ณ ตำหนักอาจารย์ใหญ่
"เรียนท่านอาจารย์ใหญ่ขอรับ ในตอนนี้ลำดับการสอบเข้าเป็ศิษย์ชั้นกลางเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นขอรับ" เสียงอาจารย์หนึ่งในผู้ดูแลการทดสอบกล่าวขึ้น
"อืม... ข้าพอจะทราบมาแล้ว ในปีนี้ดูเหมือนว่าจะมีผู้มีพร์เกิดขึ้นมาสินะ ฮ่าๆ" อาจารย์ใหญ่กล่าวขึ้นพร้อมกับหัวเราะเบาๆ
"เรียนท่านอาจารย์ใหญ่ ดูเหมือนว่าศิษย์คนนั้นจะทดสอบจบทั้งเจ็ดชั้นเลยนะขอรับ ในตอนนี้เรากำลังตกลงกันว่าจะทดสอบเขาต่อหรือจะจบเท่านี้ขอรับ จึงเข้ามาปรึกษาท่านอาจารย์ใหญ่ดูก่อนขอรับ"อาจารย์ที่เข้ามารายงานพูดขึ้น
"หือ? มีคนที่อยู่ในเขตชั้นนอกและยังต่อสู้กับสิงโตขาวระดับสี่เจ็ดตัวพร้อมกันได้ด้วยงั้นรึ เป็ไปได้ยังไง?"อาจารย์ใหญ่กล่าวขึ้นด้วยความใ
"ใช่ขอรับ ในตอนนี้เราจะทำการหยุดทดสอบหรือส่งสัตว์ทดสอบฝีมือเขาดูอีกขอรับ"อาจารย์ที่มารายงานถามขึ้น
อาจารย์ใหญ่คิดอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นก็สั่งการอาจารย์ผู้ดูแลลงไป"ยังไม่ต้องหยุดทำการทดสอบส่ง งูั์นาคาระดับเก้าลงไปทดสอบเขาต่อ และข้าจะไปดูเขาด้วยตนเอง"
"ขอรับ"กล่าวจบอาจารย์ที่มาส่งข่าวจึงรีบออกไปทันที
"อืม...คงจะเป็เด็กที่ท่านฤาษีพูดถึงละสินะ ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะเข้าทดสอบเร็วขนาดนี้ และยังได้อันดับหนึ่งอีกด้วย เป็เด็กที่น่าสนใจจริงๆ"กล่าวจบอาจารย์ใหญ่ก็เดินออกไปทันที
ตึง!
"การทดสอบของเ้าจบลงแล้ว และเ้าสามารถเข้ารับรางวัลได้ที่ตำหนักอาจารย์ใหญ่" เสียงชราพูดขึ้นในห้อง ขณะที่บีก็ได้ลืมตาขึ้น
"เฮ้อ ผ่านชั้นหกมาได้แบบฉิวเฉียด พอขึ้นชั้นเจ็ดข้าก็โดนสิงโตขาวตัวแรกกัดเข้าทันที แต่ก็นับว่าไปถึงชั้นเจ็ดได้ล่ะนะ ให้ข้าไปรับรางวัลที่ตำหนักอาจารย์ใหญ่งั้นเหรอหมายความว่าข้าติดสิบอันดับแรกนะสิ ต้องรีบไปดูลำดับแล้วหล่ะ หวังว่าข้าคงจะอยู่สูงกว่าเ้าเรย์นะ"บีกล่าวออกมาด้วยความดีใจ จากนั้นจึงรีบออกไปด้านนอกเพื่อไปดูยังป้ายประกาศลำดับในทันที
เมื่อบีเดินออกมาด้านนอกหอทดสอบ ก็พบว่ามีคนมากมายยืนอยู่ด้านหน้าป้ายรายชื่อลำดับผู้เข้าทำการทดสอบและยังหันมองบีอีกหลายคนด้วย
บีไม่ได้แปลกใจอะไรนัก เพราะบีพอจะรู้อยู่แล้วว่าตนได้อันดับหนึ่งในสิบ บียิ้มออกมาเบาๆ ด้วยความพึงพอใจ เพราะตนเองได้เข้ามาสอบที่หอนี้เป็ครั้งที่สองแล้วครั้งแรกบีสอบตกั้แ่ชั้นที่สองซึ่งเป็กอลิล่าระดับสองจำนวนสองตัว และหลังจากที่พ่ายแพ้ให้กับกอลิล่า บีก็ทุ่มเทฝึกอย่างหนักทั้งยังมีเป้าหมายที่จะเอาชนะเรย์ให้ได้ด้วย จึงทำให้บีฝึกหนักมากกว่าคนทั่วไปเป็เท่าตัว
บีเดินมาช้าๆ โดยไม่ได้สนใจผู้คนรอบข้าง จนกระทั่งเหลือบไปเห็น เรย์เข้า และดูเหมือนว่าเรย์จะเอาแต่จ้องเขาแบบไม่กระพริบตา
มองหน้าเรย์ได้สักพัก บีจึงหันขึ้นมองหาชื่อของตนบนป้ายชื่อทันที โดยไล่ดูชื่อั้แ่ลำดับสิบ เมื่อเห็นว่าชื่อตนอยู่ลำดับแปดก็ไม่ได้ดูต่อ และหันไปยิ้มให้กับเรย์ด้วยความพึงพอใจที่ตอนนี้ตัวเองเอาชนะเรย์ได้แล้ว
เรย์ยังคงจ้องมาที่บีโดยไม่กระพริบตา ทั้งยังกำหมัดแน่นอีกด้วย ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจว่า
"นี่เป็แค่การทำสอบเท่านั้น เมื่อถึงเวลาสู้จริงหวังว่าเ้าจะทำได้ดีเท่าการทดสอบก็แล้วกัน"เรย์พูดออกมาเบาๆ ก่อนจะหันหน้าไปบอกลูกน้องด้วยท่าทีไม่สบายอารมณ์
"พวกเราไป"เรย์ออกคำสั่งกับเหล่าลูกน้องพร้อมเดินจากไปด้วยอารมณ์อันบูดบึ้ง
เมื่อเรย์จากไปแล้วบีก็หันมองดูรอบๆ เพื่อมองหาว่าไทก้ารออยู่ตรงไหนเพราะนานขนาดนี้แล้วไทก้าน่าจะออกมาก่อน บีนั้นรู้ว่าไทก้าแข็งแกร่งกว่าตน แต่ก่อนที่จะเข้าไปทดสอบไทก้าบอกว่าแค่ผ่านสามชั้นตัวเองก็จะออกมาแล้ว ดังนั้นบีจึงคิดว่าไทก้าไม่น่าจะใช้เวลานาน บีมองอยู่รอบๆก็ยังไม่เจอไทก้า จึงหันไปดูที่ป้ายอีกครั้ง ก่อนจะหาที่นั่งรอสักที่หนึ่ง แต่สิ่งที่ไม่น่าเชื่อเลยก็คือ ชื่ออันคุ้นตา
"เอ๋ ไทก้า?" บีอุทานออกมาด้วยความใ
"ไหงบอกแค่ผ่านไง ทำไมเ้านั่นถึงได้อันดับหนึ่งแล้วล่ะ"บีพึมพรำเบาๆ แต่เสียงพึมพรำของบีก็ดังพอที่รอบข้างจะได้ยินเสียงที่เขาพูดออกมา
"เ้าเพิ่งออกมาเลยยังไม่รู้สินะ ชื่อของคนที่ชื่อไทก้าอยู่อันดับหนึ่งมาร่วมสองชั่วโมงแล้ว แต่ว่าหมอนี่ยังไม่ออกมา ได้ยินว่าอาจารย์ใหญ่ได้ทำการทดสอบเขาต่อเพื่อดูความสามารถของเขา"ชายคนหนึ่งพูดกับบีพร้อมกับชี้ไปยังอาจารย์ใหญ่ที่กำลังนั่งมองดูลูกแก้วสังเกตุการณ์ลูกหนึ่งอยู่ นั่นน่าจะเป็อุปกรณ์สำหรับดูการทดสอบภายใน
"...."
บีเงียบไปครู่หนึ่ง
"เฮ้อ มิน่าล่ะ คนรอบๆถึงไม่ค่อยใกับข้าเท่าไหร่ แม้ว่าข้าจะรู้ว่าเขาเก่งกว่าข้า แต่ก็ไม่น่าเชื่อว่าไทก้าจะเก่งขนาดนี้"กล่าวจบบีจึงเดินไปหาที่นั่งรอไทก้าอยู่ไม่ไกลจากป้ายลำดับชื่อ
ตุ้ม!
งูั์ฟาดหางลงมาที่ไทก้า
ไทก้าะโหลบด้วยความเร็วทั้งยังใช้หมัดซัดไปที่กลางลำตัวของมัน
ปั้ง!
ไทก้ากระเด็นออกมา ส่วนจุดที่ถูกไทก้าชกไปกับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย
"แข็งมาก โจมตีไม่ได้เลย ทั้งยังเร็วอีกต่างหาก การจะชนะเ้านี่ได้ ดูเหมือนพลังของข้าจะยังไม่พอ"
ไทก้าขมวดคิ้วแน่นพร้อมหลบหลีกการโจมตีของงูั์นาคาไปด้วย
ในตอนนี้ไทก้ากำลังต่อสู้กับงูั์ที่ดูแปลกประหลาด ลำตัวยาว มีเกล็ดเป็สีเขียว ส่วนหัวมีหงอนสีแดงใหญ่ ส่วนหางมีครีปสีทอง ดูเหมือนกับสัตว์โบราณมากๆ ทั้งยังมีพลังอันน่าเกรงขาม ทำให้ไทก้ารู้สึกกดดันไม่น้อย
ย้ากกกกกก!
"อาคมแห่งดินหอกพสุธา"
เปรี้ยง!
แม้ว่าหอกพสุธาจะรุนแรงแค่ไหนแต่ในตอนนี้พลังของไทก้าเหลือเพียงน้อยนิดจึงไม่สามารถสร้างาแให้กับงูั์นาคาได้เลย
ฟุบ!
อักก!
งูนาคาฟาดหางมาที่ไทก้าด้วยความเร็วจนไทก้าหลบไม่ทัน โดนการโจมตีไปเต็มๆ
ตุ้ม!
"แฮกๆ อาคมดินกำแพงพสุธา"
ตุ้ม ตุ้ม ตุ้ม!
งูนาคาจู่โจมอย่างต่อเนื่องจนไทก้าแทบจะต่อสู้ไม่ไหว
"แฮกๆ ดูเหมือนว่าข้าจะมาได้แค่นี้ ตอนนี้ข้าหมดแรงแล้ว คงต้องใช้พลังที่มีทั้งหมดโจมตีแล้ว"หลังจากพูดจบไทก้าก็ใช้ท่วงท่าย่นระยะออกห่างจากงูนาคา
จากนั้นจึงให้มือโบกขึ้นร่ายคาถา เมื่องูนาคาเห็นดังนั้นจึงรีบใช้ความเร็วเลื้อยเข้ามาโจมตีไทก้าต่อทันที
ฟ่อว์!
"อาคมทำลายล้างะเิดินรอบทิศ"
บึ้ม บึ้ม บึ้ม!
ไทก้าทำการะเิรอบด้านเพื่อบดบังสายตาของงูั์นาคา จากนั้นจึงปล่อยหอกพสุธาออกไปเต็มกำลังก่อนที่จะหมดแรงล้มลงไป
หอกพสุธาเต็มกำลังของไทก้าพุ่งไปอย่างรวดเร็วทั้งยังเล็งไปที่ดวงตาของงูั์นาคา
ฟิ้ว !
ฉึก!
ฟ่อว์!
หอกพสุธาปักเข้าที่ดวงตาของงูั์นาคา มันดิ้นรนด้วยความเ็ปไปมาและยังฟาดหางไปยังไทก้าทันที ด้วยความคลั่งแค้น
"ฮ่าๆ เป็ยังไงล่ะอย่างน้อยข้าก็โจมตีเ้าได้"
ตุ้ม!
สิ้นเสียงของไทก้าหางของงูั์นาคาก็ฟาดลงมายังไทก้าที่นอนอยู่อย่างไร้กำลัง
ไทก้าลืมตาขึ้นทั้งยังถอนหายใจ
"การทดสอบของเ้าจบลงแล้ว ยินดีด้วยที่ได้เ้าได้อันดับหนึ่งของการสอบเ้าจะได้รับรางวัลพิเศษสำหรับอันดับหนึ่งและเ้าสามารถเข้ารับรางวัลได้ที่ตำหนักอาจารย์ใหญ่" เสียงชราพูดขึ้นในห้อง
"หือ? อันดับหนึ่ง อะไร? แม้แต่ชั้นสองข้ายังขึ้นไปไม่ได้เลย"ไทก้าได้แต่นึกประหลาดใจเท่านั้น
ไทก้าลุกขึ้นจากนั้นจึงเดินออกไปยังด้านนอก
หน้าหอมหาธาตุในตอนนี้เต็มไปด้วยเหล่าศิษย์และอาจารย์มากมาย และมองมายังไทก้าที่เพิ่งก้าวออกมา ไทก้าไม่ได้สนใจสิ่งใด เพียงแต่เดินไปยังจุดที่บีอยู่เท่านั้น
"เฮ้อ แย่จริงๆ ดูเหมือนว่าข้าจะต้องฝึกก่อนแล้วเข้ามาสอบใหม่อีกครั้งนะ ดูเหมือนว่าจะยากจริงๆนั่นแหละ แม้แต่ชั้นสองข้ายังขึ้นไปไม่ได้เลย"ไทก้ากล่าวกับบีเบาๆ
"อะไรนะ? เ้านี่นับวันยิ่งแปลกคน มาสอบใหม่อะไร เ้าผ่านแล้วและยังเป็อันดับหนึ่งอีกด้วย"บีกล่าวแบบงงๆ
"ข้าก็ได้ยินประกาศในห้องเหมือนกันแต่ว่าข้าไม่ได้ขึ้นไปยังชั้นสามเลยนะ"ไทก้ายังคงกล่าวกับบี
แต่แล้วก็มีเสียงหนึ่งกล่าวขึ้นมาจากด้านหลังของไทก้า เป็เสียงของชายที่ใกล้เข้าสู่วัยชรา
"เ้าไม่ได้ขึ้นไปที่ชั้นไหนๆ จริงอย่างที่เ้าว่านั่นแหละ เพราะเวลาที่เ้าขึ้นไปเ้าจะไม่มีความรู้สึกหน่ะ โฮ่ๆ"
ไทก้าหันไปมองด้านหลัง ส่วนบีทำท่าโค้งคำนับลง
เมื่อไทก้าเห็นบีทำการคำนับลงคิดว่าน่าจะเป็คนใหญ่คนโตในนววิทยาหรือเป็อาจารย์ที่บีเคารพก็เป็ได้จึงทำการคำนับพร้อมกับถามขึ้น
"ท่านคือใครรึขอรับ?" ไทก้าถามด้วยความสงสัย
"ท่านผู้นี้คือท่านอาจารย์ใหญ่หน่ะไทก้า"เสียงบีกระซิบกับไทก้าเบาๆ
"สวัสดีครับท่านอาจารย์ใหญ่"
"โฮ่ๆ ไม่ต้องมากพิธีหรอก"พูดจบอาจารย์ใหญ่จึงชี้ไปยังป้ายลำดับให้ไทก้าได้ดู
"หือ? ชื่อของข้าทำไมอยู่บนสุดได้ล่ะ"
"การที่เ้าจะสอบผ่านได้นั้นต้องขึ้นไปชั้นต่ำสุดคือชั้นสาม แต่ทุกครั้งที่มีการเปลี่ยนชั้นเ้าจะไม่สามารถรู้สึกตัวได้มีเพียงจำนวนสัตว์อสูรที่เพิ่มขึ้นเท่านั้น ที่บงบอกว่าเ้าขึ้นมาชั้นต่อไปแล้ว เ้าที่เพิ่งเข้ามาใหม่อาจจะยังไม่รู้ว่า ที่เรียกการทดสอบนี้ว่าต้องผ่านสามชั้นหรือการต่อสู้สามชั้น"อาจารย์ใหญ่อธิบาย
"......"
ไทก้าเงียบไปครู่หนึ่งก่อนหันมองบี
บีพยักหน้าเงียบและรู้สึกผิดเล็กน้อยที่ไม่ได้อธิบายให้กับไทก้าฟัง
"อ้อที่แท้ก็เป็แบบนี้หรือขอรับ"ไทก้าตอบกลับ
อาจารย์ใหญ่พยักหน้าเบาๆ พร้อมมองไปยังบี
"เ้าคงเป็ เฟนนิค บี ลำดับแปดสินะ อืม..เช่นนั้นพวกเ้าสองคนตามข้าไปยังตำหนักแล้วกัน"อาจารย์ใหญ่พูดขึ้นจากนั้นจึงเดินนำหน้าไป พร้อมกับไทก้าและบีที่เดินตามหลังไป
ณ ที่พักของศิษย์ชั้นใน
แพล้ง!
เสียงแก้วในมือของชายคนที่กำลังคุยกับคนอีกคนแตกออกด้วยแรงบีบอันรุนแรง
"หึ มันเป็ใครถึงได้กล้าดี มาท้าทายข้าแบบนี้ ดูเหมือนว่ามัน้าที่จะท้าทายข้าคีรินคนนี้หรือ"
"ข้าว่าเราไปดูมันกันหน่อยจะดีกว่า"ชายที่ยืนอยู่กับคีรินกล่าวขึ้น
"หึ ข้าก็อยากจะรู้นักว่ามันจะเป็คนแบบไหน"กล่าวจบคีรินก็เดินออกไปพร้อมกับชายคนนั้นทันที
ในตอนนี้ข่าวของไทก้าและบีต่างกระจายออกไปหลายแห่ง ทั้งศิษย์ชั้นนอก ศิษย์ชั้นกลาง และยังมีศิษย์ชั้นในบางส่วน
"เ้าบอกว่ามีคนที่ทดสอบได้อันดับหนึ่งที่เพิ่งเข้ามาใหม่งั้นรึ"เสียงสตรีสูงศักดิ์นางหนึ่งกล่าวขึ้น
"ขอรับท่านปรมาจารย์วายุ ทั้งข้ายังได้ข่าวมาว่า เขาอยู่เพียงจิตระดับห้าเท่านั้นและยังสามารถต่อกรกับ งูั์นาคาขั้นจิตระดับเก้าได้ด้วยขอรับ อีกอย่างเขามีชื่อว่า โฟล์ก ไทก้า ซึ่งชื่อเหมือนกับคนที่อารีนเคยเล่าให้ฟังขอรับ"อาจารย์ที่มาส่งข่าวกับปรมาจารย์วายุกล่าวออกมา
"โฟล์ก ไทก้า งั้นหรือ?"ปรมาจารย์ตำหนักวายุกล่าวออกมาพร้อมยังขมวดคิ้วอีกด้วย
661
