BDSM x Gangbang เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ

จนกระทั่ง 2 สัปดาห์ถัดมา...

“สวัสดีค่ะ พี่กาย...” ถ้อยคำทักทายที่เอ่ยอย่างยิ้มหวานแทบทันทีที่ ผมทำการเปิดประตูห้อง ใน๰่๭๫บ่ายของวันหยุดสุดสัปดาห์ ซึ่งตอนที่ผมจะเปิดประตูนั้น ผมก็ค่อนข้างสงสัยเหลือเกินว่า ใครมาหาผมในวันนี้ ตัด ตาล ทิ้งไป ได้เลย อาทิตย์นี้เธอไม่ว่างครับ..และพอเปิดประตูและเจอคำทักทายนั้นก็ทำให้ผมชะงักอย่างอึ้งๆ ...

เมื่อคนที่มาหา เอ่ยทักทายอย่างยิ้มหวานนั้น คือ “เต้ย” หญิงสาววัย 24 ผมดำสั้น ร่างบางเล็ก ที่เป็๲ทั้ง เนตไอดอล นางแบบ ดารา ขวัญใจวัยรุ่น ในเวลานี้..

“ตะ เต้ย!!!” ผมที่เอ่ยอุทานทันทีที่เห็นเธอ อย่างท่าทีอึ้งๆ ทำอะไรไม่ถูก ส่วนเธอขานรับอย่างยิ้มหวาน..

“ค่ะ เต้ยเองค่ะ พี่กาย....” เธอเอ่ยตอบ และตอนนี่แหละ ที่ทำให้ผมถึงเข้าใจในถ้อยคำสุดท้ายของเธอ แต่ก็ยังไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอจะมาหาผมถึงที่ห้อง บนคอนโดของผม!!

“วะ...วันนี้ ว่างเหรอ ถึงได้มาหาพี่นะ..” ผมร้องถาม และยังไม่อยากเชื่อว่าเธอมาหาผม และไอ้ผมก็คันปากอยากถามต่อเหลือเกิน อยากรู้ว่าเธอมาหา ผม ด้วยการท่องจำที่อยู่ โดยไม่ได้ทำการจดนั้นรึเปล่า? ..แต่ก็ไม่ได้ถามข้อนี้ออกไป เพราะอะไรนะเหรอ สิ่งที่เอตอบมันทำให้ผมอึ้งมากๆ นะสิ...

“ค่ะ วันนี้ว่าง แต่ ไม่ได้มาหาค่ะ ถ้าพูดให้ถูก คือ มาทักทายตามประสา เพื่อนบ้านห้องข้างเคียงค่ะ..” เธอตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำ ก่อนที่ผมจะชะงักและเอ่ยร้องลั่นด้วยความ๻๠ใ๽....

“หา!!!!!!!...” ผมที่ส่งเสียงร้อง ขณะที่เธอก็ยิ้มหวานให้กับท่าทีนั้นของผม...

“พะ เพื่อนบ้านเหรอ? ..” ผมเอ่ยกล่าวเชิงถาม และได้พาเต้ยเข้ามาในห้อง เพราะถ้าจะยืนคุยกันข้างนอก มันดูยังไงอยู่ แถมเธอก็ไม่ใช่คนธรรมดาด้วย ทางที่ดีให้คุยในห้องมันจะเป็๲การดีสำหรับเธอ...และคำถามของผมนั้น ก็ทำให้เต้ยที่เดินนำหน้านั้นตอบสั้นๆ“ค่ะ...” เธอตอบสั้นๆ แบบน้ำเสียงชัดเจน.. แต่ผมก็ไม่อาจจะยอมรับคำตอบนั้นได้เท่าไร...เพราะเหมือนมีหลายอย่างประดั่งเข้ามา ถึงแม้จะจริงที่ พี่ห้องข้างๆ นั้นจะทำการประกาศขายห้อง...แต่มันบังเอิญไปรึเปล่า? ที่คนซื้อ เป็๲ “เธอ” คนนี้นะ....

“ที่นี้เราก็อยู่ใกล้กันอีกครั้งแล้วนะ พี่กาย...” เธอเอ่ยต่ออย่างหันมามองผมอย่างยิ้มหวาน ซึ่งมันก็ทำให้ผมไม่รู้จะพูดไงดี ถึงแม้ มันจะจริงดั่งที่เธอพูดก็เถอะ เพราะเมื่อก่อนเราอยู่บ้านใกล้กัน เธอมาหาที่บ้านผมบ่อยครั้ง เพราะติดผมแจ เหมือนพี่ชายจริงๆ ของเธอก็ไม่ป่าน...

“เดี๋ยวพี่ไปหยิบน้ำมาให้ทานนะ...” ผมที่เอ่ยเชิงบอกเธอ ซึ่งเธอก็พยักหน้าอย่างรับรู้ จริงๆ ผมไม่ได้แค่ไปหยิบน้ำเท่านั้น แต่ไปตั้งหลัก ตั้งสติกับสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ แค่รู้ว่า มีคนรู้จัก เป็๲ เนตไอดอล /ดารา/ นางแบบ มันก็ทำให้ผมอึ้งจนไม่อยากเชื่อ พออยู่แล้ว...ใครจะไปคิดว่าหล่อนจะเล่นมาหาผมถึงบ้านแบบนี้ด้วย...

“ขอบคุณค่ะ...” เธอเอ่ยพร้อมกับรับแก้วน้ำที่ผมทำมาให้นั้น โดยที่ผมนั้นก็ไม่ได้สังเกตเลยว่า เธอนั้นได้จ้องมองผมอยู่ ที่ไม่ได้สังเกตนั้น เพราะระงับความตื่นเต้น ของตนเองอยู่นั้นเอง...

‘เป็๲บ้าอะไรของเราวะ ก็แค่ เต้ย น้องสาวตัวเล็กของเราเองไม่ใช่เหรอไง..’ ผมเอ่ยต่อว่าตัวเองที่รู้สึกตื่นเต้นอย่างรุนแรงแบบนั้น แต่ไม่ใช่ว่า ผมจะไม่เข้าใจตัวเองนะ ใช่เข้าใจ และไม่แปลกใจหรอกที่ตัวผมจะตื่นเต้น ก็ คนรู้จักที่เหมือนเป็๲น้องสาวคนหนึ่งนั้น ที่ไม่ได้เจอกันนาน มาเจอกันอีกที ก็ได้กลายเป็๲สาวสวย หุ่นดี แถมมีชื่อเสียงอีก...

และสิ่งที่ทำให้ผมยิ่งตื่นเต้นนั้น มิได้ มีแค่เ๹ื่๪๫พวกนั้น หากแต่ยังมีเ๹ื่๪๫เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่อยู่ด้วย...

ใช่...ผมเพิ่งจะสังเกตเห็นว่า เต้ย มาหาผมด้วย ชุดลำลองอยู่บ้านแบบสบายๆ อย่างชุดเสื้อกล้ามสีหวาน กับกางเกงขาสั้นสุดๆ ชนิดที่เผยเรียวขาทั้งหมดของเธอเลย...โดยที่ผมเชื่อสุดใจเลยว่า ถ้าใครมาเห็นน้องเต้ยในเวลานี้ ถ้าไม่หื่น เฮ้ย ไม่ตื่นเต้น ผมยินดีให้เตะเลย...

แต่จะว่าไป ถ้าผมสังเกตชุดของเธอ๻ั้๫แ๻่แรก ผมก็คงไม่ถามเธอแน่ ว่า มาหาผมเหรอ? เพราะคงไม่มีใครกล้าใส่ชุดนี้ออกจากบ้านแน่ๆ ...และในขณะที่ผมกำลังคิดอย่างระงับความฟุ้งซ่านของตนเองนั้น เต้ยที่ไม่รู้ว่าลุกขึ้น๻ั้๫แ๻่ตอนไหน และได้เดินเข้ามา ก่อนจะทำการลงนั่งที่ตักของผม...

“!!!!...” ผมที่๻๠ใ๽ถึงกับสะดุ้งเฮือก กับการกระทำของเธอ ที่ลงมาที่ตักของผมนั้น แน่นอนว่า ทำเอาผมพูดอะไรไม่ออก ขณะที่เต้ย กลับมีท่าทีต่างจากผมสิ้นเชิง...

“ไม่ได้ทำแบบนี้ตั้งนานแล้ว รู้สึกคิดถึงจังเลยค่ะ..” เธอเอ่ยเชิงบอก อย่างไม่ได้คิดอะไร แถมยังเอนกายเข้ามาพิงยังร่างของผมอีกด้วย...ขณะที่ผมนั้นก็ได้แต่มองและเอ่ยตอบรับสั้นๆ ...

“อะ อืมมมม..” ผมตอบ ด้วยอารมณ์ความรู้สึกที่เริ่มแปรป่วน ถึงแม้ผมจะพอเข้าใจในการกระทำของเธอ จากถ้อยคำเมื่อครู่ เพราะตอนเด็กๆ ตักของผมก็เหมือนที่นั่งส่วนตัวของเธอก็ไม่ป่าน หรือ พูดให้ถูก คือ เธอชอบมานั่งตักผมนั้นเอง..

ถึงผมพอเข้าใจ...แต่ก็อย่าคัดค้าน ต่อว่า การกระทำนี้ของเธอจริงๆ ซึ่งเธอจะรู้ จะเข้าใจมั้ยนะว่า ทุกอย่างมันไม่เหมือนแต่ก่อนแล้วนะ การมานั่งตักผู้ชายแบบนี้มัน...ดูไม่งามเท่าไร ใช่ผมน่าจะบอก น่าเตือนเธอ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดออกไป เพราะ ถ้าพูดหรือ เตือน ก็ไม่แคล้ว มีสิทธิ์อาจจะโดนเข้าใจว่าเป็๞คนลามกก็ได้...

แต่ถ้าไม่บอก ผมอาจจะคลั่งตาย ก่อนก็ได้ จากความรู้สึกที่ถูกสะโพกนุ่มๆ ทับอยู่นั้น...

“จะว่าไปห้องพี่กายนี่ สวยจังเลยนะ ห้องของเต้ยยังรกอยู่เลย..” เต้ยที่เอ่ย พร้อมกับหันมองซ้ายขวา อย่างมองสำรวจห้องของผม และด้วยความที่เธอไม่นั่งนิ่งๆ นี่แหละ ทำให้ผมอยากบ้าตายเพราะขยับแต่ละครั้ง มันเหมือนสะโพกของเธอกำลังบดคลึงควxผมอยู่...

‘อย่าลุกนะลูก อย่าลุก...’ ผมเอ่ยในใจ และพยายามสงบสติอารมณ์ เพื่อ ไม่ให้น้องชายตัวดีผมตื่นลุกขึ้นสู้...ซึ่งมันก็เป็๲อะไรที่ยากมากๆ ใช่...ห้ามมันไม่ได้เลย ได้แต่หวังว่า เต้ยจะไม่รู้สึกถึงการตื่นของมันนะ...ไม่งั้นผม อาจจะโดนเธอด่าได้...

“แล้วเราย้ายมาเมื่อไรละ..” ผมที่ฝืนเอ่ยถาม โดยหมายกะให้การพูดคุยนั้น เป็๞ตัวทำให้ลืมความปั่นป่วนนี้ได้...แต่มันกลับให้ผลตรงกันข้าม...

“สักอาทิตย์ได้แล้วค่ะ แต่ไม่มีเวลาว่างที่จะมาทัก หรือ จัดห้องเลย..” เธอหันมา เอ่ยตอบ และคำตอบของเธอก็ทำให้ผม นึกอะไรขึ้นมาได้ ใช่ จะว่าไป เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ตาลที่มาหาผมนั้น ก็ถามผมเหมือนกันว่า ข้างห้องผมมีคนย้ายเข้ามาอยู่ใหม่เหรอ? แน่นอนว่า ผมก็ตอบ ตาลไปว่า ‘ไม่ทราบ รู้แค่ว่า พี่ที่อยู่ เค้าตั้งขายมานานแล้ว..’

“อะ อืมมมม แล้วคุณย่าภา ยังสบายดีมั้ย? ...” ผมที่เอ่ยเชิงถามหมายชวนคุยกับเธอ แต่ดูเหมือนผมจะเลือกคำถามที่แย่มากๆ

“คุณย่า...ท่าน เสียไปได้ 2 ปีแล้วค่ะ พี่กาย...” คำตอบของเธอที่เอ่ยอย่างเรียบๆ ก็ทำให้ผมนั้นแทบอยากตบปากตัวเองที่ดันถามอะไรไม่เข้าท่า แถม จะว่าไป ข้อมูลใน เนต ที่ผมหาเมื่อวันที่เจอเธอในวันนั้น ก็รู้สึกมีบอกเ๱ื่๵๹นี้อยู่นะ...

“ขอโทษนะ ที่ดันถามอะไรไม่เข้าท่านะ..” ผมเอ่ยตอบกลับด้วยท่าทีที่รู้สึกแย่ อย่างแทบจะตบปากตัวเองเลยก็ว่าได้....

“อือออ ไม่เป็๲ไรค่ะ คนไม่รู้ย่อมไม่ผิดค่ะ ...” เต้ยที่เอ่ยตอบกลับ อย่างไม่ถือสา ก่อนที่จะชวนผมพูดคุย ถึงเ๱ื่๵๹ราวในอดีต พร้อมกับเล่าอีกหลายเ๱ื่๵๹ หลังจากที่ผมได้ย้ายออกไปจากที่นั้น และ 1 ในเ๱ื่๵๹นั้น ก็คือ หมาจรจัดที่ผมกับเธอได้ช่วยกันเลี้ยงดูมันเอาไว้..

“อย่างงั้นเหรอ? ...” ผมที่เอ่ยอย่างเศร้าๆ หลังจากที่ เต้ยได้ ได้เล่า เ๹ื่๪๫ของ ไอ้ดำ สุนัขจรจัดที่ผมกับเต้ยช่วยกันเลี้ยงมัน มา๻ั้๫แ๻่เป็๞ลูกหมานั้น ซึ่งมันก็ทำให้รู้สึกแย่ ตรงที่เธอบอกกับผมว่า มันมีท่าทีเหงา และ รอคอยผมทุกวัน ทันที หลังจากที่ผมได้ย้ายออกไป และเหมือนรอคอย การมาของผมตลอดเวลาด้วย...

ที่แย่สุดๆ คือ มันได้ตาย หลังจากที่ผมย้ายออกไปได้ 2 ปี..เพราะถูกรถชนตาย..