Rank 10 Fox [อันดับที่ 10 ฟ็อกส์]

บริเวณลานกว้างหน้าโรงเรียนหลวงไคล์เซอร์ ซึ่งเป็นโรงเรียนที่ใหญ่ที่สุดในอาณาจักรเซสซาร์ ต่างก็มีนักเรียนที่มารายงานตัว นอกเหนือจากเด็กภายในอาณาจักรเซสซาร์แล้ว ยังมีนักเรียนจากอาณาจักรต่างๆ มารายงานตัวเพื่อขอเข้าเป็นศิษย์ที่โรงเรียนหลวงแห่งนี้มากมาย เพราะทุกๆ อาณาจักรต่างก็ยกให้โรงเรียนไคล์เซอร์เป็นโรงเรียนหลวงอันดับ 1 ที่แข็งแกร่งและมีชื่อเสียงมากที่สุด
"ขอบใจมากนะ ฟรอส" ฟ็อกซ์ที่ก้าวลงจากรถ หันไปพูดกับตัวแวร์วูฟที่มาส่ง
"ด้วยความยินดีขอรับ องค์รัชทายาท" ฟรอสเอ่ยขึ้นก่อนจะลากรถบินกลับไป
ลินดิสได้แต่มองไปทางฟ็อกซ์อย่างงงๆ ว่าเพราะเหตุใดถึงต้องไปขอบอกขอบใจกับแค่สัตว์อสูรด้วย ฟ็อกซ์ที่มองไปทางลินดิสเหมือนจะเข้าใจในสิ่งที่นางกำลังสงสัย จึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ
"สำหรับข้าใครดีด้วยข้าดีตอบ ใครร้ายมาข้าร้ายกลับ!!"
"อ่อ!! งั้นพวกเราไปรายงานตัวกันเถอะ" ลินดิสที่ดูเหมือนจะเข้าใจและกล่าวตัดบทไป
ฟ็อกซ์สังเกตุเห็นปกคอเสื้อของนักเรียนที่ดูมีความแตกต่างกันเล็กน้อย บางคนมีรูปนกสีเงินหนึ่งตัว บางคนมีถึงสองตัวหรือสามตัว แต่หลังจากนั้นก็จะเห็นเป็นรูกนกสีทอง ซึ่งน่าจะหมายถึงระดับชั้นของนักเรียนเหล่านี้ล่ะมั้ง ส่วนชุดนักเรียนชายกับหญิงจะต่างแค่ผู้หญิงจะสวมใส่กระโปรงสีดำที่สั้นเหนือเข่าเท่านั้น
"เมื่อกี้เห็นรึเปล่า ตัวแวร์วูฟน่ะ" เด็กสาวผู้มีผมสีฟ้าใสเอ่ยกับเพื่อนชายด้วยน้ำเสียงกระซิบกระซาบ แต่ก็ดังพอที่ฟ็อกซ์จะได้ยิน
"อื้อ...พึ่งเคยเห็นตัวจริงเป็นครั้งแรก น่าจะมาจากราชวงศ์ อาจจะเป็นรัชทายาทลำดับที่ 10 ที่กำลังโด่งดังอยู่ในเวลานี้ก็เป็นได้" เด็กชายเจ้าของผมสีน้ำตาลแดงเอ่ยขึ้นบ้าง
"นี่มันนินทากันซึ่งๆ หน้าเลยนะ แล้วข้าไปโด่งดังตอนไหนฟร่ะ!!?" ฟ็อกซ์ได้แต่ยืนคิดในใจอย่างวางตัวไม่ถูก
เพราะแค่เพียงไม่นานเขากับลินดิสก็ตกเป็นเป้าสายตา ของใครหลายๆ คนในบริเวณนี้ไปซะแล้ว ที่สำคัญนั้นฟ็อกซ์ไม่คุ้นชินกับคำว่าโรงเรียนซะด้วยซ้ำไป ในชีวิตก่อนเขาไม่เคยได้ออกไปนอกบ้านเลยสักครั้ง จะเรียนก็มีอาจารย์มาสอนที่บ้าน จะสอบก็มีอาจารย์นำข้อสอบมาให้ถึงที่ ฉะนั้นคำว่าโรงเรียนหรือเพื่อนจึงไม่เคยมีอยู่ในหัวสมองของเขามาก่อน
หลังจากที่ยืนต่อแถวเพื่อรายงานตัวนานกว่ายี่สิบนาที ก็ถึงคิวของลินดิสเมื่ออาจารย์หญิงตรวจสอบใบรายงานตัวของลินดิส ก็ส่งเธอไปอยู่ห้องเรียนที่ 15 [ห้องสุดท้าย] ก่อนที่เธอจะเดินไปรวมกลุ่มกับนักเรียนที่อยู่ในห้องเรียนที่ 15 ทั้งหมดจนครบ ก่อนจะมีรุ่นพี่มานำทางไปยังที่พัก
พอถึงคิวของฟ็อกซ์เมื่ออาจารย์หญิงคนเดิมตรวจสอบใบรายงานตัว ถึงกับขมวดคิ้วขึ้นมาทันที ก่อนจะเอ่ยถามอย่างแปลกใจ ก่อนที่นัยน์ตาของเธอ จะเรืองแสงสีทองและปรากฏอักขระเวทย์ตรวจสอบ
"เธอก็คือ ฟ็อกซ์ จากราชวงศ์เลเทียสินะ!?"
"ครับ" ฟ็อกซ์ตอบพลางสงสัยว่าทำไมต้องมาตรวจสอบเขาละเอียดแบบนี้ แม้เขาจะไม่รู้ว่าอักขระเวทย์ที่ปรากฏในดวงตาของอาจารย์หญิงคนนี้คือเวทย์อะไร แต่มันทำให้เขารู้สึกไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่นัก
"อืม!! แค่คลาส 6 เท่านั้นทำไมถึง....." เสียงของอาจารย์หญิงขี้สงสัยพลันเงียบไปซะเฉยๆ
"สรุปว่ายังไงบ้างครับ!!" ฟ็อกซ์ที่โดนอาจารย์หญิงคนนี้จ้องอยู่เป็นเวลานานเริ่มที่จะรำคาญจึงเอ่ยถามขึ้น
"ขออาจารย์ทดสอบความสามารถของเราหน่อยก็แล้วกัน!!" อาจารย์หญิงพูดขึ้นอย่างเรียบง่าย
"ทดสอบยังไงครับ!!" ฟ็อกซ์ถามอย่างแปลกใจ
"ก็แค่ทักษะการต่อสู้!!" อาจารย์หญิงตอบท่าทางสบายๆ
"ได้ครับ" ฟ็อกซ์ไม่ติดอะไรอยู่แล้ว ยิ่งถ้าเป็นเรื่องการต่อสู้ด้วยแล้วล่ะก็
จากนั้นอาจารย์หญิงก็ลุกออกจากโต๊ะพลางบิดขี้เกียจเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปยังพื้นที่โล่งแจ้งและมีนักเรียนเดินตามหลังไปหนึ่งคน ท่ามกลางความมึนงงของเหล่านักเรียนคนอื่นๆ เพราะทุกคนต้องรายงานตัวที่อาจารย์หญิงคนนี้ แต่ทว่าอาจารย์กลับลุกออกมาดื้อๆ ซะอย่างนั้น จะมีเพียงไม่กี่คนที่ยืนต่อแถวจากฟ็อกซ์เท่านั้นที่ได้ยินในสิ่งที่อาจารย์หญิงคนนี้กำลังจะทำ
"อาจารย์อยากรู้ว่าเรามีอะไรดี ฉะนั้นใส่ทุกอย่างที่มีมาไม่ต้องยั้งมือ!!"
"ตกลงครับ"
เหล่านักเรียนคนอื่นๆ ได้แต่มองตามกันอย่างแปลกใจ เพราะไม่เคยได้ยินว่ามีการทดสอบแบบนี้มาก่อน จากนั้นเพียงไม่กี่อึดใจฟ็อกซ์ก็ตั้งท่าเตรียมพร้อมที่จะจู่โจมแต่คราวนี้เขาไม่ได้เรียกใช้อาวุธใดใดออกมาใช้ และเมื่อได้ยินสัญญาณให้เริ่มได้
"พรึ่บ!!?"
ร่างของฟ็อกซ์ก็หายไปอย่างรวดเร็วก่อนจะไปปรากฏอยู่เบื้องหน้าของอาจารย์หญิง หมัดขวาสาวตรงไปยังใบหน้าที่ดูเย็นชานั่น ทว่ามันกลับถูกปัดป้องได้อย่างง่ายดาย ไม่ว่าฟ็อกซ์จะโจมตีไปทางด้านไหนก็ล้วนแล้วแต่ถูกปัดป้องได้ทั้งหมด การต่อสู้ของฟ็อกซ์ดำเนินแบบเดิมต่อไปเรื่อยๆ แต่อาจารย์หญิงเองก็ยังไม่ออกไปจากจุดเดิมแม้แต่ก้าวเดียว
ฟ็อกซ์ที่โจมตีไปเรื่อยๆ เริ่มมองหาจุดอ่อนของอีกฝ่าย และไม่นานนักเขาก็สามารถมองเห็นจุดอ่อนของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน แต่ด้วยความต่างชั้นของระดับพลัง ทำให้เขาต้องพลิกแพลงเล็กน้อย ก่อนจะดีดตัวถอยหลังออกมาเล็กน้อย และใช้ขาตวัดเตะฝุ่นทรายรอบๆ จนคละคลุ้งไปทั่ว และเริ่มจู่โจมใหม่อีกครั้ง
ในคราวนี้เขาจงใจโจมตีให้ห่างจากจุดอ่อนเพียงหนึ่งชุน เพื่อให้อีกฝ่ายชะล่าใจจนยอมเปิดเผยช่องว่าง ทันทีที่อีกฝ่ายเปิดช่องว่างในชั่วเสี้ยววินั้นเอง ฟ็อกซ์รีบผนึกเวทย์ธาตุดินเสริมกำลัง และจู่โจมตรงจุดอ่อนที่เปิดช่องว่างในทันที อาจารย์หญิงถึงกับเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย ที่เธอกำลังถูกเด็กคนนึงต้อนให้ถอยออกจากจุดเดิมที่เธอยืนอยู่
"ตู้มมมมมม!!!?"
ช่วงจังหวะในการโจมตีครั้งสุดท้ายของฟ็อกซ์นั้นคือรุนแรงที่สุด เท่าที่เขาจะทำได้ในเวลานี้แล้ว ถึงมันจะดูไร้ค่าในสายตาของพวกระดับ Rank ที่สูงกว่า แต่ก็เพียงพอที่จะกดดันอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน และการโจมตีสุดแรงของฟ็อกซ์ในครั้งนี้ทำได้เพียงแค่ให้อาจารย์หญิงถอยร่นไปครึ่งก้าวเท่านั้น ก่อนที่เธอจะยกยิ้มขึ้นอย่างพึงพอใจและประกาศยุติการทดสอบ
บรรดานักเรียนต่างๆ ที่เฝ้าดูการทดสอบนี้ถึงกับตกตะลึง เพราะอาจารย์หญิงคนนี้มีชื่อว่าแซพไฟร์ แม้จะไม่โด่งดังเทียบเท่า 8 องค์รักษ์หลวง แต่เธอก็มีชื่อเสียงไม่น้อยโดยเฉพาะทักษะการต่อสู้ที่ไม่ได้เป็นรองใคร แต่กระนั้นกลับถูกเด็กชายคนหนึ่งทำให้ต้องถอยร่นไปได้ครึ่งก้าว ถึงจะไม่ได้ดูมากมายนักแต่หากเด็กนักเรียนคนนี้ สามารถขึ้นมาอยู่ใน Rank สูงๆ ได้จะต้องกลายเป็นคนที่มีชื่อเสียงอย่างแน่นอน
ในเวลานี้ทุกคนได้แต่จับจ้องไปที่ฟ็อกซ์ ราวกับกำลังมองสัตว์ประหลาดในร่างของเด็กก็ไม่ปาน ทว่าสำหรับอาจารย์แซพไฟร์นั้นกลับรู้สึกยินดีเป็นอย่างมาก ถึงในปีนี้จะมีเด็กนักเรียนที่มีพรสวรรค์หลายคน แต่เธอก็ไม่ถูกใจสักคนจนมาเจอกับฟ็อกซ์ นอกจากถูกใจในความสามารถแล้วยังสนใจรูปแบบการต่อสู้ที่หลากหลายของเขาอีกด้วย เธอได้แต่มองฟ็อกซ์ตาเป็นมันราวกับว่ากำลังเจอบางสิ่งบางอย่างที่น่าสนุกก็ไม่ปาน
ก่อนจะเรียกให้ฟ็อกซ์กลับไปเอาตราสัญลักษณ์ ที่แสดงถึงการเป็นศิษย์ในห้องเรียนชั้นพิเศษ ทว่าห้องเรียนพิเศษนั้นไม่ได้มีมาบ่อยๆ ฉะนั้นอาจารย์แซพไฟร์จึงได้เรียกให้อาจารย์คนอื่นมาดูแลงานแทนเธอ ส่วนตัวเธอนั้นจะพาศิษย์คนนี้และเด็กนักเรียนชั้นพิเศษอีกเจ็ดคนที่รออยู่ก่อนหน้าไปที่หอพักด้วยตนเอง
โดยปกติทั่วไปนักเรียนจะถูกแบ่งออกเป็นกลุ่มตามแต่ชั้นเรียน และจะมีรุ่นพี่มารับไปส่งที่หอพักเพื่อเลือกสรรห้องพักก่อน ทำให้มีนักเรียนมารายงานตัวกันแต่เช้าก็ด้วยเหตุผลนี้ ส่วนเหตุผลที่อาจารย์แซพไฟร์เลือกจะพานักเรียนพิเศษชุดนี้ไปส่งด้วยตนเองก็เพราะสนใจในตัวของฟ็อกซ์เท่านั้น
นักเรียนคนอื่นๆ ได้แต่มองตามหลังไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย ทั้งอิจฉา หมั่นไส้ ไม่พอใจ และชื่นชม โดยเฉพาะเหล่านักเรียนหญิง ถึงกับรู้สึกหวั่นไหวกันเป็นอย่างมาก แม้หน้าตาและบุคลิกของฟ็อกซ์จะดูเย็นชา แต่ด้วยฐานะและความสามารถนั้นก็เพียงพอที่จะกระชากใจสาวๆ ทุกคนได้เช่นกัน
หลังจากที่อาจารย์แซพไฟร์เป็นคนนำทางพาฟ็อกซ์ไปยังหอพักส่วนตัวของนักเรียนชั้นพิเศษ ก็ได้มาหยุดอยู่ที่หน้าหอพักแห่งหนึ่งภายในโรงเรียน ก่อนจะหันไปพูดเล็กน้อยและดูสีหน้าที่เหวอๆ ของฟ็อกซ์
"เอาล่ะ!! พวกเรามาถึงกันแล้ว ที่นี่แหละหอพักของนักเรียนชั้นพิเศษ"
".........." ไม่มีเสียงตอบรับใดใดออกมาจากนักเรียนชั้นพิเศษทั้ง 8 คน นอกจากอาการอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

No.10 โรงเรียนหลวง

นิยายแนะนำ

Rank 10 Fox [อันดับที่ 10 ฟ็อกส์]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

No.10 โรงเรียนหลวง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้