มองไปที่ป่าด้านหน้าจางเฉินได้แต่ถอนหายใจเบาๆหลังจากจัดการเื่ต่างๆ ในมิติแล้ว เขาก็กลับมาทีู่เาที่เจอวานรราชสีห์พื้นทีู่เาของอินทรีย์เหล็กดำอันตรายเกินไปการจะเข้าป่าลึกไปกว่านั้นก็เป็ไปไม่ได้สำหรับจางเฉิน ใน่เวลาเหล่านี้ทำให้เขามีความตื่นตัวมากขึ้นได้รับประสบการณ์ที่หลากหลาย และการเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่ นอกจากกล่องเหล็กแล้วทุกอย่างใช้งานได้พอนึกถึงกล่องเหล็กนี่แล้วก็ทำให้จางเฉินรู้สึกอยากรู้อยากเห็นมาก
จางเฉินยังคงล่าสัตว์อสูรเก็บสัตว์ป่า หาสมุนไพรไปอีกหนึ่งเดือน พวกต้นไม้ต่างๆจางเฉินมีอุปกรณ์พร้อมสำหรับต่อกิ่ง ติดตา ปักชำ ทาบกิ่งเขายังคงพยายามขยายพันธ์พืชให้มากที่สุด ในมิติผึ้งทั้งหลายก็ทำหน้าที่ได้อย่างสมบูรณ์หลายครั้งเขาเห็นผีเสื้อก็อดคิดไม่ได้ว่าอยากเอาไปด้วย แต่หนอนเป็ปัญหามากเกินไปไม่เหมาะ
เ้านกน้อย ไป๋เอ๋อ หงเอ๋อตอนนี้โตขึ้นมาก อีกไม่นานก็สามารถขี่ได้ จางเฉินนึกภาพตัวเองลอยบนฟ้าแล้วก็รู้สึกตื่นเต้น
“กลับบ้านดีกว่า นี่ก็หลายเดือนแล้ว พ่อแม่เป็ห่วงแย่ละ”
ฟิ้ววววววววววววววววววววว
หมู่บ้านสกุลจางผู้คนต่างฝึกวิชากันอย่างขยันขันแข็ง มีการทดสอบการต่อสู้กันบ้างมีเสียงะโออกกำลังดังมาเป็ระยะ จางเฉินทักทายคนในหมู่บ้านไปตามทาง
“พ่อ แม่ ผมกลับมาแล้ว”จางเฉินวิ่งไปกอดแม่กับพ่อ
“ลูกคนนี้โตขนาดนี้แล้วยังชอบมากอดอีก หาสาวๆ สักคนได้แล้ว ไปกอดสาวแล้วมีหลานๆ ให้พ่อ แม่ อุ้มเอาสาวสวยๆ นะได้มีหลานน่ารัก น่ารัก” จางหลงแซวลูกชาย
“พี่ชาย”จางหลิงกลับมาจากข้างนอก ก็มากอดหมีกับจางเฉินร่วมวงด้วยเช่นกัน
จางเฉินนึกถึงไวน์ลิงขึ้นมาทันทีสำหรับทั้ง 3 คนและไวน์ที่หมักไว้ก็ยังไม่ได้ทดสอบว่าเป็ยังไงบ้าง หลังจากนั่งพูดคุยเล่าเื่ราวๆต่างๆ ประสบการณ์ในป่า การต่อสู้สัตว์อสูร พูดคุยกันอย่างสนุกสนานกับครอบครัวจางเฉินก็กลับเข้าห้องเพื่อหลบเข้าโลกใบเล็กของเขา
เขาไปที่โกดังไวน์โสมแดงแอบตามมาข้างหลังเขาติดๆ พร้อมด้วย หงเอ๋อ และไป๋เอ๋อ
“อันนี้ส่วนผสมหลักข้าวหงส์แดง”จางเฉินตักใส่แก้วไม้ไผ่ สำหรับตัวเอง โสมแดง
ไวน์เป็สีเหลืองอำพันที่ใส่สะอาดเปล่งประกายและมีกลิ่นหอมสดชื่นหลังจากดื่มเข้าไปแล้วเหมือนเจอกับความร้อนเบาๆ ให้ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย
“ไวน์ดี” โสมแดงรู้สึกติดใจและยื่นแก้วให้กับจางเฉินอีก
“เดี๋ยว ให้ชิม ไม่ใช่ให้เมา”จางเฉินส่ายหัว
จางเฉินตักไวน์จากกลุ่มข้าวเงิน ไวน์เป็สีขาวใส บริสุทธิ์หลังจากดื่มแล้ว ให้ความรู้สึกถึงความเย็นแผ่ซ่านไปทั้งร่างกาย
“นี่ข้าวแต่ละชนิดมีธาตุต่างกัน” จางเฉินอนุมานในใจ
ข้าวหยกเขียวไวน์มีสีเขียวอ่อนๆ กลิ่นหอมสมุนไพรมากกว่าไวน์ก่อนหน้าทั้งสองชนิดพอชิมแล้วให้ความรู้สึกสดชื่นลึกไปถึงิญญา เขารู้สึกเหมือนพลังิญญาเพิ่มขึ้นเหมือนฤดูฝนหรือฤดูใบไม้ผลิที่แทรกซิมิญญา อบอุ่น อ่อนโยน กระจายทั่วร่างและทำให้เกิดความมีชีวิต ชีวา สดใสมากขึ้น
ข้าวผสม 3 ชนิดไวน์มีสีเหมือนจะเป็สีรุ้งสวยงามพอลองซิมแล้วมีความรู้สึกแตกต่างกันไปเปลี่ยนไปมาของข้าวทั้ง 3 ชนิด
“ไวน์ 4 ฤดู”จางเฉินคิดชื่ออย่างรวดเร็ว
“แน่นอนไวน์ดีชื่อไพเราะเสนาะหูมาก” พูดเสร็จโสมแดงก็ยื่นแก้วให้กับจางเฉินอีก
เมื่อเห็นโสมแดง ดื่มง่ายๆ เหมือนดื่มน้ำเปล่าแบบนี้จางเฉินรู้สึกอยากหัวเราะทันที
“เ้าจะมากินของข้าเยอะแยะไม่ได้นะแต่ข้ายกไวท์จากข้าวแยกประเภทให้ ข้าขอเก็บที่เป็ผสมข้าวทุกชนิดไว้ไวน์สี่ฤดูนี่ข้าชอบที่สุด”
“ของดีสุด เก็บไว้เหรอ เ้าอยากตาย เดี๋ยวข้าจัดหนัก” โสมแดงโมโห
“ฮา ฮา ข้าล้อเล่น”จางเฉินยิ้มเยาะ
สุดท้ายไวน์ผลไม้มันเหมือนกับไวน์ลิง กลิ่นหอม รสหวาน มันให้ความรู้สึกของการเติมเต็มพลังปราณแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย จางเฉินหยิบไผ่น้ำเต้าที่ใส่ไวน์ลิงออกมา 6 ขวดเขาจะให้พ่อ แม่และน้องคนละ 2 ขวดก่อน หลังจากออกจากมิติเขารู้สึกมึนหัวเล็กน้อย จางเฉินเริ่มตาแดง เขารู้สึกคันตามกระดูกเหมือนมดไต่ ตัวเริ่มร้อน เย็นสลับกันจางเฉินรีบนั่งสมาธิทันที
“ข้าน่าจะเขาสู่ขั่นก่อเกิดได้แล้วร่างกายสมบูรณ์พร้อม และพลังปราณอัดแน่นเต็มที่”
จางเฉิบรวบรวมพลังในตันเถียนให้เริ่มสร้างพายุหมุนเขาได้อ่านเื่การเข้าสู่ระดับก่อเกิดลมปราณแล้ว ขั่นแรกจะต้องสร้างปราณหมุนวนหลังจากนั้นปราณจะควบแน่นเป็หยดน้ำ ทำให้สามารถสะสมปราณมากขึ้นสะสมน้ำรวมกับพายุก่อเกิดเป็กระแสน้ำวนทำให้มีบ่อน้ำวนพลังปราณซึ่งเพิ่มขึ้นเองได้ และสามารถสะสมจากภายนอกเพื่อช่วยขยายขอบเขต
ขั่นตอนนี้ยากมากน้อยคนจะสามารถผ่านได้ เพราะ้าแรงผักดันเพื่อให้เกิดการหมุนเวียนภายในดันเตียนแต่สำหรับจางเฉินเนื่องจากมีพลังิญญา ทำให้การควบคุมเป็ไปได้ง่ายทั้งนี้ยังได้ไวน์สี่ฤดู และไวน์ลิงช่วยส่งเสริม
ตูมมมมมม
“ระดับลมปราณก่อเกิด”