“ตึง!”
ตะเกียงในมือของหานอวิ๋นซีตกลงไปอีกครั้งใบหน้าของนางซีดเผือดด้วยความใ
คืนอภิเษกในห้องเ้าสาว? ท่านอ๋องเหรอ?
ผู้ชายคนนี้พยายามจะพูดอะไร?
หลงเฟยเยี่ยลุกขึ้นมองไปที่นางอย่างครุ่นคิด จากนั้นก็เดินผ่านนางเข้าไปในห้องนอนราวกับว่าเป็เ้าของห้อง
หลังจากนั้นไม่นานหานอวิ๋นซีก็วิ่งตามเข้ามา “ทะ...ท่านคือหลงเฟยเยี่ยหรือ?”
“บังอาจนัก!”หลงเฟยเยี่ยพูดอย่างเ็า มีน้อยคนในโลกนี้ที่จะกล้าเรียกเขาด้วยชื่อจริง
เขารีบกลับมาอย่างรีบร้อนโดยไม่รู้ว่าหานอวิ๋นซีจะถูกส่งมาที่นี่ นี่เป็สถานที่ส่วนตัวของเขา
แม้ว่าหานอวิ๋นซีจะไม่อยากเชื่อแต่ก็ยังแน่ใจในตัวตนของผู้ชายคนนี้และอดไม่ได้ที่จะแอบดุตัวเองที่สับสนจะมีนักฆ่าที่ไหนที่ไม่สวมหน้ากากและจะมีนักฆ่าที่ไหนมีรัศมีของท่านอ๋องเช่นเขาได้?
หานอวิ๋นซีรู้สึกหงุดหงิดอย่างมากเื่ราวมันวุ่นวายเหลือเกิน ไหนจะมีพิษอยู่ในร่างกายของคนผู้นี้อีกแม้จะเป็พิษเพียงเล็กน้อยก็อาจถึงแก่ชีวิตได้
คนผู้นี้คือท่านอ๋องหากโชคร้ายตายไป นางจะไม่ถูกฝังหรือ?
“เ้าคือหานอวิ๋นซีจริงๆหรือ?”ดวงตาเ็าของหลงเฟยเยี่ยราวกับสามารถมองทะลุผ่านนางได้
หญิงสาวคนนี้มีจุดที่น่าสงสัยมากเกินไปมีคนนับไม่ถ้วนในโลกนี้ที่้าฆ่าเขา มีสายลับอยู่รอบตัวเขาเต็มไปหมดแต่ถ้าหญิงสาวคนนี้เป็สายลับ เมื่อครู่เขาคงตายไปแล้ว
ใบหน้าของหานอวิ๋นซีเต็มไปด้วยความหม่นหมองและปล่อยให้เขามอง ในใจก็พลางคิดว่าต่อให้คนผู้นี้จะมองอย่างไรก็คงมองไม่ออกว่านางเดินทางข้ามเวลามาหรอก
“ตอบคำถามข้า”หลงเฟยเยี่ยออกคำสั่ง
หานอวิ๋นซีถอนหายใจเดินเข้าไปใกล้และพิงเสา “ฉินอ๋อง คำถามนี้ไม่สำคัญหรอกสิ่งสำคัญตอนนี้คือพิษในร่างกายของท่าน...ยังไม่หายขาด”
“เ้าว่าอะไรนะ?” หลงเฟยเยี่ยใ
“ยังมีพิษบางอย่างในตัวท่านที่เข็มทองขับออกไม่ได้ต้องดูดออกมาด้วยยา แล้วข้าก็ไม่มียาชนิดนั้นอยู่ในมือ หากไม่เชื่อ ท่านก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆดูสิ ว่าตรงที่ห่างจากหัวใจของท่านลงมาสองชุ่นจะเจ็บหรือไม่”หานอวิ๋นซีพูดอย่างจริงจัง
ทันทีที่หลงเฟยเยี่ยสูดลมหายใจเข้าลึกๆตำแหน่งนั้นก็เ็ปขึ้นมาจริงๆ เพียงพริบตา ในแววตาของเขาก็ฉายแววสังหารออกมา“เ้าช่างกล้าหาญจริงๆ”
“ฉินอ๋องพูดเช่นนี้ก็ไม่ถูกข้าเห็นว่าท่านเป็นักฆ่า แล้วท่านก็ไม่ยอมเปิดเผยตัวตน ต่อให้ข้าจะฆ่าท่านท่านก็สมควรได้รับมัน” หานอวิ๋นซีโต้แย้ง
สมควรได้รับมันหรือ?
สายตาเ็าของหลงเฟยเยี่ยสบเข้ากับดวงตาของหานอวิ๋นซีทว่าหานอวิ๋นซีกลับไม่มีความกลัวใดๆ และปล่อยให้เขามองอย่างเปิดเผย
หญิงสาวนางนี้เต็มไปด้วยความกล้า
สายตาของหลงเฟยเยี่ยฉายแววความชื่นชมออกมาโดยที่เขาเองก็ไม่ทันได้สังเกตและพูดอย่างเ็าว่า “ตอนนี้เ้ารู้แล้ว บอกได้หรือไม่ว่ายาอะไรที่เ้าไม่มี?”
หานอวิ๋นซีรู้สึกสงสัยคนผู้นี้กำลังทำเื่อะไรกัน ทั้งที่ได้รับาเ็และถูกวางยาพิษแต่กลับไม่ไปหาหมอหลวง และมาซ่อนตัวอยู่ที่นี่ก่อนดูเหมือนว่าอาการาเ็ของเขาจะไม่สามารถเปิดเผยต่อสาธารณะได้
แม้ว่าการฉวยโอกาสเอาเปรียบในขณะที่อีกฝ่ายกำลังเดือดร้อนจะขัดต่อหลักการแพทย์ของหานอวิ๋นซีแต่นางก็ต้องคำนึงถึงเื่ที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตหลังแต่งงานของนางอย่างรอบคอบด้วยเช่นกัน
ทุกคนต่างรู้ว่าแม้ว่านางจะสามารถเข้าไปในจวนฉินอ๋องได้ ก็ไม่แน่ว่าจะอยู่รอดได้และแน่นอนว่านางรู้เื่นี้เป็อย่างดี
ดังนั้นนางจึงต้องพึ่งพาบางสิ่ง และการสนับสนุนที่ทรงพลังที่สุดคือเ้าของจวนฉินอ๋องซึ่งฉินอ๋องหลงเฟยเยี่ยก็เป็ผู้มีอำนาจอย่างมากในราชวงศ์เทียนหนิง
หานอวิ๋นซีเผยรอยยิ้มเ้าเล่ห์“ท่านฉินอ๋อง จริงๆ แล้ว...ยาที่ข้าให้ท่านตอนนี้ก็ยังสามารถรับประกันได้ว่าภายในสิบวันพิษจะไม่ลามขึ้นมาอีก”
“เช่นนั้นล่ะ?” หลงเฟยเยี่ยยังคงจ้องมองนาง ดวงตาเ็าคู่นั้นกำลังมองทะลุเข้ามา
หานอวิ๋นซีที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความไร้เดียงสาและความขี้ขลาดพูดอย่างน่าสงสารว่า “พรุ่งนี้ข้าเชิญไท่เฟยดื่มชา และเข้าวังเพื่อถวายความเคารพไม่ทราบว่าท่านอ๋องจะไปด้วยหรือไม่?”
ในวันแรกหลังการแต่งงานเ้าสาวต้องเชิญผู้าุโมาดื่มชาตราบใดที่ผู้ชายคนนี้เต็มใจที่จะไปกับนางในวันพรุ่งนี้หมายความว่าเขายอมรับนางในฐานะหวังเฟย ด้วยความเห็นชอบของเขาในภายภาคหน้าจะลดความวุ่นวายได้ไม่น้อย
“แล้วถ้าข้าไม่ยินยอมล่ะ?” หลงเฟยเยี่ยถามอย่างเ็า
หานอวิ๋นซีก้มหน้าลงอย่างโศกเศร้า“พิษที่ท่านอ๋องโดน ความจริงแล้วไม่ใช่พิษที่หายากอะไรแค่ไปหาหมอหลวงก็สามารถรักษาได้แล้ว”
“เฮอะเ้านี่มันฉลาดเหลือเกิน!” หากสามารถไปหาหมอหลวงได้เหตุใดหลงเฟยเยี่ยต้องมาเสียเวลาที่นี่ด้วยล่ะหญิงสาวคนนี้กำลังขู่เขาอย่างมีชั้นเชิงอีกแล้วสินะ
หานอวิ๋นซียิ้มอย่างมีเลศนัย“ขอบคุณท่านอ๋องสำหรับคำชม”
หลงเฟยเยี่ยขมวดคิ้วอย่างช่วยไม่ได้ไม่รู้จะเอาวิธีไหนมาจัดการนาง และไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ผ่านไปครู่หนึ่งเขาก็โบกมือ “หุบปาก แล้วออกไปซะ”
หานอวิ๋นซีอารมณ์ดีอย่างมากสำเร็จแล้ว!
“ตกลงขอบพระทัยท่านอ๋อง” นางออกจากห้องนอนอย่างตื่นเต้น และปิดม่านลงให้หลงเฟยเยี่ยอย่างกระตือรือร้น
แต่เมื่อหันกลับไปเผชิญกับความมืด นางก็นึกขึ้นได้ว่าคืนนี้เป็คืนวันอภิเษกแล้วนางจะไปอยู่ไหนล่ะ?