บทที่ 7
วิวัฒนาการ
สำหรับในโลกแห่งความเป็จริงแห่งนี้
ผู้นำของทีมล่าสัตว์มักจะออกนอกเมืองไปเพื่อตามล่าสัตว์และเก็บหินิญญา ซึ่งเป็แหล่งหาเงินจำนวนมากของพวกเขา
ดังนั้น ความแข็งแกร่งของเขาจึงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องและไม่ลดลง แม้แต่สัตว์ิญญาสองตัวก็ยังไปได้ถึงระดับเงิน ลำดับที่ 10
หากระดับิญญามีคุณสมบัติไม่เพียงพอ และยังไม่ได้ทำพันธสัญญากับสัตว์ิญญาที่มีคุณสมบัติที่สูงกว่า มันจะเป็เื่ยากที่จะรักษาสภาพที่เป็อยู่ให้คงอยู่ต่อไป และไม่มีทางที่จะปรับแต่งความแข็งแกร่งของพวกมันได้
สีหน้าของหลิวหูเปลี่ยนแปลงไปมาอยู่พักหนึ่ง และเขาก็พูดขึ้นว่า
"ท่านช่วยพัฒนางูทองคำก่อนได้ไหม ข้าจะหาวิธีนำเงินมาให้"
"เ้าควรหาวิธีก่อนดีกว่า พวกเราไม่ได้มีชื่อเสียงสักหน่อย" ลั่วอู๋ดูเหมือนตัวเขานั้นไม่มีความสำคัญกับเื่นี้
"ตกลง งั้นท่านรอข้าที่นี่" หลิวหูหลังหันกลับและเดินออกจากร้านไป
ฝูงชนต่างไม่ได้แยกย้ายกันอย่างที่ควรเป็ พวกเขากลับยืนปักหลักรอบๆ ร้านเพราะ้าดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีกบ้าง
มีชายคนหนึ่งเดินเข้ามาและพูดด้วยเสียงต่ำ "นายน้อย ท่านบอกว่าราคาสูงเกินไปงั้นหรือ ถ้าหลิวหูไปที่ร้านอื่นเพื่อตามหาผู้ปรับแต่งคนอื่นล่ะ เราไม่เพียงแค่ต้องเสียรายได้ก้อนงามไป แต่ยังทำให้คนอื่นขัดใจอีกด้วยนะขอรับ"
"ไม่ต้องห่วง" ลั่วอู๋ไม่กังวลกับเื่นี้เลยสักนิด "มีผู้ปรับแต่งพลังิญญาเพียงไม่กี่คนในเมืองหวงชาลำดับที่ 23 และพวกเขาทั้งหมดอยู่ภายใต้การควบคุมของทีมหวงชา พวกเขานั้นยุ่งมาก และพวกเขากำลังผูกขาดทางธุรกิจ มันมีราคาสูงกว่าข้ามาก นอกจากนี้ ท่านคิดว่ามันง่ายมากเหรอ ที่จะช่วยพัฒนางูทองคำ”
ทีมหวงชาเป็องค์กรที่ควบคุมพื้นที่ทั้งหมดของเมืองหวงชา ลำดับที่ 23 ร้านค้าส่วนใหญ่อยู่ภายใต้ชื่อของพวกเขา อาจกล่าวได้ว่าทีมหวงชาควบคุมวิถีชีวิตทางเศรษฐกิจในพื้นที่แห่งนี้ หลังจากนั้น มันก็ยังคงเป็เพียงมุมมอง มีผู้ปรับแต่งพลังิญญาอยู่น้อยมาก และพวกเขาทั้งหมดถูกทีมหวงชาดึงตัวไปจนเกือบหมด ค่าใช้จ่ายในการเชิญพวกเขาให้เข้าร่วมนั้นมันไม่น้อยเลย
"นายน้อย ท่านรู้เื่นี้มากแค่ไหนกันขอรับ" ชายคนนั้นประหลาดใจ
ลั่วอู๋พูดแบบยิ้มๆ "เมื่อเ้ารู้ว่าเ้าจะต้องถูกไล่ออก เ้าต้องทำการบ้านมามากพอ ต้องหาข้อมูลให้เพียงพอ เ้าคิดว่าข้าอยู่ที่นี่เพื่อกิน นอนแล้วก็ตายไปอย่างนั้นเหรอ ไม่ต้องห่วง ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อจะมาตายไปพร้อมกับร้านนี้ แต่ข้า้าให้ร้านค้าเติบโตและดียิ่งขึ้นกว่าเดิม"
ศาลาไป่หยู่ในเมืองแห่งความพินาศเป็ร้านค้าที่ตระกูลลั่วดูแล มันคือรากฐานของการเพิ่มพูนฐานะ ความรู้และความมั่นคงสำหรับเขา
คนงานในร้านทั้งสามคนยกมือขึ้นเกาศีรษะอย่างงุนงง
เป็ความจริงที่หลิวหูมีความคิดที่จะมองหาผู้ปรับแต่งคนอื่น แต่เขายังคงต้องนัดหมายกับผู้ปรับแต่งิญญาตามคิว และแม้แต่การขอราคาจ้าง อย่างน้อยเริ่มต้นถึง 20,000 หินิญญา ซึ่งไม่สามารถรับประกันได้ว่าจะปรับแต่งและพัฒนาได้สำเร็จ
หน้าเงินชะมัด! หลิวหูนึกด่าอยู่ในใจ งูทองคำที่พัฒนาแล้วของข้า ข้าแค่้าความช่วยเหลือเพียงนิดหน่อยเท่านั้นเอง
ตั้งสองหมื่น มันต้องใช้พลังงานและเม็ดิญญาจำนวนมาก เพื่อช่วยให้สัตว์ิญญาระดับเงินก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง และราคาทั้งหมดอยู่ที่ 50,000 หินิญญา
ด้วยวิธีนี้ แม้ว่าเ้าของร้านของศาลาไป่หยู่จะดูหยิ่งผยอง แต่อย่างน้อยเื่ราคาก็ยังเป็ที่ยอมรับได้สำหรับเขา
หลิวหูวิ่งไปทั่วเมือง ยืมเงินจากพี่น้องของเขา รวมถึงนำเงินออมออกมา ในที่สุดเขามีเงินเพียงพอแล้ว
"เ้าของร้าน!" หลิวรีบวิ่งไปที่ศาลาไป่หยู่ เขาตื่นเต้นจนลืมเบาเสียงลง
ขณะนั้นลั่วอู๋กำลังดื่มชาอยู่ เขาไม่หันไปมองสักนิดและสั่งคนงานในร้านทั้งสามคน "ให้เขาออกไป!"
"อย่าทำอย่างนั้นเลย" หลิวหูยิ้มให้อย่างด้วยท่าทางเกรงใจนิดๆ แล้วก็รีบส่งถุงหินิญญาและกระซิบ "เ้าของร้าน ทั้งหมดหนึ่งหมื่นหินิญญา โปรดรับไว้ด้วย"
ลั่วอู๋รับเงินและลุกขึ้นช้าๆ
ฝูงชนที่มุ่งหน้าร้านพากันกระสับกระส่าย
การละเล่นกำลังจะเริ่ม ทุกคน้าดูว่าการวิวัฒนาการของสัตว์ิญญานั้นเป็อย่างไร
"วิธีการแบบพิเศษไม่ควรแพร่กระจายออกไป ข้าจะไปที่สวนหลังบ้าน ห้ามให้ใครตามเข้ามา" ลั่วอู๋พูดกับงูทองคำ "ส่วนเ้า ถ้า้าเพิ่มพลังให้มากขึ้น ก็จงตามข้ามา"
งูทองคำดูเหมือนจะเข้าใจ แผ่แม่เบี้ย และเลื้อยลงมาจากเอวของหลิวหู ที่คดเคี้ยวไปมาตามร่างกายของเขา และเลื้อยตามลั่วอู๋เข้าไปยังสวนหลังบ้าน
ทุกคนรู้สึกผิดหวัง ที่พวกเขาหมดโอกาสได้เห็นการเพิ่มพลัง
ส่วนหลิวหูดูกังวลอย่างมาก ท่าทางของเขาเหมือนกับสามีที่กำลังรอภรรยาของเขาคลอดลูก เขาทำอะไรไม่ได้อีกนอกจากเดินไปมาอยู่ในศาลาไป่หยู่
......
......
ลานด้านหลังศาลาไป่หยู่ครอบคลุมพื้นที่ขนาดเล็ก แต่สภาพแวดล้อมค่อนข้างดี ต้นไม้ยืนต้นสูง มีเสียงนกร้อง และดอกไม้ที่มีกลิ่นหอมโชย นี่คือสถานที่ที่เ้าของร้านคนเก่า มักจะมาพักผ่อนและดื่มชาอยู่เป็ประจำ
ผ่านลานไป ท่านสามารถมองเห็นอาคารหลังเก่า แม้ว่าอาคารจะดูเก่า แต่มีประตูเหล็กและกรงเหล็กอยู่ข้างใน และสัตว์ิญญาป่าบางตัวยังคงอยู่ในนั้น
ศาลาไป่หยู่เกี่ยวข้องกับธุรกิจการขายสัตว์ิญญา คอยซื้อลูกสัตว์ิญญาจากทีมนักล่าสัตว์ แล้วขายในราคาที่เหมาะสมกับครัวเรือน
ในพื้นที่ป่าทรายสีเหลือง มีเพียงสัตว์ิญญา และแทบจะไม่มีสัตว์ิญญาปกติเลย มีเพียงภูตและสัตว์ประหลาดเท่านั้น ภูตส่วนใหญ่เติบโตในอาณาจักระโบราณที่แสนลึกลับ และสัตว์ประหลาดส่วนใหญ่ซ่อนอยู่ในหุบเหวอันน่ากลัว
ลั่วอู๋ไม่ได้ไปไกลกว่านั้น ตอนนี้เขาเพียง้าจะช่วยงูทองคำที่กำลังวิวัฒนาการ ดังนั้น เพียงแค่ใช้สถานที่ที่ไม่มีใครอยู่
"อย่าคิดต่อสู้ ข้าไม่ได้จะทำร้ายเ้า" ลั่วอู๋เอื้อมมือไปวางไว้บนหัวงูทองคำ มีพลังงานอ่อนๆ ไหลออกมา
งูทองคำที่อยู่บนพื้นไร้ซึ่งอำนาจ และไร้การต่อต้านโดยสิ้นเชิง เพราะหลิวหูสั่งอย่างเด็ดขาดว่า ไม่ให้ทำร้ายผู้คน
รัศมีของลั่วอู๋ปิดกั้นการรับรู้ของงูทองคำชั่วครู่หนึ่ง แล้วจึงเรียกให้ไหปีศาจดึงพวกเขาเข้าไป เขาไม่้าที่จะให้ผู้คนภายนอกรับรู้เกี่ยวกับการมีอยู่ของไหปีศาจ
งูทองคำเป็สัตว์ิญญาของหลิวหู มันมีจิตใจและความคิด สิ่งที่รับรู้จะถูกส่งต่อไปยังหลิวหู
หัวใจของลั่วอู๋เต้นรัว และจิตสำนึกของเขาได้เข้าสู่โลกของไห
โลกมิติในไหนั้นงดงาม เหมือนดั่งแดน์ งูทองคำรับรู้ถึงออร่าที่แข็งแกร่งรอบตัวมันและพลังิญญาของมันดีขึ้นเล็กน้อย
"เสริมสร้างความแข็งแกร่ง" ลั่วอู๋พูดเบา ๆ
เพื่อพัฒนาความก้าวหน้าของงูระดับเงิน จะต้องใช้แต้มเซียนอย่างมาก แต่ตอนนี้ เขามีเพียงแค่เจ็ดแต้มเท่านั้น ดังนั้น เขาจึงไม่ได้ใช้การทำงานขั้นสูงของไหปีศาจ แต่ใช้การทำงานส่วนเสริมเพื่อเพิ่มพลัง
"เริ่มใช้แต้มเซียน 7 แต้ม"
โลกในไหเริ่มรวบรวมพลังิญญาอันเบาบาง ที่มีขนาดเล็ก แต่บริสุทธิ์ และหลั่งมันบนร่างของงูทองคำอย่างช้า ๆ
งูทองคำค่อย ๆ ยกหัวขึ้น แผ่แม่เบี้ย ราวกับว่ามันกำลังระแวงอยู่
"ผ่อนคลาย และรู้สึกถึงพลังในร่างกายของเ้า" เสียงของลั่วอู๋นั้นลึกซึ้ง นุ่มนวล ปราศจากแรงกดดัน ซึ่งทำให้ผู้คนรู้สึกเหมือนสายลมในฤดูใบไม้ผลิ
เนื่องจากการทำงานที่ได้รับการปรับแต่งของไหปีศาจและพลังิญญาในมิติ พลังของงูทองคำจึงเพิ่มขึ้นเล็กน้อย
งูทองคำนั้นเป็ถึงระดับเงิน ลำดับที่ 10 มันถึงขีดจำกัดทางศักยภาพของเผ่าพันธุ์แล้ว มันแทบจะเป็ไปไม่ได้เลยที่จะแข็งแกร่งมากขึ้นกว่านี้
เพราะมันพลาด่เวลาที่ดีที่สุดของการวิวัฒนาการไปแล้ว และตอนนี้ความแข็งแกร่งของมันได้รับการเติมเต็มอย่างสมบูรณ์ ดังนั้น มันจึงไม่สามารถดำเนินการแปรเปลี่ยนและทำให้แข็งแกร่งกว่านี้ได้ เป็เื่ยากมากที่จะพัฒนามันขึ้นไปมากกว่านี้
แต่ด้วยพลังที่เพิ่มขึ้นเล็กน้อย งูทองคำก็สามารถรับรู้ถึงโอกาสของการวิวัฒนาการได้อีกครั้งหนึ่ง
ลั่วอู๋ไม่สามารถช่วยงูทองคำให้พัฒนาไปมากกว่านี้ได้โดยตรง แต่เขาสามารถใช้วิธีอื่นที่เทียบเคียงกันได้ เหมือนกับการวางฟางลงบนหลังอูฐ
แม้ฟางจะมีขนาดเล็ก แต่มันก็สำคัญมาก
ผู้ปรับแต่งพลังิญญาต้องทำงานอย่างหนักเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย แต่ในขณะที่ ลั่วอู๋้าเพียงแค่ยืมพลังของไหปีศาจ เพื่อทำการปรับแต่งิญญาได้อย่างง่ายดาย
"ฟ่อ!"
งูทองคำดูเหมือนจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง มันกรีดร้องอย่างไม่สบายใจ เกล็ดของมันคลายลง และฟาดหางหนา ๆ ของมันลงบนพื้น
ดวงตาของลั่วอู๋เต็มไปด้วยแสงบริสุทธิ์ และเขาพูดเสียงเบา ๆ แต่หนักแน่นว่า "จงรู้สึกถึงพลังของเ้า"
พลังที่อยู่ในงูทองคำเคลื่อนไหวอย่างไม่เป็ระเบียบ และมันรู้สึกอึดอัดมาก พลังงานที่สงบลงถูกรบกวนอีกครั้ง มันเหมือนกับครั้งแรกที่ได้รับรู้ถึงโอกาสในการวิวัฒนาการเหมือนเมื่อสิบวันก่อน
แต่ครั้งนี้มันแตกต่าง ครั้งนี้มีคนกำลังชี้นำมัน
"อย่ารั้งเอาไว้! ปล่อยมันไป"
"เ้าจะรู้สึกถึงอุปสรรค ไม่ใช่คำเตือนจากร่างกาย แต่มันคือห่วงโซ่ของการฝ่าฟันมันเข้าไปและก้าวข้ามมันซะ! มันจะเ็ป ร่างกายของเ้าจะถูกปรับโครงสร้างใหม่ การรับรู้ของเ้าจะถูกฉีกออก จิติญญาของเ้าจะถูกเผาดั่งติดอยู่ในกรง แต่เ้าควรที่จะก้าวข้ามมันไปให้ได้! ทำตามคำแนะนำของข้า ปล่อยให้พลังไหลผ่านร่างกายของเ้า ก้าวข้ามการวิวัฒนาการที่อยู่ข้างหน้าเ้า ข้ามมันไป!"
เสียงของ ลั่วอู๋ ดังก้องผ่านไหปีศาจ
"ฟ่อ!"
"ฟ่อ!"
งูทองคำบิดงอม้วนตัวอย่างเ็ปบนพื้นดิน เืไหลรินออกมาระหว่างเกล็ดของมัน เห็นได้ชัดว่ามันกำลังทรมานเป็อย่างมาก
แต่ขณะเดียวกันลมหายใจของมันก็มีพลังมากขึ้น ดูเหมือนว่ามีชั้นิับาง ๆ บนเกล็ดที่ร่วงหล่น
มีกระดูกแหลมยาว 7 นิ้วออกมาทั้งสองข้างลำตัวของมันโดยไม่รู้ว่ามันคืออะไรกันแน่
9K
