ใครส่งดิฉันมาเป็ฮ่องเต้
ตอน หลงรักตัวเองในร่างผู้ชาย
แป้น! แป้นนนนน!
เสียงแตรยาวดังลั่นก้องไปทั่วสะพานคอนกรีต สายฝนเทกระหน่ำจนกระจกหน้ารถพร่ามัว เมย์ พนักงานออฟฟิศสาววัยยี่สิบปลายๆ กำลังขับรถกลับบ้านด้วยความเร็วพอประมาณ หลังเลิกงานที่แสนวุ่นวาย เธอมักจะใช้เวลานั่งคิดทบทวนเื่ราวต่างๆ ในชีวิตที่เหมือนจะราบเรียบจนน่าเบื่อ ชีวิตที่คาดเดาได้ทุกอย่าง ตื่นเช้าไปทำงาน กลับบ้าน ทานข้าว นอน วนเวียนซ้ำๆ ไม่มีอะไรตื่นเต้น
ทว่าจู่ๆ เงาร่างหนึ่งก็ตัดหน้าจากความมืดมิด เมย์หักหลบกะทันหัน เสียงยางบดถนนดังเอี๊ยดอ๊าด รถยนต์เสียหลักพุ่งชนราวสะพานอย่างแรง ก่อนจะดิ่งลงสู่เบื้องล่าง ความมืดมิดและความเย็นเยียบของสายน้ำกลืนกินรถของเธอไปชั่วพริบตา
หลังจากดิ้นทุรนทุราย น้ำที่เข้ามาในรถได้ทำให้เธอจมดิ่งสู่ความนิ่งงันที่เย็นเยียบ ราวกับเวลาได้ถูกหยุดลงชั่วขณะ กระแสความคิดมากมายแล่นเข้ามาในหัว
ทำไม นี่ ฉันกำลังจะตายรึ?
ความตายมันเป็แบบนี้เองหรือ?
ไม่นะ ฉันยังไม่เคยมีแฟนเลย?
ไม่เคยเห็นขวยเลยด้วยซ้ำ
ฮือ! ๆ
ความรู้สึกเ็ปแล่นแปล๊บไปทั่วร่างกาย ตามมาด้วยความมึนงงและหนักอึ้ง เมย์พยายามลืมตาขึ้น แต่เปลือกตากลับหนักอึ้งราวกับถูกทับด้วยก้อนหิน เสียงพูดคุยอู้อี้ดังแว่วอยู่รอบกาย กลิ่นยาจีนและกำยานปะปนกับกลิ่นอับชื้นของห้องที่เธอไม่คุ้นเคย
เธอรู้สึกถึงััอ่อนนุ่มของผ้าไหมที่อยู่ใต้ร่าง ผ้าห่มผืนหนาห่มคลุมกายไว้ และเสียงลมหายใจของใครบางคนอยู่ใกล้ๆ
"ฝ่าาทรงฟื้นแล้ว!"
"ฝ่าาทรงฟื้นแล้ว!"
เสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างตื่นเต้น ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าที่เร่งรีบและเสียงผู้คนจอแจมากขึ้น
เมย์พยายามรวบรวมสติ ค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ แสงไฟสลัวๆ จากโคมไฟโบราณที่ตั้งอยู่มุมห้อง ทำให้เธอเห็นเพดานไม้แกะสลักอย่างวิจิตรบรรจง ผนังห้องประดับด้วยภาพวาดพู่กันจีนโบราณ และเฟอร์นิเจอร์ไม้สลักลวดลายัอย่างอลังการ
"ฝ่าา! ทรงฟื้นแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ!" ชายชราคนหนึ่งแต่งกายด้วยชุดขุนนางโบราณ คลานเข้ามาใกล้เตียงด้วยท่าทางนอบน้อม ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยความดีใจ
เมย์มองชายชราอย่างสับสน เธอพยายามจะอ้าปากพูด แต่เสียงที่เปล่งออกมากลับเป็เสียงทุ้มต่ำและแหบแห้งอย่างที่ไม่คุ้นเคย เธอรู้สึกถึงลำคอที่แห้งผาก
"น้ำ ขอน้ำ" เสียงที่ออกมาจากปากของเธอไม่ใช่เสียงของเมย์เลยแม้แต่น้อย
ชายชรารีบรับคำ "พ่ะย่ะค่ะ! รีบถวายน้ำพระโอสถแก่ฝ่าา!"
ขันน้ำทองคำถูกยกขึ้นมาจ่อที่ริมฝีปาก เมย์ดื่มน้ำนั้นอย่างกระหาย ความเย็นสดชื่นช่วยชะล้างความแห้งผากในลำคอ เมื่อเธอดื่มเสร็จ สายตาของเธอก็พลันเหลือบไปเห็นมือของตัวเอง มือที่บัดนี้ใหญ่โตและเต็มไปด้วยเส้นเอ็น ไม่ใช่ฝ่ามือเรียวเล็กของเธอเองเลยแม้แต่น้อย
เมย์พยายามพลิกร่างกาย แต่ก็ทำได้เพียงเล็กน้อย เธอรู้สึกถึงความหนักอึ้งของร่างกายที่ไม่คุ้นเคยนี้ มันเป็ร่างกายของผู้ชายและดูเหมือนจะเป็ร่างกายของผู้ชายที่กำลังป่วยหนักด้วย
ความใถาโถมเข้าใส่เมย์ เธอรู้แล้วว่าเธอไม่ได้อยู่ในร่างของตัวเองอีกต่อไปแล้วและคำเรียกขานที่ได้ยินเมื่อครู่ ฝ่าา ราวกับฟ้าผ่าลงกลางใจ
ชีวิตที่แสนน่าเบื่อที่เคยเป็กำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล การเกิดใหม่ครั้งนี้ในร่างของบุรุษเพศผู้มีอำนาจล้นฟ้า นี่อาจจะไม่ใช่เื่เลวร้ายอย่างที่คิดก็เป็ได้!
เมย์ยังคงนอนนิ่งอยู่บนเตียงไหมอย่างสับสน ความจริงที่ว่าเธออยู่ในร่างของบุรุษเพศ...แถมยังเป็ฮ่องเต้...มันช่างเกินจริงกว่าเื่แต่งใดๆ ที่เคยอ่านมา
"ฝ่าาเพคะ...ได้เวลาเสวยพระโอสถแล้วเพคะ" เสียงหวานใสเอ่ยขึ้น แสงไฟจากโคมไฟโบราณส่องกระทบชุดของนางกำนัลที่แต่งกายด้วยผ้าแพรพรรณหลากสี พวกเธอยกถาดเครื่องเสวยและอ่างน้ำอุ่นเข้ามาในห้อง
เมย์พยุงตัวลุกขึ้นช้าๆ ความรู้สึกหนักอึ้งของร่างกายที่ไม่คุ้นเคยนี้ทำให้เธอรู้สึกแปลกประหลาด แต่ก็แฝงไปด้วยความตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก เธอจิบพระโอสถด้วยความว่างเปล่าในใจ พยายามทำตัวให้เป็ปกติที่สุด
หลังจากนั้น นางกำนัลก็เชิญให้เมย์ไปชำระกายในห้องอาบน้ำส่วนตัว แสงไฟจากโคมไฟระย้าที่ห้อยลงมาจากเพดานสูง ส่องประกายระยิบระยับไปทั่วห้องอาบน้ำที่ปูด้วยหินอ่อนเนื้อดี อ่างอาบน้ำทองเหลืองขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางห้อง กลิ่นหอมของบุหงาและเครื่องหอมต่างๆ ลอยอบอวลไปทั่วบริเวณ
เมย์เดินลงสู่บ่ออาบน้ำอย่างช้าๆ น้ำอุ่นที่ไหลวนอย่างสม่ำเสมอัักับผิวเนื้อของเธอ ความรู้สึกผ่อนคลายแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย
และแล้ว สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นเงาของตนเองที่สะท้อนอยู่ในผิวน้ำนิ่งใส เมย์เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ร่างกายที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าในเงาน้ำ เป็ร่างของชายหนุ่ม ชายหนุ่มที่งดงามราวกับเทพบุตร!
เธอจ้องมองเงาตัวเองในน้ำอย่างไม่กระพริบตา นี่คือร่างของ ฮ่องเต้ ร่างกายสูงยาวปราดเปรียว สง่างามกำยำทุกสัดส่วน มวลมัดกล้ามเนื้อที่เด่นชัด บ่งบอกถึงการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงและสม่ำเสมอ ผิวพรรณขาวสะอาดสะอ้าน ราวกับหยกขาวที่ถูกเจียระไนอย่างประณีต
เมย์ก้มลงสำรวจร่างกายของตนเองอย่างละเอียด มือของเธอลูบไล้ไปตามแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ หน้าท้องแบนราบที่นูนเป็ลอนสวยงาม แขนขาที่ยาวเรียวและแข็งแรง หัวใจเธอสั่นระทวย
เธอเงยหน้าขึ้นมองเงาสะท้อนในน้ำอีกครั้ง ใบหน้าของฮ่องเต้ผู้นี้ช่างหล่อเหลาอย่างหาที่ติไม่ได้ คิ้วหนาเข้มดุจั ดวงตาเรียวยาวคมกริบราวกับ ตาเหยี่ยว จมูกโด่งเป็สันคมดุจจมูกหงส์และริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงระเรื่อที่ดูอิ่มเอม
เมย์หลงรักร่างกายของตนเองในทันที เธอไม่เคยคิดฝันว่าจะได้เรือนร่างที่สมบูรณ์แบบถึงเพียงนี้ เธอรู้สึกตื่นเต้นอย่างประหลาด ความปรารถนาบางอย่างที่เคยซ่อนเร้นมาตลอดชีวิต เริ่มปะทุขึ้นอย่างช้าๆ
เธอค่อยๆ เลื่อนสายตาลงต่ำกว่าเดิมไปยังส่วนที่สำคัญที่สุด แท่งเอ็นของบุรุษเพศที่บัดนี้ผงาดขึ้นอย่างเต็มที่จากการถูกน้ำอุ่นััและอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน
เมย์นั่งนิ่งอยู่ริมขอบอ่าง มือเรียวที่บัดนี้ใหญ่โตและแข็งแรงขึ้นของเธอค่อยๆ เอื้อมไป จับแท่งเอ็น ที่แข็งขืนนั้นอย่างช้าๆ ความรู้สึกแปลกประหลาด แล่นแปล๊บไปทั่วฝ่ามือ มันบวมพองขึ้นจนล้นกำมือ
"อื้อ" เมย์ครางต่ำในลำคอด้วยความใปนเสียวซ่าน เธอไม่เคยััอะไรแบบนี้มาก่อนในชีวิต ความรู้สึกที่เธอไม่เคยรู้จัก กำลังถูกปลุกขึ้นมาอย่างเต็มเปี่ยม