวกแกทำไม่สำเร็จหรอก”
“ยังจะมาปากดีอีก พี่หมิงเฉิน! พี่รีบเอายาให้เธอกินซะ” หานซูฉีหันไปมองหลิงผูเถา “ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าหลังจากที่แกนอนกับพี่หมิงเฉินแล้ว แกจะเอาความมั่นใจมาจากไหนได้อีก ฉันจะดูว่าแกจะสู้หน้ากับเย่จื่อหานได้ยังไง และฉันก็อยากจะรู้ว่าเย่จื่อหานที่แสดงออกว่ารักแกนักหนา เขายังจะกล้ากินของเหลือจากคนอื่นอีกไหม”
โครม!
“แต่ฉันคิดว่าเธอคงไม่มีโอกาสได้เห็นมันหรอก” เย่จื่อหานถีบประตูเข้ามาพร้อมด้วยลูกน้องอีกหลายสิบคน
หวงหมิงเฉินกับหานซูฉีไม่ทันได้ตั้งตัวก็ถูกลูกน้องของเย่จื่อหานจับตัวไว้แล้ว
“เย่จื่อหาน แกตามฉันมาตั้งแต่เมื่อไหร่?” หวงหมิงเฉินถามอย่างตกใจ
เย่จื่อหานไม่สนใจจะตอบคำถาม เขารีบเดินเข้าไปหาคู่หมั้น “เธอไม่เป็นอะไรนะ”
“ฉันไม่เป็นไร พวกเขายังไม่ได้ทำอะไรฉัน” หลิงผูเถาตอบ “แต่พวกเขากำลังจะให้ฉันกินยาอะไรก็ไม่รู้”
“เอายาที่เตรียมไว้ให้พวกมันกิน!” เย่จื่อหานสั่งลูกน้อง
“ไม่! ไม่นะ แกจะเอายาอะไรให้ฉันกิน” หวงหมิงเฉินถามอย่างตกใจ จากนั้นเขาก็โยนความผิดทั้งหมดให้หานซูฉี “จื่อหาน นายฟังฉันก่อน เรื่องทั้งหมดเป็นแผนของหานซูฉี ฉันก็แค่อยากได้เงินไปใช้หนี้ ส่วนเรื่องวิดีโออะไรนั่นฉันก็ไม่รู้เรื่อง นายปล่อยฉันไปเถอะนะ”
“เธอตั้งใจจะถ่ายวิดีโอไว้แบล็กเมล์เถาเถาเหรอ?” เย่จื่อหานหันไปยิ้มให้หานซูฉี “เอาเป็นว่าการถ่ายทำวันนี้ ฉันจะให้เธอเป็นนางเอกของละครที่เธอเขียนขึ้นมาเองก็แล้วกัน”
“ไม่นะจื่อหาน นายจะทำอย่างนี้กับฉันไม่ได้ ในอนาคตเราต้องแต่งงานกัน นายจะทำลายชื่อเสียงของฉันได้จริงเหรอ” หานซูฉีรีบยกเอาเรื่องการแต่งงานขึ้นมาอ้าง นอกจากพี่ชายของเธอที่เป็นคนพูดจริงทำจริง คนที่เธอกลัวรองลงมาก็คือเย่จื่อหาน
“เพ้อเจ้ออะไร ใครจะไปแต่งกับผู้หญิงร้ายกาจอย่างเธอ”
“ก็ถ้าไม่มีหลิงผูเถา นายก็ต้องหันมาแต่งงานกับฉันไม่ใช่เหรอ ไม่มีลูกสาวตระกูลไหนที่จะเหมาะกับนายเท่าฉันอีกแล้ว”
“ยังไม่รีบเอายาไปให้พวกมันกินอีก!” เย่จื่อหานไม่อยากฟังคำพูดไร้สาระของหานซูฉีอีกแล้ว
ลูกน้องของเย่จื่อหานรีบเอายาป้อนให้หวงหมิงเฉินกับหานซูฉีคนละหนึ่งเม็ด ก่อนที่จะพาทั้งคู่ไปนอนบนเตียง ทีแรกหวงหมิงเฉินกันหานซูฉีพยายามดิ้นเพื่อให้ตัวเองหลุดจากการจับกุม แต่สักพักทั้งคู่ก็เริ่มรู้สึกร้อน และเมื่อพวกเขาดิ้นรนอย่างทรมานจนทำให้ร่างกายของพวกเขาสัมผัสกัน จากนั้นก็เป็นภาพที่ทุกคนไม่อาจดูได้ ลูกน้องของเย่จื่อหานเดินไปบันทึกภาพวิดีโอ ก่อนที่ทั้งหมดจะเดินออกไปรออยู่ข้างนอก
เย่จื่อหานเห็นว่าไม่มีอะไรที่เขาต้องทำต่อแล้ว เขาพาหลิงผูเถานั่งรถกลับเข้าเมือง ปล่อยให้ลูกน้องสองสามคนเฝ้าหวงหมิงเฉินกับหานซูฉีไว้
ในระหว่างที่หวงหมิงเฉินกับหานซูฉีมีความสัมพันธ์กันอย่างดุเดือด คลิปวิดีโอตั้งแต่ที่หลิงผูเถาถูกหวงหมิงเฉินพามาที่เกสเฮ้าท์ และคลิปที่หานซูฉีเป็นคนพูดถึงแผนการทั้งหมดที่เธอกับหวงหมิงเฉินจับตัวหลิงผูเถามาก็ถูกส่งไปให้หานซ่งเฉวียน
หานซ่งเฉวียนที่ได้เห็นคลิปก็รู้แล้วว่าน้องสาวคงโกรธที่ตนเองทำร้ายเธอจนเธอไม่สามารถมีลูกได้ เมื่อเธอรู้ว่าเขารักหลิงผูเถา เธอจึงตั้งใจทำลายหลิงผูเถาเพื่อหวังจะให้เขารู้สึกเจ็บ หานซ่งเฉวียนกำลังจะขับรถไปเกสเฮ้าส์ แต่คลิปวิดีโอสุดท้ายก็ถูกส่งมาเสียก่อน เป็นคลิปที่ชายหญิงคู่หนึ่งกำลังพัวพันกันอยู่บนเตียง ในคลิปมองเห็นหน้าหวงหมิงเฉินอย่างชัดเจน ส่วนผู้หญิงกลับมองไม่ชัด แต่หานซ่งเฉวียนก็เข้าใจไปแล้วว่าผู้หญิงในคลิปคือหลิงผูเถา
“หานซูฉี ครั้งนี้ฉันจะไม่ปล่อยแกไปแน่”
ถ้าหานซ่งเฉวียนไม่ถูกคนของโรเบิร์ตห้ามไว้ว่าวันพรุ่งนี้ยังมีงานใหญ่รออยู่ เขาคงขับรถไปเกสเฮ้าส์เพื่อพาตัวหลิงผูเถากลับมาแล้ว ถึงแม้เธอจะถูกหวงหมิงเฉินย่ำยี แต่เขาก็พร้อมที่จะพาเธอหนีไป เขาคิดทบทวนกับคำพูดของคุณพ่อมาหลายวันแล้ว เขาไม่ได้อยากเอาชนะเธอ แต่เขารักเธอจริงๆ
หานซูฉีถูกคนขับรถของเย่จื่อหานพามาส่งไว้ที่หน้าบ้านตระกูลหานพร้อมด้วยหวงหมิงเฉิน เขาอยากเอาคืนที่หานซูฉีลักพาตัวคนรักของเขาไปเพื่อหวังให้หวงหมิงเฉินทำมิดีมีร้ายเธอ แต่พอมาคิดดูอีกที เขาไม่จำเป็นต้องลงมือเอง แค่ยืมมือหานซ่งเฉวียนให้จัดการเรื่องทั้งหมดจะดีกว่า ไม่อย่างนั้นเขาจะให้ลูกน้องตัดต่อคลิปเพื่อทำให้หานซ่งเฉวียนเข้าใจผิดคิดว่าผู้หญิงในคลิปเป็นหลิงผูเถาไปทำไม
นอกจากมือของเขาจะไม่เปื้อนเลือดแล้ว ยังเป็นการทำลายสมาธิของหานซ่งเฉวียนสำหรับภารกิจในวันพรุ่งนี้อีกด้วย
คนรับใช้ตระกูลหานพาหานซูฉีกับหวงหมิงเฉินไปที่ห้องเก็บของท้ายคฤหาสน์ ห้องเก็บของนั้นถูกหานซ่งเฉวียนปรับปรุงเป็นสังเวียนที่เขาเอาไว้ใช้ต่อสู้ และห้องนั้นยังทำเป็นห้องเก็บเสียงอย่างดี ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้เข้าไปใกล้บริเวณนั้น ซึ่งคนตระกูลหานก็ไม่ได้สนใจที่จะเข้าไปดู เพราะทุกคนรู้ว่าหานซ่งเฉวียนชอบออกกำลังกาย ห้องเก็บของนั้นคงถูกลูกชายปรับปรุงเป็นห้องออกกำลังกายเท่านั้นเอง ก็แค่ห้องออกกำลังกายจะมีอะไรน่าสนใจกันล่ะ
แต่สิ่งที่ทุกคนไม่รู้คือหลายครั้งที่หานซ่งเฉวียนจับตัวแทนค้ายาที่ยักยอกเงินมาให้เขาไว้ออกกำลังกายในห้องนั้น ใครทนมือทนเท้าหน่อยก็จะถูกปล่อยตัวออกไป แต่ถ้าใครทนไม่ไหวแล้วตายไปก่อน เขาก็จะให้ลูกน้องเอาศพเหล่านั้นไปจัดการ
“พี่ใหญ่ พี่ให้คนของพี่ไปจับฉันมาทำไม แล้วที่นี่มันคือที่ไหนกัน” หานซูฉีถาม เธอมองสำรวจไปรอบๆ ก็เห็นว่ามันเป็นสังเวียนต่อสู้เหมือนกับที่เธอเคยตามพี่ชายไปดูเขาแข่งตอนอยู่ที่เมืองนอก แต่เธอจำได้ว่าก่อนหน้านี้เธอถูกลูกน้องของเย่จื่อหานพามาส่งที่หน้าบ้านไม่ใช่หรือ แล้วเธอมาอยู่ในสถานที่แบบนี้ได้ยังไง
“ตอนที่อยู่เมืองนอกเธอก็ตามไปดูฉันแข่งหลายครั้งแล้วไม่ใช่เหรอ เธอน่าจะคุ้นกับสถานที่แบบนี้ดีนะ”
“พี่...พี่จะทำอะไรฉัน” หานซูฉีหน้าซีด
“เธอกล้ามากนะหานซูฉีที่กล้าทำร้ายผู้หญิงของฉัน”
“ไม่นะคะพี่ใหญ่ ฉันไม่ได้ทำอะไรหลิงผูเถา เย่จื่อหานมาช่วยเธอออกไปได้”
“เธอไม่ต้องมาพูด! ฉันเห็นคลิปวิดีโอทั้งหมดแล้ว” หานซ่งเฉวียนเดินไปกระชากผมน้องสาวให้เธอมองสบตาเขา “ถ้าเธออยากทำลายเถาเถา เธอก็แค่บอกฉันสักคำ ขอแค่เธอมีเหตุผลดีๆ ฉันก็พร้อมที่จะทำลายเถาเถาเพื่อให้เธอสมหวัง แต่เธอกลับเลือกไอ้ขี้ยาอย่างหวงหมิงเฉิน เธอทำไปเพราะโกรธที่ฉันทำให้เธอมีลูกไม่ได้แล้วใช่ไหม ฉันยอมรับว่าแผนการของเธอทำให้ฉันเจ็บและเสียใจมาก”
“พี่ใหญ่ พี่ฟังฉันก่อน หลิงผูเถายังปลอดภัยดี เธอไม่ได้มีอะไรกับหวงหมิงเฉิน คนในคลิปที่พี่เห็นคือฉัน”
“ฉันอนุญาตให้เธอพูดตั้งแต่เมื่อไหร่” หานซ่งเฉวียนตบหน้าน้องสาวอีกหลายที “ในเมื่อเธอกล้าทำร้ายผู้หญิงของฉัน ฉันก็จะให้เธอโดนเหมือนกับที่เถาเถาโดนบ้าง”
“พี่...พี่จะทำอะไรฉัน” หานซูฉีถามเสียงสั่น เธอพยายามดิ้นให้หลุดจากมือพี่ชาย แต่ก็เปล่าประโยชน์
“ฉันก็จะให้เธอมีค่ำคืนดีๆ กับลูกน้องของฉันดูน่ะสิ ลูกน้องของฉันห่างหายจากเรื่องพรรค์นี้มานาน เธอรับใช้พวกเขาให้ดีๆ ล่ะ” หานซ่งเฉวียนหันไปตะโกนสั่งลูกน้อง “ไม่ต้องคิดว่าผู้หญิงคนนี้เป็นน้องสาวฉัน พวกแกอยากทำอะไรก็ทำได้เต็มที่”
“ไม่นะ! พี่ใหญ่ พี่ต้องเชื่อฉัน คนที่มีอะไรกับหวงหมิงเฉินคือฉัน หลิงผูเถาถูกเย่จื่อหานช่วยไปแล้วจริงๆ”
แต่หานซ่งเฉวียนกลับไม่ฟัง เขายังโบกมือสั่งให้ลูกน้องพาหานซูฉีออกไป จากนั้นเขาก็หันไปจัดการกับหวงหมิงเฉิน แต่เป็นเพราะหวงหมิงเฉินเสพยาเสพติดมานาน ร่างกายของเขาจึงทรุดโทรมไปนานแล้ว เมื่อโดนหมัดและเท้าหนักๆ ของหานซ่งเฉวียนเข้าไปไม่กี่ที หวงหมิงเฉินก็แน่นิ่งไป
หวงหมิงเฉินนอนหลับตานิ่ง ความเจ็บปวดที่ได้รับมันไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้ จากนั้นภาพตรงหน้าค่อยๆ มืดไป เขายิ้ม ‘ลาก่อน พรุ่งนี้ฉันคงไม่มีโอกาสลืมตาขึ้นมาเห็นพระอาทิตย์ขึ้นอีกแล้ว’
489K
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
